Atos 22
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs ARC
1 Ana Pol pisi pan la, pisape “Wolai lala, amio ata lala, in na sineun nesape atam̃an vena nekilali nap̃a nevisa ruru suri make ga van amiu. Ayagogon ruru inu sumo wa.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Ana pogos nap̃a la amloge Pol pisi ke pan la e kiela visena, nap̃a visena nae Epru, la apa ruru la narui, la sinelan asape aloge kiena visena.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “In na yere Yu ga nini, sa ke amiu, a in na nepaeme e pulkumali nap̃a Tasas, e lepas nae Silisia. Ana pogos na nepe sisi ke ga wa, in na nepimi e yo nini, e Yerusalem, in na yaru nap̃a Kameliel naga pian inu, nap̃a akilia ruru naga rui. In na netotano e lana, naga pian ruru inu e navisaluaena punu ga kiena ne kieta yermarua lala, pano pano-o inu towe nepimi nepe navianena tai na navisaluaena nene. A sane amiu nanagane, amiu asitom manene asape akila kia kiena ne Ntewa imi ve keviu, inu m̃ena ga, e pogos la nanua sumo, nekila yum̃aena kiena ne Ntewa amio kiau malena wetelu.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 E pogos nene, inu m̃ena ga pe sineun manene re nenaga la nap̃a ataveve ke Mrapa Viu nene poli, nap̃a nesum̃a netetelivi ke sanene nakale ke la nap̃a la asum̃a ataveveia, ana nesum̃a netarar la, a nesum̃a nokoven la ke apa e yum̃a naloge viowaena, yerm̃ene lala amio sira lala. E pogos nene sineun nesape la monar amarmare ga, a sineun nesape kiela Mrapa nene monar p̃isi vilaga.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Suri nene, akilia aviun tan p̃arin yaru wa amio kiena nasumonena lala na kiena kumali, komin la akilia ruru inu nap̃a nekila sanene. A e pogos nene, la asiri m̃aki lap̃asia, vena kila sa nap̃a nekilia neva nom̃ene yaru na Mrapa Viu la nene e kiela yo lala.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Ana e pogos nene, nemialoro m̃a nepa sane, ana tol kolpae, lavis ga netol Tam̃askas, ana nemilan ga nap̃a pupia yomerarava tai pimi veraga tegoli yo nap̃a nemial ke nepa ea.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Ana suri nene kila nemloru nepito tano e porotano, a nemloge visena tai, pisape ‘!Sol o, Sol o! ?Komin ya ne ko okila kare inu ke sanene sa nap̃a osum̃a okila ke ne?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ana nepiun tania, nesape ‘?Ana Sup̃e, ko ko ai?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ana la nap̃a asike varaun inu e pogos nene, la apisu pupia yomerarava nene, ana la pe amloge re pulgona nene nap̃a naga pisi ke pan inu poli.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 A siraunia, nepiun ke sina ga, nesape ‘?Ana Sup̃e, p̃isi na nekila sanape narui?’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ana nemloge visena nene, ana pe nepisu re si suri poli, komin pupia yomerarava nene kila kilamarau p̃ala, ana la atarar ga lum̃au, asumon inu e mrapa, mepa meporu Tam̃askas.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Ana pe yam piavi re nena ga, yaru nae e yo nene tai pimi pisu inu. Naga pe yaru tai nap̃a naga pe yaru kiena ne Ntewa kemua lelaga, a naga mlogear kieta Navisaluaena, a kieta le Yu lala nae e yo nene, la apisu naga sane naga pe yaru wo tanea tai pap̃isi, a kiena kia Ananaias.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ana naga pimi sum̃alu su lavisi pun inu, ana pisi pan inu, pisape ‘!Wolai Sol, nanagane, nesape kilamaram̃a imi wo sina!’ Ana e ke ga e pogos nene sa nena nene, ana nekilia nepisu kilale marana ne Ananaias nene.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ana naga pisi ke sina ga pan inu, pisape ‘Ntewa Na Mava kiena ne repita lala, naga pisaar ko sumo rui, pisape ko ke narui nap̃a p̃isi na ko okilia kiena nasitomwanena keviu tai, a vena ko ke narui nap̃a ko ovisu kiena Yaru Mesmesu a ologe kiena visena.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ntewa pisaar ko p̃isi rui, pisape p̃isi na ko ova ovisawal va yeririna lala e yo make ga, suri make ga la nap̃a opisuia a omloge.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ana nanagane ga ne, ita monar tekila suri tai sumo wa. !Monar osum̃alu, monar akee ko e kia kiena ne Yesu, ana kia ga nene kee plan kiom̃a mlamulena viowa lala, oimi oikiki e marana ne Ntewa!’