Atos 27
Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs NTLH
1 Entonces bix e xi' cysma'n cawel ja Pablo tuj barc tuj nakch tx'otx' te Italia, tu'n tponxin twitz nintzaj rey te Roma. Tu'n ja lu, e xi' k'o'n Pablo te junxin ch'in cycawel soldado Julio tbixin. Jxin Julio bixsen ke soldado ete'cxxin tjak' tc'ojlabatz nintzaj rey tuj Roma. Inayen weya Lucas bixsen cab pres, bix e xi' kẍklun kiiba tuya Pablo tuj kbeya tibaj mar.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Jaan junxin xjal Aristarco tbi e xi' kuyena, tej tnom te Tesalónica tuj ttx'otx' Asia. Tejtzen tbint ktena, cykilcatzen ko'ya ocx tuj jun barc otk tzaj tuj tnom te Adramitio. Otktzen tzul tzalu tuj Cesarea. Ya nukxixsen tu'n tex barc tu'n t-xi' cyuj tnom mlaj tx'otx' te Asia. Cwa ttzyet kbeya.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Tetzen juntl k'ij bix e pon ko'ya tuj tnom te Sidón, jaa' ttzki'na Pablo nim tuya. Jatztzen tzalu e tyeec'a capitán Julio tanem ti' Pablo, bix e tak'xin tumel te Pablo tu'n t-xi'xin k'olbelcye tuyaxin, bix tu'n toc onet-xin.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ti'jxitl tzunja bix etz ko'ya tuj Sidón, jiquen tuj mar. Pero bix e jaw itz'j jun cyk'i'k te tzpetsalc'a tbe barc. Mixsen e betet, bix e ch'ixpet kbeya, bix e xi' ko'ya jawne tibaj tx'otx' tuj mar Chipre tbi. Ja tzunj tx'otx' Chipre e clonte ch'in keya te cyk'i'k.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ju'tzen tten kexa tuj mar ttxa'n mlaj tx'otx' te Cilicia, te Panfilia, bix te Licia. Cwa kpona tuj tnom te Mira tuj ttx'otx' Licia, jun tnom jaa' nchi pona we' barc.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Jatztzen etza ko'ya tuj barc. Ja tzunj xin cycawel soldado Julio e xi' jyonte juntl barc xi'nin jiquen Italia, bix e cnet jun barc tu'nxin otk tzaj tuj Alejandría ttx'otx' Egipto. Bix ocx tk'o'n Julio ejoo'ya tuj, bix e tzyet kbeya.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nimxsen k'ij e bet ko'ya tibaj mar, pero chebexsen, cuma nimx cyk'i'k. Cwaxsen, tuya nim ak'untl, kpona tuj tnom te Gnido tuj ttx'otx' Asia. Pero tu'nx kbeta mas tuj cyk'i'k, mix e binte. Entonces bix e cub kch'ixbe'na kbeya, bix e xi' ko'ya tuj Creta, jun tx'otx' tuj mar. Bix e pon ko'ya tuj jun lugar Salmón tbi, ja lugar mas ocne ti'j ttx'otx' Creta, bix ex ko'ya ttxlaj te iy'na ti'j ja tx'otx'a. Jatztzen e cleta ko'ya te cyk'i'ka.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Chebexsen ex ko'ya ttxa'n mlaj tx'otx' te Creta, pero chebex e pon ko'ya tuj jun lugar Buenos Puertos tbi, jaa' nchi pona we' barc te ajlal nka ttxa'n tx'otx'. Bix nka ta' tnom te Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Otkxsen tz'el k'ij, bix otkxsen ko yajta. Bix nimxsen tu'n kpon canana Italia, pero ya ch'itk tul canan ttxa'n jbalel bix che'w bix cyk'i'k, jun tyem tujxsen il cye barc tuj mar. Ju' tzunj e xa' tkba'n Pablo cab tyol te ocsabl cye xjal.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Tz̈i tzunxin cyjulu:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero jxin taaw barc bix xsunj xin k'ilte barc e xi' cybisenxin ti'j ka mas ba'n oj t-xi' cyiin cyiibxin, bix cwax tcub ti'j capitán Julio tu'n tyol taaw barc twitzj te Pablo tyol.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Tuyaxa tnimal xjal tuj barc e cyajbe tu'n cyetz, bix e cyajbe tu'n cypon canan amale nuket tuj tnom te Fenice, jatzen ncyja' te ttxlaj tx'otx' te Creta te elne. Ja tzunj tnom Fenice e k'onte mas colbilte cyk'i'k te jbalel twitz tcolbil cyk'i'k e tak' Buenos Puertos. Jatztzen Fenice jcyk'i'k te ocne bix te jawne minx e xcyebe cyi' barc.