2 Coríntios 11
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 T'e̱en kjo̱ndaà, ti̱ná'ya jngoò tjò‑ná; k'oa̱á s'ín tìchjàko̱‑nò koni jngoò xi̱ta̱ xi mì ndaà tíjna kjo̱hítsjeèn‑la̱. Kàtas'e‑nò kjoa̱tsejta.
1 Quisera eu me suportásseis um pouco mais na minha loucura. Suportai-me, pois.
2 Koni s'ín makájno‑la̱ Nainá, 'a̱n, k'oa̱á ti̱s'ín makájno‑na i̱t'aà tsa̱jòn nga mì kj'ei̱í xi̱ta̱ ko̱nguít'aà‑là. Ta jngoó x'i̱n tsibìndaàjiìn‑ko̱‑nò nga siìnga̱tsja‑nò, jè Cristo. 'A̱n mejèn‑na nga tsjeè siìnga̱tsja‑nò Cristo koni jngoò tsòti xo̱ngó.
2 Porque zelo por vós com zelo de Deus; visto que vos tenho preparado para vos apresentar como virgem pura a um só esposo, que é Cristo.
3 Ta̱nga tsakjoòn‑ná tsà k'oa̱s'ín ko̱mat'ioòn koni komàt'in Eva nga kiskoòna̱cha̱n‑la̱ jè ye̱, tsà ya̱ ki̱ts'ón‑jiìn kjo̱hítsjeèn‑nò nga ki̱nchat'aàxìn‑lá jè kjoa̱tjòcha kixi̱ xi tjín‑nò ko̱ Cristo nga mì ti̱ tíjngoò‑ne takòn nga onguít'aà‑là.
3 Mas receio que, assim como a serpente enganou a Eva com a sua astúcia, assim também seja corrompida a vossa mente e se aparte da simplicidade e pureza devidas a Cristo.
4 Nga biì'nde‑là nga kj'ei̱í xi̱ta̱ bijchókon‑nò xi kj'ei̱í tsò 'én xi okóya‑nò i̱t'aà ts'e̱ Jesús koni tsò 'én kixi̱ xi ji̱n bèno̱jmí‑nòje̱n, ko̱ mokjeiín‑nò nga chjoétjò jngoò ini̱ma̱ xi kj'ei̱í xi mìtsà jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi jye kichjoétjò. Ti̱koa̱, mokjeiín‑nò nga kj'ei̱í tsò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo xi béno̱jmí‑nò koni tsò xi kòkjeiín‑nò nga sa̱ ítjòn. Nga ndaà sasén‑nò nga jñà na'yà‑là xi̱ta̱ koi.
4 Se, na verdade, vindo alguém, prega outro Jesus que não temos pregado, ou se aceitais espírito diferente que não tendes recebido, ou evangelho diferente que não tendes abraçado, a esse, de boa mente, o tolerais.
5 'A̱n, mìtsà ìsa̱ nangui tìjna̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi 'mì‑là jñò nga ìsa̱á 'nga títsa̱jna‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Cristo.
5 Porque suponho em nada ter sido inferior a esses tais apóstolos.
6 'A̱n, na̱s'ín mìkiì ndaà ma‑na chjà, ni̱mé kjo̱hítsjeèn chijat'aà‑na xi i̱t'aà ts'e̱ 'én‑la̱ Nainá. Jñò, jyeé ndaà 'yaà, 'a̱n, ni̱ta̱ ñánda nga tìjna̱a, k'oa̱á s'ín tsakoò‑nò.
6 E, embora seja falto no falar, não o sou no conhecimento; mas, em tudo e por todos os modos, vos temos feito conhecer isto.
7 ¿A ch'oó kis'iaàn nga tsakoòya‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá nga ni̱mé kisìkíchjí‑nò? Nangui tsohóti̱jnako̱‑nò skanda kisìhi̱ma̱‑ná yijo‑na̱ mé‑ne jñò ìsa̱ 'nga kisìkítsa̱jna‑nò.
7 Cometi eu, porventura, algum pecado pelo fato de viver humildemente, para que fôsseis vós exaltados, visto que gratuitamente vos anunciei o evangelho de Deus?
