2 Coríntios 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 Ni̱mé xi sìkijne nga ndaà síkíjna yijo‑na̱. Ta̱nga mochjeén‑né nga k'oa̱ xán‑nò kjoa̱ xi tsakó‑na Nainá k'e̱ nga tsohóko̱‑na, jè kjoa̱ xi Nainá kisìkichi̱ya‑na.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Beèxkon‑ná jngoò xi̱ta̱ xi fìt'aà‑la̱ Cristo. Tjín‑la̱ te ñijòn nó nga kiìko̱ Cristo skanda jè ngajmiì xi ma‑ne jàn [ñánda tíjna Nainá]. Mìkiì be tsà k'oa̱á s'ín kiìko̱ nga yijo, a xi tà ini̱ma̱á kiìko̱. Jè Nainá tíjiìn‑la̱.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 Ta̱nga be‑ná nga jè xi̱ta̱ jè, kiì. A yijo‑né, o a tà ini̱ma̱á kiì, tà jngoò Nainá tíbeè.
3 — ausente —
4 Kiì skanda ján i̱'nde ñánda ndaà jchán choòn ján ngajmiì ñánda tíjna Nainá. Kiì'nchré 'én xi 'ñó xkón tjín, xi ni̱jngoò xi̱ta̱ ko̱ma s'e̱no̱jmí‑la̱.
4 — ausente —
5 Koni komàt'in xi̱ta̱ jè, jè‑né xi ok'ìn‑la̱ nga ndaà kíjna. Ta̱nga i̱t'aà ts'a̱n mìkiì ok'ìn‑na nga 'a̱n ndaà síkíjna yijo‑na̱. Ta̱jngoò tsà jñà kjoa̱ xi mahindaàjñaà ndaà síkíjna.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Tsà ndaà síkíjna yijo‑na̱ [koni tjín kjoa̱ xi 'a̱n kìjtseè ngajmiì], mìtsà 'én ská beno̱jmiá, 'én kixi̱í chjà. Ta̱nga majìn‑na nga ndaà síkíjna yijo‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi kìjtseè mé‑ne nga ni̱jngoò xi̱ta̱ ìsa̱ 'nga si̱ìkíjna‑na ta nga̱tjì‑la̱ kjoa̱ koi. Ko̱s'ín kàtasíkinda̱‑na kó s'iaàn, kó s'ín chjà, ko̱ kó s'ín tìsìjchá yijo‑na̱.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Mé‑ne nga mì 'a̱n ndaà kóti̱jna‑na i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi 'a̱n tsakó‑na Nainá xi jeya jchán tjín, kiskaàt'aà jngoò‑na ch'in, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà na'yá nchajiìn yijo‑na̱. Jè xi̱ta̱ nei̱í kijtseètoòn‑na nga kisìkasén‑na kjo̱'in.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Ko̱ jàn k'a bítsi'ba‑la̱ Na̱'èn‑ná nga kàtjaàxìn‑na̱ kjo̱'in jè.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Ta̱nga jè Nainá ta̱ k'oa̱á tsò‑na: “Jè kjo̱ndaà‑na̱ ya̱á tíjnako̱‑lè. Ya̱á okoaà yije nga'ñó‑na̱ k'e̱ nga tsjìn‑lè nga'ñó.” K'oa̱á ma‑ne jè kjoa̱ xi mahindaàjñaà, jè xi ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱, mé‑ne nga jè nga'ñó‑la̱ Cristo kíjnako̱‑na.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Koií kjoa̱‑la̱ matsja‑na k'e̱ nga ma indaàjñaà. Ti̱koa̱á matsja‑na k'e̱ nga chja̱'on‑ko̱‑na xi̱ta̱, k'e̱ nga mé tsojmì xi chija‑na, k'e̱ nga fìtji̱ngui kondra̱‑na xi̱ta̱, k'e̱ nga mé kjoa̱ xi 'iín ma‑na síkjiaán i̱t'aà ts'e̱ Cristo. K'e̱ nga ma indaàjñaà, k'e̱é ìsa̱ ndaà s'e̱‑la̱ nga'ñó ini̱ma̱‑na̱ [nga jè Cristo tsjá‑na].