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Entonces cwaxsen tcub tu'n kpona tuj tnom te Fenice. Bix e tzaj jlet jun cyk'i'k te iy'na chebe, ba'nte te tuj be tu'n kpona tuj Fenice, bix ex ko'ya. Bix e bet ko'ya ttxa'nele mlaj ttx'otx' Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Ba'nte tzyet kbeya, pero tujxsen kbeya e cwa' tch'ixbe'nte cyk'i'k tbe te jawne bix te ocne, bix e cub tuj a'. Bix cyiwxsen jun tij cyk'i'k, bix cyiwxsen tak'pan ti' barc.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Mix e kpaya tu'n kpona tuj Fenice tu'n cyk'i'k. Entonces bix e xi' ktzakpi'na barc tu'n t-xi' tii'n cyk'i'k. Nuktzen ju' e xi' ko'ya tuj jaa' xa'nina cyk'i'k. Mintii' oc bint ku'na.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ju'tzen tten kpona tuj juntl tx'otx', Clauda tbi, jun nee' nu'ẍ tx'otx' tuj mar. Ja tzunj tx'otx' lu e k'onte ch'in colbil keya te cyk'i'k. E tak' tumel tu'n tjatz kii'na juntl choc tocx ku'na tuj nim barc. Otk tzaj kkitena juntl choc tu'ntzen sewur ko'ya. Pero cyiwxsen tu'n tjaw jnu'ẍ choc ku'na.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tjaxlenxitl tzunj ch'in choc ku'na tuj barc, bixsen ak' ke xjal ẍpolacte barc tuya akwil tu'n cyiw tten bix tu'n mi'n tz'el pax. Bix e cu'tz cyii'n xjal kej tij nmak pin xbalen tjawsen tibaj barc tu'n t-xi' tlomo'n cyk'i'k barc. E cu'tzke tu'n mi'n txi' tii'n cyk'i'k barc maan ttxa'n mlaj tx'otx' te Africa, jaa' ch'in t-xee' mar, bix jaa' tu'n t-xi' barc tuj il tuj arena. Pero ya mintzentii'tl kej tij xbalen ete'wa, ya mixbentzen t-xi' tlomo'n cyk'i'k barc ttxa'n Africa. Pero ya mintii' ttxolen barc tej tbet tibaj mar. Nuktzen cyk'i'k e kbante.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Pero xjtij nin cyk'i'k minxa jun e we'. Tetzen juntl k'ij bix ak' ko'ya xolbax cykil iktz tuj mar, tu'n mas sasj barc tibaj mar.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Pero nuk ttz̈ix tu'n a' njaw punntz'aj. Tetzen juntl k'ij il ti'j ex kxoo'na tuj mar niy' jte barc najben te.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Pero xjtij cyk'i'k tzinx ti'j nipan. Jacax juun k'ij mintii' e kila, mitetpe ke che'w, bix mitetpe k'ij. Bix ak' ko'ya bislte ka tu'n mintii' tu'n kitz'jela tu'nj tij cyk'i'k, bix tu'n kcu'x cyima tuj mar.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Bix ex nim k'ij ku'na. Minx e waa'n ko'ya. Axsen tak' weyaj, bix ttz̈i. Bixsen e xi' Pablo yolel cyuya xjal. Tz̈i tzunxin cyjulu:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero at juntl wocsabl cxe'l nkba'n cyey. Tej barc lu cwel xitj. Pero mi'n baj cyc'u'ja, cuma min-al jun cyey cymel.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Cytzki'n cyey ka ocslal ken weya ti' Dios, bix nchin ak'anana te texin. Te koniyan jatxe may' sul tsma'n Dios jun tsjanel tuj cya'j wuya. Sul jlet-xin nwitz.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Bixsen s-aj tkba'nxin we: “Pablo, mi'n tzaj ttz̈i ti'ja. Mi'n tcuya Dios tu'n tcub cyima. Taj Dios pona twitz nintzaj cawel te Roma. Bix juntl, Dioste cc'ojlalte cyej xjal tuj barc. Min-alte ccymel,” ju'tzen tten sul tsma'n Dios we tuj cya'j.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Ju' tzunj, chi tzalaja, taat, bix c'olkey, cuma k'uklecwe nc'u'j ti' tyol Dios, bix we tuj nwitz ju' q'uelelate tisenc'axj ma tzaj tkba'n Dios we.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero jaxte c'oquel moc'chte barc ti' jun tx'otx', bix cwel xitj—tz̈i Pablo te cykil xjal tuj barc.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ca'ba smant e cub we' cyk'i'k kibaja. Min e we'. Jatzen eto'ya tuj mar Adriático. Te tzunj koniyan te tcyajlajan k'ij, tel cyniy' ak'anal ti' barc ka ch'itk kpon canana ti' jun tx'otx'.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Entonces bix e cu'x cyechenxin t-xee' mar. At-x wink'an tuya waklajaj metro t-xee'. Yaj ch'intl bix e cu'x cyechenxin juntl maj. Ya nuk winak wuuktl metro.