Atos 27
Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs NVI
1 Entonces bix e xi' cysma'n cawel ja Pablo tuj barc tuj nakch tx'otx' te Italia, tu'n tponxin twitz nintzaj rey te Roma. Tu'n ja lu, e xi' k'o'n Pablo te junxin ch'in cycawel soldado Julio tbixin. Jxin Julio bixsen ke soldado ete'cxxin tjak' tc'ojlabatz nintzaj rey tuj Roma. Inayen weya Lucas bixsen cab pres, bix e xi' kẍklun kiiba tuya Pablo tuj kbeya tibaj mar.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Jaan junxin xjal Aristarco tbi e xi' kuyena, tej tnom te Tesalónica tuj ttx'otx' Asia. Tejtzen tbint ktena, cykilcatzen ko'ya ocx tuj jun barc otk tzaj tuj tnom te Adramitio. Otktzen tzul tzalu tuj Cesarea. Ya nukxixsen tu'n tex barc tu'n t-xi' cyuj tnom mlaj tx'otx' te Asia. Cwa ttzyet kbeya.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Tetzen juntl k'ij bix e pon ko'ya tuj tnom te Sidón, jaa' ttzki'na Pablo nim tuya. Jatztzen tzalu e tyeec'a capitán Julio tanem ti' Pablo, bix e tak'xin tumel te Pablo tu'n t-xi'xin k'olbelcye tuyaxin, bix tu'n toc onet-xin.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ti'jxitl tzunja bix etz ko'ya tuj Sidón, jiquen tuj mar. Pero bix e jaw itz'j jun cyk'i'k te tzpetsalc'a tbe barc. Mixsen e betet, bix e ch'ixpet kbeya, bix e xi' ko'ya jawne tibaj tx'otx' tuj mar Chipre tbi. Ja tzunj tx'otx' Chipre e clonte ch'in keya te cyk'i'k.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Ju'tzen tten kexa tuj mar ttxa'n mlaj tx'otx' te Cilicia, te Panfilia, bix te Licia. Cwa kpona tuj tnom te Mira tuj ttx'otx' Licia, jun tnom jaa' nchi pona we' barc.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Jatztzen etza ko'ya tuj barc. Ja tzunj xin cycawel soldado Julio e xi' jyonte juntl barc xi'nin jiquen Italia, bix e cnet jun barc tu'nxin otk tzaj tuj Alejandría ttx'otx' Egipto. Bix ocx tk'o'n Julio ejoo'ya tuj, bix e tzyet kbeya.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nimxsen k'ij e bet ko'ya tibaj mar, pero chebexsen, cuma nimx cyk'i'k. Cwaxsen, tuya nim ak'untl, kpona tuj tnom te Gnido tuj ttx'otx' Asia. Pero tu'nx kbeta mas tuj cyk'i'k, mix e binte. Entonces bix e cub kch'ixbe'na kbeya, bix e xi' ko'ya tuj Creta, jun tx'otx' tuj mar. Bix e pon ko'ya tuj jun lugar Salmón tbi, ja lugar mas ocne ti'j ttx'otx' Creta, bix ex ko'ya ttxlaj te iy'na ti'j ja tx'otx'a. Jatztzen e cleta ko'ya te cyk'i'ka.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Chebexsen ex ko'ya ttxa'n mlaj tx'otx' te Creta, pero chebex e pon ko'ya tuj jun lugar Buenos Puertos tbi, jaa' nchi pona we' barc te ajlal nka ttxa'n tx'otx'. Bix nka ta' tnom te Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Otkxsen tz'el k'ij, bix otkxsen ko yajta. Bix nimxsen tu'n kpon canana Italia, pero ya ch'itk tul canan ttxa'n jbalel bix che'w bix cyk'i'k, jun tyem tujxsen il cye barc tuj mar. Ju' tzunj e xa' tkba'n Pablo cab tyol te ocsabl cye xjal.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Tz̈i tzunxin cyjulu:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pero jxin taaw barc bix xsunj xin k'ilte barc e xi' cybisenxin ti'j ka mas ba'n oj t-xi' cyiin cyiibxin, bix cwax tcub ti'j capitán Julio tu'n tyol taaw barc twitzj te Pablo tyol.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Tuyaxa tnimal xjal tuj barc e cyajbe tu'n cyetz, bix e cyajbe tu'n cypon canan amale nuket tuj tnom te Fenice, jatzen ncyja' te ttxlaj tx'otx' te Creta te elne. Ja tzunj tnom Fenice e k'onte mas colbilte cyk'i'k te jbalel twitz tcolbil cyk'i'k e tak' Buenos Puertos. Jatztzen Fenice jcyk'i'k te ocne bix te jawne minx e xcyebe cyi' barc.