8 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi xìn i̱'nde‑la̱ kisìchját'aà‑na nga tsachrjekàjno‑la̱ to̱n mé‑ne komà kisìxáko̱‑nò nga tsibeno̱jmí‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
8 Despojei outras igrejas, recebendo salário, para vos poder servir,
9 K'e̱ nga tsohóti̱jnako̱‑nò, ni̱yá xi kisìjti‑la̱ mé xi kichijàt'aà‑na. K'e̱ nga mé tsojmì xi kjòchjeén‑na, jñà xi̱ta̱ 'ndseé xi j'iì‑ne nangui Macedonia kitsjaà‑na. Nga majìn‑na nga chjá ko̱ma‑nò. Na̱chrjein xi fì‑ìsa, tákó k'oa̱á s'iaàn.
9 e, estando entre vós, ao passar privações, não me fiz pesado a ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram o que me faltava; e, em tudo, me guardei e me guardarei de vos ser pesado.
10 Nguì ko̱ó kjoa̱kixi̱‑la̱ Cristo koni tìxan‑nò nga mì yá xi ko̱tichjoà‑na kóho̱kji nangui Acaya nga ndaà síkíjna yijo‑na̱ kjoa̱ xi tìs'iaàn nga mì to̱n kisìjé‑nò.
10 A verdade de Cristo está em mim; por isso, não me será tirada esta glória nas regiões da Acaia.
11 ¿Mé‑ne k'oa̱ xan‑na nga chjà? ¿A koi‑né nga mìkiì matsjake̱‑nò? Tíbeè Nainá, 'a̱n 'ñó matsjake̱‑nò.
11 Por que razão? É porque não vos amo? Deus o sabe.
12 Ta̱nga tákó k'oa̱á s'iaàn koni kisìko̱‑nò nga sa̱ ítjòn nga ni̱mé kisìjé‑nò mé‑ne nga mìkiì tsjaà'nde‑la̱ nga ki̱tso̱ jñà xi̱ta̱ xi mejèn‑la̱ nga jeya síkítsa̱jna yijo‑la̱ nga k'oa̱á ti̱s'ín nchis'ín koni ngaje̱n.
12 Mas o que faço e farei é para cortar ocasião àqueles que a buscam com o intuito de serem considerados iguais a nós, naquilo em que se gloriam.
13 Xi̱ta̱ koi, xi̱ta̱ ndiso‑né. Mìtsà kixi̱ kjoa̱ nga xi̱ta̱ xi jè Cristo tsibíxáya‑la̱. Ta kona̱cha̱n‑né nga síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni tsà jè Cristo tsibíxáya‑la̱.
13 Porque os tais são falsos apóstolos, obreiros fraudulentos, transformando-se em apóstolos de Cristo.
14 Kjoa̱ koi, mìtsà kjoa̱ xi̱tse̱; ti̱jè‑ne xi̱ta̱ nei̱í síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi ote kji.
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se transforma em anjo de luz.
15 Mìtsà xkón tjín, xó k'oa̱á ko̱ma‑ne nga jñà xi̱ta̱ xi síxá‑la̱ jè xi̱ta̱ nei̱í, k'oa̱á s'ín síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni tsà xi̱ta̱ xi béno̱jmí 'én kixi̱‑la̱ Nainá. Xi̱ta̱ koi k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein‑la̱, k'oa̱á s'ín ko̱mat'in koni s'ín tjín kjoa̱ ch'o xi nchis'ín.
15 Não é muito, pois, que os seus próprios ministros se transformem em ministros de justiça; e o fim deles será conforme as suas obras.
16 Ìjngoò k'a k'oa̱ tìxan‑nò, kì k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑na̱. Tsà k'oa̱s'ín sìkítsjeèn, tjiì'nde‑ná nga 'a̱n, k'oa̱ ti̱s'ín ndaà síkíjna i̱tsé yijo‑na̱ koni s'ín xi̱ta̱ xi i'nga xi mì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.
16 Outra vez digo: ninguém me considere insensato; todavia, se o pensais, recebei-me como insensato, para que também me glorie um pouco.
