2 Coríntios 1
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 'A̱n, Pablo, tìsìkasén‑nò xo̱jo̱n jè, nga k'oa̱á s'ín kjòmejèn‑la̱ Nainá nga 'a̱n tsibíxáya‑na Cristo Jesús. 'A̱n, ko̱ 'ndsè Timoteo titsa̱nìkasén‑nòje̱n xo̱jo̱n jè. Titsa̱nìhixot'aà‑nòje̱n jñò xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá 'mì‑nò xi titsa̱jnaà ya̱ na̱xa̱ndá Corinto, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Cristo xi títsa̱jna kóho̱kji nangui Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Nainá xi Na̱'èn‑ná, ko̱ jè Jesucristo xi otíxoma‑ná kàtatsjá‑nò kjo̱ndaà ko̱ kjoa̱'nchán ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑nò.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ndaà kàtayaxkón Nainá xi Na̱'èn‑la̱ ma Jesucristo xi otíxoma‑ná. Jè Nainá xi Na̱'èn‑ná ma, tse kjo̱hi̱ma̱takòn tjín‑la̱ i̱t'aà tsa̱ján. Ko̱ jè, kjit'aà na̱chrjein síje takoán.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 K'e̱ nga mé kjo̱'in titsa̱jnajñaá, jè Na̱'èn‑ná síjetakòn‑ná mé‑ne jñá, k'oa̱á ti̱s'ín si̱jetakoán xinguia̱á xi ti̱koa̱ kjo̱'in títsa̱jnajiìn koni s'ín kisìjetakón‑ná Nainá.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Koni tjín kjo̱'in xi tse nìkjiaán xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, k'oa̱á ti̱s'ín tse kjo̱jetakòn sakó‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Ngaje̱n, tsà kjo̱'in titsa̱nìkjeiín‑je̱n, kjo̱ndaà tsa̱jòn‑nò nga s'e̱‑nò kjo̱jetakòn, koa̱ ki̱tjokàjñoò kjo̱'in. Tsà Nainá síjetakòn‑naje̱n, jè‑né nga ti̱koa̱ jñò s'e̱‑nò kjo̱jetakòn, koa̱ ki̱chìkjoa̱ ko̱‑nò kjo̱'in xi ji̱n titsa̱nìkjeiín‑je̱n.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Tjín kixi̱í kjoa̱ xi chiñà‑la̱je̱n i̱t'aà tsa̱jòn. Tíjiìn‑naje̱n, koni s'ín tíhoko̱t'aà‑nò kjo̱'in xi titsa̱nìkjeiín‑je̱n, k'oa̱ ti̱s'ín o̱kot'aà‑nò kjo̱jetakòn xi tjín‑naje̱n.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Jñò 'ndsè ko̱ tichjaá, mejèn‑naje̱n nga kàtasijiìn‑nò kjo̱'in xi kis'e‑naje̱n ján nangui Asia. Tse jchán kjo̱'in kinìkjeiín‑je̱n. Jyeé mì ti̱ kiì kichìkjoa̱ko̱‑náje̱n skanda mì ti̱ kiì bixón‑naje̱n tsà ki̱tsa̱jnakon ìsa̱‑je̱n.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 K'oa̱á s'ín komà‑naje̱n nga jyeé‑la tjínè‑la̱ nga ki̱yá‑je̱n. K'oa̱á s'ín komàt'in‑je̱n mé‑ne nga ìsa̱ ndaà kjót'aà takòn‑naje̱n Nainá xi ma‑la̱ síkjaáya‑la̱ mik'en, nga mì tà yijo‑naje̱n kjót'aà takòn‑je̱n.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Nga jyeé kjo̱meè k'en‑je̱n, ta̱nga Nainá tsasìko̱‑naje̱n nga kisìkatojiìn‑naje̱n kjo̱'in ko̱ tákó si̱ìkatojiìn‑ìsa‑naje̱n kjo̱'in. Ko̱ k'oa̱á s'ín kjit'aà takòn‑je̱n nga jè si̱ìkatojiìn ìsa̱‑naje̱n ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Jñò, mochjeén‑né nga si̱chját'aà‑náje̱n nga ki̱nókjoa̱t'aà‑là Nainá i̱t'aà tsa̱je̱n mé‑ne nga ìsa̱ kjìn ko̱ma‑ne xi̱ta̱ xi ki̱chja̱t'aà‑la̱ Nainá, ti̱koa̱á kjìn ko̱ma xi̱ta̱ xi tsjá‑la̱ kjo̱ndaà Nainá koni s'ín machikon‑t'in‑je̱n.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Tjín jngoò kjoa̱ nga ndaà nìkítsa̱jna‑je̱n yijo‑naje̱n. K'oa̱á s'ín beè‑la̱je̱n takòn‑je̱n nga i̱t'aà ts'e̱ Nainá nchrobá‑ne nga tsjeè ko̱ kixi̱ tihonguíko̱‑je̱n yijo‑naje̱n i̱ i̱sò'nde, ko̱ jè tíjna ítjòn i̱t'aà tsa̱jòn. Mìtsà kjoa̱chji̱ne̱‑la̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ nga ko̱'nè‑je̱n, kjo̱ndaà‑la̱ Nainá‑né.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Mìtsà kj'ei̱í kjoa̱ nga titsa̱chjiì‑nòje̱n, ta jè‑né nga kíxke̱jñoò ko̱ kjoa̱s'en‑jiìn‑nò koni tsò 'én xi tjít'aà xo̱jo̱n jè. K'oa̱á s'ín majngoò takoàn nga nguì ndaà kji̱ya‑nò