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Entonces cwaxsen tcub tu'n kpona tuj tnom te Fenice. Bix e tzaj jlet jun cyk'i'k te iy'na chebe, ba'nte te tuj be tu'n kpona tuj Fenice, bix ex ko'ya. Bix e bet ko'ya ttxa'nele mlaj ttx'otx' Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ba'nte tzyet kbeya, pero tujxsen kbeya e cwa' tch'ixbe'nte cyk'i'k tbe te jawne bix te ocne, bix e cub tuj a'. Bix cyiwxsen jun tij cyk'i'k, bix cyiwxsen tak'pan ti' barc.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Mix e kpaya tu'n kpona tuj Fenice tu'n cyk'i'k. Entonces bix e xi' ktzakpi'na barc tu'n t-xi' tii'n cyk'i'k. Nuktzen ju' e xi' ko'ya tuj jaa' xa'nina cyk'i'k. Mintii' oc bint ku'na.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ju'tzen tten kpona tuj juntl tx'otx', Clauda tbi, jun nee' nu'ẍ tx'otx' tuj mar. Ja tzunj tx'otx' lu e k'onte ch'in colbil keya te cyk'i'k. E tak' tumel tu'n tjatz kii'na juntl choc tocx ku'na tuj nim barc. Otk tzaj kkitena juntl choc tu'ntzen sewur ko'ya. Pero cyiwxsen tu'n tjaw jnu'ẍ choc ku'na.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Tjaxlenxitl tzunj ch'in choc ku'na tuj barc, bixsen ak' ke xjal ẍpolacte barc tuya akwil tu'n cyiw tten bix tu'n mi'n tz'el pax. Bix e cu'tz cyii'n xjal kej tij nmak pin xbalen tjawsen tibaj barc tu'n t-xi' tlomo'n cyk'i'k barc. E cu'tzke tu'n mi'n txi' tii'n cyk'i'k barc maan ttxa'n mlaj tx'otx' te Africa, jaa' ch'in t-xee' mar, bix jaa' tu'n t-xi' barc tuj il tuj arena. Pero ya mintzentii'tl kej tij xbalen ete'wa, ya mixbentzen t-xi' tlomo'n cyk'i'k barc ttxa'n Africa. Pero ya mintii' ttxolen barc tej tbet tibaj mar. Nuktzen cyk'i'k e kbante.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Pero xjtij nin cyk'i'k minxa jun e we'. Tetzen juntl k'ij bix ak' ko'ya xolbax cykil iktz tuj mar, tu'n mas sasj barc tibaj mar.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Pero nuk ttz̈ix tu'n a' njaw punntz'aj. Tetzen juntl k'ij il ti'j ex kxoo'na tuj mar niy' jte barc najben te.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Pero xjtij cyk'i'k tzinx ti'j nipan. Jacax juun k'ij mintii' e kila, mitetpe ke che'w, bix mitetpe k'ij. Bix ak' ko'ya bislte ka tu'n mintii' tu'n kitz'jela tu'nj tij cyk'i'k, bix tu'n kcu'x cyima tuj mar.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Bix ex nim k'ij ku'na. Minx e waa'n ko'ya. Axsen tak' weyaj, bix ttz̈i. Bixsen e xi' Pablo yolel cyuya xjal. Tz̈i tzunxin cyjulu:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pero at juntl wocsabl cxe'l nkba'n cyey. Tej barc lu cwel xitj. Pero mi'n baj cyc'u'ja, cuma min-al jun cyey cymel.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Cytzki'n cyey ka ocslal ken weya ti' Dios, bix nchin ak'anana te texin. Te koniyan jatxe may' sul tsma'n Dios jun tsjanel tuj cya'j wuya. Sul jlet-xin nwitz.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Bixsen s-aj tkba'nxin we: “Pablo, mi'n tzaj ttz̈i ti'ja. Mi'n tcuya Dios tu'n tcub cyima. Taj Dios pona twitz nintzaj cawel te Roma. Bix juntl, Dioste cc'ojlalte cyej xjal tuj barc. Min-alte ccymel,” ju'tzen tten sul tsma'n Dios we tuj cya'j.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ju' tzunj, chi tzalaja, taat, bix c'olkey, cuma k'uklecwe nc'u'j ti' tyol Dios, bix we tuj nwitz ju' q'uelelate tisenc'axj ma tzaj tkba'n Dios we.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Pero jaxte c'oquel moc'chte barc ti' jun tx'otx', bix cwel xitj—tz̈i Pablo te cykil xjal tuj barc.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ca'ba smant e cub we' cyk'i'k kibaja. Min e we'. Jatzen eto'ya tuj mar Adriático. Te tzunj koniyan te tcyajlajan k'ij, tel cyniy' ak'anal ti' barc ka ch'itk kpon canana ti' jun tx'otx'.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Entonces bix e cu'x cyechenxin t-xee' mar. At-x wink'an tuya waklajaj metro t-xee'. Yaj ch'intl bix e cu'x cyechenxin juntl maj. Ya nuk winak wuuktl metro.