1 Tessalonicenses 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jñò ndí 'ndsè ko̱ ndí tichjaá, 'ya‑nò k'e̱ nga ijchochón‑nòje̱n mìtsà ta kjo̱tjò.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Nga jyeé ndaà tíjiìn‑nò koni s'ín komàt'in‑je̱n ján na̱xa̱ndá Filipos, nga 'ñó tse kjo̱'in kinìkjeiín‑je̱n; 'ñó kijtseètoòn‑naje̱n xi̱ta̱; ta̱nga Nainá kisìchját'aà‑naje̱n nga kitsjaà‑naje̱n nga'ñó nga komà tsanguì‑je̱n ya̱ na̱xa̱ndá‑nò nga komà tsibèno̱jmí‑nòje̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá na̱s'ín 'ñó kjìn ma kondra̱‑naje̱n.
2 Mas, mesmo depois de termos antes padecido, e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Nga 'én kixi̱í kinokjoàya‑je̱n, mìtsà jò tjín ini̱ma̱‑na̱je̱n nga tsibèno̱jmí‑nòje̱n, ti̱koa̱ mìtsà xi̱ta̱ kichona̱cha̱n‑la̱je̱n.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Nga̱ Nainá jyeé kiskoòt'aà‑naje̱n ko̱ k'oa̱á kitsò nga ok'ín‑naje̱n nga ngaje̱n kjònga̱tsja‑je̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo mé‑ne nga ko̱ma ki̱nókjoa̱ya‑je̱n. Mìtsà jè xi mejèn‑naje̱n nga ndaà ki̱tsa̱jna‑je̱n nguixko̱n xi̱ta̱; jè‑né nga ndaà ki̱tsa̱jna‑je̱n nguixko̱n Nainá nga jè xi tíbeè ini̱ma̱‑ná.
4 Mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Jyeé ndaà tíjiìn‑nò nga mìtsà 'én tsjén nokjoà‑je̱n koni tsà mé xi mejèn‑naje̱n nga k'oi̱‑náje̱n, ti̱koa̱á mìtsà to̱n binchaàtsji'ma‑je̱n. Kjoa̱ koi, Nainá tíbeè‑né.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha;
6 Mìtsà jè binchaàtsji‑je̱n nga jñò, ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, nga 'nga si̱ìkítsa̱jna‑náje̱n. Tsà ji̱n xi mejèn‑naje̱n nga tsibìnè‑nòje̱n kjo̱tíxoma xi tjín‑naje̱n nga i̱t'aà ts'e̱ Cristo kisìxáya‑naje̱n, komaá‑la o̱kinìko̱‑nòje̱n.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Ta̱nga mìtsà ko̱s'ín kinìko̱‑nòje̱n. Ta sa̱á k'oa̱s'ín kinìko̱‑nòje̱n koni ndí i̱xti. K'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò nea̱ xi síkaki i̱xti‑la̱ nga ndaà síjchá i̱xti‑la̱.
7 Antes fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 'Ñó tjòcha ki'ya‑nòje̱n. K'oa̱á ma‑ne nga ko̱ kjo̱tsja‑naje̱n tsibèno̱jmí‑nòje̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo. Ti̱koa̱á matsjaá‑naje̱n nga ndaà kinìko̱‑nòje̱n ni̱ta̱ mé kjoa̱ xi komàt'ioòn ta koií kjoa̱‑la̱ nga 'ñó matsjacha‑nòje̱n.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Ndí 'ndsè ko̱ ndí tichjaá, bítsjeèn‑nò kós'ín kinìxá‑je̱n nga binchaàtsji'a‑je̱n yijo‑naje̱n. Ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n nìxá‑je̱n, mé‑ne nga mì jñò si̱jti‑nòje̱n jñà na̱chrjein k'e̱ nga kinokjoàyajiìn‑nòje̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Jñò, ndaà ki'yaà, ti̱koa̱á Nainá kijtseè‑né, nga ngaje̱n ndaà kinìko̱‑nòje̱n. K'oa̱á s'ín kinìko̱‑nòje̱n koni s'ín sasén‑la̱ Nainá koni s'ín tjín xi kjoa̱ kixi̱. Ko̱ ni̱yá xi jé ko̱ònè‑naje̱n koni s'ín kinìko̱‑nòje̱n jñò xi mokjeiín‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, e justa, e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Ti̱koa̱á jyeé ndaà tíjiìn‑nò nga je̱n, ndaà kinìko̱‑nòje̱n nga jngoò ìjngoò koni s'ín síko̱ i̱xti‑la̱ jngoò xi̱ta̱ xi na̱'èn ma.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos e testemunhávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos;
12 Kinìje ikon‑nòje̱n koa̱ kinì'ñójiìn‑je̱n takòn ko̱ k'oa̱s'ín tsibìnè‑nòje̱n nga k'oa̱s'ín s'e̱en koni s'ín ok'ìn‑la̱ xi xi̱ta̱‑la̱ Nainá maà; nga jè‑né xi síkí'nchré‑nò nga ya̱ titsa̱jnajiìn‑là xi̱ta̱ xi jye jè tíhotíxoma‑la̱ ko̱ ti̱koa̱ ya̱ titsa̱jnajñoò kjoa̱jeya‑la̱.
