2 Coríntios 11
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 T'e̱en kjo̱ndaà, ti̱ná'ya jngoò tjò‑ná; k'oa̱á s'ín tìchjàko̱‑nò koni jngoò xi̱ta̱ xi mì ndaà tíjna kjo̱hítsjeèn‑la̱. Kàtas'e‑nò kjoa̱tsejta.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Koni s'ín makájno‑la̱ Nainá, 'a̱n, k'oa̱á ti̱s'ín makájno‑na i̱t'aà tsa̱jòn nga mì kj'ei̱í xi̱ta̱ ko̱nguít'aà‑là. Ta jngoó x'i̱n tsibìndaàjiìn‑ko̱‑nò nga siìnga̱tsja‑nò, jè Cristo. 'A̱n mejèn‑na nga tsjeè siìnga̱tsja‑nò Cristo koni jngoò tsòti xo̱ngó.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Ta̱nga tsakjoòn‑ná tsà k'oa̱s'ín ko̱mat'ioòn koni komàt'in Eva nga kiskoòna̱cha̱n‑la̱ jè ye̱, tsà ya̱ ki̱ts'ón‑jiìn kjo̱hítsjeèn‑nò nga ki̱nchat'aàxìn‑lá jè kjoa̱tjòcha kixi̱ xi tjín‑nò ko̱ Cristo nga mì ti̱ tíjngoò‑ne takòn nga onguít'aà‑là.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Nga biì'nde‑là nga kj'ei̱í xi̱ta̱ bijchókon‑nò xi kj'ei̱í tsò 'én xi okóya‑nò i̱t'aà ts'e̱ Jesús koni tsò 'én kixi̱ xi ji̱n bèno̱jmí‑nòje̱n, ko̱ mokjeiín‑nò nga chjoétjò jngoò ini̱ma̱ xi kj'ei̱í xi mìtsà jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi jye kichjoétjò. Ti̱koa̱, mokjeiín‑nò nga kj'ei̱í tsò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo xi béno̱jmí‑nò koni tsò xi kòkjeiín‑nò nga sa̱ ítjòn. Nga ndaà sasén‑nò nga jñà na'yà‑là xi̱ta̱ koi.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 'A̱n, mìtsà ìsa̱ nangui tìjna̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi 'mì‑là jñò nga ìsa̱á 'nga títsa̱jna‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Cristo.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 'A̱n, na̱s'ín mìkiì ndaà ma‑na chjà, ni̱mé kjo̱hítsjeèn chijat'aà‑na xi i̱t'aà ts'e̱ 'én‑la̱ Nainá. Jñò, jyeé ndaà 'yaà, 'a̱n, ni̱ta̱ ñánda nga tìjna̱a, k'oa̱á s'ín tsakoò‑nò.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 ¿A ch'oó kis'iaàn nga tsakoòya‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá nga ni̱mé kisìkíchjí‑nò? Nangui tsohóti̱jnako̱‑nò skanda kisìhi̱ma̱‑ná yijo‑na̱ mé‑ne jñò ìsa̱ 'nga kisìkítsa̱jna‑nò.
