Apocalipse 14
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Xi komà i̱skan, kiskoòtsejèn, kìjtseè jè Orrè, nga síjnakixi̱ i̱sòn nindoò Sión ko̱ xi̱ta̱ xi jngoò sìndo̱ ko̱ ichán ñijòn jmiì ma‑ne xi tjít'aà i̱tjòn tjen‑la̱ 'ín‑la̱ Orrè ko̱ ts'e̱ Na̱'èn‑la̱.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Ki'nchrè jngoò‑la̱ jta̱ xi ngajmiì nchrobá‑ne xi 'ñó tíhone koni ma nandá k'e̱ nga 'ñó maje, koni ma nga faáya‑la̱ ch'o̱n k'e̱ nga jye ts'iìn; k'oa̱á s'ín ki'nchrè‑la̱ koni tsà kjìn ma xi̱ta̱ xi síkjane ní'ñó arpa.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Tína'yà jngoò‑la̱ sò xi̱tse̱ nga tíjnda nguixko̱n jè xi tíjnasòn íxi̱le̱ nga tíhotíxoma, ko̱ ya̱ nguixko̱n xi ñijòn ma‑ne xi títsa̱jnakon ko̱ ya̱ nguixko̱n jñà xi̱ta̱ jchínga. Ni̱yá xi ma‑la̱ seè jè sò xi tíjnda, ta jñà‑né xi jngoò sìndo̱ ko̱ ichán ñijòn jmiì ma‑ne, jñà xi jye itjokàjiìn kjo̱'in ya̱ i̱sò'nde.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Jñà xi̱ta̱ koi, mìtsà íchjín tsibìtsa̱jnako̱, nguì tsjeè kisìjchá yijo‑la̱. Jñá‑né xi fì tji̱ngui‑la̱ Orrè ni̱ta̱ ñánda‑ne nga fì. Jñà‑né xi itjokàjiìn ítjòn kjo̱'in ngats'iì i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, mé‑ne nga ko̱ma ko̱nga̱tsja ítjòn‑ne Nainá ko̱ Orrè.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Ni̱mé 'én ndiso kiìchja̱, ko̱ ni̱mé jé tjín‑la̱ nga nguixko̱n Nainá.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Kìjtseè ìjngoaà àkja̱le̱ xi tsó'bajiìn i̱sén nga tífìko̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi tjín ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne nga ke̱èno̱jmí‑la̱ jñá xi̱ta̱ xi títsa̱jna i̱sò'nde, ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga ìjngoò ìjngoò nangui, ngats'iì tje̱‑la̱ xi̱ta̱, ngats'iì xi̱ta̱ xi chja̱ ngats'iì 'én xi tjín, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga ngats'iì na̱xa̱ndá xi tjín i̱sò'nde.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 'Ñó chja̱ kitsò:
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ìjngoò àkja̱le̱ kiìchja̱ xi kitsò:
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Ìjngoò àkja̱le̱ tsatsejèn xi ma‑ne jàn xi 'ñó chja̱ nga kitsò:
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 Nainá tsjá‑la̱ kjo̱'in, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà vino skoí xi tji̱ko̱ kjoa̱jti‑la̱ Nainá. Nga jè sobà Nainá jyeé tsibíndaà jngoò chi̱tsín vino xi 'ñó kjaán mé‑ne nga ko̱kò‑ne kjoa̱jti‑la̱ nga s'e̱‑la̱ kjo̱'in i̱jiìn ni'ín azufre xi 'ñó tsjè títì. Tíkotsejèn àkja̱le̱ tsjeè ko̱ Orrè.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Jè ni̱'ndi̱‑la̱ ts'e̱ kjo̱'in‑la̱, kjit'aá na̱chrjein ni̱ta̱ kjé‑ne nga ki̱tjomijìn. Mìkiì si̱ìkjáya ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n jñà xi̱ta̱ xi jè cho̱ ts'e̱n ko̱ i̱sén xkósòn‑la̱ beèxkón, jñà xi ti̱koa̱ tjít'aà chi̱ba̱‑la̱ ko̱ 'ín‑la̱ jè cho̱ je xi ch'o kji.
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 I̱íjndé nga mochjeén nga kàtachíkjoa̱‑la̱ ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne jñà xi̱ta̱‑la̱ Nainá xi síkitasòn kjo̱tíxoma‑la̱ ko̱ xi ndaà mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ki'nchrè ìjngoaà 'én xi ngajmiì inchrobà‑ne xi kitsò‑na:
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 K'e̱ nga kiskoòtsejèn, kìjtseè jngoaà ifi xi chroba kji, ya̱ i̱sò'nga ifi tíjna jngoò xi k'oa̱ kji koni ki'ndí‑la̱ xi̱ta̱. Jngoò corona xi nguì oro tjí'a sko̱, ko̱ jngoò ki̱cha̱ libá kjiya tsja xi 'ñó yijò kji.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo ya̱ i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá xi 'ñó chja̱, kitsò‑la̱ jè xi tíjnasòn ifi:
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Jè xi tíjnasòn ifi, tsibíts'ia̱ko̱ ki̱cha̱ libá‑la̱ ya̱ i̱sòn nangui nga tsatesòn tsojmì tjè‑la̱ i̱sò'nde, i̱kjoàn chincháxkó.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo ya̱ i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá xi kijna ngajmiì xi ti̱koa̱ ki̱cha̱ libá kjiya tsja xi 'ñó yijò kji.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Ìjngoò àkja̱le̱ itjo‑ne i̱t'aà ími̱xa̱ tsjeè‑la̱ Nainá, jè xi síkinda̱ ni'ín. 'Ñó kiìchja̱‑la̱ jè àkja̱le̱ xi ki̱cha̱ libá kjiya tsja; kitsò‑la̱:
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Jè àkja̱le̱ tsibíts'ia̱ko̱ ki̱cha̱ libá‑la̱ nga tsatet'aà toò‑la̱ jñà yá uva; i̱kjoàn kisìkatsjoòya ya̱ ñánda nga ma binchanè toò uva. Kjoa̱ koi, jè okó kjoa̱jti‑la̱ Nainá.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Mìtsà ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá kisinè jñà toò uva; ján i̱ndiì na̱xa̱ndá kisinè; k'e̱ nga jye kisinè, jní itjo ñánda nga kisinè; 'ñó tse jní itjo skanda ijchò kangui‑la̱ kó kji 'nga tíjna freno xi tjí'a tso'ba kohòyo̱ ko̱ jàn sìndo̱ kilómetro tsangasòn.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.