João 11
lyn (LYN) vs BKJ
1 Cwale kame kuna kwikala omulume munjili neli omweti ona kwisanwa Lazalo no Beteni, omundi wa Maliya ni mukulwaye Maleta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maliya yokame ona kushokona Ombumu amati no sende, ni kumu kuumuna amakondo aye ni tin̄uki taye, Lazalo ona ku toma neli mandaye.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Cwale amandaye sebeli atuma aanu kwa Jesu okaamba nji, “Mbumu, omusingiwa wowe kame atomine.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Kono Jesu aba ana kuyupa ngeeso sebeli wamba nji, “Ou weeti kasa wa kufa, kono ni wa kuyeema Nyambe, nji cwale Omwana Nyambe ayemiwe mu libaka lyawo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesu kame ana kusinga Maleta ni minaye ni Lazalo.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Cwale aba ana kuyupa nji Lazalo neli omweti, sebeli oekeza okwikala amaywaa ayiili kame mu sibaka omo ana kwikala.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Munyima no eyo Jesu sebeli wamba kwa iyetwa aye nji, “Twendeni kame mu Judeya.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Aiyetwa sebeli aamba kwa yonyene nji, “Labbi, Amajuda kame ana kusinga okukukonda amawee, cwale kosinga okuta kuya kame?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesu sebeli otambula nji, “Kasanji kame kuli etihola likumi ni timbili mu liywaa? Nji omunu kame aenda omunji kasisitala, kakuli kame amona eliseli no litunga lino.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Kono omunu aba aenda ousiku kame asitatala, kakuli eliseli ka lisako kwa yonyene.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Aba ana mana okwamba eyo ni kwaambela nji, “Lazalo omulikani wetu nalangana, kono nisita nika mwingule.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Aiyetwa sebeli atambula nji, “Mbumu, nji nalangana, mbaikala wino.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Cwale Jesu kame ana kwamba olufu lwaye, kono onyene kame ana ku yambuta nji kame aamba otulo feela.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Cwale Jesu sebeli waataluseta wino nji, “Lazalo nafu,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 mi mulibaka lyenu kame ni wabelelwa aba nina kuulwako, nji mu pumene. Kono cwale twendeni kwa yonyene.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomasi ona kwisaniwa Mbile sebeli wamba kwa iyetwa nji, “Twendeni naaci, tu kafe naye.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Cwale Jesu aba ana kukeela kame ana kuwana nji Lazalo sebeli okwite amaywaa anee yo teulilwe mu liyumbelo.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Cwale Betaniya neli beebi ni Jelusalema omwendo ofanena eibima yiili,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 mi Amajuda no kupula kame ana kwiiya kwa Maleta ni Maliya, muku silisa mulibaka no lifu lya mandoo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Cwale Maleta aba ana kuyupa nji Jesu kame akeile, sebeli ota nukuwana naye, abo Maliya yoikalile mu ndoo.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Maleta sebeli waambela Jesu nji, “Mbumu, kambe na ukwikalako, kambe mandange ka sifa!
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Cwale simba bano niyii nji esi sonje so kumbele kwa Nyambe, Nyambe mba kubiso.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jesu sebeli wamba kwa yonyene nji, “Mandowe mba inguka kame.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maleta sebeli wamba kwa yonyene nji, Nilimukile nji mba inguka kame mu nako no kwinguka ba liywaa no mamaneneno.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesu sebeli omwambela nji, “Time omooyo ni kwinguka. Woyo opumena mwa mene, simba afe mba yoyo,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 mi omunu yonje woyo oyoya mane ni kupumena mwa mene, katamba okufa luli. Kana kame opumena ngeeso?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Maleta sebeli otambula nji, “Ee Mbumu, kame nipumena nji ya wene Kilesite omwana Nyambe, oneyi mu litunga.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Aba ana kumana okwamba eyo, sebeli ouka oka isana minaye Maliya yo aamba mukondoka nji, “Omwiyeti kwaali bano, mi kame akwisana.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Cwale Maliya osi yupa ngeeso, sebeli oimana wangu ni kuta kwa Jesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Cwale Jesu yokasi ingena kale mu mundi, kono yosili abo Maleta ana ku muwaniketela.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Cwale Amajuda awo ana kwikala ni Maliya mu ndoo a mongota, aba ana kumona nji kame ana leluba okwimana ni kubanena bandee, sebeli amukon̄a. Kame ana ku yambuta nji kame ata ku liyumbelo oka lila.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Cwale Maliya aba ana kukeela oko Jesu ana kwikala, osimu mona feela, sebeli okwela ba makondo aye, yo aamba kwa yonyene nji, “Mbumu, kambe kona kwikala, kambe mandange ka sikufa!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Cwale Jesu aba ana kumumona yo lila, ni Majuda amukon̄elele alemine okulila no nyene, sebeli oyaiwa mu mebo ni kusisimuka.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Jesu sebeli oibanguta nji, “Kubine muna mubeeke?” Seli aamba kwa yonyene nji, “Molyetu, wiiye omone.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Cwale Jesu sebeli olila.
