Atos 22

Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ―‍Ngayujun ngarcun ni xi hacuaha xingueen nuju ne, nihñu favor ne, tisiñuju hacutjin suá cjuaquixi naha quihndë xcun ngayujun ni. ―‍Cuatjin cavetsihin cachja me.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Hane xi cahndë xutacjín jan xi hne hebreo cachja Pablo cojo rë me ne, hitsë sa jercu caviyujujyuu me. Sehe cachja sa Pablo cuitjin:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―‍Ngahan ne, ngu cha tjë rë Israel ngahan. Hacuaha catsin ngahan ngajan nandya Tarso tsëhë distritu Cilicia. Peru xi camacha ne, nguehe Jerusalén. Hane maestru Gamaliel cavicuya ná me sacuatjin camahani chja ley rë xutachanga naja. Hatuxa jemu ndaja fahárcun Nina, sacuatjin tinihñu ngayujun ni quihndë.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ngahan ne, cojo cjuahngatacun ne, catsujyëhëya tjënguë xuta xi tjengui ndiya xatsë vihi. Hisca cavitéxa xi cueya me. Cafahá me cëjëcojo me ndavaya, sa chjuun sa xihin me.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Hisca nahmi xi matitjun cojo yëjë xuta changá rë yungun ne, cuma sua me cjuaquixi rë me tsëhë cjua vihi ta, tsëhë xi hacuaha me xi cuacun vëhë casua ná me xujun xi suá rë xuta naja ngajan Damasco. Vëhë xi cëjë ngajan xi cjuahá xuta xi tjengui ndiya xatsë vihi, hane tsíhñu me cuinduva cojo me nguehe Jerusalén, cojo sa xi cuma me castigu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Hya xi camá ne, hora xi ha tijima tiña ngayin xi tivanguin Damasco, sacuaha chuva rë nchisen ne, ha tu ñahñu canduva ngu ndihi jyë tsëhë ngahnga casahmi hasen rë hiscan tifë́.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ña catícja, hane cahndë ngu cjua xi cachja cojo ná cuitjin: “Saulo, Saulo, ¿mé má cuatjin nujyihiye tjengui ná cojo cjuahngatacun?” Cuatjin cachja cjua jan.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ngajan xi ngahan ne, cuitjin cafayanguë: “¿Yo ngayun, Tatá?” Cuatjin cafayanguë. Sehe cachja nga cjua jan cojo ná cuitjin: “Ngahan xi Jesús tsëhë nandya Nasaret ngahan, xi tinujyihiye tjengui ná cojo cjuahngatacun.” Cuatjin cachja nga cjua jan cojo ná.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Yëjë xuta xi cavisecoo ná xi tivanguin ne, cavëë me ndihi jyë jan, peru cahndiin me cjua xi cachja cojo ná jan.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Sehe ngajan xi ngahan ne, cachjá cuitjin: “¿Mé xi meje rë xi sahme, Tatá?” Cuatjin cachjá. Hane Nai naja ne, cuitjin cachja me cojo ná: “Tisatjinhngue ne, tisihin Damasco. Hane ngajan cumachaya ri yëjë xcusun xi meje rë Nina xi nihñi.” Cuatjin cachja Nai naja cojo ná.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Peru tsëhë hasen jyë xi cavisehen túxcun jan ne, camatsijin ná. Ngajan xi xuta xi tivisecoo ná xi tivanguin ne, cavaha me ntsa, sehe camá cafëhë Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Hya xi camá ne, ngu xihin xi hmí rë Ananías, xi jemu faharcun rë Nina hacuaha sahmi yëjë sacuatjin chja ley xi vitexa naja ne, ndaja chja yëjë xuta tjë rë Israel xi siu jan tsëhë.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Hane cafehetjengui ná me hiscan tejña, hane cachja me cojo ná cuitjin: “Ngayun Saulo, catamatsejen nga nuju ngundiya.” Cuatjin cachja me. Hane ha hora vëhë ni ne, camatsejen nga ná hane cahvë me.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Hya xi camá ne, sehe cachja me cojo ná cuitjin: “Nina rë xutachanga naja ne, cojo tjun sa ne, casuaxa nuju me xi cumachaya nuju mé xi meje rë me, hacuaha chun me xi hatuxa tyjahi cojo cjuatacun rë, hacuaha cuinuhyun cjua xi chja me cojo nuju.