Mateus 25
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARA
1 “Dhaahr Juog roma ke rih ucaale gihn: Cahng ni nyetheamaahn apaar lame giih gen akaab gene ke thiehno ne ce ne lor wur kaahny me beehn yi kaahnye.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 — ausente —
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Wur kaahny agaalo maa akwal niine nying nyetheamaahn uwahdhe kaa anen gene cang.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “E nahg yi dewaahr e doohn nyoge ake lihngo me koohbo, ‘Wur kaahny abeehno. Cidho ne lore.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Noono e nyetheamaahn giih apaar ge apiih ne gwiir lame giih gen naa atahng gene
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 maa arub nyetheamaahn akwihj pare yihr muu angahy par kob gene, ‘Cedhree! Muoju wan ke nye mow bang gihn lame giih wan ge daahd thoo.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Maa abeehr nyetheamaahne ngo kob gene, ‘Gahng! Mow yea be rom paahngo bang gihn ngo thiin. Cidho ne ngiew yihru ke mow dhe dhukaahn.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Noono e nyetheamaahn giih abiihj ge apahdh yooh ne ci ne ngeew mow. Abea nye kaa a'aay gene e wur kaahny aguo wahnho, umon nyetheamaahn giih angahy pare wod, batiene e dhe wod ake ciehgo ne rihb utoage.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Nye batien kaa aciehg dhe wod e nyetheamaahn anaa aci ne ngeew mow ge aguo wahnho thiow urub gene kejea, ‘Cedhree! Yab dhe wod yihr wan umon wane wod.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Maa abeehr ngad kaahnye ngo kea, ‘Wu beehda nyoge me kwihya.’
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “Nea maano e wu keá gwaahg bang gihn cahng ubeehn Dhaahr Juoge ngo kwihyu.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Uneehn kwaad gihr ngad paajo me weel atihnge ucege giihe piny yihr baahng adahg ne log maanyo.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ngiihny ge apaahnge yihr baahng giih ni adahg, ucube alihbe abiihj yihr ngad umodho maa alihbe ariow yihr ngad yi diehr kedea alihb acielo yihr ngad dhecaahn, beere kwaad dhaano kiin gen cang utiihyo keehd gihre me rome tiihyo. Naa athume ke paahng ngiihny e apahdh yooh uaaye.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ngaa acub alihbe abiihj yihre agoohd yi cuug ungeehwe keehd giih me beehne ne ngeew oogo. Gihn nu ayuge wa maano ukaar wudh ngiihnye keehd abiihj mooge.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ngaan akaab alihbe ariow acidho thiow utiihye maa akaar wudh ngiihnye keehd alihbe ariow mooge.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Abea ngaan akaab alihb acielo acidho ukoanye piny, ukane ngiihny yea.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Batien dwahde me thoohdh e ngad paajo aduuo ke yoohn kar weel ucuohne baahng upeehnye gen ke dhe yoohn kaa atiihy gene ngiihny giihe kii ngo.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Noono e ngaan anaa akaab alihbe abiihj abeehno urube kobe, ‘Ngaa Duohng, alihbe abiihj giih akaaba bangi, a atiihyo keehd gen ukaar wudh gene kaa alihbe abiihj mooge. Maany awaahn ni, ge adoohng naa alihbe apaar!’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Maa abeehr ngad paajo ngo kea, ‘Yih atiihy gihn me beer, yih beehda ngaa me cwihnyi nud kedea yih gaahna gaahno kaa aromi nye ngiihny noog weehg kaar beer mee. Awaahn ni, giih me thoohdh ge acuba yi cingi beere cwihnyo umihno tiehd!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Batiene e ngaan akaab alihbe ariow abeehno urube kea, ‘Ngaa Duohng, alihbe ariow ge naa awii piny yihra maa aloga tiihj keehd gen, e wudh ge akaar udoohng gene naa alihbe angween.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Maa abeehr ngad paajo ngo kobe, ‘Yih atiihyo beer, yih beehda ngaa me cwihnyi nud kaa aromi nye ngiihny me noog weehg kaar. Awaahn ni, giih me thoohdh ge acuba yi cingi beere cwihnyo umihno!’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Batien yaan nu e ngaan akaab alihb acielo abeehno urube kea, ‘Ngaa Duohng, ngahya kejea yih beehda ngad arojo. Bang gihn keehd puohdho me kuu apuuri e yih caa ne kaj yea.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Noono e ngiihnyi ge anaa akoanya piny ne kano bang gihn a atud. Yiih, alihb acubi yihra e man wa kare.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Maa abeehr ngad paaje ngo kea, ‘Yih ubaahng maa ngad nyaahbo. Cwihnyi tooro adhaahr yih urubo kejea a beehda ngad arojo?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Beer, naa angahyi ngo kejea a beehda ngad arojo, gihn e bahnge ge kii cubo yihr ngaa moogo me tiihyo ukaar wudh gene, beere ge duua e ngiihnya naa ayoado e wudh ge akaar?
