Romanos 4
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NTLH
1 Tesum̃a tepisayu ke sane p̃elaga na lelagaen e Kristo naga pe mrapa na tolen natamaliaena, ana sanapen kata apua la nanua sumo, sane pupia apua na kieta lus nap̃a yermarua Epraam?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Naga kila yum̃aena la moki nap̃a Ntewa kekarania, ana yum̃aena la nene tap̃atete kila naga mesmesu e marana Ntewa. Visae naga imi mesmes komin kiena yum̃aena lala, pona naga kilia warwar si e yo, ana pe sa re nene poli. Pe yar re tai nap̃a kilia warwar e marana Ntewa vanon yum̃aena la nap̃a naga kila,
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ana naviawaena ga kilia kila yaru mesmesu amio Ntewa, sa nap̃a suniena kiena Epraam pisayu e Tusi na Siiena, nap̃a sape
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ositomlia, sane yar nap̃a miyum̃aen kilavaru, pogos nap̃a kupario p̃isi monar waria ve kiena. Ana ve tevisa re tevisave kilavaru nene naga pe nalaena tai nap̃a kiena yerkawa mla pania molue kome kiena sitomena, ana kilavaru nene, yar na yum̃aena nene, p̃iyon pap̃isi nap̃a, ana popon kemua naga waria ve kiena.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ana lepas nap̃a yaru imi mesmesu e marana Ntewa, naga pe pe sur re tai nap̃a teyum̃ae vanon poli, nap̃a tekilia towaria sane sur tai nap̃a ita ga tetauluia ve kieta. Ita, kieta yum̃aena la pioyowa ga, ana monar towasine ga Ntewa, nap̃a naga ga kilia war plan napiowaena e kieta malena. Visae towasine ga naga, ana yoko kila ita temesmesu e marana.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Yermarua P̃arin Sup̃e Tepet kilia sur nene nanua rui, ana kiena yauena tai pisayu sanapen nap̃a yoko wo vap̃isi van yar nap̃a pe p̃asine re ke sina ga kiena yum̃aena poli, ana p̃asine ga Ntewa sape yoko naga kekara nap̃a kila naga mesmesu e marana. Yauena nena pisa sanini, sape
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Yar nap̃a Ntewa piewo kiena napiowaena lala,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Yar nap̃a Ntewa pisu naga sane pe namname tai to re si e poli, nap̃a monar war nakoaenania,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ana la nap̃a akilia aloge wo sa nap̃a yauena nene pisape, a la nene? Navisa ruruena nene, yoko tap̃atete imi ga va p̃aviu lala, sa nap̃a ita le Yu ga lala, ana yoko imi m̃ena va la nap̃a pe ape p̃aviu re poli, na nene naga merarava ruru po pap̃isi, komin sa nap̃a tepisape, Epraam pimi mesmesu e marana Ntewa, pe komin re nap̃a naga pe p̃aviu poli, ana pimi mesmesu e marana Ntewa komin ga nap̃a mlelaga m̃arera ea.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ana tekilia sur nene sanape? A Ntewa sape Epraam mesmesu e marana na pogwai? Naga pisa e pogos nap̃a Epraam pe p̃aviu pa rui, pona pisa e pogos nap̃a pe pe p̃aviu re poli wa? Visae teva si e kiena suniena, yoko tevisu nap̃a Ntewa pisape Epraam mesmesu e marana pogos nap̃a naga pe pe p̃aviu re poli wa.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Sanene, viawaena kiena Epraam e Ntewa, naga ga nene kila naga mesmesu e marana. E poglis nene naga pe p̃aviu re poli wa, ana siraunia, Ntewa mla p̃aviu pania sane kile tai nap̃a pisawal sape viawaena ga e Ntewa nane mrapa nap̃a yar imi mesmesu amio naga.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 maran taaga sa ke nap̃a naga pe apua kan la nap̃a ape p̃aviu.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Nakonua konua rui Ntewa pisaar pa Epraam sape yoko kiena navisa ruruena lala amolue akome Epraam amio kiena lusia avava vanua va va yeririna make ga na yomarava. Ana komin ya ne Ntewa kekaran sape kila kiena navisaarena nene va Epraam? Pe vanon re ga nap̃a Epraam mlogear ruru kiena navisaluaena poli, komin pogos nap̃a Ntewa kila navisaarena nene, pe navisaluaena re poli wa, pogos kiena ne Ntewa na laen navisaluaena va Mosis sike koperina wa. Sanene, tekilia tevisave naviawaena kiena Epraam ga kila naga mesmesu e marana Ntewa, nane Ntewa kekaran nap̃a la navisaarena wo nene vania.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Visae navisaarena nene pe kiena yar ga la nap̃a asm̃al amlogear ke navisaluaena, yoko kila sane yar nap̃a mlelaga, mlelaga korena ga ne, a kila sane navisaarena kiena ne Ntewa pe sum̃al re si poli.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Suri tap̃ena ke sina ga nini, nap̃a kila meraravan pan ita sape navisaarena wo kiena ne Ntewa lala tap̃atete am̃alivi e p̃elaga nalogearen navisaluaena. Naga nene komin pogos nap̃a navisaluaena sike na, ana p̃elaga na kilaroen navisaluaena monar m̃alivi, ana siraunia monar kana nakoaena nena, komin nap̃a pe yaru tai tokon re kilaroen navisaluaena pogos tai poli.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ve sanene, navisaluaena tap̃atete kilia iila ita vena tekila ruru kieta napiowaena e marana Ntewa, ana Ntewa pe lemam manene laa pan ita, ana naga ga kila. Naga pisu nap̃a top̃asine ga naga, tevisu ga naga, ana naga kila tetol kiena navisaarena wo lala. Nanene na pe le Yu re ga la nap̃a navisaluaena pitomi p̃esan pan la poli, ana yeririna tap̃ena m̃ena la asikola amio la. Yer pe lala, ana visae akus p̃elaga na lelagaena e Ntewa maran ve taaga sa ke nap̃a Epraam mlelaga ea, naga sane la m̃ena amolue e kiena lusa. A ita make m̃ena ga e p̃egas nen nalelagaena teliv piora e yomarava, tepisu sane naga pe pupia kata apua.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 A nanene mesmesun ga nap̃a Ntewa pisaar pa Epraam nanua rui, nap̃a pisa pania sape
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Pe lelaga, Ntewa pisa sur ta pania m̃arera pap̃isi nap̃a naga lelaga ea, komin nap̃a pisaar pania, sape
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 E pogos nene, naga kilia sape naga amio wona Sera, kiela mrae lalua lavis vito tano narui, nap̃a kiena kasa lavis tol ponotia ve taaga [100], a wona pe p̃arli re sisi poli wa, ana kiena naviawaena pe mlor re nenaga.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Naga pe sitom re nena suri ta poli, ana kiena sitomena sike ga e ya nap̃a Ntewa pisaaria. Kiena naviawaena sum̃a pimi m̃arera laa narui, a silaga sum̃a mieluar ke Ntewa a pisa lue ga potena keviu pania vanon ya nap̃a yoko kila.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Naga pe sitomli re pogos ta poli sape Ntewa naga pe torokin re nap̃a yum̃ae taveve ruru kiena navisaarena poli,
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 a kiena p̃elaga na viawaena nene narui kila Visena Wa pisayu si naga, sape Epraam p̃asine ga Ntewa, ana Ntewa pisawal sape naga mesmes ruru e marana.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ana visena nene pisayu ga Epraam naga taaga,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.