2 Coríntios 11
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT
1 T'e̱en kjo̱ndaà, ti̱ná'ya jngoò tjò‑ná; k'oa̱á s'ín tìchjàko̱‑nò koni jngoò xi̱ta̱ xi mì ndaà tíjna kjo̱hítsjeèn‑la̱. Kàtas'e‑nò kjoa̱tsejta.
1 Espero que vocês suportem um pouco mais de minha insensatez. Por favor, continuem a ser pacientes comigo,
2 Koni s'ín makájno‑la̱ Nainá, 'a̱n, k'oa̱á ti̱s'ín makájno‑na i̱t'aà tsa̱jòn nga mì kj'ei̱í xi̱ta̱ ko̱nguít'aà‑là. Ta jngoó x'i̱n tsibìndaàjiìn‑ko̱‑nò nga siìnga̱tsja‑nò, jè Cristo. 'A̱n mejèn‑na nga tsjeè siìnga̱tsja‑nò Cristo koni jngoò tsòti xo̱ngó.
2 pois o cuidado que tenho com vocês vem do próprio Deus. Eu os prometi como noiva pura a um único marido, Cristo.
3 Ta̱nga tsakjoòn‑ná tsà k'oa̱s'ín ko̱mat'ioòn koni komàt'in Eva nga kiskoòna̱cha̱n‑la̱ jè ye̱, tsà ya̱ ki̱ts'ón‑jiìn kjo̱hítsjeèn‑nò nga ki̱nchat'aàxìn‑lá jè kjoa̱tjòcha kixi̱ xi tjín‑nò ko̱ Cristo nga mì ti̱ tíjngoò‑ne takòn nga onguít'aà‑là.
3 No entanto, temo que sua devoção pura e completa a Cristo seja corrompida de algum modo, como Eva foi enganada pela astúcia da serpente.
4 Nga biì'nde‑là nga kj'ei̱í xi̱ta̱ bijchókon‑nò xi kj'ei̱í tsò 'én xi okóya‑nò i̱t'aà ts'e̱ Jesús koni tsò 'én kixi̱ xi ji̱n bèno̱jmí‑nòje̱n, ko̱ mokjeiín‑nò nga chjoétjò jngoò ini̱ma̱ xi kj'ei̱í xi mìtsà jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi jye kichjoétjò. Ti̱koa̱, mokjeiín‑nò nga kj'ei̱í tsò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo xi béno̱jmí‑nò koni tsò xi kòkjeiín‑nò nga sa̱ ítjòn. Nga ndaà sasén‑nò nga jñà na'yà‑là xi̱ta̱ koi.
4 Vocês aceitam de boa vontade o que qualquer um lhes diz, mesmo que anuncie um Jesus diferente daquele que lhes anunciamos, ou um espírito diferente daquele que vocês receberam, ou boas-novas diferentes daquelas em que vocês creram.
5 'A̱n, mìtsà ìsa̱ nangui tìjna̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi 'mì‑là jñò nga ìsa̱á 'nga títsa̱jna‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Cristo.
5 Contudo, não me considero em nada inferior aos tais “superapóstolos” que ensinam essas coisas.
6 'A̱n, na̱s'ín mìkiì ndaà ma‑na chjà, ni̱mé kjo̱hítsjeèn chijat'aà‑na xi i̱t'aà ts'e̱ 'én‑la̱ Nainá. Jñò, jyeé ndaà 'yaà, 'a̱n, ni̱ta̱ ñánda nga tìjna̱a, k'oa̱á s'ín tsakoò‑nò.
6 Posso não ter a técnica de um grande orador, mas não me falta conhecimento. Deixamos isso bem claro a vocês de todas as formas possíveis.
7 ¿A ch'oó kis'iaàn nga tsakoòya‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá nga ni̱mé kisìkíchjí‑nò? Nangui tsohóti̱jnako̱‑nò skanda kisìhi̱ma̱‑ná yijo‑na̱ mé‑ne jñò ìsa̱ 'nga kisìkítsa̱jna‑nò.