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 'A̱n, k'oa̱á s'ín kichjà, koni s'ín chja̱ xi̱ta̱ 'én xi ni̱mé chjí‑la̱. Ta̱nga jñò ki'nè‑ná kjo̱'ñó. Jñò xi tjínè‑nò nga ndaà si̱ìkíjna‑ná. Nga 'a̱n mìtsà ìsa̱ nangui tìjna̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi 'mì‑là jñò nga ìsa̱ 'nga títsa̱jna‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Cristo; na̱s'ín 'a̱n nìmé chjí‑na.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 K'e̱ nga tsohóti̱jnako̱‑nò kis'e‑na̱ kjoa̱tsejta nga tsakoò‑nò kjoa̱xkón xi okó chi̱ba̱ ko̱ xi okó kjoa̱ jeya‑la̱ Nainá ko̱ nga'ñó‑la̱. Kjoa̱ koi okó nga kixi̱ kjoa̱ nga 'a̱n‑ná xi tsibíxáya‑na Cristo.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 ¿Jñò, mé xi ìsa̱ nangui kisìkítsa̱jna‑nò koni jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi kj'ei̱í? ¿A koií majti‑nò nga mì jñò kisìjti‑nò k'e̱ nga mé tsojmì xi kichijàt'aà‑na? Ti̱jchàat'aà‑ná nga ni̱mé kisìjé‑nò.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Jyeé tìjna̱ndaà xi ma‑ne jàn k'a nga kjíkon‑nò. Tákó k'oa̱s'ín s'iaàn, mìtsà mé xi siìjé‑nò. Mìtsà koi otsjià mé tsojmì xi tjín‑nò; kjo̱ndaà tsa̱jòn xi otsjià. Nga jñà xi̱ta̱ jchínga tjínè‑la̱ nga koi̱ìtjò to̱n xi ko̱chjeén‑la̱ i̱xti, mìtsà jñà i̱xti tjínè‑la̱ nga koi̱ìtjò to̱n xi ko̱chjeén‑la̱ xi̱ta̱ jchínga.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Matsjaá‑na nga sìkjèya yije mé xi tjín‑na, skanda tìsìkjè yijo‑na̱ kjoa̱ ts'e̱ ini̱ma̱‑nò. Nga ìsa̱ ndaà matsjake̱‑nò, jñò, ¿a ìsa̱á chiba matsjacha‑ná?
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Kixi̱í kjoa̱, 'a̱n, ni̱mé tsojmì xi kisìjé‑nò. Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ xi tsò: “'Ñó maña̱ nga kona̱cha̱n‑la̱ xi̱ta̱.”
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Ta̱nga, ¿mé xi kiskoòna̱cha̱n‑nò k'e̱ nga kisìkasén i'nga‑nò xi̱ta̱?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Tsibítsi'ba‑la̱ Tito nga kiìkon‑nò ko̱ jè 'ndsè xi ìjngoò. Jè Tito, ¿a kiskoòna̱cha̱án‑nò? ¿A mìtsà ngásòn ti̱koi‑ne kjo̱hítsjeèn tjaàjiìn‑je̱n, ti̱koa̱ ti̱koi‑ne ndi̱yá kixi̱ tjaàya‑je̱n?
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 ¿A k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga yijo‑naje̱n titsa̱nokjoàtji‑je̱n? Majìn, tíbeè Nainá koi 'én xi titsa̱nokjoà‑je̱n nga Cristo titsa̱jnako̱‑je̱n. Jñò ndí 'ndsè xi 'ñó matsjake̱‑nò, ngats'iì kjoa̱ koi, kjo̱ndaà tsa̱jòn‑nò nga ìsa̱ tse nga'ñó kàtas'e‑nò.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Makájno‑na tsà k'e̱ nga kìjchokon‑nò tsà mì k'oa̱á s'ín titsa̱'nè koni s'ín mejèn‑na. Koa̱ 'a̱n tsà mì k'oa̱ s'ín tìs'iaàn koni s'ín mejèn‑nò jñò. Koií makájno‑na tsà koií na̱chrjein‑la̱ titsa̱bixkàn‑kjoò, tsà kjoa̱xìtakòn tjín‑nò, tsà kjoa̱jti tíjiìn ini̱ma̱‑nò, tsà jò tsà jàn ya titsa̱jna‑là xinguio̱o, tsà 'én ndiso titsa̱bìnè‑là xinguio̱o, tsà xinguio̱o titsa̱nokjoájno‑lá, tsà 'nga takòn titsa̱'nè ko̱ tsà mìkiì ndaà titsa̱jnako̱o xinguio̱o nga jngoò ìjngoò.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Ti̱koa̱á makájnoó‑na k'e̱ nga kìjchokon ìjngoò k'a‑nò tsà Nainá si̱ìsobà‑na nga nguixkoòn jñò. Tsà Nainá si̱ìkjindáya‑na xi kjoa̱ tsa̱jòn nga kjìn ma‑nò xi jye kjòtseé binchaàtsjioò jé nga mìkiì nìkájno jé‑nò kjoa̱ tjé xi 'nè ko̱ kjoa̱ chijngui xi 'nè ko̱ ngats'iì kjoa̱ ch'o xi 'nè.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.