2 Coríntios 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Ni̱mé xi sìkijne nga ndaà síkíjna yijo‑na̱. Ta̱nga mochjeén‑né nga k'oa̱ xán‑nò kjoa̱ xi tsakó‑na Nainá k'e̱ nga tsohóko̱‑na, jè kjoa̱ xi Nainá kisìkichi̱ya‑na.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Beèxkon‑ná jngoò xi̱ta̱ xi fìt'aà‑la̱ Cristo. Tjín‑la̱ te ñijòn nó nga kiìko̱ Cristo skanda jè ngajmiì xi ma‑ne jàn [ñánda tíjna Nainá]. Mìkiì be tsà k'oa̱á s'ín kiìko̱ nga yijo, a xi tà ini̱ma̱á kiìko̱. Jè Nainá tíjiìn‑la̱.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Ta̱nga be‑ná nga jè xi̱ta̱ jè, kiì. A yijo‑né, o a tà ini̱ma̱á kiì, tà jngoò Nainá tíbeè.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 Kiì skanda ján i̱'nde ñánda ndaà jchán choòn ján ngajmiì ñánda tíjna Nainá. Kiì'nchré 'én xi 'ñó xkón tjín, xi ni̱jngoò xi̱ta̱ ko̱ma s'e̱no̱jmí‑la̱.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Koni komàt'in xi̱ta̱ jè, jè‑né xi ok'ìn‑la̱ nga ndaà kíjna. Ta̱nga i̱t'aà ts'a̱n mìkiì ok'ìn‑na nga 'a̱n ndaà síkíjna yijo‑na̱. Ta̱jngoò tsà jñà kjoa̱ xi mahindaàjñaà ndaà síkíjna.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Tsà ndaà síkíjna yijo‑na̱ [koni tjín kjoa̱ xi 'a̱n kìjtseè ngajmiì], mìtsà 'én ská beno̱jmiá, 'én kixi̱í chjà. Ta̱nga majìn‑na nga ndaà síkíjna yijo‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi kìjtseè mé‑ne nga ni̱jngoò xi̱ta̱ ìsa̱ 'nga si̱ìkíjna‑na ta nga̱tjì‑la̱ kjoa̱ koi. Ko̱s'ín kàtasíkinda̱‑na kó s'iaàn, kó s'ín chjà, ko̱ kó s'ín tìsìjchá yijo‑na̱.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Mé‑ne nga mì 'a̱n ndaà kóti̱jna‑na i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi 'a̱n tsakó‑na Nainá xi jeya jchán tjín, kiskaàt'aà jngoò‑na ch'in, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà na'yá nchajiìn yijo‑na̱. Jè xi̱ta̱ nei̱í kijtseètoòn‑na nga kisìkasén‑na kjo̱'in.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Ko̱ jàn k'a bítsi'ba‑la̱ Na̱'èn‑ná nga kàtjaàxìn‑na̱ kjo̱'in jè.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Ta̱nga jè Nainá ta̱ k'oa̱á tsò‑na: “Jè kjo̱ndaà‑na̱ ya̱á tíjnako̱‑lè. Ya̱á okoaà yije nga'ñó‑na̱ k'e̱ nga tsjìn‑lè nga'ñó.” K'oa̱á ma‑ne jè kjoa̱ xi mahindaàjñaà, jè xi ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱, mé‑ne nga jè nga'ñó‑la̱ Cristo kíjnako̱‑na.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Koií kjoa̱‑la̱ matsja‑na k'e̱ nga ma indaàjñaà. Ti̱koa̱á matsja‑na k'e̱ nga chja̱'on‑ko̱‑na xi̱ta̱, k'e̱ nga mé tsojmì xi chija‑na, k'e̱ nga fìtji̱ngui kondra̱‑na xi̱ta̱, k'e̱ nga mé kjoa̱ xi 'iín ma‑na síkjiaán i̱t'aà ts'e̱ Cristo. K'e̱ nga ma indaàjñaà, k'e̱é ìsa̱ ndaà s'e̱‑la̱ nga'ñó ini̱ma̱‑na̱ [nga jè Cristo tsjá‑na].
