2 Coríntios 5
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 Yijo‑ná k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni ni'ya xi tjín i̱ i̱t'aà nangui xi chiba na̱chrjein ma‑la̱ nga bixòña. Tsà ki̱xo̱ña ni'ya jè, Nainá tjíndaà jngoò‑la̱ ni'ya ján ngajmiì, xi tíjna ni̱ta̱ kjé‑ne, nga mìtsà tsja xi̱ta̱ kisindaà‑ne.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 K'oa̱á ma‑ne nga i̱ma̱á fahatse‑la̱ ini̱ma̱‑ná i̱ i̱sò'nde nga jè xi mejèn‑ná nga ni̱to̱n ki̱tsa̱jnayaá ni'ya‑ná ján ngajmiì.
2 Pois neste tabernáculo nós gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação que é do céu,
3 Na̱s'ín si̱jna yijo‑ná xi tsjach'á i̱'ndei̱, Nainá tsjá ìjngoò‑ná xi yijo xi̱tse̱. Jè ini̱ma̱‑ná mìtsà chi̱ja, yijo xi̱tse̱é ko̱ma.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 K'e̱ nga tákó tíjnakon yijo‑ná koni jngoò ni'ya xi ma bixòña, i̱ma̱á fahatse‑ná, maba‑ná, mìkiì tsò takoán nga nìkíjna ni'ya‑ná. Majìn‑ná nga tjáxìn‑ná ni'ya jè, jè xi mejèn‑ná nga kàtaxi̱tse̱ya yijo‑ná mé‑ne nga yijo‑ná xi ma biyaà jngoò k'aá jchi̱ja nga jè kjoa̱binachon si̱ìkijne‑la̱.
4 Porque, na verdade, nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos oprimidos, porque não queremos ser despidos, mas sim revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Jè Nainá xi xó k'oa̱s'ín tsibíndaà‑ná ko̱ kitsjaà‑ná Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ mé‑ne tjíkixi̱‑ne kjoa̱ nga i̱skan tsjá yije‑ná koni s'ín kitsjaà tso'ba.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu como penhor o Espírito.
6 Kjit'aá na̱chrjein k'oa̱s'ín tíjngoò takoán i̱t'aà ts'e̱ Nainá ko̱ k'oa̱á s'ín tíjiìn‑ná, k'e̱ nga tákó tíjnakon yijo‑ná i̱ i̱t'aà nangui koni jngoò ni'ya ñánda titsa̱jnaá, kjiìn titsa̱jna‑lá ni'ya‑la̱ Na̱'èn‑ná ján ngajmiì.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor
7 K'oa̱á s'ín titsa̱nìjchá yijo‑ná koni s'ín mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá, mì k'oa̱á s'ín mochjeén nga ko̱s'ín si̱jchá yijo‑ná koni s'ín beè xkoaán.
7 {porque andamos por fé, e não por vista};
8 Tíjngoò takoán i̱t'aà ts'e̱ Nainá, ìsa̱á‑la ndaà tjín tsà si̱kíjnaá yijo‑ná, mé‑ne nga ján ki̱tsa̱jnakoa̱á Na̱'èn‑ná ngajmiì.
8 temos bom ânimo, mas desejamos antes estar ausentes deste corpo, para estarmos presentes com o Senhor.
9 Koií kjoa̱‑la̱ nga ndaà si̱kitasoán koni s'ín sasén‑la̱ Na̱'èn‑ná, a i̱ titsa̱jnaá i̱t'aà nangui a xi ján titsa̱jnaá ján ngajmiì.
9 Pelo que também nos esforçamos para ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Mochjeén‑né nga ngats'iaá kìjchoaá nguixko̱n ñánda tíhotíxoma Cristo nga k'oi̱‑lá kinda̱ nga jngoò jngoaá; tjoé‑ná chjí‑ná mé kjoa̱ xi ki'né nga titsa̱jnaá i̱sò'nde, a ndaà ki'né, o xi ch'o ki'né.
10 Porque é necessário que todos nós sejamos manifestos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, segundo o que praticou, o bem ou o mal.
11 Nga yaxkón‑je̱n Nainá koni s'ín ok'ìn‑la̱, k'oa̱á ma‑ne bèno̱jmí‑la̱je̱n xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, mé‑ne ko̱kjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Nga nguixko̱n Nainá ndaà beèxkon‑na̱je̱n nga ndaà 'nè‑je̱n, 'a̱n k'oa̱á ti̱s'ín mejèn‑na̱ nga ti̱koa̱ jñò jyeé ndaà yaxkon‑náje̱n.
11 Portanto, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir os homens; mas, a Deus já somos manifestos, e espero que também nas vossas consciências sejamos manifestos.
