Gálatas 4
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT
1 Ti̱koa̱á kèno̱jmí jngoò‑nò kjo̱tíxoma: Jngoò ti, k'e̱ nga tákó i̱tsé kji, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà chi̱'nda tíjna nga kj'eè tsà jè be mé tsojmì xi tjín‑la̱ na̱'èn‑la̱ na̱s'ín k'e̱ nga ko̱ma i̱skan jè tjoé‑la̱ tsojmì xi tjín.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Nga xi̱ta̱á síkinda̱ skanda k'e̱ nga majchínga, ko̱ tjín xi̱ta̱ xi síkinda̱ jñà tsojmì‑la̱ skanda k'e̱ nga ki̱chóya na̱chrjein‑la̱ koni s'ín tsibíjna chi̱ba̱ na̱'èn‑la̱.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Jñá xi xi̱ta̱ 'mì‑ná, k'oa̱á ti̱s'ín komàt'iaán koni mat'in jñà i̱xti k'e̱ nga ti̱kj'eè mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga jñà kjo̱tíxoma xi tjín i̱sò'nde 'ñó tsatíxoma‑ná koni s'ín mat'in jñà xi chi̱'nda títsa̱jna'ñó nga mìkiì tjí'nde‑la̱ nga kítsa̱jnandei̱í.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Ta̱nga k'e̱ nga kichóya na̱chrjein koni s'ín tjíndaà‑la̱ Nainá, jè Nainá kisìkasén ki'ndí‑la̱ i̱ i̱t'aà nangui; ko̱ i̱t'aà ts'e̱ chjo̱ón kits'iìn koni s'ín ts'iìn xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde. Ko̱ ya̱á kjòjchájiìn kjo̱tíxoma ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 K'oa̱á kis'iìn Nainá, mé‑ne nga jè Jesucristo si̱ìkítsa̱jnandei̱í jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jnajiìn‑'ñó kjo̱tíxoma ko̱ mé‑ne nga ngásòn skoétjò‑ná Nainá nga i̱xti‑la̱ ko̱maá.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Koií kjoa̱‑la̱ nga jye i̱xti‑la̱ maá, Nainá kisìkasén Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ xi ts'e̱ Ki'ndí‑la̱ ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑ná. K'e̱ nga nokjoát'aà‑lá Nainá, k'oa̱á tsò Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱: “Ndí a̱pa”, tsò‑né.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 K'oa̱á ma‑ne nga i̱'ndei̱ mìtsà ti̱ xi̱ta̱ chi̱'nda titsa̱jnaá; jyeé i̱xti‑la̱ Nainá 'mì‑ná; ko̱ ti̱koa̱á tsjá‑ná Nainá ngats'iì kjo̱tjò xi jñá tjoé‑ná nga i̱xti‑la̱ 'mì‑ná.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Jñò k'e̱ nga sa̱ kjòtseé, k'e̱ nga ti̱kj'eè yaxkon xi nguì jè sobà Nainá, chi̱'nda'ñó tsitsa̱jnaà nga kjo̱'ñó‑né nga jñà tsanguìt'aà‑là xi mìtsà kixi̱ kjoa̱ nga Nainá.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Ta̱nga i̱'ndei̱ nga jye yaxkoòn xi nguì jè sobà Nainá, (ta̱nga xi nguì kixi̱ kjoa̱, jè Nainá xi jye ndaà beèxkon‑nò), ¿mé‑ne k'oa̱s'ín nìkítsjeèn‑nò nga jñà onguít'aà ìjngoò k'a‑là jñà kjo̱tíxoma i̱ma̱ xi tjín‑nò, jè xi tsjìn‑la̱ nga'ñó, ko̱ xi ni̱mé chjí‑la̱? ¿A mejèn‑nò nga ya̱ si̱ìkítsa̱jna'ñó ìjngoò k'a‑nò?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Jñò, tákó 'ñó yaxkón na̱chrjein ts'e̱ s'eí, ts'e̱ sá, ko̱ ts'e̱ nó.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 'A̱n, makájno‑na̱ jè xá xi kis'iaàn nga kisìxájiìn‑nò tsà tà kjo̱tjò‑ne.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 'A̱n nga jye tsohósi̱jnat'aàxìn‑la̱ jè kjo̱tíxoma, ti̱koa̱á ya̱á kisìngásòn‑ko̱‑nò, nga jñò, mìkiì tíjiìn‑nò i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma. I̱'ndei̱ k'oa̱á s'ín tìsìjé‑nò nga ti̱nchat'aàxìn‑là kjo̱tíxoma koni 'a̱n jyeé tsohósi̱jnat'aàxìn‑la̱. Nga sa̱ ítjòn ni̱mé kjoa̱ tjín xi ch'o kinìko̱‑ná.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Jyeé tíjiìn‑nò k'e̱ nga sa̱ kiaà ítjoàn nga kichjàyajiìn‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, koií kjoa̱‑la̱ nga ch'in tjín‑la̱ yijo‑na̱.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Jñò, mìkiì kinachrjengui‑ná ni̱ mìtsà xìn kinìkíjna‑ná, na̱s'ín kjoa̱ tsohótsji‑nò nga ch'in tjín‑la̱ yijo‑na̱. Tà sa̱á kichjoétjò‑ná koni jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá, koni tsà jè sobà Cristo Jesús.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 ¡Nga sa̱ ítjòn, 'ñó tsja tjín‑nò! I̱'ndei̱, ¿mé xi komà‑nò? K'oa̱á xan‑nò, skanda jñà xkoòn mejèn kinachrje nga 'a̱n kits'iì‑ná.