17 K'e̱ nga ko̱s'ín tìchjà, mìtsà k'oa̱s'ín chjà koni s'ín sasén‑la̱ Na̱'èn‑ná, k'oa̱á s'ín tìchjà koni jngoò xi̱ta̱ xi mì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga ti̱'a̱n ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱.
17 O que falo, não o falo segundo o Senhor, e sim como por loucura, nesta confiança de gloriar-me.
18 Koni s'ín kjìn ma xi̱ta̱ xi ti̱jñà ndaà síkítsa̱jna‑ne yijo‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi s'ín, 'a̱n k'oa̱á ti̱s'ín mejèn‑na nga ti̱'a̱n ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱.
18 E, posto que muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 Jñò, bixón‑nó nga xi̱ta̱ chji̱ne̱‑nò, ta̱nga, ¿mé‑ne biì'nde‑là jñà xi̱ta̱ xi mì ndaà tsò kjo̱hítsjeèn‑la̱?
19 Porque, sendo vós sensatos, de boa mente tolerais os insensatos.
20 Jñò, nìkjeiín‑là xi̱ta̱ xi kjo̱'ñó s'ín‑nò nga chi̱'nda 'nè‑là, xi̱ta̱ xi ma‑la̱ síkjehejno‑nò tsojmì xi tjín‑nò, xi̱ta̱ xi jñò beètoòn‑nò, xi̱ta̱ xi ochrjekàngui‑nò, koa̱ nìkjeiín‑là xi̱ta̱ xi síjts'iìn‑'a i̱sén‑nò.
20 Tolerais quem vos escravize, quem vos devore, quem vos detenha, quem se exalte, quem vos esbofeteie no rosto.
21 Jñò, ¿kó s'ín nìkítsjeèn? ¿A masobà‑na nga indaàkjoa̱ kinìko̱‑nòje̱n nga mì k'oa̱á s'ín kinìko̱‑nòje̱n koni kisìko̱‑nò jñà xi̱ta̱ xi i'nga?
21 Ingloriamente o confesso, como se fôramos fracos. Mas, naquilo em que qualquer tem ousadia (com insensatez o afirmo), também eu a tenho.
22 Jñà xi̱ta̱ koi, tsà kixi̱ kjoa̱ nga xi̱ta̱ hebreo‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ hebreo‑ná. Tsà xi̱ta̱ Israel‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ Israel‑ná. Tsà tje̱‑la̱ Abraham‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á tje̱‑la̱ Abraham‑ná.
22 São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu. São da descendência de Abraão? Também eu.
23 ¿A chi̱'nda‑la̱ Cristo‑né? 'A̱n, ìsa̱á ndaà síxá‑la̱ Cristo. (K'e̱ nga ko̱s'ín chjà, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.) 'A̱n ìsa̱á 'ñó síxá‑la̱. Ìsa̱á ko̱ kjìn k'a óti̱jnaya nda̱yá, ìsa̱ ko̱ kjìn k'a síki'on‑na̱ xi̱ta̱, ti̱koa̱ ko̱ kjìn k'a nga jye kjo̱meè sík'en‑na̱ xi̱ta̱.
23 São ministros de Cristo? (Falo como fora de mim.) Eu ainda mais: em trabalhos, muito mais; muito mais em prisões; em açoites, sem medida; em perigos de morte, muitas vezes.
24 Jñà xi̱ta̱ judío, 'òn k'a kitsjaà‑na kjo̱'in nga tsakajá‑na xo̱x'ín xi s'e̱‑la̱ kohòyo̱ xi kaàn chrj'oòn ñijòn tjín‑ne nga jngoò ìjngoò k'a.
24 Cinco vezes recebi dos judeus uma quarentena de açoites menos um;
25 Jàn k'a kits'iìn‑na kjo̱'in nga tsajá‑na xka̱jnchra̱ jñà xi̱ta̱; jngoò k'a tsibínè‑na nda̱jo̱ xi̱ta̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en‑na; jàn k'a kiskaàjiìn‑ndáko̱‑na chitso ya̱ i̱jiìn ndáchikon; jngoò na̱chrjein ko̱ jngoò ni̱tje̱n tsohóti̱jnajñaà i̱jiìn ndáchikon.
