2 Coríntios 1

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'A̱n, Pablo, tìsìkasén‑nò xo̱jo̱n jè, nga k'oa̱á s'ín kjòmejèn‑la̱ Nainá nga 'a̱n tsibíxáya‑na Cristo Jesús. 'A̱n, ko̱ 'ndsè Timoteo titsa̱nìkasén‑nòje̱n xo̱jo̱n jè. Titsa̱nìhixot'aà‑nòje̱n jñò xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá 'mì‑nò xi titsa̱jnaà ya̱ na̱xa̱ndá Corinto, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Cristo xi títsa̱jna kóho̱kji nangui Acaya.
1 Eu, Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, escrevo junto com o nosso irmão Timóteo esta carta à igreja de Deus que está na cidade de Corinto e também a todo o povo de Deus espalhado por toda a província da Acaia.
2 Nainá xi Na̱'èn‑ná, ko̱ jè Jesucristo xi otíxoma‑ná kàtatsjá‑nò kjo̱ndaà ko̱ kjoa̱'nchán ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑nò.
2 Que a graça e a paz de Deus, o nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês!
3 Ndaà kàtayaxkón Nainá xi Na̱'èn‑la̱ ma Jesucristo xi otíxoma‑ná. Jè Nainá xi Na̱'èn‑ná ma, tse kjo̱hi̱ma̱takòn tjín‑la̱ i̱t'aà tsa̱ján. Ko̱ jè, kjit'aà na̱chrjein síje takoán.
3 Louvado seja o Deus e Pai do nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai bondoso, o Deus de quem todos recebem ajuda!
4 K'e̱ nga mé kjo̱'in titsa̱jnajñaá, jè Na̱'èn‑ná síjetakòn‑ná mé‑ne jñá, k'oa̱á ti̱s'ín si̱jetakoán xinguia̱á xi ti̱koa̱ kjo̱'in títsa̱jnajiìn koni s'ín kisìjetakón‑ná Nainá.
4 Ele nos auxilia em todas as nossas aflições para podermos ajudar os que têm as mesmas aflições que nós temos. E nós damos aos outros a mesma ajuda que recebemos de Deus.
5 Koni tjín kjo̱'in xi tse nìkjiaán xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, k'oa̱á ti̱s'ín tse kjo̱jetakòn sakó‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo.
5 Porque, assim como tomamos parte nos muitos sofrimentos de Cristo, assim também, por meio dele, participamos da sua grande ajuda.
6 Ngaje̱n, tsà kjo̱'in titsa̱nìkjeiín‑je̱n, kjo̱ndaà tsa̱jòn‑nò nga s'e̱‑nò kjo̱jetakòn, koa̱ ki̱tjokàjñoò kjo̱'in. Tsà Nainá síjetakòn‑naje̱n, jè‑né nga ti̱koa̱ jñò s'e̱‑nò kjo̱jetakòn, koa̱ ki̱chìkjoa̱ ko̱‑nò kjo̱'in xi ji̱n titsa̱nìkjeiín‑je̱n.
6 Se sofremos, é para que vocês recebam ajuda e salvação. Se somos ajudados, então vocês também são e recebem forças para suportar com paciência os mesmos sofrimentos que nós suportamos.
7 Tjín kixi̱í kjoa̱ xi chiñà‑la̱je̱n i̱t'aà tsa̱jòn. Tíjiìn‑naje̱n, koni s'ín tíhoko̱t'aà‑nò kjo̱'in xi titsa̱nìkjeiín‑je̱n, k'oa̱ ti̱s'ín o̱kot'aà‑nò kjo̱jetakòn xi tjín‑naje̱n.
7 Desse modo a esperança que temos em vocês está firme. Pois sabemos que, assim como vocês tomam parte nos nossos sofrimentos, assim também recebem a ajuda que Deus dá.
8 Jñò 'ndsè ko̱ tichjaá, mejèn‑naje̱n nga kàtasijiìn‑nò kjo̱'in xi kis'e‑naje̱n ján nangui Asia. Tse jchán kjo̱'in kinìkjeiín‑je̱n. Jyeé mì ti̱ kiì kichìkjoa̱ko̱‑náje̱n skanda mì ti̱ kiì bixón‑naje̱n tsà ki̱tsa̱jnakon ìsa̱‑je̱n.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Os sofrimentos que suportamos foram tão grandes e tão duros, que já não tínhamos mais esperança de escapar de lá com vida.
