2 Coríntios 5
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ
1 Yijo‑ná k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni ni'ya xi tjín i̱ i̱t'aà nangui xi chiba na̱chrjein ma‑la̱ nga bixòña. Tsà ki̱xo̱ña ni'ya jè, Nainá tjíndaà jngoò‑la̱ ni'ya ján ngajmiì, xi tíjna ni̱ta̱ kjé‑ne, nga mìtsà tsja xi̱ta̱ kisindaà‑ne.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 K'oa̱á ma‑ne nga i̱ma̱á fahatse‑la̱ ini̱ma̱‑ná i̱ i̱sò'nde nga jè xi mejèn‑ná nga ni̱to̱n ki̱tsa̱jnayaá ni'ya‑ná ján ngajmiì.
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 Na̱s'ín si̱jna yijo‑ná xi tsjach'á i̱'ndei̱, Nainá tsjá ìjngoò‑ná xi yijo xi̱tse̱. Jè ini̱ma̱‑ná mìtsà chi̱ja, yijo xi̱tse̱é ko̱ma.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 K'e̱ nga tákó tíjnakon yijo‑ná koni jngoò ni'ya xi ma bixòña, i̱ma̱á fahatse‑ná, maba‑ná, mìkiì tsò takoán nga nìkíjna ni'ya‑ná. Majìn‑ná nga tjáxìn‑ná ni'ya jè, jè xi mejèn‑ná nga kàtaxi̱tse̱ya yijo‑ná mé‑ne nga yijo‑ná xi ma biyaà jngoò k'aá jchi̱ja nga jè kjoa̱binachon si̱ìkijne‑la̱.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Jè Nainá xi xó k'oa̱s'ín tsibíndaà‑ná ko̱ kitsjaà‑ná Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ mé‑ne tjíkixi̱‑ne kjoa̱ nga i̱skan tsjá yije‑ná koni s'ín kitsjaà tso'ba.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Kjit'aá na̱chrjein k'oa̱s'ín tíjngoò takoán i̱t'aà ts'e̱ Nainá ko̱ k'oa̱á s'ín tíjiìn‑ná, k'e̱ nga tákó tíjnakon yijo‑ná i̱ i̱t'aà nangui koni jngoò ni'ya ñánda titsa̱jnaá, kjiìn titsa̱jna‑lá ni'ya‑la̱ Na̱'èn‑ná ján ngajmiì.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 K'oa̱á s'ín titsa̱nìjchá yijo‑ná koni s'ín mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá, mì k'oa̱á s'ín mochjeén nga ko̱s'ín si̱jchá yijo‑ná koni s'ín beè xkoaán.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Tíjngoò takoán i̱t'aà ts'e̱ Nainá, ìsa̱á‑la ndaà tjín tsà si̱kíjnaá yijo‑ná, mé‑ne nga ján ki̱tsa̱jnakoa̱á Na̱'èn‑ná ngajmiì.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Koií kjoa̱‑la̱ nga ndaà si̱kitasoán koni s'ín sasén‑la̱ Na̱'èn‑ná, a i̱ titsa̱jnaá i̱t'aà nangui a xi ján titsa̱jnaá ján ngajmiì.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Mochjeén‑né nga ngats'iaá kìjchoaá nguixko̱n ñánda tíhotíxoma Cristo nga k'oi̱‑lá kinda̱ nga jngoò jngoaá; tjoé‑ná chjí‑ná mé kjoa̱ xi ki'né nga titsa̱jnaá i̱sò'nde, a ndaà ki'né, o xi ch'o ki'né.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Nga yaxkón‑je̱n Nainá koni s'ín ok'ìn‑la̱, k'oa̱á ma‑ne bèno̱jmí‑la̱je̱n xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, mé‑ne ko̱kjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Nga nguixko̱n Nainá ndaà beèxkon‑na̱je̱n nga ndaà 'nè‑je̱n, 'a̱n k'oa̱á ti̱s'ín mejèn‑na̱ nga ti̱koa̱ jñò jyeé ndaà yaxkon‑náje̱n.