25 fui três vezes fustigado com varas; uma vez, apedrejado; em naufrágio, três vezes; uma noite e um dia passei na voragem do mar;
26 Ni̱ta̱ ñánda nga ojmeè, ta̱ kjo̱xkón tjín kjit'aà‑la̱. Tjín kjo̱xkón ya̱ xa̱jngá nandá ñánda nga otoa. Tjín kjo̱xkón ts'e̱ xi̱ta̱ chijé. Tjín kjo̱xkón i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xinguia̱a judío koa̱ tjín i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Tjín kjo̱xkón ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá, koa̱ ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda tsjìn xi̱ta̱. Tjín kjo̱xkón ya̱ i̱jiìn ndáchikon, koa̱ ya̱ i̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ xi tsò nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo ma ta̱nga mìtsà kixi̱ kjoa̱.
26 em jornadas, muitas vezes; em perigos de rios, em perigos de salteadores, em perigos entre patrícios, em perigos entre gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre falsos irmãos;
27 Kjìn jchán xá kisinè‑na xi 'ñó tjín, sà k'oa̱á skanda mìkiì ójna̱fè. Kisìkjiaán kjinchrá. Sà k'oa̱á tsjìn‑na nandá xi ma 'yò, sà k'oa̱á skanda mìkiì tsoókje̱en, kisìkjiaán 'nchán nga tsjìn‑na nikje xi ójna̱kjá.
27 em trabalhos e fadigas, em vigílias, muitas vezes; em fome e sede, em jejuns, muitas vezes; em frio e nudez.
28 Mìtsà tà jñà kjoa̱ koi xi komàt'ian. Tjín ìsa̱ xi kj'ei̱í xi ìsa̱ 'ñó tjín. Na̱chrjein nchijòn makájno‑na kjoa̱ xi tímat'in kóho̱tjín na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi 'a̱n sìkinda̱.
28 Além das coisas exteriores, há o que pesa sobre mim diariamente, a preocupação com todas as igrejas.
29 Tsà yá 'ndseé xi ma indaàjiìn, ti̱koa̱á 'a̱n, ma indaàjiìn‑ná. Tsà yá xi mejèn‑la̱ ótsji jé‑la̱ jngoò xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, 'a̱n ma jtike̱‑ná.
29 Quem enfraquece, que também eu não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu não me inflame?
30 Tsà mochjeén nga ti̱ yijo‑na̱ ndaà síkíjna‑na, jè ndaà síkíjna yijo‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mahindaàjñaà.
30 Se tenho de gloriar-me, gloriar-me-ei no que diz respeito à minha fraqueza.
31 Jè Nainá xi Na̱'èn‑la̱ Jesucristo xi otíxoma‑ná, jeya kàtìjna ni̱ta̱ kjé‑ne, tíbeè‑ne nga 'én kixi̱í xi tìchjà.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é eternamente bendito, sabe que não minto.
32 K'e̱ nga tsohóti̱jna ján na̱xa̱ndá Damasco, jè xi̱ta̱ xi gobernador tíjna nga jè kitsjaà‑la̱ xá jè xi̱ta̱xá ítjòn xi 'mì Aretas, kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kisìkinda̱ xotjoa̱‑la̱ na̱xa̱ndá nga mejèn‑la̱ tsobà'ñó‑na.
32 Em Damasco, o governador preposto do rei Aretas montou guarda na cidade dos damascenos, para me prender;
33 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ kisìchját'aà‑na nga kisìkíjnaya‑na ni̱si̱yá, i̱kjoàn ya̱ tsachrje‑na ñánda ti̱x'á chrjó nda̱jo̱ xi tjíndiì‑la̱ na̱xa̱ndá nga kiskinìjen‑t'aà‑na skanda i̱t'aà nangui. K'oa̱á s'ín komà‑ne nga mìkiì komà kitsobà'ñó‑na.
33 mas, num grande cesto, me desceram por uma janela da muralha abaixo, e assim me livrei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.