Gálatas 4
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ACF
1 Ti̱koa̱á kèno̱jmí jngoò‑nò kjo̱tíxoma: Jngoò ti, k'e̱ nga tákó i̱tsé kji, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà chi̱'nda tíjna nga kj'eè tsà jè be mé tsojmì xi tjín‑la̱ na̱'èn‑la̱ na̱s'ín k'e̱ nga ko̱ma i̱skan jè tjoé‑la̱ tsojmì xi tjín.
1 Digo, pois, que todo o tempo que o herdeiro é menino em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Nga xi̱ta̱á síkinda̱ skanda k'e̱ nga majchínga, ko̱ tjín xi̱ta̱ xi síkinda̱ jñà tsojmì‑la̱ skanda k'e̱ nga ki̱chóya na̱chrjein‑la̱ koni s'ín tsibíjna chi̱ba̱ na̱'èn‑la̱.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Jñá xi xi̱ta̱ 'mì‑ná, k'oa̱á ti̱s'ín komàt'iaán koni mat'in jñà i̱xti k'e̱ nga ti̱kj'eè mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga jñà kjo̱tíxoma xi tjín i̱sò'nde 'ñó tsatíxoma‑ná koni s'ín mat'in jñà xi chi̱'nda títsa̱jna'ñó nga mìkiì tjí'nde‑la̱ nga kítsa̱jnandei̱í.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo.
4 Ta̱nga k'e̱ nga kichóya na̱chrjein koni s'ín tjíndaà‑la̱ Nainá, jè Nainá kisìkasén ki'ndí‑la̱ i̱ i̱t'aà nangui; ko̱ i̱t'aà ts'e̱ chjo̱ón kits'iìn koni s'ín ts'iìn xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde. Ko̱ ya̱á kjòjchájiìn kjo̱tíxoma ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
4 Mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 K'oa̱á kis'iìn Nainá, mé‑ne nga jè Jesucristo si̱ìkítsa̱jnandei̱í jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jnajiìn‑'ñó kjo̱tíxoma ko̱ mé‑ne nga ngásòn skoétjò‑ná Nainá nga i̱xti‑la̱ ko̱maá.
5 Para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Koií kjoa̱‑la̱ nga jye i̱xti‑la̱ maá, Nainá kisìkasén Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ xi ts'e̱ Ki'ndí‑la̱ ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑ná. K'e̱ nga nokjoát'aà‑lá Nainá, k'oa̱á tsò Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱: “Ndí a̱pa”, tsò‑né.
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 K'oa̱á ma‑ne nga i̱'ndei̱ mìtsà ti̱ xi̱ta̱ chi̱'nda titsa̱jnaá; jyeé i̱xti‑la̱ Nainá 'mì‑ná; ko̱ ti̱koa̱á tsjá‑ná Nainá ngats'iì kjo̱tjò xi jñá tjoé‑ná nga i̱xti‑la̱ 'mì‑ná.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Jñò k'e̱ nga sa̱ kjòtseé, k'e̱ nga ti̱kj'eè yaxkon xi nguì jè sobà Nainá, chi̱'nda'ñó tsitsa̱jnaà nga kjo̱'ñó‑né nga jñà tsanguìt'aà‑là xi mìtsà kixi̱ kjoa̱ nga Nainá.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Ta̱nga i̱'ndei̱ nga jye yaxkoòn xi nguì jè sobà Nainá, (ta̱nga xi nguì kixi̱ kjoa̱, jè Nainá xi jye ndaà beèxkon‑nò), ¿mé‑ne k'oa̱s'ín nìkítsjeèn‑nò nga jñà onguít'aà ìjngoò k'a‑là jñà kjo̱tíxoma i̱ma̱ xi tjín‑nò, jè xi tsjìn‑la̱ nga'ñó, ko̱ xi ni̱mé chjí‑la̱? ¿A mejèn‑nò nga ya̱ si̱ìkítsa̱jna'ñó ìjngoò k'a‑nò?
9 Mas agora, conhecendo a Deus, ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Jñò, tákó 'ñó yaxkón na̱chrjein ts'e̱ s'eí, ts'e̱ sá, ko̱ ts'e̱ nó.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 'A̱n, makájno‑na̱ jè xá xi kis'iaàn nga kisìxájiìn‑nò tsà tà kjo̱tjò‑ne.
11 Receio de vós, que não haja trabalhado em vão para convosco.
12 'A̱n nga jye tsohósi̱jnat'aàxìn‑la̱ jè kjo̱tíxoma, ti̱koa̱á ya̱á kisìngásòn‑ko̱‑nò, nga jñò, mìkiì tíjiìn‑nò i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma. I̱'ndei̱ k'oa̱á s'ín tìsìjé‑nò nga ti̱nchat'aàxìn‑là kjo̱tíxoma koni 'a̱n jyeé tsohósi̱jnat'aàxìn‑la̱. Nga sa̱ ítjòn ni̱mé kjoa̱ tjín xi ch'o kinìko̱‑ná.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Jyeé tíjiìn‑nò k'e̱ nga sa̱ kiaà ítjoàn nga kichjàyajiìn‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, koií kjoa̱‑la̱ nga ch'in tjín‑la̱ yijo‑na̱.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne;
14 Jñò, mìkiì kinachrjengui‑ná ni̱ mìtsà xìn kinìkíjna‑ná, na̱s'ín kjoa̱ tsohótsji‑nò nga ch'in tjín‑la̱ yijo‑na̱. Tà sa̱á kichjoétjò‑ná koni jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá, koni tsà jè sobà Cristo Jesús.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 ¡Nga sa̱ ítjòn, 'ñó tsja tjín‑nò! I̱'ndei̱, ¿mé xi komà‑nò? K'oa̱á xan‑nò, skanda jñà xkoòn mejèn kinachrje nga 'a̱n kits'iì‑ná.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os vossos olhos, e mos daríeis.