7 Será que fiz mal quando me humilhei e os honrei anunciando-lhes as boas-novas de Deus sem esperar nada em troca?
8 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi xìn i̱'nde‑la̱ kisìchját'aà‑na nga tsachrjekàjno‑la̱ to̱n mé‑ne komà kisìxáko̱‑nò nga tsibeno̱jmí‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
8 Para servir vocês sem lhes ser pesado, tomei contribuições de outras igrejas que eram mais pobres que vocês.
9 K'e̱ nga tsohóti̱jnako̱‑nò, ni̱yá xi kisìjti‑la̱ mé xi kichijàt'aà‑na. K'e̱ nga mé tsojmì xi kjòchjeén‑na, jñà xi̱ta̱ 'ndseé xi j'iì‑ne nangui Macedonia kitsjaà‑na. Nga majìn‑na nga chjá ko̱ma‑nò. Na̱chrjein xi fì‑ìsa, tákó k'oa̱á s'iaàn.
9 E, quando estive com vocês e não tinha o suficiente para me sustentar, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia trouxeram tudo de que eu precisava. Nunca fui um peso para vocês, e nunca serei.
10 Nguì ko̱ó kjoa̱kixi̱‑la̱ Cristo koni tìxan‑nò nga mì yá xi ko̱tichjoà‑na kóho̱kji nangui Acaya nga ndaà síkíjna yijo‑na̱ kjoa̱ xi tìs'iaàn nga mì to̱n kisìjé‑nò.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém em toda a Acaia jamais me impedirá de me orgulhar disso.
11 ¿Mé‑ne k'oa̱ xan‑na nga chjà? ¿A koi‑né nga mìkiì matsjake̱‑nò? Tíbeè Nainá, 'a̱n 'ñó matsjake̱‑nò.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe quanto os amo!
12 Ta̱nga tákó k'oa̱á s'iaàn koni kisìko̱‑nò nga sa̱ ítjòn nga ni̱mé kisìjé‑nò mé‑ne nga mìkiì tsjaà'nde‑la̱ nga ki̱tso̱ jñà xi̱ta̱ xi mejèn‑la̱ nga jeya síkítsa̱jna yijo‑la̱ nga k'oa̱á ti̱s'ín nchis'ín koni ngaje̱n.
12 Assim, continuarei a fazer o que sempre tenho feito. Com isso, frustrarei aqueles que procuram uma oportunidade de se orgulhar de realizar um trabalho como o nosso.
13 Xi̱ta̱ koi, xi̱ta̱ ndiso‑né. Mìtsà kixi̱ kjoa̱ nga xi̱ta̱ xi jè Cristo tsibíxáya‑la̱. Ta kona̱cha̱n‑né nga síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni tsà jè Cristo tsibíxáya‑la̱.
13 Esses indivíduos são falsos apóstolos, obreiros enganosos disfarçados de apóstolos de Cristo.
14 Kjoa̱ koi, mìtsà kjoa̱ xi̱tse̱; ti̱jè‑ne xi̱ta̱ nei̱í síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi ote kji.
14 Mas não me surpreendo. Até mesmo Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Mìtsà xkón tjín, xó k'oa̱á ko̱ma‑ne nga jñà xi̱ta̱ xi síxá‑la̱ jè xi̱ta̱ nei̱í, k'oa̱á s'ín síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni tsà xi̱ta̱ xi béno̱jmí 'én kixi̱‑la̱ Nainá. Xi̱ta̱ koi k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein‑la̱, k'oa̱á s'ín ko̱mat'in koni s'ín tjín kjoa̱ ch'o xi nchis'ín.
15 Portanto, não é de admirar que seus servos também finjam ser servos da justiça. No fim, receberão o castigo que suas obras merecem.
16 Ìjngoò k'a k'oa̱ tìxan‑nò, kì k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑na̱. Tsà k'oa̱s'ín sìkítsjeèn, tjiì'nde‑ná nga 'a̱n, k'oa̱ ti̱s'ín ndaà síkíjna i̱tsé yijo‑na̱ koni s'ín xi̱ta̱ xi i'nga xi mì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.
16 Volto a dizer: não pensem que sou insensato, mas, se o fizerem, aceitem-me como insensato, para que eu também me orgulhe um pouco.
