Lucas 8
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs ARIB
1 Ana pe yam piavi re poli, Yesu mial sina pano, pa kome pulkumali lala, la nap̃a ve torokak amio la nap̃a kerkeviu, a e yo punu ga naga sum̃a mlologo, a sum̃a mla lologena wo nasup̃enena kiena ne Ntewa pimi pa yeririna lala. Ana sane silaga, kiena nalualima taaga pa lua la m̃ena asike amio e pogos nene,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 a sira la moki li m̃a nap̃a la asum̃a atavevela. E sira la nene, lap̃asia nap̃a Yesu tap̃a ruru la petan ninuna viowa lala a e inanena viowa la nap̃a se e la, sa nap̃a Maria nae Maktala, nap̃a sumo yermare la olua ase e naga,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 amio Soana, nap̃a naga wona ne yar nap̃a Kusa, nap̃a naga pe yerkawa na kilaen yum̃aena kiena ne P̃arin Sup̃e Erot, a amio m̃ena Susana nene. A la moki manene ke sina ga, nap̃a la asum̃a amiila Yesu lala keviu pap̃isi, a la asum̃a apisuar la e nalaena la nap̃a asum̃a ap̃ar ke pan la.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ana e pogos tai, pupia p̃ina na yeririna lala la moki amolue e kiela pulkumali la peve taaga, ana la apimi amiervivi Yesu piora, ana naga pis pan la, kuan p̃akaiwa tai pan la.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Naga pisa sanini, sape “Yar tai sape va veven kurusia e kana lokove. Pogos nap̃a peven kurusia, sum̃a sisilinia, ana kurus lap̃asia amloloru e mraplepa, a siraunia, yar la apim amiyaloro ea, apie kare ga, a manu m̃ena lala apimi ate plan make ga.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 A kurus lap̃asia amloloru e yo nap̃a kilavaru sike ea, pitotovi pavini, ana yoko miaiai ga, komin nap̃a pe wii re e yo nene poli.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 A kurus lap̃asia mloloru e yo nap̃a sumo na pe ate plan ruru re kilika viowa e poli, ana yoko siraunia kilika viowa nene kapur ke sina ga pimi keviu, kewo make kurus la nap̃a pitotovi ne-e amarmare.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 A kurus tap̃ena ne lap̃asia amloloru e porotano naapo tai, ana la apitotovi akapur m̃a pano-o, la ap̃ar mrasnela la moki, tol ponotia taaga.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ana siraunia, nalogena lala apim puna Yesu apiun kinas nen p̃akaiwa nene tania.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ana naga pisatam̃e la, pisape “Ntewa kila sanene sape vena akilia alual nakilia wanena na kiena nasup̃enena.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Ana Yesu pisavan ruru ga p̃akaiwa nene pan la na wa. Naga pisapenua “Pogaga, kinas nen p̃akaiwa nene naga sanini. Sur nasumo, naga kurusa, a naga na sane visena kiena ne Ntewa.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 A kurus la nap̃a akekapil mraplepa, naga na sa nap̃a yar la ne amloge visena nene, ana kurus nowo lala mloloru pitomi e kiela sitomena lala. Ana P̃arin Yermare nene pimi p̃ar plan ke sina ga visena la nene petan sinela lala, vena kila sane ve alelaga re sina, ve atol re si natamaliaena.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 “Tap̃ena, naga kurus la nap̃a asike e yo nap̃a pe kilavaru, a na nene sane yar la nap̃a amloge lologena wo nene, amlavia, akekarania, ana sa nap̃a p̃eligas nela pe po re poli. La asum̃a amlelaga yam plas ga, a visae atol pog m̃arera, pona nakilaliena imi, yokorena la aloloru ke sina ga.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 “Tap̃ena m̃ena ga, naga na kurus la nap̃a asike e lelen kilika viowa lala, a na nene sa nap̃a yar la amloge, ana pogos nap̃a la amial ke apa sane, ana asitom manene laa kiela malena lala, a sinelan manene m̃ena kilavaru, a akekaran manene m̃ena kekarena na yomarava la nini pap̃isi. P̃elaga la nene apimi sane kilika viowa tai nap̃a piwo la, ana tap̃atete nena kiela malena war mras nap̃a marua ruruia.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 “Ana na maro, naga kurus la nap̃a sike e porotano naapo, nanene naga sa nap̃a yar la amiyagogo ruru e Lologena Wo nene, ana amligan ruru sike e losinela lala, atarar ruru m̃arera, nap̃a ape lelaga kemua. Yeririna wo la ne sanene, la akila kiela sitomena la viayavi, ayum̃ae ruru m̃a vano-o awar mras nen Lologena Wo nene e kiela malena lala.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 A Yesu pisa m̃ena ga, pisapenua “Ita yeririna lala, visae towar kap vivaga imi, yokorena ve yar tai warwan re m̃eke vatanon karo tai pona sur tai sanene. Peraga, tetelan ga m̃eke metava vena kila yar la nap̃a aim loyum̃a la avisu nap̃a yo merarava ruru nena ga.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Pogaga, ana nasup̃enena kiena ne Ntewa naga sane kap vivaga nene, nap̃a nanagane sum̃a m̃alm̃alivin ita vena tegoli make suri punu ga. Suri punu ga nap̃a tapolou sike ga wa, a nakilia wanena punu ga, yokorena la monar amolue e yepesinasa vena yar la akilia avisu kilalea.