16 I̱'ndei̱, ¿a kondra̱á kóti̱jnako̱‑nò, tà koií kjoa̱‑la̱ nga 'én kixi̱ beno̱jmí‑nò?
16 Fiz-me acaso vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Jñà xi̱ta̱ [xi mejèn‑la̱ nga kjo̱tíxoma si̱kitasòn], 'ñó bínè‑la̱ yijo‑la̱ i̱t'aà tsa̱jòn, ta̱nga mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱. Tà jè xi mejèn‑la̱ nga ko̱chrjet'aàxìn‑nò i̱t'aà tsa̱je̱n mé‑ne nga jñà ko̱nguít'aà‑là.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Jñò, ndaà tjín k'e̱ nga 'ñó bínè‑là yijo‑nò i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mejèn‑nò tsà ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑nò ko̱ tsà kjit'aà na̱chrjein k'oa̱s'ín s'e̱en, mìtsà tà k'e̱ nga 'a̱n tìjna̱ko̱‑nò.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem, e não somente quando estou presente convosco.
19 Jñò xi koni tsà ndí i̱xti‑na̱ xan‑nò, 'a̱n, k'oa̱á s'ín tímat'ian koni jngoò chjo̱ón xi ki'ndí tí'beé; tseé kjo̱'in tìsìkjiaán xi kjoa̱ tsa̱jòn. Jè kjo̱'in xi tìsìkjiaán skanda k'e̱é‑la kjoe̱het'aà k'e̱ nga k'oa̱s'ín si̱jchá yijo‑nò koni Cristo.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Mejèn‑na nga ya̱ kóti̱jnako̱‑nò jè hora jè, mé‑ne nga kj'ei̱í tsò 'én xi kichjàko̱‑nò. Jyeé mì ti̱ kiì be‑na kós'ín sìkítsjeèn i̱t'aà tsa̱jòn.
20 Eu bem quisera agora estar presente convosco, e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Jñò xi mejèn‑nò nga kjo̱tíxoma si̱kitasòn, ¿a kj'eè na'yà‑là kó tsò 'én xi tjít'aà kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés?
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 K'oa̱á tsò nga jè Abraham, jò komà i̱xti‑la̱, jngoò ts'e̱ chjo̱ón chi̱'nda‑la̱; jè xi ìjngoò, ts'e̱é xi nguì chjo̱ón‑la̱ xi mìtsà chi̱'nda tíjna.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Jè ki'ndí‑la̱ xi chjo̱ón chi̱'nda k'oa̱á s'ín kits'iìn koni s'ín ts'iìn ngats'iì ndí i̱xti. Ta̱nga jè ts'e̱ xi nguì chjo̱ón‑la̱ xi mìtsà chi̱'nda tíjna, k'oa̱á s'ín kits'iìn nga tsitasòn koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá Abraham.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Kjoa̱ ts'e̱ íchjín koi, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jñà kjoa̱ xi jò tsibíndaàjiìn Nainá. Jè chjo̱ón Agar, jè ngaya‑la̱ kjoa̱ xi kisindaàjiìn ya̱ nindoò Sinaí k'e̱ nga kitjoé‑la̱ kjo̱tíxoma Moisés. Ngats'iì xi̱ta̱ tje̱‑la̱ chi̱'ndaá tsibìtsa̱jna.
24 O que se entende por alegoria; porque estas são as duas alianças; uma, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Jè chjo̱ón Agar, jè ngaya‑la̱ nindoò Sinaí xi síjna ján Arabia, ko̱ na̱chrjein i̱'ndei̱ jè mangásòn‑ko̱ na̱xa̱ndá Jerusalén, nga jñà xi̱ta̱‑la̱ chi̱'nda'ñó títsa̱jna nga tákó kjo̱tíxoma sís'in‑la̱.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Ta̱nga jè Jerusalén xi kijna ngajmiì, tíjnandei̱í‑né ko̱ ya̱á nokjoá‑ná ya̱ na̱xa̱ndá jè; k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà nea̱‑ná ma.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é mãe de todos nós.
27 K'oa̱á tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò:
27 Porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; Esforça-te e clama, tu que não estás de parto; Porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Isaac k'oa̱á s'ín kits'iìn koni s'ín kitsjaà tso'ba Nainá. Jñò ti̱koa̱á i̱xti‑la̱á maá xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Isaac koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa como Isaque.
29 Jè ki'ndí xi tà k'oa̱s'ín kits'iìn koni ts'iìn yije xi̱ta̱ i̱sò'nde, kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ jè xi i̱t'aà ts'e̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kits'iìn‑ne. Koni s'ín komà jñà na̱chrjein koi, tákó k'oa̱á s'ín ma skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
29 Mas, como então aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Ta̱nga, ¿kó tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá? K'oa̱á tsò: “Ti̱yótji̱ngui‑la̱ jè chjo̱ón chi̱'nda ko̱ ki'ndí‑la̱; nga jè ki'ndí‑la̱ ni̱mé kjo̱tjò tjoé‑la̱, tà jè tjoé‑la̱ kjo̱tjò jè ki'ndí‑la̱ xi mìtsà chjo̱ón chi̱'nda.”
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Jñò ndí 'ndsè ko̱ ndí tichjaá, k'oa̱á s'ín tjín, jñá mìtsà i̱xti‑la̱ chjo̱ón chi̱'nda maá, jñá‑ná xi i̱xti‑la̱ chjo̱ón xi mìtsà chi̱'nda tíjna.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos, não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.