Jó 29
മലയാളം സത്യവേദപുസ്തകം 1910 - പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ്, സമകാലിക ലിപിയിൽ (MAL2015) vs NAA
1 ഇയ്യോബ് പിന്നെയും സുഭാഷിതം ചൊല്ലിയതെന്തെന്നാൽ:
1 Jó continuou em sua fala, dizendo:
2 അയ്യോ പണ്ടത്തെ മാസങ്ങളിലെപ്പോലെ
2 “Ah! Quem me dera ser como fui nos meses passados, como nos dias em que Deus cuidava de mim!
3 അന്നു അവന്റെ ദീപം എന്റെ തലെക്കു മീതെ പ്രകാശിച്ചു;
3 Quando Deus fazia resplandecer a sua lâmpada sobre a minha cabeça, quando eu, guiado por sua luz, caminhava na escuridão.
4 എന്റെ കൂടാരത്തിന്നു ദൈവത്തിന്റെ സഖ്യത ഉണ്ടായിരിക്കും
4 Quem me dera ser como fui nos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus estava sobre a minha tenda,
5 എന്റെ മക്കൾ എന്റെ ചുറ്റും ഇരിക്കയും ചെയ്ത
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos estavam ao meu redor,
6 അന്നു ഞാൻ എന്റെ കാലുകളെ വെണ്ണകൊണ്ടു കഴുകി;
6 quando eu lavava os meus pés em leite, e da rocha me corriam rios de azeite.
7 ഞാൻ പുറപ്പെട്ടു പട്ടണത്തിലേക്കു പടിവാതില്ക്കൽ ചെന്നു.
7 Quando eu me dirigia até o portão da cidade e mandava preparar o meu assento na praça,
8 യൗവനക്കാർ എന്നെ കണ്ടിട്ടു ഒളിക്കും;
8 os moços me viam e se retiravam, e os idosos se levantavam e ficavam em pé.
9 പ്രഭുക്കന്മാർ സംസാരം നിർത്തി,
9 Os príncipes reprimiam as suas palavras e punham a mão sobre a boca.
10 ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ ശബ്ദം അടങ്ങും;
10 A voz dos nobres emudecia, e a língua deles se apegava ao céu da boca.”
11 എന്റെ വാക്കു കേട്ട ചെവി എന്നെ വാഴ്ത്തും;
11 “O ouvido que me ouvia dizia que eu era feliz; o olho que me via dava testemunho de mim,
12 നിലവിളിച്ച എളിയവനെയും അനാഥനെയും
12 porque eu livrava os pobres que pediam ajuda e também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 നശിക്കുമാറായവന്റെ അനുഗ്രഹം എന്റെ മേൽ വന്നു;
13 A bênção do que estava prestes a perecer vinha sobre mim, e eu fazia o coração da viúva cantar de alegria.
14 ഞാൻ നീതിയെ ധരിച്ചു; അതു എന്റെ ഉടുപ്പായിരുന്നു;
14 Eu me cobria de retidão, e ela me servia de roupa; a minha justiça era como um manto e um turbante.
15 ഞാൻ കുരുടന്നു കണ്ണും
15 Eu era os olhos do cego e os pés do aleijado.
16 ദരിദ്രന്മാർക്കു ഞാൻ അപ്പനായിരുന്നു;
16 Era pai dos necessitados e até as causas dos desconhecidos eu examinava.
17 നീതികെട്ടവന്റെ അണപ്പല്ലു ഞാൻ തകർത്തു;
17 Eu quebrava os queixos dos iníquos e arrancava as vítimas dos dentes deles.”
18 എന്റെ കൂട്ടിൽവെച്ചു ഞാൻ മരിക്കും;
18 “Eu dizia: ‘Vou morrer no meu ninho, e multiplicarei os meus dias como a areia.
19 എന്റെ വേർ വെള്ളത്തോളം പടർന്നുചെല്ലുന്നു;
19 As minhas raízes se estenderão até as águas, e o orvalho ficará durante a noite sobre os meus ramos.
20 എന്റെ മഹത്വം എന്നിൽ പച്ചയായിരിക്കുന്നു;
20 A minha honra se renovará em mim, e o meu arco se reforçará na minha mão.’”
21 മനുഷ്യർ കാത്തിരുന്നു എന്റെ വാക്കു കേൾക്കും;
21 “Os que me ouviam esperavam o meu conselho e guardavam silêncio para ouvi-lo.
22 ഞാൻ സംസാരിച്ചശേഷം അവർ മിണ്ടുകയില്ല;
22 Depois que eu falava, não diziam nada; as minhas palavras caíam sobre eles como orvalho.
23 മഴെക്കു എന്നപോലെ അവർ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കും;
23 Esperavam-me como se espera a chuva, abriam a boca como para absorver a chuva fora de época.
24 അവർ നിരാശപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ
24 Quando eu sorria para eles, nem acreditavam; e a luz do meu rosto eles não desprezavam.
25 ഞാൻ അവരുടെ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു തലവനായിട്ടു ഇരിക്കും;
25 Eu escolhia o caminho para eles, assentava-me como chefe e vivia como rei entre as suas tropas; eu era como quem consola os que pranteiam.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.