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi xìn i̱'nde‑la̱ kisìchját'aà‑na nga tsachrjekàjno‑la̱ to̱n mé‑ne komà kisìxáko̱‑nò nga tsibeno̱jmí‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 K'e̱ nga tsohóti̱jnako̱‑nò, ni̱yá xi kisìjti‑la̱ mé xi kichijàt'aà‑na. K'e̱ nga mé tsojmì xi kjòchjeén‑na, jñà xi̱ta̱ 'ndseé xi j'iì‑ne nangui Macedonia kitsjaà‑na. Nga majìn‑na nga chjá ko̱ma‑nò. Na̱chrjein xi fì‑ìsa, tákó k'oa̱á s'iaàn.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Nguì ko̱ó kjoa̱kixi̱‑la̱ Cristo koni tìxan‑nò nga mì yá xi ko̱tichjoà‑na kóho̱kji nangui Acaya nga ndaà síkíjna yijo‑na̱ kjoa̱ xi tìs'iaàn nga mì to̱n kisìjé‑nò.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 ¿Mé‑ne k'oa̱ xan‑na nga chjà? ¿A koi‑né nga mìkiì matsjake̱‑nò? Tíbeè Nainá, 'a̱n 'ñó matsjake̱‑nò.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Ta̱nga tákó k'oa̱á s'iaàn koni kisìko̱‑nò nga sa̱ ítjòn nga ni̱mé kisìjé‑nò mé‑ne nga mìkiì tsjaà'nde‑la̱ nga ki̱tso̱ jñà xi̱ta̱ xi mejèn‑la̱ nga jeya síkítsa̱jna yijo‑la̱ nga k'oa̱á ti̱s'ín nchis'ín koni ngaje̱n.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Xi̱ta̱ koi, xi̱ta̱ ndiso‑né. Mìtsà kixi̱ kjoa̱ nga xi̱ta̱ xi jè Cristo tsibíxáya‑la̱. Ta kona̱cha̱n‑né nga síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni tsà jè Cristo tsibíxáya‑la̱.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Kjoa̱ koi, mìtsà kjoa̱ xi̱tse̱; ti̱jè‑ne xi̱ta̱ nei̱í síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi ote kji.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Mìtsà xkón tjín, xó k'oa̱á ko̱ma‑ne nga jñà xi̱ta̱ xi síxá‑la̱ jè xi̱ta̱ nei̱í, k'oa̱á s'ín síkjatjìya‑la̱ yijo‑la̱ koni tsà xi̱ta̱ xi béno̱jmí 'én kixi̱‑la̱ Nainá. Xi̱ta̱ koi k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein‑la̱, k'oa̱á s'ín ko̱mat'in koni s'ín tjín kjoa̱ ch'o xi nchis'ín.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Ìjngoò k'a k'oa̱ tìxan‑nò, kì k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑na̱. Tsà k'oa̱s'ín sìkítsjeèn, tjiì'nde‑ná nga 'a̱n, k'oa̱ ti̱s'ín ndaà síkíjna i̱tsé yijo‑na̱ koni s'ín xi̱ta̱ xi i'nga xi mì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 K'e̱ nga ko̱s'ín tìchjà, mìtsà k'oa̱s'ín chjà koni s'ín sasén‑la̱ Na̱'èn‑ná, k'oa̱á s'ín tìchjà koni jngoò xi̱ta̱ xi mì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga ti̱'a̱n ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Koni s'ín kjìn ma xi̱ta̱ xi ti̱jñà ndaà síkítsa̱jna‑ne yijo‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi s'ín, 'a̱n k'oa̱á ti̱s'ín mejèn‑na nga ti̱'a̱n ndaà síkíjna‑na yijo‑na̱.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Jñò, bixón‑nó nga xi̱ta̱ chji̱ne̱‑nò, ta̱nga, ¿mé‑ne biì'nde‑là jñà xi̱ta̱ xi mì ndaà tsò kjo̱hítsjeèn‑la̱?
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Jñò, nìkjeiín‑là xi̱ta̱ xi kjo̱'ñó s'ín‑nò nga chi̱'nda 'nè‑là, xi̱ta̱ xi ma‑la̱ síkjehejno‑nò tsojmì xi tjín‑nò, xi̱ta̱ xi jñò beètoòn‑nò, xi̱ta̱ xi ochrjekàngui‑nò, koa̱ nìkjeiín‑là xi̱ta̱ xi síjts'iìn‑'a i̱sén‑nò.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Jñò, ¿kó s'ín nìkítsjeèn? ¿A masobà‑na nga indaàkjoa̱ kinìko̱‑nòje̱n nga mì k'oa̱á s'ín kinìko̱‑nòje̱n koni kisìko̱‑nò jñà xi̱ta̱ xi i'nga?