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kam na monar ayagogon ruru kiau visena lala, a akilali nap̃a asitom ruru la. Yar nap̃a kiena suri moki rui, yokorena naga war va ve mok manene vap̃isi. Ana yar nap̃a limana plasan suri lala, yokorena naga kilalu kiena narin sur nene nap̃a naga sitom ke sape pe kiena pa rui.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ana anenane Yesu amio wenla lala apim aporun naga e pogos nene, ana la akila p̃ele yon nap̃a ava atol naga loyum̃a, komin nap̃a p̃ina la moki, kila yo ve tokak ga.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ana yar la amla lelein ga visena pimi tol Yesu, asape “!Ei, anom̃a amio womla lala asum̃alu asike vanua, sinelan asape avisu ko sumo wa!”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ana Yesu pisatam̃ea, sape “Naga nap̃a pe aneu, pona pe wolai, nanene na la ga nap̃a amloge visena wa kiena ne Ntewa, a la asum̃a akila ke sa nap̃a visena nene pisa.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ana e legiena tai, Yesu p̃ere nalogena lala, la apa amiyai e waa tai, ana Yesu pisa pan la, sape “Ita, yoko teva e lepas nen lapa nene lepas p̃asia.” Ana la amligan yo, asum̃a apano,
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 ana pogos nap̃a waa kiriri ke pa narui, Yesu maran kawa pano-o momalio. Ana siraunia, pupia lagi tai miyui, miyu lapa nap̃ani, ana pupia sive lala akilapela pano-o sive pule e pulu waa, apisu sane piowa ga narui.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ana apito apiop̃ege Yesu, apisa pania, asape “!Sup̃e, Sup̃e, lavis ke tetalilu narui!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ana Yesu pisa pan la, sape “?Awa kiamiu naviawaena?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ana Yesu la apa atol lepas p̃asa, e nap̃a Kalele kira ke pa ea, nanene mesmesun e yo nap̃a Karasa.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ana pogos nap̃a Yesu pa ura e yo nene, yar nae e yo nene tai pitomi pitawea, nap̃a yar nene yermare la asike ea. Nakonua rui, yar nene pesinas ga, pe miyen re sur tai poli, a naga pe mon re e yum̃a poli, naga kekaran ga nap̃a monmon ga e lotap lala, e puluve la nap̃a amligan ke kiela tas nen yar mare la am̃em̃eke ea.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ana Yesu piun tania, sape “?Ana kiom̃a kia ai?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 A ninuna viowa la nene asum̃a apiuviun m̃areran ke sina ga pa Yesu vena naga ve vile plan la re, naga ve kila la re ava aloru ato tano e pupia pulukapi.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ana yepas nen kunus na yo nene, pupia p̃egas nen nompui lala asum̃a akolkol ke porotano, ana yermare la nene atagi pa Yesu, apiun m̃areran tania asape naga ligan la ga ava e nompui la nene. Ana Yesu tam̃an pan la,
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 ana la amolue petan yar nene, apa e los nen nompui lala. Ana nompui la nene aplamolue yam veraga akiriri apito e yeparpas tai, ana apiovion la apito e pupia lapa nene, atalil make e sive.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ana yar na visuaren nompui lala apisu sur nene, la ap̃ure apa um̃a, apisawal sur nene, ana apisa make m̃ena ga e yo la punu ga,
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 kila sane yar la moki sinelan asape aimi avisuia. A pogos nap̃a la apimi, apisu Yesu sum̃a ga, a yar nap̃a ninuna viowa la ap̃ure petan rui naga totano teke e lana ne Yesu. Nanagane, naga miyen ruru m̃ana kulmrae wo la rui, a pimi mom̃au ruru nenaga, pe sirag re si poli. Pogos nap̃a la apisu yaru nene pimi po si sanene narui, ana amarau.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 A la nap̃a asup̃esania apisu suri punu ga, asunyu pa la nap̃a apim mare ga na wa, apisa meraravan pan la sanape nap̃a yaru nene nap̃a yermare la asup̃esan ea, ana Yesu kila naga pimi po si rui.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ana yeririna lala na lepas nae Karasa, la apisu sane piowa ga, ana la asum̃a am̃areran pa Yesu asape la sinelan naga molue si vetan la, komin nap̃a sur nene kila amarau pap̃isi. Ana Yesu la apitovin si vena aiai e kiela waa, vena awasup̃ela sina.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ana pogos nap̃a la asum̃a apito ke narui, yar nap̃ani pitomi piun m̃areran tan Yesu sape naga sinenan sape va su lue amio naga, ana Yesu pisalup̃aria, pisa pania, sape
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Peraga, komin nap̃a popon manene ko owasup̃e ko ga ova si um̃a, a ova osunyu van yar lala, ovisa van la sanape nap̃a Ntewa kila po nap̃a po manene pan ko sanene.”