12 Mìtsà 'mì‑nòje̱n nga ti̱ji̱n ndaà nìkítsa̱jna‑náje̱n yijo‑naje̱n ta̱nga jè xi mejèn‑naje̱n nga tsja kàtama‑nò i̱t'aà tsa̱je̱n, mé‑ne ko̱ma ki̱nókjoa̱‑là jñà xi̱ta̱ xi ti̱jñà ndaà síkítsa̱jna‑ne yijo‑la̱ koni s'ín tsejèn‑la̱, ta̱nga jè ini̱ma̱‑la̱ mìkiì ndaà síkinda̱.
12 Não nos recomendamos outra vez a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa, a fim de que tenhais resposta para os que se gloriam na aparência, e não no coração.
13 Tsà ská‑naje̱n, koi‑né nga Nainá nìxá‑la̱je̱n, tsà ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑naje̱n, kjo̱ndaà tsa̱jòn‑nò nga jñò nìxá‑nòje̱n.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós.
14 Jè kjoa̱tjòcha‑la̱ Cristo jè kitsobà'ñó‑naje̱n nga ma fìko̱‑na̱je̱n koni s'ín mejèn‑la̱, k'oa̱á tjín kjo̱hítsjeèn xi kjòchi̱ya‑na̱je̱n nga jngoò xi̱ta̱ k'en ngajo‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, k'oa̱á komà‑ne nga ngats'iì xi̱ta̱ k'en.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque julgamos assim: se um morreu por todos, logo todos morreram;
15 Jè Cristo k'en ngajo‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, mé‑ne jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jnakon mì ti̱ k'oa̱á s'ín si̱ìjchá‑ne yijo‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ yijo‑la̱. K'oa̱á s'ín si̱ìjchá yijo‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ Cristo nga jè k'en ngajo‑la̱ koa̱ jaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 I̱'ndei̱ mì ti̱ kiì k'oa̱s'ín nìkítsjeèn‑naje̱n i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í kós'ín tsejèn, kó kjoàn, koni s'ín s'ín jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde. K'e̱ nga sa̱ ítjòn k'oa̱á s'ín kinìkítsjeèn‑je̱n, jè Cristo, tsà ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde‑nè. Ta̱nga i̱'ndei̱ mì ti̱ k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn‑naje̱n.
16 Por isso daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne; e, ainda que tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos desse modo.
17 Jngoò xi̱ta̱, k'e̱ nga Cristo tíjnako̱, xi̱ta̱ xi̱tse̱‑né i̱t'aà ts'e̱ Nainá. Jè kjoa̱ jchínga jyeé tsato, jyeé kjòxi̱tse̱ya yije.
17 Pelo que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Ngats'iì kjoa̱ koi i̱t'aà ts'e̱ Nainá nchrobá‑ne, nga i̱t'aà ts'e̱ Cristo kichibàndaà‑ná ko̱ Nainá. Ko̱ jè Nainá kitsjaà‑na̱je̱n xá nga ko̱ma kéno̱jmí‑je̱n kós'ín kjoóndaà‑ne xi̱ta̱ ko̱ Nainá.
18 Mas todas as coisas provêm de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Cristo, e nos confiou o ministério da reconciliação;
19 I̱t'aà ts'e̱ Cristo kisìxá Nainá nga kisìkjoóndaà‑ne xi̱ta̱ i̱sò'nde. Mì ti̱ kiì kinda̱ kis'iìn‑ne jé‑la̱ jñà xi̱ta̱. Ko̱ kitsjaà‑naje̱n xá nga bèno̱jmí‑je̱n kós'ín ma nga chibàndaà‑ná ko̱ Nainá.
19 pois que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões; e nos encarregou da palavra da reconciliação.
20 K'oa̱á ma‑ne ngaje̱n síkasén‑naje̱n Cristo nga nokjoà ngajo‑la̱je̱n. K'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà jè Nainá tíbítsi'ba‑nò. I̱t'aà ts'e̱ Cristo bìtsi'bà‑nòje̱n: jchi̱bàndaàko̱‑nò Nainá.
20 De sorte que somos embaixadores por Cristo, como se Deus por nós vos exortasse. Rogamo-vos, pois, por Cristo que vos reconcilieis com Deus.
21 Cristo, mìtsà jé tsohótsji; ta̱nga xi kjo̱ndaà tsa̱ján, Nainá, jé tsohónè yije‑la̱ ngats'iì jé xi tjín i̱sò'nde, mé‑ne i̱t'aà ts'e̱ Cristo, xi̱ta̱ kixi̱ ko̱maá nga jè Nainá si̱ìkixi̱ya‑ná.
21 Àquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.