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Mìtsà 'mì‑nòje̱n nga ti̱ji̱n ndaà nìkítsa̱jna‑náje̱n yijo‑naje̱n ta̱nga jè xi mejèn‑naje̱n nga tsja kàtama‑nò i̱t'aà tsa̱je̱n, mé‑ne ko̱ma ki̱nókjoa̱‑là jñà xi̱ta̱ xi ti̱jñà ndaà síkítsa̱jna‑ne yijo‑la̱ koni s'ín tsejèn‑la̱, ta̱nga jè ini̱ma̱‑la̱ mìkiì ndaà síkinda̱.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Tsà ská‑naje̱n, koi‑né nga Nainá nìxá‑la̱je̱n, tsà ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑naje̱n, kjo̱ndaà tsa̱jòn‑nò nga jñò nìxá‑nòje̱n.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Jè kjoa̱tjòcha‑la̱ Cristo jè kitsobà'ñó‑naje̱n nga ma fìko̱‑na̱je̱n koni s'ín mejèn‑la̱, k'oa̱á tjín kjo̱hítsjeèn xi kjòchi̱ya‑na̱je̱n nga jngoò xi̱ta̱ k'en ngajo‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, k'oa̱á komà‑ne nga ngats'iì xi̱ta̱ k'en.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Jè Cristo k'en ngajo‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, mé‑ne jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jnakon mì ti̱ k'oa̱á s'ín si̱ìjchá‑ne yijo‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ yijo‑la̱. K'oa̱á s'ín si̱ìjchá yijo‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ Cristo nga jè k'en ngajo‑la̱ koa̱ jaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 I̱'ndei̱ mì ti̱ kiì k'oa̱s'ín nìkítsjeèn‑naje̱n i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í kós'ín tsejèn, kó kjoàn, koni s'ín s'ín jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde. K'e̱ nga sa̱ ítjòn k'oa̱á s'ín kinìkítsjeèn‑je̱n, jè Cristo, tsà ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde‑nè. Ta̱nga i̱'ndei̱ mì ti̱ k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn‑naje̱n.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Jngoò xi̱ta̱, k'e̱ nga Cristo tíjnako̱, xi̱ta̱ xi̱tse̱‑né i̱t'aà ts'e̱ Nainá. Jè kjoa̱ jchínga jyeé tsato, jyeé kjòxi̱tse̱ya yije.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Ngats'iì kjoa̱ koi i̱t'aà ts'e̱ Nainá nchrobá‑ne, nga i̱t'aà ts'e̱ Cristo kichibàndaà‑ná ko̱ Nainá. Ko̱ jè Nainá kitsjaà‑na̱je̱n xá nga ko̱ma kéno̱jmí‑je̱n kós'ín kjoóndaà‑ne xi̱ta̱ ko̱ Nainá.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 I̱t'aà ts'e̱ Cristo kisìxá Nainá nga kisìkjoóndaà‑ne xi̱ta̱ i̱sò'nde. Mì ti̱ kiì kinda̱ kis'iìn‑ne jé‑la̱ jñà xi̱ta̱. Ko̱ kitsjaà‑naje̱n xá nga bèno̱jmí‑je̱n kós'ín ma nga chibàndaà‑ná ko̱ Nainá.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 K'oa̱á ma‑ne ngaje̱n síkasén‑naje̱n Cristo nga nokjoà ngajo‑la̱je̱n. K'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà jè Nainá tíbítsi'ba‑nò. I̱t'aà ts'e̱ Cristo bìtsi'bà‑nòje̱n: jchi̱bàndaàko̱‑nò Nainá.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Cristo, mìtsà jé tsohótsji; ta̱nga xi kjo̱ndaà tsa̱ján, Nainá, jé tsohónè yije‑la̱ ngats'iì jé xi tjín i̱sò'nde, mé‑ne i̱t'aà ts'e̱ Cristo, xi̱ta̱ kixi̱ ko̱maá nga jè Nainá si̱ìkixi̱ya‑ná.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.