9 K'oa̱á s'ín komà‑naje̱n nga jyeé‑la tjínè‑la̱ nga ki̱yá‑je̱n. K'oa̱á s'ín komàt'in‑je̱n mé‑ne nga ìsa̱ ndaà kjót'aà takòn‑naje̱n Nainá xi ma‑la̱ síkjaáya‑la̱ mik'en, nga mì tà yijo‑naje̱n kjót'aà takòn‑je̱n.
9 Nós nos sentíamos como condenados à morte. Mas isso aconteceu para que aprendêssemos a confiar não em nós mesmos e sim em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Nga jyeé kjo̱meè k'en‑je̱n, ta̱nga Nainá tsasìko̱‑naje̱n nga kisìkatojiìn‑naje̱n kjo̱'in ko̱ tákó si̱ìkatojiìn‑ìsa‑naje̱n kjo̱'in. Ko̱ k'oa̱á s'ín kjit'aà takòn‑je̱n nga jè si̱ìkatojiìn ìsa̱‑naje̱n ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne.
10 Ele nos salvou e continuará a nos salvar desses terríveis perigos de morte. Sim, nós temos posto nele a nossa esperança, na certeza de que ele continuará a nos salvar,
11 Jñò, mochjeén‑né nga si̱chját'aà‑náje̱n nga ki̱nókjoa̱t'aà‑là Nainá i̱t'aà tsa̱je̱n mé‑ne nga ìsa̱ kjìn ko̱ma‑ne xi̱ta̱ xi ki̱chja̱t'aà‑la̱ Nainá, ti̱koa̱á kjìn ko̱ma xi̱ta̱ xi tsjá‑la̱ kjo̱ndaà Nainá koni s'ín machikon‑t'in‑je̱n.
11 enquanto vocês nos ajudam, orando por nós. Assim Deus responderá às muitas orações feitas em nosso favor e nos abençoará; e muitos lhe agradecerão as bênçãos que ele nos dará.
12 Tjín jngoò kjoa̱ nga ndaà nìkítsa̱jna‑je̱n yijo‑naje̱n. K'oa̱á s'ín beè‑la̱je̱n takòn‑je̱n nga i̱t'aà ts'e̱ Nainá nchrobá‑ne nga tsjeè ko̱ kixi̱ tihonguíko̱‑je̱n yijo‑naje̱n i̱ i̱sò'nde, ko̱ jè tíjna ítjòn i̱t'aà tsa̱jòn. Mìtsà kjoa̱chji̱ne̱‑la̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ nga ko̱'nè‑je̱n, kjo̱ndaà‑la̱ Nainá‑né.
12 É disto que temos orgulho: a nossa consciência nos afirma que a nossa maneira de viver no mundo, e especialmente em relação a vocês, tem sido dirigida pela franqueza e sinceridade que Deus nos dá e também pelo poder da sua graça e não pela sabedoria humana. Pois escrevemos a vocês somente o que vocês podem ler e entender. Agora vocês nos entendem só em parte, mas espero que cheguem a nos compreender completamente, para que, no Dia do nosso Senhor Jesus , vocês tenham orgulho de nós, como nós temos de vocês.
13 Mìtsà kj'ei̱í kjoa̱ nga titsa̱chjiì‑nòje̱n, ta jè‑né nga kíxke̱jñoò ko̱ kjoa̱s'en‑jiìn‑nò koni tsò 'én xi tjít'aà xo̱jo̱n jè. K'oa̱á s'ín majngoò takoàn nga nguì ndaà kji̱ya‑nò
13 — ausente —
14 koni s'ín jye kjòchi̱ya chiba‑nò nga tsja kàtama‑nò i̱t'aà tsa̱je̱n ko̱ nga ti̱koa̱ tsjaá ko̱ma‑naje̱n i̱t'aà tsa̱jòn k'e̱ nga kjoi̱í ìjngoò k'a Jesucristo xi otíxoma‑ná.
14 — ausente —
15 'A̱n, jyeé ndaà tíjngoò takoàn i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ koi, k'oa̱á ma‑ne nga k'oa̱s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga jò k'a kjíkon‑nò mé‑ne jñò, jò kjo̱ndaà sa̱kò‑nò. [Ta̱nga mì k'oa̱á s'ín tsitasòn.]
15 Eu estava tão certo de tudo isso, que no início fiz planos para ir visitar vocês a fim de que vocês pudessem ser abençoados mais uma vez.
16 K'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn, k'e̱ nga kiaà nangui Macedonia nga ya̱ jahato ítjòn‑nò. Tjín‑nè nga kjoa̱hato ìjngoò k'a‑nò k'e̱ nga kji̱nchrobà‑na mé‑ne jñò ko̱ma si̱chját'aà‑ná nga kjián nangui Judea.
