Atos 27
Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs ARIB
1 Entonces bix e xi' cysma'n cawel ja Pablo tuj barc tuj nakch tx'otx' te Italia, tu'n tponxin twitz nintzaj rey te Roma. Tu'n ja lu, e xi' k'o'n Pablo te junxin ch'in cycawel soldado Julio tbixin. Jxin Julio bixsen ke soldado ete'cxxin tjak' tc'ojlabatz nintzaj rey tuj Roma. Inayen weya Lucas bixsen cab pres, bix e xi' kẍklun kiiba tuya Pablo tuj kbeya tibaj mar.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Jaan junxin xjal Aristarco tbi e xi' kuyena, tej tnom te Tesalónica tuj ttx'otx' Asia. Tejtzen tbint ktena, cykilcatzen ko'ya ocx tuj jun barc otk tzaj tuj tnom te Adramitio. Otktzen tzul tzalu tuj Cesarea. Ya nukxixsen tu'n tex barc tu'n t-xi' cyuj tnom mlaj tx'otx' te Asia. Cwa ttzyet kbeya.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tetzen juntl k'ij bix e pon ko'ya tuj tnom te Sidón, jaa' ttzki'na Pablo nim tuya. Jatztzen tzalu e tyeec'a capitán Julio tanem ti' Pablo, bix e tak'xin tumel te Pablo tu'n t-xi'xin k'olbelcye tuyaxin, bix tu'n toc onet-xin.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ti'jxitl tzunja bix etz ko'ya tuj Sidón, jiquen tuj mar. Pero bix e jaw itz'j jun cyk'i'k te tzpetsalc'a tbe barc. Mixsen e betet, bix e ch'ixpet kbeya, bix e xi' ko'ya jawne tibaj tx'otx' tuj mar Chipre tbi. Ja tzunj tx'otx' Chipre e clonte ch'in keya te cyk'i'k.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ju'tzen tten kexa tuj mar ttxa'n mlaj tx'otx' te Cilicia, te Panfilia, bix te Licia. Cwa kpona tuj tnom te Mira tuj ttx'otx' Licia, jun tnom jaa' nchi pona we' barc.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jatztzen etza ko'ya tuj barc. Ja tzunj xin cycawel soldado Julio e xi' jyonte juntl barc xi'nin jiquen Italia, bix e cnet jun barc tu'nxin otk tzaj tuj Alejandría ttx'otx' Egipto. Bix ocx tk'o'n Julio ejoo'ya tuj, bix e tzyet kbeya.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nimxsen k'ij e bet ko'ya tibaj mar, pero chebexsen, cuma nimx cyk'i'k. Cwaxsen, tuya nim ak'untl, kpona tuj tnom te Gnido tuj ttx'otx' Asia. Pero tu'nx kbeta mas tuj cyk'i'k, mix e binte. Entonces bix e cub kch'ixbe'na kbeya, bix e xi' ko'ya tuj Creta, jun tx'otx' tuj mar. Bix e pon ko'ya tuj jun lugar Salmón tbi, ja lugar mas ocne ti'j ttx'otx' Creta, bix ex ko'ya ttxlaj te iy'na ti'j ja tx'otx'a. Jatztzen e cleta ko'ya te cyk'i'ka.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Chebexsen ex ko'ya ttxa'n mlaj tx'otx' te Creta, pero chebex e pon ko'ya tuj jun lugar Buenos Puertos tbi, jaa' nchi pona we' barc te ajlal nka ttxa'n tx'otx'. Bix nka ta' tnom te Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Otkxsen tz'el k'ij, bix otkxsen ko yajta. Bix nimxsen tu'n kpon canana Italia, pero ya ch'itk tul canan ttxa'n jbalel bix che'w bix cyk'i'k, jun tyem tujxsen il cye barc tuj mar. Ju' tzunj e xa' tkba'n Pablo cab tyol te ocsabl cye xjal.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Tz̈i tzunxin cyjulu:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Pero jxin taaw barc bix xsunj xin k'ilte barc e xi' cybisenxin ti'j ka mas ba'n oj t-xi' cyiin cyiibxin, bix cwax tcub ti'j capitán Julio tu'n tyol taaw barc twitzj te Pablo tyol.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Tuyaxa tnimal xjal tuj barc e cyajbe tu'n cyetz, bix e cyajbe tu'n cypon canan amale nuket tuj tnom te Fenice, jatzen ncyja' te ttxlaj tx'otx' te Creta te elne. Ja tzunj tnom Fenice e k'onte mas colbilte cyk'i'k te jbalel twitz tcolbil cyk'i'k e tak' Buenos Puertos. Jatztzen Fenice jcyk'i'k te ocne bix te jawne minx e xcyebe cyi' barc.