17 K'e̱ nga ko̱s'ín tìchjà, mìtsà k'oa̱s'ín chjà koni s'ín sasén‑la̱ Na̱'èn‑ná, k'oa̱á s'ín tìchjà koni jngoò xi̱ta̱ xi mì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga ti̱'a̱n ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱.
17 Não expresso esse meu orgulho como algo que vem do Senhor, mas como um insensato o faria.
18 Koni s'ín kjìn ma xi̱ta̱ xi ti̱jñà ndaà síkítsa̱jna‑ne yijo‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi s'ín, 'a̱n k'oa̱á ti̱s'ín mejèn‑na nga ti̱'a̱n ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱.
18 Uma vez que outros se orgulham de suas realizações humanas, farei o mesmo.
19 Jñò, bixón‑nó nga xi̱ta̱ chji̱ne̱‑nò, ta̱nga, ¿mé‑ne biì'nde‑là jñà xi̱ta̱ xi mì ndaà tsò kjo̱hítsjeèn‑la̱?
19 Afinal, vocês se consideram sábios, mas suportam de boa vontade os insensatos.
20 Jñò, nìkjeiín‑là xi̱ta̱ xi kjo̱'ñó s'ín‑nò nga chi̱'nda 'nè‑là, xi̱ta̱ xi ma‑la̱ síkjehejno‑nò tsojmì xi tjín‑nò, xi̱ta̱ xi jñò beètoòn‑nò, xi̱ta̱ xi ochrjekàngui‑nò, koa̱ nìkjeiín‑là xi̱ta̱ xi síjts'iìn‑'a i̱sén‑nò.
20 Aceitam que outros os escravizem, devorem seus bens, se aproveitem de vocês, os menosprezem e lhes batam no rosto.
21 Jñò, ¿kó s'ín nìkítsjeèn? ¿A masobà‑na nga indaàkjoa̱ kinìko̱‑nòje̱n nga mì k'oa̱á s'ín kinìko̱‑nòje̱n koni kisìko̱‑nò jñà xi̱ta̱ xi i'nga?
21 Envergonho-me de dizer que fomos “fracos” demais para agir desse modo! Em qualquer coisa que eles se atrevem a se orgulhar (mais uma vez falo como insensato), eu também me atrevo.
22 Jñà xi̱ta̱ koi, tsà kixi̱ kjoa̱ nga xi̱ta̱ hebreo‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ hebreo‑ná. Tsà xi̱ta̱ Israel‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ Israel‑ná. Tsà tje̱‑la̱ Abraham‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á tje̱‑la̱ Abraham‑ná.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 ¿A chi̱'nda‑la̱ Cristo‑né? 'A̱n, ìsa̱á ndaà síxá‑la̱ Cristo. (K'e̱ nga ko̱s'ín chjà, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.) 'A̱n ìsa̱á 'ñó síxá‑la̱. Ìsa̱á ko̱ kjìn k'a óti̱jnaya nda̱yá, ìsa̱ ko̱ kjìn k'a síki'on‑na̱ xi̱ta̱, ti̱koa̱ ko̱ kjìn k'a nga jye kjo̱meè sík'en‑na̱ xi̱ta̱.
23 São servos de Cristo? Sei que dou a impressão de estar louco, mas digo que tenho servido muito mais. Trabalhei com mais dedicação, fui encarcerado com mais frequência, perdi a conta de quantas vezes fui açoitado e, em várias ocasiões, enfrentei a morte.
24 Jñà xi̱ta̱ judío, 'òn k'a kitsjaà‑na kjo̱'in nga tsakajá‑na xo̱x'ín xi s'e̱‑la̱ kohòyo̱ xi kaàn chrj'oòn ñijòn tjín‑ne nga jngoò ìjngoò k'a.
24 Cinco vezes recebi dos líderes judeus os trinta e nove açoites.
25 Jàn k'a kits'iìn‑na kjo̱'in nga tsajá‑na xka̱jnchra̱ jñà xi̱ta̱; jngoò k'a tsibínè‑na nda̱jo̱ xi̱ta̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en‑na; jàn k'a kiskaàjiìn‑ndáko̱‑na chitso ya̱ i̱jiìn ndáchikon; jngoò na̱chrjein ko̱ jngoò ni̱tje̱n tsohóti̱jnajñaà i̱jiìn ndáchikon.
