Apocalipse 16

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ki'nchrè jngoaà 'én xi ya̱ itjo‑ne i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá nga kitsò‑la̱ jñà àkja̱le̱ xi itoò ma‑ne:
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 Kiì jè àkja̱le̱ xi tsako̱ ítjòn‑la̱. Tsibíxteèn‑sòn i̱sò'nde xi tjíya chi̱tsín‑la̱. Ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ chi̱ba̱‑la̱ cho̱ ts'e̱n ko̱ xi beèxkón jè i̱sén xkósòn‑la̱ jè cho̱ je xi ch'o kji, tsako̱‑la̱ ch'in xa̱jtsé xi 'ñó ch'o kjoàn ko̱ ijò jchán ma.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 Jè àkja̱le̱ xi ma‑ne jò tsibíxteèn‑jiìn ndáchikon xi tjíya chi̱tsín‑la̱. Ko̱ jè ndáchikon, nguì jní komà, koni tsà ya̱ k'en‑jiìn xi̱ta̱. Ngats'iì xi títsa̱jnakon ya̱ i̱jiìn ndáchikon jngoò k'aá k'en.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 Jè àkja̱le̱ xi ma‑ne jàn, tsibíxteèn‑jiìn ya̱ xa̱jngá nandá ko̱ ñánda tíbitjo nandá, jè xi tjíya chi̱tsín‑la̱. Saà jní komà.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 I̱kjoàn ki'nchrè‑la̱ jè àkja̱le̱ xi ts'e̱ nandá, kitsò:
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 Nga jñà xi̱ta̱ koi tsibíxteèn jní‑la̱ xi̱ta̱‑lè nga jñà kisìk'en, ko̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱‑ngajo‑lè. I̱'ndei̱ ngaji̱ k'oa̱á ti̱s'ín tì'biì ngajo‑la̱ jní nga nchi'biì; ya̱á chi̱ba̱‑la̱.
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 Ti̱koa̱ ki'nchrè jngoò‑la̱ 'én xi ya̱ i̱t'aà ími̱xa̱ tsjeè‑la̱ Nainá chja̱, nga tsò:
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 Jè àkja̱le̱ xi ma‑ne ñijòn, tsibíxteèn xi tjíya chi̱tsín‑la̱ ya̱ i̱sòn ts'oí. Jè ts'oí kitjò'nde‑la̱ nga jè ndobá‑la̱ kisìchjàn yijo‑la̱ xi̱ta̱.
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 Jè ndobá‑la̱ ts'oí 'ñó kisìchjàn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi mìkiì kisìkájno jé‑la̱ ni̱ mìkiì jeya kisìkíjna Nainá; ta sa̱á kiìchja̱jno‑la̱ Nainá nga jè xi tjín‑la̱ nga'ñó i̱t'aà ts'e̱ kjo̱'in koi.
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 Jè àkja̱le̱ xi ma‑ne 'òn, tsibíxteèn‑sòn jè xi tjíya chi̱tsín‑la̱ ya̱ ñánda tíhotíxoma jè cho̱ ts'e̱n. Ko̱ jè i̱'nde ñánda tíhotíxoma jè cho̱ je xi ch'o kji, kòjñò‑né. Jñà xi̱ta̱ xi beèxkón jè cho̱ ts'e̱n kiskinetjòn ni̱je̱n‑la̱ nga 'ñó ijò komà‑la̱.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 Ta̱nga mìkiì kisìkájno jé‑la̱; tà sa̱á ìsa̱ ndaà kiìchja̱jno‑la̱ Nainá xi ts'e̱ ngajmiì, koií kjoa̱‑la̱ nga ijò komà yijo‑la̱ nga xa̱jtsé tjín‑la̱.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 Jè àkja̱le̱ xi ma‑ne joòn tsibíxteèn‑jiìn xi tjíya chi̱tsín‑la̱ ya̱ xa̱jngá nandá‑je Éufrates. Jè nandá‑la̱ xa̱jngá, kixìya‑né, mé‑ne nga ko̱ma kjoa̱hato‑ne jñà xi̱ta̱xá ítjòn xi nchrobá‑ne ñánda bitjokàtji‑ne ts'oí.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Kìjtseè‑ná nga jè ye̱ xi 'ñó je kji, ko̱ jè cho̱ je xi ch'o kji, ko̱ jè xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya 'én ndiso nga itjo‑ne tso'ba jàn ini̱ma̱ ch'o xi cho̱ xke̱ kjoàn.
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Jñà‑né ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í xi s'ín kjo̱xkón; bitjo nga bíxkóya xi̱ta̱xá ítjòn xi tjín nga tíjtsa i̱sò'nde nga kji̱nchrobà kjo̱jchán jè na̱chrjein xi jye tjíndaà‑la̱ Nainá xi ta jè ta̱jngoó xi 'ñó tse nga'ñó tjín‑la̱.
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 “Ti̱ná'yaà, 'a̱n, k'oa̱á s'ín kjoia̱a koni s'ín f'iì xi̱ta̱ chijé. Mé ta ndaà‑la̱ jè xi̱ta̱ xi tíjnandaà k'e̱ nga 'a̱n xi kjoia̱a; kjijnandaà nikje‑la̱ nga ko̱kjá; mé‑ne nga mìkiì ko̱sobà‑la̱ nga tíjna laká.”
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 Jñà ini̱ma̱ cho̱‑la̱ nei̱í tsibíxkóya xi̱ta̱xá ítjòn‑la̱ i̱sò'nde ya̱ i̱'nde ñánda 'mì Armagedón xi 'én hebreo.
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 Jè àkja̱le̱ xi ma‑ne itoò, tsibíxteèn i̱jiìn i̱sén xi tjíya chi̱tsín‑la̱. Kiì'nchré‑la̱ 'én xi 'ñó kiìchja̱ xi ya̱ inchrobà‑ne i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá xi tíjna ngajmiì ñánda tíjna jè xi tíjnasòn íxi̱le̱ nga tíhotíxoma; kitsò:
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 I̱kjoàn jate ni'ín ch'o̱n, kina'yà‑la̱ jta̱, kits'iìn ch'o̱n, ts'a ch'ón xi 'ñó jchán ts'a; ni̱ saà jngoò k'a k'oa̱s'ín 'ba kóni nga ti̱sa̱ tsatsejèn xi̱ta̱ i̱sò'nde.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 Jè na̱xa̱ndá je xi 'ñó ndaà yaxkon‑la̱, jàn ya komà. Ko̱ jñà na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne nga ìjngoò ìjngoò nangui xi tjín i̱sò'nde, jngoò k'aá kichijà. Ko̱ jè na̱xa̱ndá je xi 'mì Babilonia xi 'ñó ndaà yaxkon‑la̱, mìkiì kisìjchàajiìn Nainá nga kitsjaà‑la̱ kjo̱'in, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni kisìk'iì jngoò chi̱tsín xi tjíya vino xi nguì kjoa̱jti‑la̱ Nainá xi jè jye tíjnandaà‑la̱.
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ngats'iì nangui xi tjín i̱jiìn ndáchikon ko̱ jñà nindoò, jngoó k'aá kichijà, mì ti̱ kiì ki'ya‑la̱.
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 Jñà xi̱ta̱ tsanè jtsí nda̱jo̱ xi 'ñó tsiaàn kjoàn, tjín‑la̱ tsà ichán kilo nga jngoò ìjngoò. Jñà xi̱ta̱, 'on kiìchja̱jno‑la̱ Nainá, koií kjoa̱‑la̱ nga tse kjo̱'in kis'e‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ jtsí nda̱jo̱.
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.