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Entonces cwaxsen tcub tu'n kpona tuj tnom te Fenice. Bix e tzaj jlet jun cyk'i'k te iy'na chebe, ba'nte te tuj be tu'n kpona tuj Fenice, bix ex ko'ya. Bix e bet ko'ya ttxa'nele mlaj ttx'otx' Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ba'nte tzyet kbeya, pero tujxsen kbeya e cwa' tch'ixbe'nte cyk'i'k tbe te jawne bix te ocne, bix e cub tuj a'. Bix cyiwxsen jun tij cyk'i'k, bix cyiwxsen tak'pan ti' barc.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Mix e kpaya tu'n kpona tuj Fenice tu'n cyk'i'k. Entonces bix e xi' ktzakpi'na barc tu'n t-xi' tii'n cyk'i'k. Nuktzen ju' e xi' ko'ya tuj jaa' xa'nina cyk'i'k. Mintii' oc bint ku'na.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ju'tzen tten kpona tuj juntl tx'otx', Clauda tbi, jun nee' nu'ẍ tx'otx' tuj mar. Ja tzunj tx'otx' lu e k'onte ch'in colbil keya te cyk'i'k. E tak' tumel tu'n tjatz kii'na juntl choc tocx ku'na tuj nim barc. Otk tzaj kkitena juntl choc tu'ntzen sewur ko'ya. Pero cyiwxsen tu'n tjaw jnu'ẍ choc ku'na.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Tjaxlenxitl tzunj ch'in choc ku'na tuj barc, bixsen ak' ke xjal ẍpolacte barc tuya akwil tu'n cyiw tten bix tu'n mi'n tz'el pax. Bix e cu'tz cyii'n xjal kej tij nmak pin xbalen tjawsen tibaj barc tu'n t-xi' tlomo'n cyk'i'k barc. E cu'tzke tu'n mi'n txi' tii'n cyk'i'k barc maan ttxa'n mlaj tx'otx' te Africa, jaa' ch'in t-xee' mar, bix jaa' tu'n t-xi' barc tuj il tuj arena. Pero ya mintzentii'tl kej tij xbalen ete'wa, ya mixbentzen t-xi' tlomo'n cyk'i'k barc ttxa'n Africa. Pero ya mintii' ttxolen barc tej tbet tibaj mar. Nuktzen cyk'i'k e kbante.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Pero xjtij nin cyk'i'k minxa jun e we'. Tetzen juntl k'ij bix ak' ko'ya xolbax cykil iktz tuj mar, tu'n mas sasj barc tibaj mar.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Pero nuk ttz̈ix tu'n a' njaw punntz'aj. Tetzen juntl k'ij il ti'j ex kxoo'na tuj mar niy' jte barc najben te.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Pero xjtij cyk'i'k tzinx ti'j nipan. Jacax juun k'ij mintii' e kila, mitetpe ke che'w, bix mitetpe k'ij. Bix ak' ko'ya bislte ka tu'n mintii' tu'n kitz'jela tu'nj tij cyk'i'k, bix tu'n kcu'x cyima tuj mar.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Bix ex nim k'ij ku'na. Minx e waa'n ko'ya. Axsen tak' weyaj, bix ttz̈i. Bixsen e xi' Pablo yolel cyuya xjal. Tz̈i tzunxin cyjulu:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Pero at juntl wocsabl cxe'l nkba'n cyey. Tej barc lu cwel xitj. Pero mi'n baj cyc'u'ja, cuma min-al jun cyey cymel.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Cytzki'n cyey ka ocslal ken weya ti' Dios, bix nchin ak'anana te texin. Te koniyan jatxe may' sul tsma'n Dios jun tsjanel tuj cya'j wuya. Sul jlet-xin nwitz.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Bixsen s-aj tkba'nxin we: “Pablo, mi'n tzaj ttz̈i ti'ja. Mi'n tcuya Dios tu'n tcub cyima. Taj Dios pona twitz nintzaj cawel te Roma. Bix juntl, Dioste cc'ojlalte cyej xjal tuj barc. Min-alte ccymel,” ju'tzen tten sul tsma'n Dios we tuj cya'j.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ju' tzunj, chi tzalaja, taat, bix c'olkey, cuma k'uklecwe nc'u'j ti' tyol Dios, bix we tuj nwitz ju' q'uelelate tisenc'axj ma tzaj tkba'n Dios we.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Pero jaxte c'oquel moc'chte barc ti' jun tx'otx', bix cwel xitj—tz̈i Pablo te cykil xjal tuj barc.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ca'ba smant e cub we' cyk'i'k kibaja. Min e we'. Jatzen eto'ya tuj mar Adriático. Te tzunj koniyan te tcyajlajan k'ij, tel cyniy' ak'anal ti' barc ka ch'itk kpon canana ti' jun tx'otx'.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Entonces bix e cu'x cyechenxin t-xee' mar. At-x wink'an tuya waklajaj metro t-xee'. Yaj ch'intl bix e cu'x cyechenxin juntl maj. Ya nuk winak wuuktl metro.