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 'A̱n, k'oa̱á s'ín kichjà, koni s'ín chja̱ xi̱ta̱ 'én xi ni̱mé chjí‑la̱. Ta̱nga jñò ki'nè‑ná kjo̱'ñó. Jñò xi tjínè‑nò nga ndaà si̱ìkíjna‑ná. Nga 'a̱n mìtsà ìsa̱ nangui tìjna̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi 'mì‑là jñò nga ìsa̱ 'nga títsa̱jna‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Cristo; na̱s'ín 'a̱n nìmé chjí‑na.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 K'e̱ nga tsohóti̱jnako̱‑nò kis'e‑na̱ kjoa̱tsejta nga tsakoò‑nò kjoa̱xkón xi okó chi̱ba̱ ko̱ xi okó kjoa̱ jeya‑la̱ Nainá ko̱ nga'ñó‑la̱. Kjoa̱ koi okó nga kixi̱ kjoa̱ nga 'a̱n‑ná xi tsibíxáya‑na Cristo.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 ¿Jñò, mé xi ìsa̱ nangui kisìkítsa̱jna‑nò koni jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi kj'ei̱í? ¿A koií majti‑nò nga mì jñò kisìjti‑nò k'e̱ nga mé tsojmì xi kichijàt'aà‑na? Ti̱jchàat'aà‑ná nga ni̱mé kisìjé‑nò.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Jyeé tìjna̱ndaà xi ma‑ne jàn k'a nga kjíkon‑nò. Tákó k'oa̱s'ín s'iaàn, mìtsà mé xi siìjé‑nò. Mìtsà koi otsjià mé tsojmì xi tjín‑nò; kjo̱ndaà tsa̱jòn xi otsjià. Nga jñà xi̱ta̱ jchínga tjínè‑la̱ nga koi̱ìtjò to̱n xi ko̱chjeén‑la̱ i̱xti, mìtsà jñà i̱xti tjínè‑la̱ nga koi̱ìtjò to̱n xi ko̱chjeén‑la̱ xi̱ta̱ jchínga.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Matsjaá‑na nga sìkjèya yije mé xi tjín‑na, skanda tìsìkjè yijo‑na̱ kjoa̱ ts'e̱ ini̱ma̱‑nò. Nga ìsa̱ ndaà matsjake̱‑nò, jñò, ¿a ìsa̱á chiba matsjacha‑ná?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Kixi̱í kjoa̱, 'a̱n, ni̱mé tsojmì xi kisìjé‑nò. Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ xi tsò: “'Ñó maña̱ nga kona̱cha̱n‑la̱ xi̱ta̱.”
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Ta̱nga, ¿mé xi kiskoòna̱cha̱n‑nò k'e̱ nga kisìkasén i'nga‑nò xi̱ta̱?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Tsibítsi'ba‑la̱ Tito nga kiìkon‑nò ko̱ jè 'ndsè xi ìjngoò. Jè Tito, ¿a kiskoòna̱cha̱án‑nò? ¿A mìtsà ngásòn ti̱koi‑ne kjo̱hítsjeèn tjaàjiìn‑je̱n, ti̱koa̱ ti̱koi‑ne ndi̱yá kixi̱ tjaàya‑je̱n?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 ¿A k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga yijo‑naje̱n titsa̱nokjoàtji‑je̱n? Majìn, tíbeè Nainá koi 'én xi titsa̱nokjoà‑je̱n nga Cristo titsa̱jnako̱‑je̱n. Jñò ndí 'ndsè xi 'ñó matsjake̱‑nò, ngats'iì kjoa̱ koi, kjo̱ndaà tsa̱jòn‑nò nga ìsa̱ tse nga'ñó kàtas'e‑nò.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Makájno‑na tsà k'e̱ nga kìjchokon‑nò tsà mì k'oa̱á s'ín titsa̱'nè koni s'ín mejèn‑na. Koa̱ 'a̱n tsà mì k'oa̱ s'ín tìs'iaàn koni s'ín mejèn‑nò jñò. Koií makájno‑na tsà koií na̱chrjein‑la̱ titsa̱bixkàn‑kjoò, tsà kjoa̱xìtakòn tjín‑nò, tsà kjoa̱jti tíjiìn ini̱ma̱‑nò, tsà jò tsà jàn ya titsa̱jna‑là xinguio̱o, tsà 'én ndiso titsa̱bìnè‑là xinguio̱o, tsà xinguio̱o titsa̱nokjoájno‑lá, tsà 'nga takòn titsa̱'nè ko̱ tsà mìkiì ndaà titsa̱jnako̱o xinguio̱o nga jngoò ìjngoò.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Ti̱koa̱á makájnoó‑na k'e̱ nga kìjchokon ìjngoò k'a‑nò tsà Nainá si̱ìsobà‑na nga nguixkoòn jñò. Tsà Nainá si̱ìkjindáya‑na xi kjoa̱ tsa̱jòn nga kjìn ma‑nò xi jye kjòtseé binchaàtsjioò jé nga mìkiì nìkájno jé‑nò kjoa̱ tjé xi 'nè ko̱ kjoa̱ chijngui xi 'nè ko̱ ngats'iì kjoa̱ ch'o xi 'nè.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.