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Bix e cub ttz̈i cyi'jxin ka tu'n toc moc'ch barc ti' xak twitz tx'otx'. Ju' tzunj e cu'xa cyk'o'nxin cyaja tij al xcbil tuj mar tuya ke tij cyiw akwil, tu'ntzen cycupan twitz tx'otx', bix tu'ntzen twe' barc. Nimxsen ayonke tu'n ttzaj t-xee' cya'j, bix nim ttz̈i cyi'j.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Attzen cab ak'anal ak' k'ilc'atz tej ch'in choc tuj a' tu'ntzen cyok jtwitz tx'otx' tu'n cyco'pj. Pero tu'ntzen tcub cyyajla'n jcabtl xjal, bix ak'ke k'ilc'atz cabtl tij xcbil tuj ch'in choc, pero nuktzen ti cyajaxin.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero bix e xi' tkba'n Pablo tej xin capitán bix cye soldado:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Entonces bix el cytx'omen soldado kej akwil otk chi oc ẍpet ti'j ch'in choc, bix ex tz'ak choc junx maj tuj a'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Tejtzen ttzaj t-xee' cya'j, bix e xi' tkba'n Pablo te cykil xjal:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Ba'n txi' nkba'n cyey tu'n t-xi' cywaa'na jch'intl kwa at-x. Il ti'j tu'n at kipen tu'n kiy'x tuj mar tu'n kiy'pan twitz tx'otx'. Mi'n tzaj ttz̈i cyi'ja. Tzinen cxe'l nkba'n cyey min-alte cymel, bix mitetpe chi oquel is̈ja—tz̈i Pablo.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tejtzen t-xi' tkba'n Pablo ju'wa, tile jilel ch'in e tzaj tii'n Pablo, bix cywitztzen cykil xjal e xa' tkanenxin xtalbil te Dios. Bix e cub tpiẍenxin jun piẍ, bix ak'xin waa'lxte.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Tuya tzunj ju'wa, cykil xjal e cywix tc'u'j, bix e waa'nke.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ca'ba syent tuya oxc'al tuya waklaaj xjal tocx tuj barc, bix cykil ke xjal e waa'n.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tejtzen otk chi baj waa'nxin, bix ex cyko'nxin cykil triwa tuj mar tu'n toc barc mas sasj.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tejtzen tcub spi'yen, bix e cyilxin twitz tx'otx', pero min el cyniy'xin ti'j. Min cytzki'nxin jaa' ete'xin. Bix e cyilxin at jun ttxa'n mar ocxnin tuj tx'otx'. Jaa' pomnina baj ttxa'n mar, at jun tkiy' chk'ajlaj puro arena. Tejtzen t-xi' cycye'yenxin, bix e xi' cyniy'be'nxin tu'n t-xi' cyii'nxin barc maa tuj arena.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ju' tzunj e cwa cytx'omenxin cykil kej akwil ẍipbel cyej xcbil, bix e cyaj cycye'yenxin tuj mar. Bix e xi' cytzakpi'nxin jtimón tzalti'j barc, tu'ntzen tbint tk'ij jaa' cyajaxin. Bix e jax cyk'o'n xinj jun tij xbalen twitz barc tu'n t-xi' tii'n cyk'i'k barc tuj arena. Ju'tzen tten cyak' pomel cananxin tuj arenawa.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero at jun lugar jaa' n-oca tmojban tiib ca'ba a' tuj mar. Jun n-ajtz meltz'aj tuj arena, bix juntl n-ajtz tuj mar. Ojtzen nchi oc maje, bixsen njaw tz̈'iy jun lom tjak' twitz mar. Toctzen moc'ch barc ti'j, bix e xi' wi't barc tuj arena. Pero yaltzen tzalti'j barc, n-ocxsen punntz'aj mar. Tu'ntzen tipemal a' bix ak' cwel xitj barc.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Tejtzen toc cycye'yen xjal ju'wa, e cyajbe soldado tu'n tcub cybyo'n ke pres, tu'n mi'n bint cyiy'x tuj a', bix tu'n cytzokpaj twitz tx'otx'.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero min e tcuya jxin capitán. E tajbexin tu'n tcyaj itz'j Pablo. Bix e xi' tk'o'nxin tumel:
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Bix cykilca tzun kej mixben chi xjon a', cyii'ntz jun tzlom ma tixja jila jun ba'n tel jlet cyu'na ti' barc, sic ba'n cyiy'pena twitz tx'otx—tz̈itzen capitán cye soldado cye xjal.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.