12 Para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Kjit'aà na̱chrjein 'biì‑la̱je̱n kjo̱ndaà Nainá koni s'ín ndaà kichjoétjò 'én‑la̱ nga mìtsà k'oa̱s'ín kichjoétjò koni 'én‑la̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱. K'oa̱á s'ín kichjoétjò koni tjín xi nguì kjoa̱ kixi̱ nga 'én‑la̱ Nainá‑né. Jñà 'én koi, tí'yaá‑la̱ nga nchisíxájiìn ini̱ma̱‑nò jñò xi mokjeiín‑nò.
13 Por isso também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade), como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Jñò ndí 'ndsè ko̱ ndí tichjaá, k'oa̱á s'ín komàt'ioòn koni s'ín komàt'in jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo Jesús xi títsa̱jna ján nangui Judea. Ti̱jñà‑ne xi̱ta̱ na̱xa̱ndá judío xíkjín kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱. Jñò ti̱jñà‑ne xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsa̱jòn kiìtji̱ngui kondra̱‑nò.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que na Judéia estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Jñà xi̱ta̱ judío kisìk'en Na̱'èn‑ná Jesús ko̱ ti̱jñà‑ne xi̱ta̱ jchínga‑la̱ kisìk'en jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya̱ nga̱jo̱‑la̱ Nainá kjòtseé. I̱'ndei̱, tákó k'oa̱á síko̱‑naje̱n nga fìtji̱ngui kondra̱‑naje̱n. Nainá mìkiì sasén‑la̱ kjoa̱ xi s'ín xi̱ta̱ koi, nguì kondra̱á fì‑la̱ ngats'iì kjoa̱,
15 Os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido; e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 nga mìkiì tsjá'nde nga nokjoà‑la̱je̱n jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío mé‑ne nga ti̱koa̱ ki̱tjokàjiìn‑ne kjo̱'in. K'oa̱á ma‑ne xi̱ta̱ koi, skanda nchisíkatonè‑la̱ nga ótsji jé‑la̱ yijo‑la̱. Jyeé kjo̱meè f'iìkanè‑la̱ kjo̱'in xi tji̱ko̱ kjo̱jti‑la̱ Nainá.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 'Ndseé ko̱ tichjaá, k'e̱ nga chinchat'aàxìn chiba na̱chrjein‑nòje̱n, na̱s'ín mì ti̱ kiì kiyaxkon‑ná xinguia̱á, ngaje̱n 'ñó nìkítsjeèn‑nòje̱n. 'Ñó mejèn‑naje̱n nga onguíchoòn‑nòje̱n.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Mejèn tsanguì‑je̱n. 'A̱n xi 'mì‑na̱ Pablo, kjìn k'a mejèn kiaà, ta̱nga jè xi̱ta̱ nei̱í mìkiì kitsjaà'nde‑naje̱n.
18 Por isso bem quisemos uma e outra vez ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Kjoa̱ tsa̱jòn‑nò nga titsa̱chiñá‑la̱je̱n nga 'ñó ko̱tsja‑naje̱n ko̱ nga ndaà ki̱tjo‑je̱n k'e̱ nga kjoi̱í ìjngoò k'a Na̱'èn‑ná Jesucristo.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Kixi̱í kjoa̱ i̱t'aà tsa̱jòn‑nò nga ndaà ki̱tjongui‑je̱n ko̱ nga s'e̱‑naje̱n kjoa̱ tsja.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.