Romanos 4
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NVI
1 Tesum̃a tepisayu ke sane p̃elaga na lelagaen e Kristo naga pe mrapa na tolen natamaliaena, ana sanapen kata apua la nanua sumo, sane pupia apua na kieta lus nap̃a yermarua Epraam?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Naga kila yum̃aena la moki nap̃a Ntewa kekarania, ana yum̃aena la nene tap̃atete kila naga mesmesu e marana Ntewa. Visae naga imi mesmes komin kiena yum̃aena lala, pona naga kilia warwar si e yo, ana pe sa re nene poli. Pe yar re tai nap̃a kilia warwar e marana Ntewa vanon yum̃aena la nap̃a naga kila,
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 ana naviawaena ga kilia kila yaru mesmesu amio Ntewa, sa nap̃a suniena kiena Epraam pisayu e Tusi na Siiena, nap̃a sape
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Ositomlia, sane yar nap̃a miyum̃aen kilavaru, pogos nap̃a kupario p̃isi monar waria ve kiena. Ana ve tevisa re tevisave kilavaru nene naga pe nalaena tai nap̃a kiena yerkawa mla pania molue kome kiena sitomena, ana kilavaru nene, yar na yum̃aena nene, p̃iyon pap̃isi nap̃a, ana popon kemua naga waria ve kiena.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ana lepas nap̃a yaru imi mesmesu e marana Ntewa, naga pe pe sur re tai nap̃a teyum̃ae vanon poli, nap̃a tekilia towaria sane sur tai nap̃a ita ga tetauluia ve kieta. Ita, kieta yum̃aena la pioyowa ga, ana monar towasine ga Ntewa, nap̃a naga ga kilia war plan napiowaena e kieta malena. Visae towasine ga naga, ana yoko kila ita temesmesu e marana.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Yermarua P̃arin Sup̃e Tepet kilia sur nene nanua rui, ana kiena yauena tai pisayu sanapen nap̃a yoko wo vap̃isi van yar nap̃a pe p̃asine re ke sina ga kiena yum̃aena poli, ana p̃asine ga Ntewa sape yoko naga kekara nap̃a kila naga mesmesu e marana. Yauena nena pisa sanini, sape
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 “Yar nap̃a Ntewa piewo kiena napiowaena lala,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Yar nap̃a Ntewa pisu naga sane pe namname tai to re si e poli, nap̃a monar war nakoaenania,
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Ana la nap̃a akilia aloge wo sa nap̃a yauena nene pisape, a la nene? Navisa ruruena nene, yoko tap̃atete imi ga va p̃aviu lala, sa nap̃a ita le Yu ga lala, ana yoko imi m̃ena va la nap̃a pe ape p̃aviu re poli, na nene naga merarava ruru po pap̃isi, komin sa nap̃a tepisape, Epraam pimi mesmesu e marana Ntewa, pe komin re nap̃a naga pe p̃aviu poli, ana pimi mesmesu e marana Ntewa komin ga nap̃a mlelaga m̃arera ea.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Ana tekilia sur nene sanape? A Ntewa sape Epraam mesmesu e marana na pogwai? Naga pisa e pogos nap̃a Epraam pe p̃aviu pa rui, pona pisa e pogos nap̃a pe pe p̃aviu re poli wa? Visae teva si e kiena suniena, yoko tevisu nap̃a Ntewa pisape Epraam mesmesu e marana pogos nap̃a naga pe pe p̃aviu re poli wa.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Sanene, viawaena kiena Epraam e Ntewa, naga ga nene kila naga mesmesu e marana. E poglis nene naga pe p̃aviu re poli wa, ana siraunia, Ntewa mla p̃aviu pania sane kile tai nap̃a pisawal sape viawaena ga e Ntewa nane mrapa nap̃a yar imi mesmesu amio naga.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 maran taaga sa ke nap̃a naga pe apua kan la nap̃a ape p̃aviu.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Nakonua konua rui Ntewa pisaar pa Epraam sape yoko kiena navisa ruruena lala amolue akome Epraam amio kiena lusia avava vanua va va yeririna make ga na yomarava. Ana komin ya ne Ntewa kekaran sape kila kiena navisaarena nene va Epraam? Pe vanon re ga nap̃a Epraam mlogear ruru kiena navisaluaena poli, komin pogos nap̃a Ntewa kila navisaarena nene, pe navisaluaena re poli wa, pogos kiena ne Ntewa na laen navisaluaena va Mosis sike koperina wa. Sanene, tekilia tevisave naviawaena kiena Epraam ga kila naga mesmesu e marana Ntewa, nane Ntewa kekaran nap̃a la navisaarena wo nene vania.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Visae navisaarena nene pe kiena yar ga la nap̃a asm̃al amlogear ke navisaluaena, yoko kila sane yar nap̃a mlelaga, mlelaga korena ga ne, a kila sane navisaarena kiena ne Ntewa pe sum̃al re si poli.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Suri tap̃ena ke sina ga nini, nap̃a kila meraravan pan ita sape navisaarena wo kiena ne Ntewa lala tap̃atete am̃alivi e p̃elaga nalogearen navisaluaena. Naga nene komin pogos nap̃a navisaluaena sike na, ana p̃elaga na kilaroen navisaluaena monar m̃alivi, ana siraunia monar kana nakoaena nena, komin nap̃a pe yaru tai tokon re kilaroen navisaluaena pogos tai poli.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Ve sanene, navisaluaena tap̃atete kilia iila ita vena tekila ruru kieta napiowaena e marana Ntewa, ana Ntewa pe lemam manene laa pan ita, ana naga ga kila. Naga pisu nap̃a top̃asine ga naga, tevisu ga naga, ana naga kila tetol kiena navisaarena wo lala. Nanene na pe le Yu re ga la nap̃a navisaluaena pitomi p̃esan pan la poli, ana yeririna tap̃ena m̃ena la asikola amio la. Yer pe lala, ana visae akus p̃elaga na lelagaena e Ntewa maran ve taaga sa ke nap̃a Epraam mlelaga ea, naga sane la m̃ena amolue e kiena lusa. A ita make m̃ena ga e p̃egas nen nalelagaena teliv piora e yomarava, tepisu sane naga pe pupia kata apua.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 A nanene mesmesun ga nap̃a Ntewa pisaar pa Epraam nanua rui, nap̃a pisa pania sape
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Pe lelaga, Ntewa pisa sur ta pania m̃arera pap̃isi nap̃a naga lelaga ea, komin nap̃a pisaar pania, sape
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 E pogos nene, naga kilia sape naga amio wona Sera, kiela mrae lalua lavis vito tano narui, nap̃a kiena kasa lavis tol ponotia ve taaga [100], a wona pe p̃arli re sisi poli wa, ana kiena naviawaena pe mlor re nenaga.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Naga pe sitom re nena suri ta poli, ana kiena sitomena sike ga e ya nap̃a Ntewa pisaaria. Kiena naviawaena sum̃a pimi m̃arera laa narui, a silaga sum̃a mieluar ke Ntewa a pisa lue ga potena keviu pania vanon ya nap̃a yoko kila.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Naga pe sitomli re pogos ta poli sape Ntewa naga pe torokin re nap̃a yum̃ae taveve ruru kiena navisaarena poli,
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 a kiena p̃elaga na viawaena nene narui kila Visena Wa pisayu si naga, sape Epraam p̃asine ga Ntewa, ana Ntewa pisawal sape naga mesmes ruru e marana.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Ana visena nene pisayu ga Epraam naga taaga,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 — ausente —
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.