Atos 22
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA
1 Ana Pol pisi pan la, pisape “Wolai lala, amio ata lala, in na sineun nesape atam̃an vena nekilali nap̃a nevisa ruru suri make ga van amiu. Ayagogon ruru inu sumo wa.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ana pogos nap̃a la amloge Pol pisi ke pan la e kiela visena, nap̃a visena nae Epru, la apa ruru la narui, la sinelan asape aloge kiena visena.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “In na yere Yu ga nini, sa ke amiu, a in na nepaeme e pulkumali nap̃a Tasas, e lepas nae Silisia. Ana pogos na nepe sisi ke ga wa, in na nepimi e yo nini, e Yerusalem, in na yaru nap̃a Kameliel naga pian inu, nap̃a akilia ruru naga rui. In na netotano e lana, naga pian ruru inu e navisaluaena punu ga kiena ne kieta yermarua lala, pano pano-o inu towe nepimi nepe navianena tai na navisaluaena nene. A sane amiu nanagane, amiu asitom manene asape akila kia kiena ne Ntewa imi ve keviu, inu m̃ena ga, e pogos la nanua sumo, nekila yum̃aena kiena ne Ntewa amio kiau malena wetelu.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 E pogos nene, inu m̃ena ga pe sineun manene re nenaga la nap̃a ataveve ke Mrapa Viu nene poli, nap̃a nesum̃a netetelivi ke sanene nakale ke la nap̃a la asum̃a ataveveia, ana nesum̃a netarar la, a nesum̃a nokoven la ke apa e yum̃a naloge viowaena, yerm̃ene lala amio sira lala. E pogos nene sineun nesape la monar amarmare ga, a sineun nesape kiela Mrapa nene monar p̃isi vilaga.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Suri nene, akilia aviun tan p̃arin yaru wa amio kiena nasumonena lala na kiena kumali, komin la akilia ruru inu nap̃a nekila sanene. A e pogos nene, la asiri m̃aki lap̃asia, vena kila sa nap̃a nekilia neva nom̃ene yaru na Mrapa Viu la nene e kiela yo lala.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ana e pogos nene, nemialoro m̃a nepa sane, ana tol kolpae, lavis ga netol Tam̃askas, ana nemilan ga nap̃a pupia yomerarava tai pimi veraga tegoli yo nap̃a nemial ke nepa ea.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ana suri nene kila nemloru nepito tano e porotano, a nemloge visena tai, pisape ‘!Sol o, Sol o! ?Komin ya ne ko okila kare inu ke sanene sa nap̃a osum̃a okila ke ne?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ana nepiun tania, nesape ‘?Ana Sup̃e, ko ko ai?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ana la nap̃a asike varaun inu e pogos nene, la apisu pupia yomerarava nene, ana la pe amloge re pulgona nene nap̃a naga pisi ke pan inu poli.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 A siraunia, nepiun ke sina ga, nesape ‘?Ana Sup̃e, p̃isi na nekila sanape narui?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ana nemloge visena nene, ana pe nepisu re si suri poli, komin pupia yomerarava nene kila kilamarau p̃ala, ana la atarar ga lum̃au, asumon inu e mrapa, mepa meporu Tam̃askas.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ana pe yam piavi re nena ga, yaru nae e yo nene tai pimi pisu inu. Naga pe yaru tai nap̃a naga pe yaru kiena ne Ntewa kemua lelaga, a naga mlogear kieta Navisaluaena, a kieta le Yu lala nae e yo nene, la apisu naga sane naga pe yaru wo tanea tai pap̃isi, a kiena kia Ananaias.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ana naga pimi sum̃alu su lavisi pun inu, ana pisi pan inu, pisape ‘!Wolai Sol, nanagane, nesape kilamaram̃a imi wo sina!’ Ana e ke ga e pogos nene sa nena nene, ana nekilia nepisu kilale marana ne Ananaias nene.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ana naga pisi ke sina ga pan inu, pisape ‘Ntewa Na Mava kiena ne repita lala, naga pisaar ko sumo rui, pisape ko ke narui nap̃a p̃isi na ko okilia kiena nasitomwanena keviu tai, a vena ko ke narui nap̃a ko ovisu kiena Yaru Mesmesu a ologe kiena visena.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ntewa pisaar ko p̃isi rui, pisape p̃isi na ko ova ovisawal va yeririna lala e yo make ga, suri make ga la nap̃a opisuia a omloge.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ana nanagane ga ne, ita monar tekila suri tai sumo wa. !Monar osum̃alu, monar akee ko e kia kiena ne Yesu, ana kia ga nene kee plan kiom̃a mlamulena viowa lala, oimi oikiki e marana ne Ntewa!’