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Cuatjin camá ta, tsëhë xi Nina meje rë me xi ngayun tuhun cumachaya rë yëjë xuta tsëhë me, cojo tsëhë xcusun xi cahyun cojo tsëhë cjua xi canuhyun.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Quihndë ne, ¿mé nechunyun rë ni? Tángun ni catixtenda ngayun, chjindayun rë Jesús cahntsua xahasen nuju, cojo sa xi cjuë jyë́ nuju.” Cuatjin cachja Ananías cojo ná.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Hane xi cavatju vëhë ne, cavúya nga Jerusalén. Hane ngu ndiya hya xi tejñaya yungun xi matitjun tisahme oración naha ne, sacuaha xi camá ná xi cachja ngu chini cojo ná.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Cahvë Nina, hane cachja me cojo ná cuitjin: “Xati nihñi tacuin ne, tetjixin tsëhë Jerusalén ta, tsëhë xi xuta nguehe ne, cumacjaain rë me cjua xi noje tsahan.” Cuatjin cachja Nina.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Hane ngahan ne, cuitjin cachjá: “Ngayun Nina naha, xuta nguehe ne, vëë me xi ngahan ne, catsujyëhëya yungun jingujyë ni, cafahá xuta xi tjengui me ndiya nuju, cavajá rë me, hacuaha cavinchá me ndavaya.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Hane hora xi titsiquehen xuta Esteban, me xi cachja cjua nuju ne, hacuaha cojo ngahan sécun jan, tichuya ná, hacuaha hisca ngahan tisahme cuidadu tsjian rë cha xi titsiquehen rë Esteban jan.” Cuatjin cachjá.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Sehe ngajan xi Nina ne, cuitjin cachja me cojo ná: “Tihin ta, ngahan tsingátju ri hisca nangui cjin, cuihin cuinoje cojo xutaxín cjua naha.” Chja Nina cojo ná. ―‍Cuatjin cachja Pablo.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Hisca ngajan ni cacaa rë xutacjín cavisiñuju me cjua xi cachja Pablo, sehe cavetsihin me cajindayataha me cachja me cuitjin:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Jinguyëjë rë xi cuatjin jercu tijindayataha xuta, titsiniya me tsjian rë me, hacuaha titsicjin me nihndë scuan ne,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 capitán jan ne, cavitexa me xi cjue chani rë Pablo cahntsua hiscan hincha sindadu. Hacuaha cavitexa me xi chjahátaha rë Pablo táha sehen rë me, cojo sa xi sacú cjuaquixi mé má cuatjin jindayataha xuta Pablo.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Hane hya xi ha camahñu me xi sehen rë me ne, sehe cachja me cuitjin cojo sindadu xi secun jan:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Hane xi cahndë sindadu cjua vëhë ne, quiji cachja me cojo capitán cuitjin:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ngajan xi capitán jan ne, quijitjengui me Pablo, sehe cachja me cuitjin:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ngajan xi capitán jan ne, cuitjin cachja me:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Hya xi camá ne, sindadu xi cjuahataha rë Pablo jan ne, ngutjen quijixin cha tsëhë Pablo. Hacuaha capitán jan ne, jemu catsacjun me camá xi cuatjin catsihñu me Pablo tsëhë xi camachaya rë me xi Pablo ne, xuta Roma me.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Hane xi camá nchujun jan ne, tsëhë xi meje cumachaya rë capitán jan cjuaquixi mé má cuatjin cavinchajyë xuta tjë rë Israel Pablo ne, cavitexa me quiji casehenndaya Pablo, hacuaha cavitexa me xi cumatangun yëjë nahmi xi matitjun cojo yëjë sa xuta xi matitjun. Hane xi cafehecojo sindadu Pablo jan ne, sehe quijicani capitán me xcun yëjë xuta xi matitjun jan.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.