35 Jesus chorou.
36 Cwale Amajuda sebeli aamba nji, “Komumone omo anaku musingela!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Kono anjili sebeli aamba nji, “Yokame wuyu ona kuyatulula amiyo no sibofu no mulume, iikene kasi teula wuyu mulume nji alese okufa?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jesu sebeli oyaiwa kame mu mebo, mi sebeli ota ku libita, neli owina ona kuyatiliwa ni liwee.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesu sebeli wamba nji, “Mu tundise eliwee!” Maleta omandaa no mulume onafu, sebeli wamba kwa Jesu nji, “Mbumu, ba nako ino sebeli onuka, kakuli sebeli amaywaa anee yofile!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jesu sebeli wamba kwa yonyene nji, “Ka nisi kwambela nji aba opumena, mbu mono ekanya ya Nyambe?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Cwale sebeli atundisa eliwee. Jesu sebeli waliketa amiyo aye ku wilu ni kwamba nji, “Sitange, kame ni kutumela mwa wene, kakuli nuni yupu.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Kame niyii nji kame oni yupa enako yonje, kono kame naamba ngeeso mulibaka no aanu no kupula aa ana nibeke mukaci, nji apumene nji nuni tumu.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Jesu aba ana kumana okwamba ngeeso, sebeli okuwa ni liywi linene nji, “Lazalo, otunde mu liyumbelo!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Omulume ona kufa sebeli obanamo, yo tingetilwe ku makondo ni ku maoko olwambi, mi olubala lwaye olu fukilwe ependeka. Jesu sebeli wamba kwa onyene nji, “Mu munungutule, mi mumu lesele akwendele.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Cwalehe Amajuda no kupula awo ana kwiiya ni Maliya mi sebeli amona eyo ana tende Jesu, sebeli apumena mwa yonyene.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Kono anjili kwa onyene, sebeli ata kwa Afalisi mu kwaambela esi ana tende Jesu.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Cwale apulisita akulu na Falisi sebeli awaneka aendisi no Keleke ni kwamba nji, “Iikene satutende? Kakuli wuyu mulume kame atenda etimakazo no kupula.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Nji tu muleselele yo tenda ngeeso, aanu onje kame sa pumene mwa yonyene, mi Amaloma kame saiiye mu kushandola esibaka setu no kukena ni sicaba setu.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Kono omunjili kwa onyene, Kayafa, omupulisita mukulu mu mwaka owo, sebeli wamba kwa onyene nji, Kakwisa esi mulimukile!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Ka muyupisisa nji kwakuwaba omunu mumweya aba afela aanu, nji cwale esicaba sonje silesele okusinyeha?
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ka sikwamba feela mukusinga kwaye, kono bakutenda nji neli omupulisita mukulu mu mwaka owo, kame ana kunuha nji Jesu kame sa fele esicaba,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 mi kasa esicaba feela, kono bamweya naana a Nyambe awo ana hasana.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Cwale okutunda ba liywaa elyo, sebeli alela nji a mwibae.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Jesu sebeli olesela okuta yoku monahaza mukaci no Majuda, kono sebeli otundamo oukutela mu naha ina kwikala ku nyonga ni lihalaupa, mu tolopo isaniwa nji Efalaimu, mi sebeli oikalamo na iyetwa aye.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Cwale omukiti no Paseka no Majuda oli beebi, mi ano kupula sebeli atunda mu naha okuta ku Jelusalema okutangeta omukiti no Paseka owakasi tendahala kale nji aka kukenise.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kame ana kusaelanga Jesu akwambisa omunjili ku munjili aimanine mu patelo no Ndoo ya Nyambe nji, “Kame mu yambuta ngasibine? Ninji katamba okwiiya ku mukiti?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Cwale apulisita akulu na Falisi sebeli alaela nji omunu olimukile omo ali Jesu, kame afanena okwasimweta, nji cwale amununge.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.