16 De fato, eu estava pensando em visitá-los na minha ida para a província da Macedônia e também na volta, a fim de conseguir ajuda para a minha viagem à Judeia.
17 K'e̱ nga k'oa̱s'ín kiskoòsòn‑la̱, ¿a k'oa̱á s'ín kinìkítsjeèn nga 'a̱n, tìsìskáko̱‑nò? Majìn, nga mì k'oa̱á s'ín s'iaàn koni s'ín xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde. Mìtsà ítjòn xan‑nò: “Ko̱ma‑né”, ko̱ ti̱k'e̱‑ne ìjngoò k'a xan‑nò: “Mìkiì ko̱ma.”
17 Será que fui irresponsável quando resolvi fazer isso? Será que, ao fazer os meus planos, penso somente nos meus próprios interesses e por isso digo “sim, sim” e “não, não” ao mesmo tempo?
18 Tíbeè Nainá; 'én kixi̱í xi kixan‑nò, ngaje̱n, mì k'oa̱á s'ín nokjoà‑je̱n nga bixón‑je̱n: “Jon, ko̱ma‑né”, ko̱ “Mìkiì ko̱ma.”
18 Em nome de Deus, que é verdadeiro, o que prometi a vocês não foi um “sim” e um “não” ao mesmo tempo.
19 Timoteo, Silvano ko̱ 'a̱n, k'oa̱á s'ín nokjoàyajiìn‑nòje̱n i̱t'aà ts'e̱ 'én‑la̱ Jesucristo xi ki'ndí‑la̱ Nainá. Tsjìn‑la̱ 'én xi tsò jon ko̱ majìn. Nainá jngoò k'a síkitasòn i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga tsò: “Jon, ko̱ma‑né.”
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, que foi anunciado entre vocês por Silas, por Timóteo e por mim mesmo, não é “sim” e “não” ao mesmo tempo. Pelo contrário, ele é o “sim” de Deus
20 Ngats'iì 'én xi chja̱ Nainá koni s'ín tsjá tso'ba, i̱t'aà ts'e̱ Cristo bitasòn yije‑né. Nga jè Cristo xi tsò “ko̱ma‑né”. Ko̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, jñá bixón‑ná: “K'oa̱s'ín kàtama”, mé‑ne jeya kíjna‑ne Nainá.
20 porque é o “sim” de todas as promessas de Deus. Por isso dizemos “ amém ”, por meio de Jesus Cristo, para a glória de Deus.
21 Jè Nainá, xi síkixi̱yandaà‑ná nga jè titsa̱jnakoa̱á Cristo [xi xó jaàjiìn‑ne Nainá], ti̱koa̱á jñá xó jaàjiìn‑ná Nainá.
21 Pois é o próprio Deus que nos dá, a nós e a vocês, a certeza de que estamos unidos com Cristo. E foi Deus quem nos separou para si mesmo.
22 Ko̱ ti̱jè‑ne Nainá xi tsibít'aà chi̱ba̱‑ná koni jngoò sello; kisìkíjnajiìn ini̱ma̱‑ná jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ xi tjoé ítjòn‑ná nga kixi̱ kjoa̱ nga ti̱koa̱ tjoé yije‑ná kjo̱ndaà xi tjíndaà‑la̱ nga tsjá‑ná.
22 Como dono ele pôs a sua marca em nós e colocou no nosso coração o Espírito Santo, que é a garantia das coisas que ele guarda para nós.
23 Tíkotsejèn Nainá, jè tíbeè ini̱ma̱‑na̱, mé‑ne kj'eè kiì fì‑na Corinto koni s'ín tíjiìn‑na; koií kjoa̱‑la̱, majìn‑na̱ nga 'on ko̱ma‑la̱ ini̱ma̱‑nò nga 'én ts'e̱n kichjàko̱‑nò.
23 Eu chamo Deus como minha testemunha; ele conhece o meu coração. A fim de evitar aborrecimentos para vocês, resolvi não ir até Corinto.
24 Ngaje̱n, majìn‑nòje̱n nga ngaje̱n, kjo̱'ñó ko̱tìxoma‑nòje̱n i̱t'aà ts'e̱ 'én xi mokjeiín‑nò. Ta sa̱á nìchját'aà‑nòje̱n mé‑ne nga s'e̱‑nò kjo̱tsja nga kixi̱ titsa̱jnaà koni s'ín mokjeiín‑nò.
24 Não estamos querendo mandar na sua fé, pois vocês estão firmes na fé. Pelo contrário, queremos trabalhar com vocês para que vocês sejam mais felizes ainda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.