Lucas 8
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA
1 Ana pe yam piavi re poli, Yesu mial sina pano, pa kome pulkumali lala, la nap̃a ve torokak amio la nap̃a kerkeviu, a e yo punu ga naga sum̃a mlologo, a sum̃a mla lologena wo nasup̃enena kiena ne Ntewa pimi pa yeririna lala. Ana sane silaga, kiena nalualima taaga pa lua la m̃ena asike amio e pogos nene,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 a sira la moki li m̃a nap̃a la asum̃a atavevela. E sira la nene, lap̃asia nap̃a Yesu tap̃a ruru la petan ninuna viowa lala a e inanena viowa la nap̃a se e la, sa nap̃a Maria nae Maktala, nap̃a sumo yermare la olua ase e naga,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 amio Soana, nap̃a naga wona ne yar nap̃a Kusa, nap̃a naga pe yerkawa na kilaen yum̃aena kiena ne P̃arin Sup̃e Erot, a amio m̃ena Susana nene. A la moki manene ke sina ga, nap̃a la asum̃a amiila Yesu lala keviu pap̃isi, a la asum̃a apisuar la e nalaena la nap̃a asum̃a ap̃ar ke pan la.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ana e pogos tai, pupia p̃ina na yeririna lala la moki amolue e kiela pulkumali la peve taaga, ana la apimi amiervivi Yesu piora, ana naga pis pan la, kuan p̃akaiwa tai pan la.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 Naga pisa sanini, sape “Yar tai sape va veven kurusia e kana lokove. Pogos nap̃a peven kurusia, sum̃a sisilinia, ana kurus lap̃asia amloloru e mraplepa, a siraunia, yar la apim amiyaloro ea, apie kare ga, a manu m̃ena lala apimi ate plan make ga.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 A kurus lap̃asia amloloru e yo nap̃a kilavaru sike ea, pitotovi pavini, ana yoko miaiai ga, komin nap̃a pe wii re e yo nene poli.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 A kurus lap̃asia mloloru e yo nap̃a sumo na pe ate plan ruru re kilika viowa e poli, ana yoko siraunia kilika viowa nene kapur ke sina ga pimi keviu, kewo make kurus la nap̃a pitotovi ne-e amarmare.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 A kurus tap̃ena ne lap̃asia amloloru e porotano naapo tai, ana la apitotovi akapur m̃a pano-o, la ap̃ar mrasnela la moki, tol ponotia taaga.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ana siraunia, nalogena lala apim puna Yesu apiun kinas nen p̃akaiwa nene tania.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ana naga pisatam̃e la, pisape “Ntewa kila sanene sape vena akilia alual nakilia wanena na kiena nasup̃enena.
10 Jesus respondeu:
11 Ana Yesu pisavan ruru ga p̃akaiwa nene pan la na wa. Naga pisapenua “Pogaga, kinas nen p̃akaiwa nene naga sanini. Sur nasumo, naga kurusa, a naga na sane visena kiena ne Ntewa.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 A kurus la nap̃a akekapil mraplepa, naga na sa nap̃a yar la ne amloge visena nene, ana kurus nowo lala mloloru pitomi e kiela sitomena lala. Ana P̃arin Yermare nene pimi p̃ar plan ke sina ga visena la nene petan sinela lala, vena kila sane ve alelaga re sina, ve atol re si natamaliaena.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 “Tap̃ena, naga kurus la nap̃a asike e yo nap̃a pe kilavaru, a na nene sane yar la nap̃a amloge lologena wo nene, amlavia, akekarania, ana sa nap̃a p̃eligas nela pe po re poli. La asum̃a amlelaga yam plas ga, a visae atol pog m̃arera, pona nakilaliena imi, yokorena la aloloru ke sina ga.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 “Tap̃ena m̃ena ga, naga na kurus la nap̃a asike e lelen kilika viowa lala, a na nene sa nap̃a yar la amloge, ana pogos nap̃a la amial ke apa sane, ana asitom manene laa kiela malena lala, a sinelan manene m̃ena kilavaru, a akekaran manene m̃ena kekarena na yomarava la nini pap̃isi. P̃elaga la nene apimi sane kilika viowa tai nap̃a piwo la, ana tap̃atete nena kiela malena war mras nap̃a marua ruruia.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 “Ana na maro, naga kurus la nap̃a sike e porotano naapo, nanene naga sa nap̃a yar la amiyagogo ruru e Lologena Wo nene, ana amligan ruru sike e losinela lala, atarar ruru m̃arera, nap̃a ape lelaga kemua. Yeririna wo la ne sanene, la akila kiela sitomena la viayavi, ayum̃ae ruru m̃a vano-o awar mras nen Lologena Wo nene e kiela malena lala.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 A Yesu pisa m̃ena ga, pisapenua “Ita yeririna lala, visae towar kap vivaga imi, yokorena ve yar tai warwan re m̃eke vatanon karo tai pona sur tai sanene. Peraga, tetelan ga m̃eke metava vena kila yar la nap̃a aim loyum̃a la avisu nap̃a yo merarava ruru nena ga.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Pogaga, ana nasup̃enena kiena ne Ntewa naga sane kap vivaga nene, nap̃a nanagane sum̃a m̃alm̃alivin ita vena tegoli make suri punu ga. Suri punu ga nap̃a tapolou sike ga wa, a nakilia wanena punu ga, yokorena la monar amolue e yepesinasa vena yar la akilia avisu kilalea.