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Ana siraunia, in na nep̃asup̃e inu ke sina ga e nini Yerusalem, ana nepa e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa, sineun nesape nekila leniena. Ana pogos nap̃a nesum̃a nemlen ke sanene, nemloge sane kiau sitomena pa kovio,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 ana nepisu Sup̃e pisi pan inu, pisape ‘Ovitap̃ili, omolue Yerusalem vilaga, komin la nae e yo nini, visae ko osunyu van la e ya nap̃a inu nekila pan ko, p̃isi na tap̃atete nena ga alelaga e ko.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Ana nepisa pania, nepisape ‘Ana Sup̃e, la akilia ruru inu p̃isi rui, amio ya nap̃a in na nesum̃a nekila p̃esania. La akilia m̃aga asape inu ke ga narui nap̃a nesum̃a netetelivi ke e yum̃a lala nalotena kiena ne imimi le Yu lala, a nesum̃a nepuarar ke la nap̃a amlelaga ke e ko. A la apisu ke rui nap̃a in na nesum̃a nom̃e la nene, a nesum̃a nokotawe la ke e yum̃a nakoaena, ana in na nesitom ke nesape la monar alelaga e inu sa nap̃a nepe lelaga ga.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 A nanua ne, pogos nap̃a kiom̃a yaru nene Stipen, kana kuruta mlau, la akilia ruru po pap̃isi nap̃a asape in ke nap̃a nesum̃a nemio la e pogos nene narui. Pogos nap̃a la akovem̃aria, in na nemiila la, in na nepisuar ruru m̃ala kulkota lala. !La monar alogenu!’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Ana Sup̃e pisa ga pan inu, pisape ‘Omolue e yo nini, sineun nesape neligan ko ova koperina vap̃isi, ovanon la nap̃a pe ape le Yu re poli.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ana pimi tol aora nene, la nap̃a asum̃a amiagogon ke Pol la asum̃a amiagogon ruru ga, ana nanagane, kiela sinemimiena e naga pimi ke sina ga, la apisape “!E, popon awem̃ar ga yaru na piowa lepa ga sanene! !Ita pe sinetan re yaru na sanene naga mali sike e yomarava nini poli!”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ana la asum̃a apiovion sanene, a la asum̃a atatanogin Pol e m̃ala kulkota lala, a la asum̃a akoven puluyavi na mrapa pa kar ga e yo punu ga.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ana yerkawa kiena ne yaru na kilaen mara lala pisape la aurelua Pol vetan p̃ina nene va loyum̃a e kiela kove, a naga pisape alili re naga wa, la am̃areran naga vena alual li suri ya nap̃a naga kila p̃ina la sinela kari manene naga sanene.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ana pogos nap̃a la apiar Pol p̃isi, la asape awe narui, ana Pol pisa pa kiela nasumonena tai, pisape “?Sanape, mesmesun ga nap̃a awe yaru tai sanene nap̃a naga sike vatanon navisuarena nae Rom, a nap̃a naga pe pali re kumali yam tai poli wa vena la alip̃ere ruru naga, pona akilia awe ga naga sa ga nene?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Ana pogos nap̃a nasumonena nap̃ani mloge naviunena kiena ne Pol nene, naga pisape ve awe re si naga wa, ana naga pa pisu kiela yerkawa veraga, pisape “?Ei, p̃isi na ko okila ve sanapen yaru nene narui? Naga sum̃a pisa ke pisape naga sike vatano e navisuarena nae Rom ne.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Ana yerkawa nene pimi si sape visu Pol, viun tania, visave “!Ei, ko na opisa ruru ke ne! ?Ko na osike vatanon navisuarena nae Rom, pona peraga?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ana yerkawa nene pisa pa Pol, pisape “?Ana ko na sanene na sanape ne? Nap̃a in na sanini, in na nopul pupia kilavaru tai ne.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Ana pogos nap̃a yaru la nap̃a asape awea amloge visena nene, akilia narui asape Pol naga pe yerkawa ta ne sanene. Ana la apur matan veraga, akilia asape tap̃atete si awe naga narui, a yerkawa m̃ena ga nene, nanagane naga m̃ena ga marau li laa narui, komin naga yaru na kilaen mara nae Rom, ana naga kila piowa pa Pol rui nap̃a naga m̃ena ga sike vatanon navisuarena nae Rom.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ana kolulagi, yerkawa kiena ne yaru na kilaen mara la nene naga sum̃a sinenan ke na wa sape popon sa kilia ya ne pe purp̃es nen veveyuena nene, ana naga pio yerkawa lala kiena ne yaru wa lala amio nasumonena lala kiena ne le Yu lala, pisape la monar asum̃ate naga gare kiela pupia kumali. Ana naga pisa pisape akila plan sen la e Pol, ana naga p̃ere naga pito garo tano e kumali nene, naga mligan Pol sike likan la.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.