2 Coríntios 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 K'oa̱á ma‑ne nga k'oa̱s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga mì ti̱ kiì kiìkon‑nò. Majìn‑na nga ba ki̱tsa̱jnaà.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Ta̱nga tsà 'a̱n, ba síkítsa̱jna‑nò, nga ko̱ma i̱skan, mì ti̱ yá tjín‑ne xi si̱ìtsjako̱‑na, nga jñò, jyeé ba titsa̱jnaà.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Koií xá jye kiskiì jngoò‑nò xo̱jo̱n, mé‑ne k'e̱ nga kìjchokon ìjngoò k'a‑nò nga mì ba si̱kíjna‑ná nga mochjeén‑né nga jñò si̱tsjako̱‑ná. Nga k'oa̱á s'ín tíjngoò takoàn, 'a̱n, matsja‑na ti̱koa̱ jñò, matsjaá‑nò.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 K'e̱ nga k'oa̱s'ín kiskiì‑nò, ndaà jchán kokájno‑la̱ ini̱ma̱‑na̱, baá kis'e‑na skanda ndáxkoaàn tsibíxteèn. Ta̱nga 'a̱n mìtsà koi xá kiskiì‑nò nga kàtaba‑nò. Jè‑né nga jcha̱a nga 'ñó matsjake̱‑nò.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Jè xi̱ta̱ xi tsohótsji jé, mìtsà ta 'a̱n xi ba kisìkíjna‑na, mejèn tsà ba kisìkítsa̱jna ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Tà k'oa̱á xan‑nò nga mì ko̱to chi̱ba̱‑la̱ koni s'ín tìxan‑nò.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Nga kjìn ma‑nò xi tsibìnè‑là kjo̱'in jè xi̱ta̱ jè; jyeé ndaà tjín, ta ko̱ma‑ne.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 I̱'ndei̱, jè xi s'e̱en nga si̱jchàat'aà‑là jé‑la̱; si̱jetakòn xi̱ta̱ jè, mé‑ne nga mì kjo̱ba ki̱yájiìn‑ne.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 K'oa̱á ma‑ne nga bìtsi'bà‑nò nga ndaà jchi̱bàya‑nò nga ìjngoò k'a ti̱tsjacha xi̱ta̱ jè.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Ti̱koa̱ koií xá kiskiì‑nò i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ koi, mejèn‑na skot'aà‑nò, a kixi̱í kjoa̱ nga ma‑nò nìkitasòn yije.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Jè xi̱ta̱ xi jñò nìjchàat'aà‑la̱ jé‑la̱, ti̱koa̱á 'a̱n siìjchàat'aà‑la̱. Tsà mochjeén‑né nga 'a̱n siìjchàat'aà‑la̱ xi̱ta̱ jè, 'a̱n jyeé kisìjchàat'aà‑la̱ xi kjo̱ndaà tsa̱jòn ko̱ tíbeè Cristo.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Mé‑ne jè xi̱ta̱ nei̱í mìkiì ko̱ma jè si̱ìkijne‑ná, nga jyeé ndaà 'yaá kjoa̱maña̱‑la̱ kós'ín síxá.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 K'e̱ nga ijchoa ján na̱xa̱ndá Troas, nga kichjàya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná kitáx'a̱'nde‑na nga kisìxákoa̱a 'én ndaà‑la̱ Nainá.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Ta̱nga mìkiì ndaà kis'e‑la̱ ini̱ma̱‑na̱ nga mìkiì kiskaàjñaà jè 'ndsé Tito. K'oa̱á komà‑ne kisìkítsa̱jna jñà xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱, i̱kjoàn kiaà ján nangui Macedonia.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Ndaà chjí‑la̱ Nainá nga i̱t'aà ts'e̱ Cristo fìko̱‑naje̱n k'e̱ nga okó‑la̱je̱n jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde nga jye kisìkijne. I̱t'aà tsa̱je̱n k'oa̱á s'ín obísòn kjo̱hítsjeèn‑la̱ Nainá xi ko̱s'ín ngaya‑la̱ koni jngoò jta̱‑la̱ tsojmì xi 'ñó ndaà jne̱, mé‑ne nga skoe̱‑ne jñà xi̱ta̱ ni̱ta̱ ñánda‑ne nga títsa̱jna.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 I̱t'aà tsa̱je̱n k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni ni̱'ndi̱‑la̱ chrjongó‑la̱ Nainá, k'e̱ nga jè Cristo tsját'aà‑la̱ Nainá. K'oa̱á s'ín bijchókajiìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi bitjokàjiìn kjo̱'in ko̱ xi̱ta̱ xi chija.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 I̱t'aà ts'e̱ jñà xi̱ta̱ xi chija, [k'e̱ nga beè‑naje̱n nga bèno̱jmíya‑je̱n 'én‑la̱ Nainá], k'oa̱á s'ín ch'o jne̱‑la̱ koni jngoò jta̱ xi sík'en‑ná. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi bitjokàjiìn kjo̱'in, k'oa̱á s'ín ndaà jne̱‑la̱ koni jngoò jta̱ xi síkíjnakon‑ná. I̱t'aà ts'e̱ xá koi, ni̱jngoò xi̱ta̱ chíkjoa̱‑la̱ nga síkitasòn xi ta kjo̱hítsjeèn ts'e̱.
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Ngaje̱n, mìkiì k'oa̱s'ín 'nè‑je̱n koni s'ín xi̱ta̱ xi kj'ei̱í xi chja̱ya 'én‑la̱ Nainá nga to̱n síkijne. Ngaje̱n, 'én kixi̱í nokjoà‑je̱n. Nainá tíbeè‑ne nga jè kisìkasén‑naje̱n ko̱ nga'ñó ts'e̱ Cristo‑né nga nokjoàya‑je̱n, nga jè Cristo titsa̱jnako̱‑je̱n.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.