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Ana Yesu lala akusro lapa nene apa ke sina lepas p̃asia, a pupia p̃ina na yeririna lala asum̃ate ke naga, ana la akekaran nap̃a apisu pa m̃alivin la sina.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ana yerkawa na kiela yum̃a na lotena nae e yo nene, kiena kia Saeras, naga pimi lavisin Yesu. Ana kinai tanonia, tag pania, piun tania sape imi m̃ana,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 vena visu nin narina nap̃a sira, naga minana pap̃isi. Nin sira nene, nap̃a yerkawa nene naga narina taaga nena nene, a kiena kas pe sur sane lualima taaga pa lua ga [12], ana kiena inanena pimi keviu manene laa narui, kila narui apisu sane lavis ke mare ne. Ana Yesu sum̃alu, amio yar nene apano.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ana lala tai, naga sira tai, nap̃a maiena kien sira lala teke e naga e legiena punu ga, tol kas lualima taaga pa lua [12] rui, ana pe yar re nena tai nap̃a kilia kila ruru kiena maiena nene poli.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ana sira nene, naga mialvan ga yaru la lika, pimi pimi lavisin m̃asina ne Yesu, kian limana sane, tol ga m̃ana isinen kulkota. Tol ga kulkota m̃ana Yesu sane, ana e ke e pogos ga nene, kiena maiena nap̃ani p̃isi nena ga. Sira nap̃a tol kulkota m̃ana Yesu|alt="Touch Jesus" src="43_Luke8.44_TouchJesus.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="8:44"
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ana Yesu piun ke ga, pisape “?Ane tolmare in ga na wa?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ana Yesu pisa pania, sape “Peraga, yaru tai tol inu nena nap̃a, komin nap̃a in na nemninukilale sane kiau nam̃areraena komp̃as pa vanua e inu pa e yaru nene p̃isi rui.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Ana sira nene pisu sane naga tap̃atete si tapolou narui, ana pimi puna ne Yesu, marau pap̃isi, sinen kurkur m̃ena ga. Naga pimi mloru e lana Yesu, ana e marana ne yeririna la nap̃a asike ne, naga pisawal make sur la e naga pania, sa nap̃a komin ya ne naga pimi tolia, a sanape nap̃a pimi po si rui e pogos nene.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ana Yesu pisa pania, sape “Auya, kiom̃a naviawaena e inu kila ko opo si rui. Sum̃are kiena ne Ntewa sike amio ko, owasup̃e ko sina ova um̃a.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ana pogos nap̃a Yesu sum̃a pivis ke amio sira nene wa, visena pimi pa yerkawa nene, sape “Nin narum̃a nene kovio rui. Popon ve oure re si pupia navianena nene imi, vena ve okila kare korenan re naga.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Ana Yesu m̃ena mloge m̃a visena nene, ana pisa pa Saeras, pisape “Ve ositom re suria, owasine ga Ntewa m̃arera, a yokorena nin narum̃a sira nene imi wo si ne.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Ana Yesu pa amio yar nene apa m̃ana, a pogos nap̃a apim atol yo nene, naga pisalup̃ar lap̃asa sape yoko ve ava re loyum̃a amio naga, ana naga p̃ere ga Pita, amio Yoane, a Semes, a arimanane nin sira nene amio anena, ana apa loyum̃a.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Pogos nap̃a apa loyum̃a apisu nap̃a yar la asum̃a sinela miye ke nin sira nap̃a rui, asum̃a ataginia, ana Yesu pisa pan la, sape “Ve atagin re nin sira nene sanene. Naga pe mare re nene poli, naga momalio ke ga ne.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ana la apitalia kare ga naga, komin nap̃a la akilia asape nin sira nene marp̃antop nena rui.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ana Yesu pa tarar limana ne nin sira nap̃ani, pisa pania, sape “Nin naruu, osum̃al li sumo wa.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ana e ke ga e pogos nene, apisu nap̃a nin sira nene, kiena malena p̃asup̃e sina pimi e naga, ana sum̃alu, sum̃a miyaloro, ana Yesu pisape popon ala narin kinanen tai vania.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ana arimana amio anena, amilan pap̃isi nap̃a kiela sitomena la kovio nena ga, ana Yesu pisa pan la sape yoko ve avisawal re sur nene va yar tap̃ena lala.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.