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Kam na monar ayagogon ruru kiau visena lala, a akilali nap̃a asitom ruru la. Yar nap̃a kiena suri moki rui, yokorena naga war va ve mok manene vap̃isi. Ana yar nap̃a limana plasan suri lala, yokorena naga kilalu kiena narin sur nene nap̃a naga sitom ke sape pe kiena pa rui.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ana anenane Yesu amio wenla lala apim aporun naga e pogos nene, ana la akila p̃ele yon nap̃a ava atol naga loyum̃a, komin nap̃a p̃ina la moki, kila yo ve tokak ga.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ana yar la amla lelein ga visena pimi tol Yesu, asape “!Ei, anom̃a amio womla lala asum̃alu asike vanua, sinelan asape avisu ko sumo wa!”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Ana Yesu pisatam̃ea, sape “Naga nap̃a pe aneu, pona pe wolai, nanene na la ga nap̃a amloge visena wa kiena ne Ntewa, a la asum̃a akila ke sa nap̃a visena nene pisa.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ana e legiena tai, Yesu p̃ere nalogena lala, la apa amiyai e waa tai, ana Yesu pisa pan la, sape “Ita, yoko teva e lepas nen lapa nene lepas p̃asia.” Ana la amligan yo, asum̃a apano,
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 ana pogos nap̃a waa kiriri ke pa narui, Yesu maran kawa pano-o momalio. Ana siraunia, pupia lagi tai miyui, miyu lapa nap̃ani, ana pupia sive lala akilapela pano-o sive pule e pulu waa, apisu sane piowa ga narui.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ana apito apiop̃ege Yesu, apisa pania, asape “!Sup̃e, Sup̃e, lavis ke tetalilu narui!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ana Yesu pisa pan la, sape “?Awa kiamiu naviawaena?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ana Yesu la apa atol lepas p̃asa, e nap̃a Kalele kira ke pa ea, nanene mesmesun e yo nap̃a Karasa.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Ana pogos nap̃a Yesu pa ura e yo nene, yar nae e yo nene tai pitomi pitawea, nap̃a yar nene yermare la asike ea. Nakonua rui, yar nene pesinas ga, pe miyen re sur tai poli, a naga pe mon re e yum̃a poli, naga kekaran ga nap̃a monmon ga e lotap lala, e puluve la nap̃a amligan ke kiela tas nen yar mare la am̃em̃eke ea.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ana Yesu piun tania, sape “?Ana kiom̃a kia ai?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 A ninuna viowa la nene asum̃a apiuviun m̃areran ke sina ga pa Yesu vena naga ve vile plan la re, naga ve kila la re ava aloru ato tano e pupia pulukapi.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Ana yepas nen kunus na yo nene, pupia p̃egas nen nompui lala asum̃a akolkol ke porotano, ana yermare la nene atagi pa Yesu, apiun m̃areran tania asape naga ligan la ga ava e nompui la nene. Ana Yesu tam̃an pan la,
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 ana la amolue petan yar nene, apa e los nen nompui lala. Ana nompui la nene aplamolue yam veraga akiriri apito e yeparpas tai, ana apiovion la apito e pupia lapa nene, atalil make e sive.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ana yar na visuaren nompui lala apisu sur nene, la ap̃ure apa um̃a, apisawal sur nene, ana apisa make m̃ena ga e yo la punu ga,
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 kila sane yar la moki sinelan asape aimi avisuia. A pogos nap̃a la apimi, apisu Yesu sum̃a ga, a yar nap̃a ninuna viowa la ap̃ure petan rui naga totano teke e lana ne Yesu. Nanagane, naga miyen ruru m̃ana kulmrae wo la rui, a pimi mom̃au ruru nenaga, pe sirag re si poli. Pogos nap̃a la apisu yaru nene pimi po si sanene narui, ana amarau.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 A la nap̃a asup̃esania apisu suri punu ga, asunyu pa la nap̃a apim mare ga na wa, apisa meraravan pan la sanape nap̃a yaru nene nap̃a yermare la asup̃esan ea, ana Yesu kila naga pimi po si rui.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Ana yeririna lala na lepas nae Karasa, la apisu sane piowa ga, ana la asum̃a am̃areran pa Yesu asape la sinelan naga molue si vetan la, komin nap̃a sur nene kila amarau pap̃isi. Ana Yesu la apitovin si vena aiai e kiela waa, vena awasup̃ela sina.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Ana pogos nap̃a la asum̃a apito ke narui, yar nap̃ani pitomi piun m̃areran tan Yesu sape naga sinenan sape va su lue amio naga, ana Yesu pisalup̃aria, pisa pania, sape
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Peraga, komin nap̃a popon manene ko owasup̃e ko ga ova si um̃a, a ova osunyu van yar lala, ovisa van la sanape nap̃a Ntewa kila po nap̃a po manene pan ko sanene.”