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Bix e cub ttz̈i cyi'jxin ka tu'n toc moc'ch barc ti' xak twitz tx'otx'. Ju' tzunj e cu'xa cyk'o'nxin cyaja tij al xcbil tuj mar tuya ke tij cyiw akwil, tu'ntzen cycupan twitz tx'otx', bix tu'ntzen twe' barc. Nimxsen ayonke tu'n ttzaj t-xee' cya'j, bix nim ttz̈i cyi'j.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Attzen cab ak'anal ak' k'ilc'atz tej ch'in choc tuj a' tu'ntzen cyok jtwitz tx'otx' tu'n cyco'pj. Pero tu'ntzen tcub cyyajla'n jcabtl xjal, bix ak'ke k'ilc'atz cabtl tij xcbil tuj ch'in choc, pero nuktzen ti cyajaxin.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pero bix e xi' tkba'n Pablo tej xin capitán bix cye soldado:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Entonces bix el cytx'omen soldado kej akwil otk chi oc ẍpet ti'j ch'in choc, bix ex tz'ak choc junx maj tuj a'.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Tejtzen ttzaj t-xee' cya'j, bix e xi' tkba'n Pablo te cykil xjal:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ba'n txi' nkba'n cyey tu'n t-xi' cywaa'na jch'intl kwa at-x. Il ti'j tu'n at kipen tu'n kiy'x tuj mar tu'n kiy'pan twitz tx'otx'. Mi'n tzaj ttz̈i cyi'ja. Tzinen cxe'l nkba'n cyey min-alte cymel, bix mitetpe chi oquel is̈ja—tz̈i Pablo.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tejtzen t-xi' tkba'n Pablo ju'wa, tile jilel ch'in e tzaj tii'n Pablo, bix cywitztzen cykil xjal e xa' tkanenxin xtalbil te Dios. Bix e cub tpiẍenxin jun piẍ, bix ak'xin waa'lxte.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tuya tzunj ju'wa, cykil xjal e cywix tc'u'j, bix e waa'nke.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ca'ba syent tuya oxc'al tuya waklaaj xjal tocx tuj barc, bix cykil ke xjal e waa'n.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Tejtzen otk chi baj waa'nxin, bix ex cyko'nxin cykil triwa tuj mar tu'n toc barc mas sasj.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Tejtzen tcub spi'yen, bix e cyilxin twitz tx'otx', pero min el cyniy'xin ti'j. Min cytzki'nxin jaa' ete'xin. Bix e cyilxin at jun ttxa'n mar ocxnin tuj tx'otx'. Jaa' pomnina baj ttxa'n mar, at jun tkiy' chk'ajlaj puro arena. Tejtzen t-xi' cycye'yenxin, bix e xi' cyniy'be'nxin tu'n t-xi' cyii'nxin barc maa tuj arena.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ju' tzunj e cwa cytx'omenxin cykil kej akwil ẍipbel cyej xcbil, bix e cyaj cycye'yenxin tuj mar. Bix e xi' cytzakpi'nxin jtimón tzalti'j barc, tu'ntzen tbint tk'ij jaa' cyajaxin. Bix e jax cyk'o'n xinj jun tij xbalen twitz barc tu'n t-xi' tii'n cyk'i'k barc tuj arena. Ju'tzen tten cyak' pomel cananxin tuj arenawa.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Pero at jun lugar jaa' n-oca tmojban tiib ca'ba a' tuj mar. Jun n-ajtz meltz'aj tuj arena, bix juntl n-ajtz tuj mar. Ojtzen nchi oc maje, bixsen njaw tz̈'iy jun lom tjak' twitz mar. Toctzen moc'ch barc ti'j, bix e xi' wi't barc tuj arena. Pero yaltzen tzalti'j barc, n-ocxsen punntz'aj mar. Tu'ntzen tipemal a' bix ak' cwel xitj barc.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tejtzen toc cycye'yen xjal ju'wa, e cyajbe soldado tu'n tcub cybyo'n ke pres, tu'n mi'n bint cyiy'x tuj a', bix tu'n cytzokpaj twitz tx'otx'.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Pero min e tcuya jxin capitán. E tajbexin tu'n tcyaj itz'j Pablo. Bix e xi' tk'o'nxin tumel:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Bix cykilca tzun kej mixben chi xjon a', cyii'ntz jun tzlom ma tixja jila jun ba'n tel jlet cyu'na ti' barc, sic ba'n cyiy'pena twitz tx'otx—tz̈itzen capitán cye soldado cye xjal.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.