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Bix e cub ttz̈i cyi'jxin ka tu'n toc moc'ch barc ti' xak twitz tx'otx'. Ju' tzunj e cu'xa cyk'o'nxin cyaja tij al xcbil tuj mar tuya ke tij cyiw akwil, tu'ntzen cycupan twitz tx'otx', bix tu'ntzen twe' barc. Nimxsen ayonke tu'n ttzaj t-xee' cya'j, bix nim ttz̈i cyi'j.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Attzen cab ak'anal ak' k'ilc'atz tej ch'in choc tuj a' tu'ntzen cyok jtwitz tx'otx' tu'n cyco'pj. Pero tu'ntzen tcub cyyajla'n jcabtl xjal, bix ak'ke k'ilc'atz cabtl tij xcbil tuj ch'in choc, pero nuktzen ti cyajaxin.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pero bix e xi' tkba'n Pablo tej xin capitán bix cye soldado:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Entonces bix el cytx'omen soldado kej akwil otk chi oc ẍpet ti'j ch'in choc, bix ex tz'ak choc junx maj tuj a'.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Tejtzen ttzaj t-xee' cya'j, bix e xi' tkba'n Pablo te cykil xjal:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ba'n txi' nkba'n cyey tu'n t-xi' cywaa'na jch'intl kwa at-x. Il ti'j tu'n at kipen tu'n kiy'x tuj mar tu'n kiy'pan twitz tx'otx'. Mi'n tzaj ttz̈i cyi'ja. Tzinen cxe'l nkba'n cyey min-alte cymel, bix mitetpe chi oquel is̈ja—tz̈i Pablo.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Tejtzen t-xi' tkba'n Pablo ju'wa, tile jilel ch'in e tzaj tii'n Pablo, bix cywitztzen cykil xjal e xa' tkanenxin xtalbil te Dios. Bix e cub tpiẍenxin jun piẍ, bix ak'xin waa'lxte.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tuya tzunj ju'wa, cykil xjal e cywix tc'u'j, bix e waa'nke.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ca'ba syent tuya oxc'al tuya waklaaj xjal tocx tuj barc, bix cykil ke xjal e waa'n.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tejtzen otk chi baj waa'nxin, bix ex cyko'nxin cykil triwa tuj mar tu'n toc barc mas sasj.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Tejtzen tcub spi'yen, bix e cyilxin twitz tx'otx', pero min el cyniy'xin ti'j. Min cytzki'nxin jaa' ete'xin. Bix e cyilxin at jun ttxa'n mar ocxnin tuj tx'otx'. Jaa' pomnina baj ttxa'n mar, at jun tkiy' chk'ajlaj puro arena. Tejtzen t-xi' cycye'yenxin, bix e xi' cyniy'be'nxin tu'n t-xi' cyii'nxin barc maa tuj arena.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ju' tzunj e cwa cytx'omenxin cykil kej akwil ẍipbel cyej xcbil, bix e cyaj cycye'yenxin tuj mar. Bix e xi' cytzakpi'nxin jtimón tzalti'j barc, tu'ntzen tbint tk'ij jaa' cyajaxin. Bix e jax cyk'o'n xinj jun tij xbalen twitz barc tu'n t-xi' tii'n cyk'i'k barc tuj arena. Ju'tzen tten cyak' pomel cananxin tuj arenawa.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero at jun lugar jaa' n-oca tmojban tiib ca'ba a' tuj mar. Jun n-ajtz meltz'aj tuj arena, bix juntl n-ajtz tuj mar. Ojtzen nchi oc maje, bixsen njaw tz̈'iy jun lom tjak' twitz mar. Toctzen moc'ch barc ti'j, bix e xi' wi't barc tuj arena. Pero yaltzen tzalti'j barc, n-ocxsen punntz'aj mar. Tu'ntzen tipemal a' bix ak' cwel xitj barc.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Tejtzen toc cycye'yen xjal ju'wa, e cyajbe soldado tu'n tcub cybyo'n ke pres, tu'n mi'n bint cyiy'x tuj a', bix tu'n cytzokpaj twitz tx'otx'.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pero min e tcuya jxin capitán. E tajbexin tu'n tcyaj itz'j Pablo. Bix e xi' tk'o'nxin tumel:
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Bix cykilca tzun kej mixben chi xjon a', cyii'ntz jun tzlom ma tixja jila jun ba'n tel jlet cyu'na ti' barc, sic ba'n cyiy'pena twitz tx'otx—tz̈itzen capitán cye soldado cye xjal.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.