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 koni s'ín jye kjòchi̱ya chiba‑nò nga tsja kàtama‑nò i̱t'aà tsa̱je̱n ko̱ nga ti̱koa̱ tsjaá ko̱ma‑naje̱n i̱t'aà tsa̱jòn k'e̱ nga kjoi̱í ìjngoò k'a Jesucristo xi otíxoma‑ná.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 'A̱n, jyeé ndaà tíjngoò takoàn i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ koi, k'oa̱á ma‑ne nga k'oa̱s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga jò k'a kjíkon‑nò mé‑ne jñò, jò kjo̱ndaà sa̱kò‑nò. [Ta̱nga mì k'oa̱á s'ín tsitasòn.]
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 K'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn, k'e̱ nga kiaà nangui Macedonia nga ya̱ jahato ítjòn‑nò. Tjín‑nè nga kjoa̱hato ìjngoò k'a‑nò k'e̱ nga kji̱nchrobà‑na mé‑ne jñò ko̱ma si̱chját'aà‑ná nga kjián nangui Judea.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 K'e̱ nga k'oa̱s'ín kiskoòsòn‑la̱, ¿a k'oa̱á s'ín kinìkítsjeèn nga 'a̱n, tìsìskáko̱‑nò? Majìn, nga mì k'oa̱á s'ín s'iaàn koni s'ín xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde. Mìtsà ítjòn xan‑nò: “Ko̱ma‑né”, ko̱ ti̱k'e̱‑ne ìjngoò k'a xan‑nò: “Mìkiì ko̱ma.”
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Tíbeè Nainá; 'én kixi̱í xi kixan‑nò, ngaje̱n, mì k'oa̱á s'ín nokjoà‑je̱n nga bixón‑je̱n: “Jon, ko̱ma‑né”, ko̱ “Mìkiì ko̱ma.”
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Timoteo, Silvano ko̱ 'a̱n, k'oa̱á s'ín nokjoàyajiìn‑nòje̱n i̱t'aà ts'e̱ 'én‑la̱ Jesucristo xi ki'ndí‑la̱ Nainá. Tsjìn‑la̱ 'én xi tsò jon ko̱ majìn. Nainá jngoò k'a síkitasòn i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga tsò: “Jon, ko̱ma‑né.”
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Ngats'iì 'én xi chja̱ Nainá koni s'ín tsjá tso'ba, i̱t'aà ts'e̱ Cristo bitasòn yije‑né. Nga jè Cristo xi tsò “ko̱ma‑né”. Ko̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, jñá bixón‑ná: “K'oa̱s'ín kàtama”, mé‑ne jeya kíjna‑ne Nainá.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Jè Nainá, xi síkixi̱yandaà‑ná nga jè titsa̱jnakoa̱á Cristo [xi xó jaàjiìn‑ne Nainá], ti̱koa̱á jñá xó jaàjiìn‑ná Nainá.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Ko̱ ti̱jè‑ne Nainá xi tsibít'aà chi̱ba̱‑ná koni jngoò sello; kisìkíjnajiìn ini̱ma̱‑ná jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ xi tjoé ítjòn‑ná nga kixi̱ kjoa̱ nga ti̱koa̱ tjoé yije‑ná kjo̱ndaà xi tjíndaà‑la̱ nga tsjá‑ná.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Tíkotsejèn Nainá, jè tíbeè ini̱ma̱‑na̱, mé‑ne kj'eè kiì fì‑na Corinto koni s'ín tíjiìn‑na; koií kjoa̱‑la̱, majìn‑na̱ nga 'on ko̱ma‑la̱ ini̱ma̱‑nò nga 'én ts'e̱n kichjàko̱‑nò.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Ngaje̱n, majìn‑nòje̱n nga ngaje̱n, kjo̱'ñó ko̱tìxoma‑nòje̱n i̱t'aà ts'e̱ 'én xi mokjeiín‑nò. Ta sa̱á nìchját'aà‑nòje̱n mé‑ne nga s'e̱‑nò kjo̱tsja nga kixi̱ titsa̱jnaà koni s'ín mokjeiín‑nò.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.