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Ana siraunia, in na nep̃asup̃e inu ke sina ga e nini Yerusalem, ana nepa e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa, sineun nesape nekila leniena. Ana pogos nap̃a nesum̃a nemlen ke sanene, nemloge sane kiau sitomena pa kovio,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ana nepisu Sup̃e pisi pan inu, pisape ‘Ovitap̃ili, omolue Yerusalem vilaga, komin la nae e yo nini, visae ko osunyu van la e ya nap̃a inu nekila pan ko, p̃isi na tap̃atete nena ga alelaga e ko.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Ana nepisa pania, nepisape ‘Ana Sup̃e, la akilia ruru inu p̃isi rui, amio ya nap̃a in na nesum̃a nekila p̃esania. La akilia m̃aga asape inu ke ga narui nap̃a nesum̃a netetelivi ke e yum̃a lala nalotena kiena ne imimi le Yu lala, a nesum̃a nepuarar ke la nap̃a amlelaga ke e ko. A la apisu ke rui nap̃a in na nesum̃a nom̃e la nene, a nesum̃a nokotawe la ke e yum̃a nakoaena, ana in na nesitom ke nesape la monar alelaga e inu sa nap̃a nepe lelaga ga.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 A nanua ne, pogos nap̃a kiom̃a yaru nene Stipen, kana kuruta mlau, la akilia ruru po pap̃isi nap̃a asape in ke nap̃a nesum̃a nemio la e pogos nene narui. Pogos nap̃a la akovem̃aria, in na nemiila la, in na nepisuar ruru m̃ala kulkota lala. !La monar alogenu!’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ana Sup̃e pisa ga pan inu, pisape ‘Omolue e yo nini, sineun nesape neligan ko ova koperina vap̃isi, ovanon la nap̃a pe ape le Yu re poli.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ana pimi tol aora nene, la nap̃a asum̃a amiagogon ke Pol la asum̃a amiagogon ruru ga, ana nanagane, kiela sinemimiena e naga pimi ke sina ga, la apisape “!E, popon awem̃ar ga yaru na piowa lepa ga sanene! !Ita pe sinetan re yaru na sanene naga mali sike e yomarava nini poli!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ana la asum̃a apiovion sanene, a la asum̃a atatanogin Pol e m̃ala kulkota lala, a la asum̃a akoven puluyavi na mrapa pa kar ga e yo punu ga.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ana yerkawa kiena ne yaru na kilaen mara lala pisape la aurelua Pol vetan p̃ina nene va loyum̃a e kiela kove, a naga pisape alili re naga wa, la am̃areran naga vena alual li suri ya nap̃a naga kila p̃ina la sinela kari manene naga sanene.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ana pogos nap̃a la apiar Pol p̃isi, la asape awe narui, ana Pol pisa pa kiela nasumonena tai, pisape “?Sanape, mesmesun ga nap̃a awe yaru tai sanene nap̃a naga sike vatanon navisuarena nae Rom, a nap̃a naga pe pali re kumali yam tai poli wa vena la alip̃ere ruru naga, pona akilia awe ga naga sa ga nene?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ana pogos nap̃a nasumonena nap̃ani mloge naviunena kiena ne Pol nene, naga pisape ve awe re si naga wa, ana naga pa pisu kiela yerkawa veraga, pisape “?Ei, p̃isi na ko okila ve sanapen yaru nene narui? Naga sum̃a pisa ke pisape naga sike vatano e navisuarena nae Rom ne.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ana yerkawa nene pimi si sape visu Pol, viun tania, visave “!Ei, ko na opisa ruru ke ne! ?Ko na osike vatanon navisuarena nae Rom, pona peraga?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ana yerkawa nene pisa pa Pol, pisape “?Ana ko na sanene na sanape ne? Nap̃a in na sanini, in na nopul pupia kilavaru tai ne.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ana pogos nap̃a yaru la nap̃a asape awea amloge visena nene, akilia narui asape Pol naga pe yerkawa ta ne sanene. Ana la apur matan veraga, akilia asape tap̃atete si awe naga narui, a yerkawa m̃ena ga nene, nanagane naga m̃ena ga marau li laa narui, komin naga yaru na kilaen mara nae Rom, ana naga kila piowa pa Pol rui nap̃a naga m̃ena ga sike vatanon navisuarena nae Rom.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ana kolulagi, yerkawa kiena ne yaru na kilaen mara la nene naga sum̃a sinenan ke na wa sape popon sa kilia ya ne pe purp̃es nen veveyuena nene, ana naga pio yerkawa lala kiena ne yaru wa lala amio nasumonena lala kiena ne le Yu lala, pisape la monar asum̃ate naga gare kiela pupia kumali. Ana naga pisa pisape akila plan sen la e Pol, ana naga p̃ere naga pito garo tano e kumali nene, naga mligan Pol sike likan la.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.