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ana Yesu lala akusro lapa nene apa ke sina lepas p̃asia, a pupia p̃ina na yeririna lala asum̃ate ke naga, ana la akekaran nap̃a apisu pa m̃alivin la sina.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ana yerkawa na kiela yum̃a na lotena nae e yo nene, kiena kia Saeras, naga pimi lavisin Yesu. Ana kinai tanonia, tag pania, piun tania sape imi m̃ana,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 vena visu nin narina nap̃a sira, naga minana pap̃isi. Nin sira nene, nap̃a yerkawa nene naga narina taaga nena nene, a kiena kas pe sur sane lualima taaga pa lua ga [12], ana kiena inanena pimi keviu manene laa narui, kila narui apisu sane lavis ke mare ne. Ana Yesu sum̃alu, amio yar nene apano.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ana lala tai, naga sira tai, nap̃a maiena kien sira lala teke e naga e legiena punu ga, tol kas lualima taaga pa lua [12] rui, ana pe yar re nena tai nap̃a kilia kila ruru kiena maiena nene poli.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ana sira nene, naga mialvan ga yaru la lika, pimi pimi lavisin m̃asina ne Yesu, kian limana sane, tol ga m̃ana isinen kulkota. Tol ga kulkota m̃ana Yesu sane, ana e ke e pogos ga nene, kiena maiena nap̃ani p̃isi nena ga. Sira nap̃a tol kulkota m̃ana Yesu|alt="Touch Jesus" src="43_Luke8.44_TouchJesus.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="8:44"
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ana Yesu piun ke ga, pisape “?Ane tolmare in ga na wa?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ana Yesu pisa pania, sape “Peraga, yaru tai tol inu nena nap̃a, komin nap̃a in na nemninukilale sane kiau nam̃areraena komp̃as pa vanua e inu pa e yaru nene p̃isi rui.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Ana sira nene pisu sane naga tap̃atete si tapolou narui, ana pimi puna ne Yesu, marau pap̃isi, sinen kurkur m̃ena ga. Naga pimi mloru e lana Yesu, ana e marana ne yeririna la nap̃a asike ne, naga pisawal make sur la e naga pania, sa nap̃a komin ya ne naga pimi tolia, a sanape nap̃a pimi po si rui e pogos nene.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ana Yesu pisa pania, sape “Auya, kiom̃a naviawaena e inu kila ko opo si rui. Sum̃are kiena ne Ntewa sike amio ko, owasup̃e ko sina ova um̃a.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ana pogos nap̃a Yesu sum̃a pivis ke amio sira nene wa, visena pimi pa yerkawa nene, sape “Nin narum̃a nene kovio rui. Popon ve oure re si pupia navianena nene imi, vena ve okila kare korenan re naga.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ana Yesu m̃ena mloge m̃a visena nene, ana pisa pa Saeras, pisape “Ve ositom re suria, owasine ga Ntewa m̃arera, a yokorena nin narum̃a sira nene imi wo si ne.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Ana Yesu pa amio yar nene apa m̃ana, a pogos nap̃a apim atol yo nene, naga pisalup̃ar lap̃asa sape yoko ve ava re loyum̃a amio naga, ana naga p̃ere ga Pita, amio Yoane, a Semes, a arimanane nin sira nene amio anena, ana apa loyum̃a.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Pogos nap̃a apa loyum̃a apisu nap̃a yar la asum̃a sinela miye ke nin sira nap̃a rui, asum̃a ataginia, ana Yesu pisa pan la, sape “Ve atagin re nin sira nene sanene. Naga pe mare re nene poli, naga momalio ke ga ne.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ana la apitalia kare ga naga, komin nap̃a la akilia asape nin sira nene marp̃antop nena rui.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ana Yesu pa tarar limana ne nin sira nap̃ani, pisa pania, sape “Nin naruu, osum̃al li sumo wa.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ana e ke ga e pogos nene, apisu nap̃a nin sira nene, kiena malena p̃asup̃e sina pimi e naga, ana sum̃alu, sum̃a miyaloro, ana Yesu pisape popon ala narin kinanen tai vania.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ana arimana amio anena, amilan pap̃isi nap̃a kiela sitomena la kovio nena ga, ana Yesu pisa pan la sape yoko ve avisawal re sur nene va yar tap̃ena lala.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.