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 I̱'ndei̱, ¿a kondra̱á kóti̱jnako̱‑nò, tà koií kjoa̱‑la̱ nga 'én kixi̱ beno̱jmí‑nò?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Jñà xi̱ta̱ [xi mejèn‑la̱ nga kjo̱tíxoma si̱kitasòn], 'ñó bínè‑la̱ yijo‑la̱ i̱t'aà tsa̱jòn, ta̱nga mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱. Tà jè xi mejèn‑la̱ nga ko̱chrjet'aàxìn‑nò i̱t'aà tsa̱je̱n mé‑ne nga jñà ko̱nguít'aà‑là.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Jñò, ndaà tjín k'e̱ nga 'ñó bínè‑là yijo‑nò i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mejèn‑nò tsà ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑nò ko̱ tsà kjit'aà na̱chrjein k'oa̱s'ín s'e̱en, mìtsà tà k'e̱ nga 'a̱n tìjna̱ko̱‑nò.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Jñò xi koni tsà ndí i̱xti‑na̱ xan‑nò, 'a̱n, k'oa̱á s'ín tímat'ian koni jngoò chjo̱ón xi ki'ndí tí'beé; tseé kjo̱'in tìsìkjiaán xi kjoa̱ tsa̱jòn. Jè kjo̱'in xi tìsìkjiaán skanda k'e̱é‑la kjoe̱het'aà k'e̱ nga k'oa̱s'ín si̱jchá yijo‑nò koni Cristo.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Mejèn‑na nga ya̱ kóti̱jnako̱‑nò jè hora jè, mé‑ne nga kj'ei̱í tsò 'én xi kichjàko̱‑nò. Jyeé mì ti̱ kiì be‑na kós'ín sìkítsjeèn i̱t'aà tsa̱jòn.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Jñò xi mejèn‑nò nga kjo̱tíxoma si̱kitasòn, ¿a kj'eè na'yà‑là kó tsò 'én xi tjít'aà kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 K'oa̱á tsò nga jè Abraham, jò komà i̱xti‑la̱, jngoò ts'e̱ chjo̱ón chi̱'nda‑la̱; jè xi ìjngoò, ts'e̱é xi nguì chjo̱ón‑la̱ xi mìtsà chi̱'nda tíjna.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Jè ki'ndí‑la̱ xi chjo̱ón chi̱'nda k'oa̱á s'ín kits'iìn koni s'ín ts'iìn ngats'iì ndí i̱xti. Ta̱nga jè ts'e̱ xi nguì chjo̱ón‑la̱ xi mìtsà chi̱'nda tíjna, k'oa̱á s'ín kits'iìn nga tsitasòn koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá Abraham.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Kjoa̱ ts'e̱ íchjín koi, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jñà kjoa̱ xi jò tsibíndaàjiìn Nainá. Jè chjo̱ón Agar, jè ngaya‑la̱ kjoa̱ xi kisindaàjiìn ya̱ nindoò Sinaí k'e̱ nga kitjoé‑la̱ kjo̱tíxoma Moisés. Ngats'iì xi̱ta̱ tje̱‑la̱ chi̱'ndaá tsibìtsa̱jna.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Jè chjo̱ón Agar, jè ngaya‑la̱ nindoò Sinaí xi síjna ján Arabia, ko̱ na̱chrjein i̱'ndei̱ jè mangásòn‑ko̱ na̱xa̱ndá Jerusalén, nga jñà xi̱ta̱‑la̱ chi̱'nda'ñó títsa̱jna nga tákó kjo̱tíxoma sís'in‑la̱.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Ta̱nga jè Jerusalén xi kijna ngajmiì, tíjnandei̱í‑né ko̱ ya̱á nokjoá‑ná ya̱ na̱xa̱ndá jè; k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà nea̱‑ná ma.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 K'oa̱á tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Isaac k'oa̱á s'ín kits'iìn koni s'ín kitsjaà tso'ba Nainá. Jñò ti̱koa̱á i̱xti‑la̱á maá xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Isaac koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Jè ki'ndí xi tà k'oa̱s'ín kits'iìn koni ts'iìn yije xi̱ta̱ i̱sò'nde, kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ jè xi i̱t'aà ts'e̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kits'iìn‑ne. Koni s'ín komà jñà na̱chrjein koi, tákó k'oa̱á s'ín ma skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Ta̱nga, ¿kó tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá? K'oa̱á tsò: “Ti̱yótji̱ngui‑la̱ jè chjo̱ón chi̱'nda ko̱ ki'ndí‑la̱; nga jè ki'ndí‑la̱ ni̱mé kjo̱tjò tjoé‑la̱, tà jè tjoé‑la̱ kjo̱tjò jè ki'ndí‑la̱ xi mìtsà chjo̱ón chi̱'nda.”
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Jñò ndí 'ndsè ko̱ ndí tichjaá, k'oa̱á s'ín tjín, jñá mìtsà i̱xti‑la̱ chjo̱ón chi̱'nda maá, jñá‑ná xi i̱xti‑la̱ chjo̱ón xi mìtsà chi̱'nda tíjna.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.