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Jñà xi̱ta̱ koi, tsà kixi̱ kjoa̱ nga xi̱ta̱ hebreo‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ hebreo‑ná. Tsà xi̱ta̱ Israel‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ Israel‑ná. Tsà tje̱‑la̱ Abraham‑né, 'a̱n, ti̱koa̱á tje̱‑la̱ Abraham‑ná.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 ¿A chi̱'nda‑la̱ Cristo‑né? 'A̱n, ìsa̱á ndaà síxá‑la̱ Cristo. (K'e̱ nga ko̱s'ín chjà, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.) 'A̱n ìsa̱á 'ñó síxá‑la̱. Ìsa̱á ko̱ kjìn k'a óti̱jnaya nda̱yá, ìsa̱ ko̱ kjìn k'a síki'on‑na̱ xi̱ta̱, ti̱koa̱ ko̱ kjìn k'a nga jye kjo̱meè sík'en‑na̱ xi̱ta̱.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Jñà xi̱ta̱ judío, 'òn k'a kitsjaà‑na kjo̱'in nga tsakajá‑na xo̱x'ín xi s'e̱‑la̱ kohòyo̱ xi kaàn chrj'oòn ñijòn tjín‑ne nga jngoò ìjngoò k'a.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Jàn k'a kits'iìn‑na kjo̱'in nga tsajá‑na xka̱jnchra̱ jñà xi̱ta̱; jngoò k'a tsibínè‑na nda̱jo̱ xi̱ta̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en‑na; jàn k'a kiskaàjiìn‑ndáko̱‑na chitso ya̱ i̱jiìn ndáchikon; jngoò na̱chrjein ko̱ jngoò ni̱tje̱n tsohóti̱jnajñaà i̱jiìn ndáchikon.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Ni̱ta̱ ñánda nga ojmeè, ta̱ kjo̱xkón tjín kjit'aà‑la̱. Tjín kjo̱xkón ya̱ xa̱jngá nandá ñánda nga otoa. Tjín kjo̱xkón ts'e̱ xi̱ta̱ chijé. Tjín kjo̱xkón i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xinguia̱a judío koa̱ tjín i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Tjín kjo̱xkón ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá, koa̱ ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda tsjìn xi̱ta̱. Tjín kjo̱xkón ya̱ i̱jiìn ndáchikon, koa̱ ya̱ i̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ xi tsò nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo ma ta̱nga mìtsà kixi̱ kjoa̱.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Kjìn jchán xá kisinè‑na xi 'ñó tjín, sà k'oa̱á skanda mìkiì ójna̱fè. Kisìkjiaán kjinchrá. Sà k'oa̱á tsjìn‑na nandá xi ma 'yò, sà k'oa̱á skanda mìkiì tsoókje̱en, kisìkjiaán 'nchán nga tsjìn‑na nikje xi ójna̱kjá.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Mìtsà tà jñà kjoa̱ koi xi komàt'ian. Tjín ìsa̱ xi kj'ei̱í xi ìsa̱ 'ñó tjín. Na̱chrjein nchijòn makájno‑na kjoa̱ xi tímat'in kóho̱tjín na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi 'a̱n sìkinda̱.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Tsà yá 'ndseé xi ma indaàjiìn, ti̱koa̱á 'a̱n, ma indaàjiìn‑ná. Tsà yá xi mejèn‑la̱ ótsji jé‑la̱ jngoò xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, 'a̱n ma jtike̱‑ná.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Tsà mochjeén nga ti̱ yijo‑na̱ ndaà síkíjna‑na, jè ndaà síkíjna yijo‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mahindaàjñaà.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Jè Nainá xi Na̱'èn‑la̱ Jesucristo xi otíxoma‑ná, jeya kàtìjna ni̱ta̱ kjé‑ne, tíbeè‑ne nga 'én kixi̱í xi tìchjà.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 K'e̱ nga tsohóti̱jna ján na̱xa̱ndá Damasco, jè xi̱ta̱ xi gobernador tíjna nga jè kitsjaà‑la̱ xá jè xi̱ta̱xá ítjòn xi 'mì Aretas, kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kisìkinda̱ xotjoa̱‑la̱ na̱xa̱ndá nga mejèn‑la̱ tsobà'ñó‑na.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ kisìchját'aà‑na nga kisìkíjnaya‑na ni̱si̱yá, i̱kjoàn ya̱ tsachrje‑na ñánda ti̱x'á chrjó nda̱jo̱ xi tjíndiì‑la̱ na̱xa̱ndá nga kiskinìjen‑t'aà‑na skanda i̱t'aà nangui. K'oa̱á s'ín komà‑ne nga mìkiì komà kitsobà'ñó‑na.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.