Apocalipse 14
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ
1 Xi komà i̱skan, kiskoòtsejèn, kìjtseè jè Orrè, nga síjnakixi̱ i̱sòn nindoò Sión ko̱ xi̱ta̱ xi jngoò sìndo̱ ko̱ ichán ñijòn jmiì ma‑ne xi tjít'aà i̱tjòn tjen‑la̱ 'ín‑la̱ Orrè ko̱ ts'e̱ Na̱'èn‑la̱.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Ki'nchrè jngoò‑la̱ jta̱ xi ngajmiì nchrobá‑ne xi 'ñó tíhone koni ma nandá k'e̱ nga 'ñó maje, koni ma nga faáya‑la̱ ch'o̱n k'e̱ nga jye ts'iìn; k'oa̱á s'ín ki'nchrè‑la̱ koni tsà kjìn ma xi̱ta̱ xi síkjane ní'ñó arpa.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Tína'yà jngoò‑la̱ sò xi̱tse̱ nga tíjnda nguixko̱n jè xi tíjnasòn íxi̱le̱ nga tíhotíxoma, ko̱ ya̱ nguixko̱n xi ñijòn ma‑ne xi títsa̱jnakon ko̱ ya̱ nguixko̱n jñà xi̱ta̱ jchínga. Ni̱yá xi ma‑la̱ seè jè sò xi tíjnda, ta jñà‑né xi jngoò sìndo̱ ko̱ ichán ñijòn jmiì ma‑ne, jñà xi jye itjokàjiìn kjo̱'in ya̱ i̱sò'nde.
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Jñà xi̱ta̱ koi, mìtsà íchjín tsibìtsa̱jnako̱, nguì tsjeè kisìjchá yijo‑la̱. Jñá‑né xi fì tji̱ngui‑la̱ Orrè ni̱ta̱ ñánda‑ne nga fì. Jñà‑né xi itjokàjiìn ítjòn kjo̱'in ngats'iì i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, mé‑ne nga ko̱ma ko̱nga̱tsja ítjòn‑ne Nainá ko̱ Orrè.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ni̱mé 'én ndiso kiìchja̱, ko̱ ni̱mé jé tjín‑la̱ nga nguixko̱n Nainá.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Kìjtseè ìjngoaà àkja̱le̱ xi tsó'bajiìn i̱sén nga tífìko̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi tjín ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne nga ke̱èno̱jmí‑la̱ jñá xi̱ta̱ xi títsa̱jna i̱sò'nde, ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga ìjngoò ìjngoò nangui, ngats'iì tje̱‑la̱ xi̱ta̱, ngats'iì xi̱ta̱ xi chja̱ ngats'iì 'én xi tjín, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga ngats'iì na̱xa̱ndá xi tjín i̱sò'nde.
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 'Ñó chja̱ kitsò:
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ìjngoò àkja̱le̱ kiìchja̱ xi kitsò:
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Ìjngoò àkja̱le̱ tsatsejèn xi ma‑ne jàn xi 'ñó chja̱ nga kitsò:
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 Nainá tsjá‑la̱ kjo̱'in, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà vino skoí xi tji̱ko̱ kjoa̱jti‑la̱ Nainá. Nga jè sobà Nainá jyeé tsibíndaà jngoò chi̱tsín vino xi 'ñó kjaán mé‑ne nga ko̱kò‑ne kjoa̱jti‑la̱ nga s'e̱‑la̱ kjo̱'in i̱jiìn ni'ín azufre xi 'ñó tsjè títì. Tíkotsejèn àkja̱le̱ tsjeè ko̱ Orrè.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Jè ni̱'ndi̱‑la̱ ts'e̱ kjo̱'in‑la̱, kjit'aá na̱chrjein ni̱ta̱ kjé‑ne nga ki̱tjomijìn. Mìkiì si̱ìkjáya ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n jñà xi̱ta̱ xi jè cho̱ ts'e̱n ko̱ i̱sén xkósòn‑la̱ beèxkón, jñà xi ti̱koa̱ tjít'aà chi̱ba̱‑la̱ ko̱ 'ín‑la̱ jè cho̱ je xi ch'o kji.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 I̱íjndé nga mochjeén nga kàtachíkjoa̱‑la̱ ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne jñà xi̱ta̱‑la̱ Nainá xi síkitasòn kjo̱tíxoma‑la̱ ko̱ xi ndaà mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Ki'nchrè ìjngoaà 'én xi ngajmiì inchrobà‑ne xi kitsò‑na:
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 K'e̱ nga kiskoòtsejèn, kìjtseè jngoaà ifi xi chroba kji, ya̱ i̱sò'nga ifi tíjna jngoò xi k'oa̱ kji koni ki'ndí‑la̱ xi̱ta̱. Jngoò corona xi nguì oro tjí'a sko̱, ko̱ jngoò ki̱cha̱ libá kjiya tsja xi 'ñó yijò kji.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo ya̱ i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá xi 'ñó chja̱, kitsò‑la̱ jè xi tíjnasòn ifi:
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Jè xi tíjnasòn ifi, tsibíts'ia̱ko̱ ki̱cha̱ libá‑la̱ ya̱ i̱sòn nangui nga tsatesòn tsojmì tjè‑la̱ i̱sò'nde, i̱kjoàn chincháxkó.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo ya̱ i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá xi kijna ngajmiì xi ti̱koa̱ ki̱cha̱ libá kjiya tsja xi 'ñó yijò kji.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo‑ne i̱t'aà ími̱xa̱ tsjeè‑la̱ Nainá, jè xi síkinda̱ ni'ín. 'Ñó kiìchja̱‑la̱ jè àkja̱le̱ xi ki̱cha̱ libá kjiya tsja; kitsò‑la̱:
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Jè àkja̱le̱ tsibíts'ia̱ko̱ ki̱cha̱ libá‑la̱ nga tsatet'aà toò‑la̱ jñà yá uva; i̱kjoàn kisìkatsjoòya ya̱ ñánda nga ma binchanè toò uva. Kjoa̱ koi, jè okó kjoa̱jti‑la̱ Nainá.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 Mìtsà ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá kisinè jñà toò uva; ján i̱ndiì na̱xa̱ndá kisinè; k'e̱ nga jye kisinè, jní itjo ñánda nga kisinè; 'ñó tse jní itjo skanda ijchò kangui‑la̱ kó kji 'nga tíjna freno xi tjí'a tso'ba kohòyo̱ ko̱ jàn sìndo̱ kilómetro tsangasòn.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.