2 Coríntios 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 K'oa̱á ma‑ne nga k'oa̱s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga mì ti̱ kiì kiìkon‑nò. Majìn‑na nga ba ki̱tsa̱jnaà.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Ta̱nga tsà 'a̱n, ba síkítsa̱jna‑nò, nga ko̱ma i̱skan, mì ti̱ yá tjín‑ne xi si̱ìtsjako̱‑na, nga jñò, jyeé ba titsa̱jnaà.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Koií xá jye kiskiì jngoò‑nò xo̱jo̱n, mé‑ne k'e̱ nga kìjchokon ìjngoò k'a‑nò nga mì ba si̱kíjna‑ná nga mochjeén‑né nga jñò si̱tsjako̱‑ná. Nga k'oa̱á s'ín tíjngoò takoàn, 'a̱n, matsja‑na ti̱koa̱ jñò, matsjaá‑nò.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 K'e̱ nga k'oa̱s'ín kiskiì‑nò, ndaà jchán kokájno‑la̱ ini̱ma̱‑na̱, baá kis'e‑na skanda ndáxkoaàn tsibíxteèn. Ta̱nga 'a̱n mìtsà koi xá kiskiì‑nò nga kàtaba‑nò. Jè‑né nga jcha̱a nga 'ñó matsjake̱‑nò.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Jè xi̱ta̱ xi tsohótsji jé, mìtsà ta 'a̱n xi ba kisìkíjna‑na, mejèn tsà ba kisìkítsa̱jna ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Tà k'oa̱á xan‑nò nga mì ko̱to chi̱ba̱‑la̱ koni s'ín tìxan‑nò.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Nga kjìn ma‑nò xi tsibìnè‑là kjo̱'in jè xi̱ta̱ jè; jyeé ndaà tjín, ta ko̱ma‑ne.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 I̱'ndei̱, jè xi s'e̱en nga si̱jchàat'aà‑là jé‑la̱; si̱jetakòn xi̱ta̱ jè, mé‑ne nga mì kjo̱ba ki̱yájiìn‑ne.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 K'oa̱á ma‑ne nga bìtsi'bà‑nò nga ndaà jchi̱bàya‑nò nga ìjngoò k'a ti̱tsjacha xi̱ta̱ jè.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Ti̱koa̱ koií xá kiskiì‑nò i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ koi, mejèn‑na skot'aà‑nò, a kixi̱í kjoa̱ nga ma‑nò nìkitasòn yije.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Jè xi̱ta̱ xi jñò nìjchàat'aà‑la̱ jé‑la̱, ti̱koa̱á 'a̱n siìjchàat'aà‑la̱. Tsà mochjeén‑né nga 'a̱n siìjchàat'aà‑la̱ xi̱ta̱ jè, 'a̱n jyeé kisìjchàat'aà‑la̱ xi kjo̱ndaà tsa̱jòn ko̱ tíbeè Cristo.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Mé‑ne jè xi̱ta̱ nei̱í mìkiì ko̱ma jè si̱ìkijne‑ná, nga jyeé ndaà 'yaá kjoa̱maña̱‑la̱ kós'ín síxá.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 K'e̱ nga ijchoa ján na̱xa̱ndá Troas, nga kichjàya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná kitáx'a̱'nde‑na nga kisìxákoa̱a 'én ndaà‑la̱ Nainá.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Ta̱nga mìkiì ndaà kis'e‑la̱ ini̱ma̱‑na̱ nga mìkiì kiskaàjñaà jè 'ndsé Tito. K'oa̱á komà‑ne kisìkítsa̱jna jñà xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱, i̱kjoàn kiaà ján nangui Macedonia.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Ndaà chjí‑la̱ Nainá nga i̱t'aà ts'e̱ Cristo fìko̱‑naje̱n k'e̱ nga okó‑la̱je̱n jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde nga jye kisìkijne. I̱t'aà tsa̱je̱n k'oa̱á s'ín obísòn kjo̱hítsjeèn‑la̱ Nainá xi ko̱s'ín ngaya‑la̱ koni jngoò jta̱‑la̱ tsojmì xi 'ñó ndaà jne̱, mé‑ne nga skoe̱‑ne jñà xi̱ta̱ ni̱ta̱ ñánda‑ne nga títsa̱jna.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 I̱t'aà tsa̱je̱n k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni ni̱'ndi̱‑la̱ chrjongó‑la̱ Nainá, k'e̱ nga jè Cristo tsját'aà‑la̱ Nainá. K'oa̱á s'ín bijchókajiìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi bitjokàjiìn kjo̱'in ko̱ xi̱ta̱ xi chija.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 I̱t'aà ts'e̱ jñà xi̱ta̱ xi chija, [k'e̱ nga beè‑naje̱n nga bèno̱jmíya‑je̱n 'én‑la̱ Nainá], k'oa̱á s'ín ch'o jne̱‑la̱ koni jngoò jta̱ xi sík'en‑ná. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi bitjokàjiìn kjo̱'in, k'oa̱á s'ín ndaà jne̱‑la̱ koni jngoò jta̱ xi síkíjnakon‑ná. I̱t'aà ts'e̱ xá koi, ni̱jngoò xi̱ta̱ chíkjoa̱‑la̱ nga síkitasòn xi ta kjo̱hítsjeèn ts'e̱.
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Ngaje̱n, mìkiì k'oa̱s'ín 'nè‑je̱n koni s'ín xi̱ta̱ xi kj'ei̱í xi chja̱ya 'én‑la̱ Nainá nga to̱n síkijne. Ngaje̱n, 'én kixi̱í nokjoà‑je̱n. Nainá tíbeè‑ne nga jè kisìkasén‑naje̱n ko̱ nga'ñó ts'e̱ Cristo‑né nga nokjoàya‑je̱n, nga jè Cristo titsa̱jnako̱‑je̱n.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.