25 Três vezes fui golpeado com varas. Fui apedrejado uma vez. Três vezes sofri naufrágio. Certa ocasião, passei uma noite e um dia no mar, à deriva.
26 Ni̱ta̱ ñánda nga ojmeè, ta̱ kjo̱xkón tjín kjit'aà‑la̱. Tjín kjo̱xkón ya̱ xa̱jngá nandá ñánda nga otoa. Tjín kjo̱xkón ts'e̱ xi̱ta̱ chijé. Tjín kjo̱xkón i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xinguia̱a judío koa̱ tjín i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Tjín kjo̱xkón ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá, koa̱ ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda tsjìn xi̱ta̱. Tjín kjo̱xkón ya̱ i̱jiìn ndáchikon, koa̱ ya̱ i̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ xi tsò nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo ma ta̱nga mìtsà kixi̱ kjoa̱.
26 Realizei várias jornadas longas. Enfrentei perigos em rios e com assaltantes. Enfrentei perigos de meu próprio povo, bem como dos gentios. Enfrentei perigos em cidades, em desertos e no mar. E enfrentei perigos por causa de homens que se diziam irmãos, mas não eram.
27 Kjìn jchán xá kisinè‑na xi 'ñó tjín, sà k'oa̱á skanda mìkiì ójna̱fè. Kisìkjiaán kjinchrá. Sà k'oa̱á tsjìn‑na nandá xi ma 'yò, sà k'oa̱á skanda mìkiì tsoókje̱en, kisìkjiaán 'nchán nga tsjìn‑na nikje xi ójna̱kjá.
27 Tenho trabalhado arduamente, horas a fio, e passei muitas noites sem dormir. Passei fome e senti sede, e muitas vezes fiquei em jejum. Tremi de frio por não ter roupa suficiente para me agasalhar.
28 Mìtsà tà jñà kjoa̱ koi xi komàt'ian. Tjín ìsa̱ xi kj'ei̱í xi ìsa̱ 'ñó tjín. Na̱chrjein nchijòn makájno‑na kjoa̱ xi tímat'in kóho̱tjín na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi 'a̱n sìkinda̱.
28 Além disso tudo, sobre mim pesa diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Tsà yá 'ndseé xi ma indaàjiìn, ti̱koa̱á 'a̱n, ma indaàjiìn‑ná. Tsà yá xi mejèn‑la̱ ótsji jé‑la̱ jngoò xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, 'a̱n ma jtike̱‑ná.
29 Quem está fraco, que eu também não sinta fraqueza? Quem se deixa levar pelo caminho errado, que a indignação não me consuma?
30 Tsà mochjeén nga ti̱ yijo‑na̱ ndaà síkíjna‑na, jè ndaà síkíjna yijo‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mahindaàjñaà.
30 Portanto, se devo me orgulhar, prefiro que seja das coisas que mostram como sou fraco.
31 Jè Nainá xi Na̱'èn‑la̱ Jesucristo xi otíxoma‑ná, jeya kàtìjna ni̱ta̱ kjé‑ne, tíbeè‑ne nga 'én kixi̱í xi tìchjà.
31 Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus, que é digno de louvor eterno, sabe que não estou mentindo.
32 K'e̱ nga tsohóti̱jna ján na̱xa̱ndá Damasco, jè xi̱ta̱ xi gobernador tíjna nga jè kitsjaà‑la̱ xá jè xi̱ta̱xá ítjòn xi 'mì Aretas, kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kisìkinda̱ xotjoa̱‑la̱ na̱xa̱ndá nga mejèn‑la̱ tsobà'ñó‑na.
32 Quando estava em Damasco, o governador sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade para me capturar.
33 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ kisìchját'aà‑na nga kisìkíjnaya‑na ni̱si̱yá, i̱kjoàn ya̱ tsachrje‑na ñánda ti̱x'á chrjó nda̱jo̱ xi tjíndiì‑la̱ na̱xa̱ndá nga kiskinìjen‑t'aà‑na skanda i̱t'aà nangui. K'oa̱á s'ín komà‑ne nga mìkiì komà kitsobà'ñó‑na.
33 Para escapar dele, tive de ser baixado num cesto grande, de uma janela no muro da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.