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “ ‘Nea wa maano kea kaabu ngiihny giih bange ucubu gen yihr ngad alihbe apaar.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Bang gihn kwaad ngaa yihre ne nyepiny e mooge me thoohdh ge udhay wiih man nud yihre. Abea ngaa toor gihr nyepinye yihre keehd gihn anaa yihre ukaab udoohnge ke cinge now.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Abea, kwaad ubaahng me cwihnye tooro wa mar nyin thoohru ngo oogo yi muudho ka yuog nyoge yea ke lan ngoohng wong e lag gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Cahng uduua, a ge adoohng ne dhaano utaahngo, maano e a adoohng ne ruohdh me duohng, maa a ucaahdho keehd wuohdjuog ge ke kar gen cang, e naa ka ubeehna ne piih wiih koom ruohdh gihra.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Kaano e tien paajo upiny cang ree uconge nyuma ulela kiin gen naa akuude ariow wa gihr ngad kwaah me poj keew diehge: apeyieme kur gen kedea roohme kur gen.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Yaa beeye wa roohme ge ucuba ukwiihya abea yaa reje wa apeyieme ge nuu ucaam.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Noono arumo a urubo yihr yaa nuu ukwiihj kejea, ‘Beehnu jo'a, wu adooj Juog Wura. Beehn kedha wun yi Dhaahr Juog naa agwiire yihru ke coon e upiny poohd kuu acag.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Wu atiihy gihn me beer bang gihn a alwahgu oogo yihr kahj kedea duona ayoru ke piih cahng anahg riowe an. Thiow naa abeehna bangu e a beehda aley kar budo acubu yihra.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 A akonyu dahng bang gihn a anaa angoohng ke waaro ucubu waaro yihra kedea a anaa atwaany utuugu an kedea uliewu an naa amag an yi thijin.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Gihn nu e yaa beeye a upeehny gene kejea, ‘Ruohdh! Weehne e naa ayoad wane yih anahg kahje ucub wane cam yihri wale yih anahg riowe ucub wane piih yihri?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Thiow yih abeehn bang wan naa aley weehne ucub wane yih piny yihdh miehy wan kedea weehne e naa angoohngi ke waaro ucub wane waaro yihri?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Kedea yih anaa atwaany kedea umag yihn yi thijin weehne kedea uliew wane yihn?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Noono e ngo ubeehra koba, ‘A rob athiir yihru, giih atiihyu wiih piny kan yihr jo'a, keehn maa atiihyu gen yihr ngaa me ne bihdh now, e giih nu ge atiihyu ke yihra.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Noono arumo e a urubo yihr yaa nuu ucaama kejea, ‘Coohru rogu oogo buuda wu yaa alam Juoge. Kadhu yi deeh maaj gihr Juog naa a'ahbe ke nying ruohdh atiihb ukeehg kedea atiihb reje!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 A anaa anahg kahje maa akweeru ke muoj an ke cam maa a anahg riowe maa akweeru ke cub piih yihra,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Thiow a abeehn bangu e a beehda aley uloohru wiiha oogo yihdh miehyu kedea a anaa angoohng ke waaro ukweeru ke cub waaro yihra, maa a anaa amag yi thijin kedea a anaa atwaany ukweeru ke liew an.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Wiih lum nu ubeehr gene kejea, ‘Ruohdh! Weehne e naa ayuud wane yih anahg kahj, wale yih anahg riowe, wale yih beehda aley, wale yih amag yi thijin wale rihi anaa atwaany ukweer wane ke kony yihn?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Abea ngo ubeehra yihr gen kejea, ‘A ateed athiir yihru. Ge anaa akweeru ke kony yaa ne bihdh now, e gihn nu nyoadh ngo kejea wu akweer ke kony an thiow.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Kaano arumo e yaa reje ge uriem ne beehdo yi maaj me nyaahm gihre be gug kedea yaa beeye ge caa yi kuowo me guge tooro.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.