Apocalipse 14
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Xi komà i̱skan, kiskoòtsejèn, kìjtseè jè Orrè, nga síjnakixi̱ i̱sòn nindoò Sión ko̱ xi̱ta̱ xi jngoò sìndo̱ ko̱ ichán ñijòn jmiì ma‑ne xi tjít'aà i̱tjòn tjen‑la̱ 'ín‑la̱ Orrè ko̱ ts'e̱ Na̱'èn‑la̱.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Ki'nchrè jngoò‑la̱ jta̱ xi ngajmiì nchrobá‑ne xi 'ñó tíhone koni ma nandá k'e̱ nga 'ñó maje, koni ma nga faáya‑la̱ ch'o̱n k'e̱ nga jye ts'iìn; k'oa̱á s'ín ki'nchrè‑la̱ koni tsà kjìn ma xi̱ta̱ xi síkjane ní'ñó arpa.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Tína'yà jngoò‑la̱ sò xi̱tse̱ nga tíjnda nguixko̱n jè xi tíjnasòn íxi̱le̱ nga tíhotíxoma, ko̱ ya̱ nguixko̱n xi ñijòn ma‑ne xi títsa̱jnakon ko̱ ya̱ nguixko̱n jñà xi̱ta̱ jchínga. Ni̱yá xi ma‑la̱ seè jè sò xi tíjnda, ta jñà‑né xi jngoò sìndo̱ ko̱ ichán ñijòn jmiì ma‑ne, jñà xi jye itjokàjiìn kjo̱'in ya̱ i̱sò'nde.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Jñà xi̱ta̱ koi, mìtsà íchjín tsibìtsa̱jnako̱, nguì tsjeè kisìjchá yijo‑la̱. Jñá‑né xi fì tji̱ngui‑la̱ Orrè ni̱ta̱ ñánda‑ne nga fì. Jñà‑né xi itjokàjiìn ítjòn kjo̱'in ngats'iì i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, mé‑ne nga ko̱ma ko̱nga̱tsja ítjòn‑ne Nainá ko̱ Orrè.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Ni̱mé 'én ndiso kiìchja̱, ko̱ ni̱mé jé tjín‑la̱ nga nguixko̱n Nainá.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Kìjtseè ìjngoaà àkja̱le̱ xi tsó'bajiìn i̱sén nga tífìko̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi tjín ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne nga ke̱èno̱jmí‑la̱ jñá xi̱ta̱ xi títsa̱jna i̱sò'nde, ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga ìjngoò ìjngoò nangui, ngats'iì tje̱‑la̱ xi̱ta̱, ngats'iì xi̱ta̱ xi chja̱ ngats'iì 'én xi tjín, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga ngats'iì na̱xa̱ndá xi tjín i̱sò'nde.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 'Ñó chja̱ kitsò:
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Ìjngoò àkja̱le̱ kiìchja̱ xi kitsò:
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Ìjngoò àkja̱le̱ tsatsejèn xi ma‑ne jàn xi 'ñó chja̱ nga kitsò:
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 Nainá tsjá‑la̱ kjo̱'in, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà vino skoí xi tji̱ko̱ kjoa̱jti‑la̱ Nainá. Nga jè sobà Nainá jyeé tsibíndaà jngoò chi̱tsín vino xi 'ñó kjaán mé‑ne nga ko̱kò‑ne kjoa̱jti‑la̱ nga s'e̱‑la̱ kjo̱'in i̱jiìn ni'ín azufre xi 'ñó tsjè títì. Tíkotsejèn àkja̱le̱ tsjeè ko̱ Orrè.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Jè ni̱'ndi̱‑la̱ ts'e̱ kjo̱'in‑la̱, kjit'aá na̱chrjein ni̱ta̱ kjé‑ne nga ki̱tjomijìn. Mìkiì si̱ìkjáya ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n jñà xi̱ta̱ xi jè cho̱ ts'e̱n ko̱ i̱sén xkósòn‑la̱ beèxkón, jñà xi ti̱koa̱ tjít'aà chi̱ba̱‑la̱ ko̱ 'ín‑la̱ jè cho̱ je xi ch'o kji.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 I̱íjndé nga mochjeén nga kàtachíkjoa̱‑la̱ ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne jñà xi̱ta̱‑la̱ Nainá xi síkitasòn kjo̱tíxoma‑la̱ ko̱ xi ndaà mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ki'nchrè ìjngoaà 'én xi ngajmiì inchrobà‑ne xi kitsò‑na:
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 K'e̱ nga kiskoòtsejèn, kìjtseè jngoaà ifi xi chroba kji, ya̱ i̱sò'nga ifi tíjna jngoò xi k'oa̱ kji koni ki'ndí‑la̱ xi̱ta̱. Jngoò corona xi nguì oro tjí'a sko̱, ko̱ jngoò ki̱cha̱ libá kjiya tsja xi 'ñó yijò kji.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo ya̱ i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá xi 'ñó chja̱, kitsò‑la̱ jè xi tíjnasòn ifi:
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Jè xi tíjnasòn ifi, tsibíts'ia̱ko̱ ki̱cha̱ libá‑la̱ ya̱ i̱sòn nangui nga tsatesòn tsojmì tjè‑la̱ i̱sò'nde, i̱kjoàn chincháxkó.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo ya̱ i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá xi kijna ngajmiì xi ti̱koa̱ ki̱cha̱ libá kjiya tsja xi 'ñó yijò kji.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo‑ne i̱t'aà ími̱xa̱ tsjeè‑la̱ Nainá, jè xi síkinda̱ ni'ín. 'Ñó kiìchja̱‑la̱ jè àkja̱le̱ xi ki̱cha̱ libá kjiya tsja; kitsò‑la̱:
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Jè àkja̱le̱ tsibíts'ia̱ko̱ ki̱cha̱ libá‑la̱ nga tsatet'aà toò‑la̱ jñà yá uva; i̱kjoàn kisìkatsjoòya ya̱ ñánda nga ma binchanè toò uva. Kjoa̱ koi, jè okó kjoa̱jti‑la̱ Nainá.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Mìtsà ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá kisinè jñà toò uva; ján i̱ndiì na̱xa̱ndá kisinè; k'e̱ nga jye kisinè, jní itjo ñánda nga kisinè; 'ñó tse jní itjo skanda ijchò kangui‑la̱ kó kji 'nga tíjna freno xi tjí'a tso'ba kohòyo̱ ko̱ jàn sìndo̱ kilómetro tsangasòn.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.