Mateus 22
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Cahng man keehdo e Jeacuu adog rob keehd ucaale yihr gen kea,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Dhaahr Juog uroma ke rih ruohdh paajo maa ayug yaay ke nying gwiir kaahny waahde.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Noono uoohre yaa tiihj giihe bang yaa acuohne. Abea naa arobe yihr yaa ngo, e ge akweer ne bihng kejea ge be ci yi kaahny.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 “Ruohdh, nyoge mooge acahge ke oohro ke dhog me nyaahn yihr yaa nu kea, ‘Teedu ngo yihr yaa nu kejea miohre giiha ge anahga kedea nyepinye ge agwiir cang, caahn e laar gene beehno.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 “Abea kihde now. Yaa nu gihn acuohn ruohdhe gen ngo adhaahr gene, noono ukeedh gene ne tiihy giih gen mooge. Nyoge mooge ge aci yihdh puohdh kedea nyoge mooge ge aci kuohn tiihj giih gen,
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 kedea nyoge mooge ge ane taam taam rog yaa aoohr unahg gene gen.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Gihn nu, e ruohdh cwihnye arahnyo uoohre acaakere giihe, unahg gene taam taam rog yaa anaah maa anahg acaakere gen kedea ucwiny geen gen oogo cang.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Batien gihn nu e ruohdh yaa tiihj ge acuohne urube yihr gen kea, ‘Kwaad giih daahd cang ne gwiir kaahny ge ayug, abea yaa anaa acuohn ge nyoge me gihr nying gen tooro naa akweer gene ke beehn yi kaahny.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Awaahn ni cidhu ke bang yihdh yiehdhe ne cuohn kwaad ngaan yoadu ubeehne paajo kan.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Noono e yaa tiihj ge acaa yiehdh agaahg yiehdhe ne cong yaa yoad gene ne beehn yi kaahny paar ruohdh. Kwaad ngaan ayoad gene now ngo acuohn e kiin nyoge be kwany gene, ngaa me beer kedea ngaa me raaj. Maa abeehn paar ruohdhe upahnge ne pej ke nyoge.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Naa apiih nyoge ne raahj e ruohdh abeehno ne maany weehle giihe. Kaano e wonge anaa rag rih weehno me kuu angahbo ke waahr ngaab kar kaahny,
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 maa apeehnye ngo kobe, ‘Nye goma, rihi amadi kiin nyoge kan ke naa diih abea waahr ngaab tooro yihri?’ Maa ane bang nyine leng utoor gihn maa abeehre.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 “Kaano e ruohdh dhee aloge ke bang yaa tiihj giihe mooge urube kejea, ‘Tuohyu tiene ke baahde uthoohru ngo oogo yi muudho ka yuog nyoge ke lan ngoohng wong e lag gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ngo unaa wa gihn nu thiow. Nyoge me thoohdh ge naa acuohn abea nyoge me noog kiin gen ge naa akwany.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Cahng ni keehdo e Paarijea ge acaa ne mad ne cej dhe Jeacuu beere gihn me raaj me maan loohnge robe robo.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Kaano e nyoge mooge keew gen kedea yaa batien Eroade ge aoohr gene bang Jeacuu. Naa abeehn gene e kob gene kejea, “Ngad puohny! Ngahy wane kejea yih rob athiir kedea yih puohny athere giih agweehg Juoge ke nying dhaano utaahngo. Thiow wiihi thihr yi gihn teed nyoge mooge ke nyingi, bang gihn cwihnyi be logi yi gihr dhaano utaahngo.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Awaahn ni wa daahd ngo urobi nyepiny acielo yihr wan ungahy nyoge ngo cang ke nying cuol gihn cub yihr Jaah Roama. Jaah gihr Roama ge amag paaro. Lum mari beehda gihn! Beehda gihn maa arob loohng Juoge yihro kejea gwaay cuol yihr Jaah Roama ne wale ngo amahne?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Abea gihn raaj ge agweehg gene ke cwihny gen ngo angeye maa arube yihr gen kobe, “Nye jo wan, wu kwaad yaa waane me ngihde e tum an beere dhiia kadu kado!
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Nyoadhu ngiihny jwaar ne cuol yihra do.” Maa akahl wong grihj yihre.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Naa akaabe grihj e ngo arubo kea, “Cuuro gihr ngaa kedea nying ngaa ge naa agweed ngahy grihj gihn?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Maa arob gene ngo kob gene, “Beehda cuuro kedea nying Jaah Roama.” Noono e Jeacuu arubo kea, “Beer, cubu kwaad gihn beehda gihr Jaah Roama yihr Jaah Roama kedea cubu gihn beehda gihr Juog yihr Juog.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Naa alihng gene lum nu, e ge agaahy unahg wudh gene cohd udhiil gene aay uwii gene Jeacuu piny.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Caaduucean kob gene nyoge be cahr. Cahng ni, e ge abeehn bang Jeacuu dahng ne peehny ngo kob gene,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Ngad puohny, anaa arob loohng Moaje kejea, ‘Nea dhaano athow uwiie ciihe piny e yihre tooro nyethiin, e ngaan umen athow, ciih umen geere geero beere yea ngo nyuole nyuolo.’
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 “Anudo ke wuud meeho abiihjberiow maa anaa abeed kan ke wan. Ngaa duohng gen anaa abeehn ne nyuohm maa athowe e yihre tooro nyethiin. Naa athowe ke wiihe now e ciihe awiie ne geero yihr umen.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Umen, thiow, abeehn ne thoo ke wiihe now. Gihn nu acaahdho ne naang uwahdhe yi beriown umiiho. Ngaan doohng ke dhaago uthoo abea nyethiin me wiie yi koohr dhaago tooro.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Naa athow yaa nu cang, e dhaago ake thoo.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Caahn arumo, nea nyoge ucahro yi thoo wa ka robi, e dhaar nu unahg ciih ngaa kiin gen bang gihn ge abeehdo keehd ngo cang?”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Wa luube ge abaaju ne cohg! Tee Juog kedea giih agweed yi kitaab Juog ke nying cahro yihdh gen poohd kuu adeadu!
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ngaa muu unahg dhaar nu ciihe ngo utooro. Ge ucahr nyoge batien thoo e ge uke roomo ke wuohdjuog ge be nyoohmo. Cahng umeehg Juoge nyoge cahro e gihn me cuohn ne nyuohm utooro ke rog.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Gihn anaa arob Juoge yihr Moaje ke nying cahro batien thoo ngo dhiila kaa robo yihru udeadu yea beer mee. Ngo agweed yi kitaab Juog e gihn arob Juoge kobe,
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘A Juog wuor Abraahme kedea Yijaag maa Jeakob.’ Nea Juog beehda Juog ge kuowo naa acoon, e gihn nu nyoadh ngo kejea ge kuowo ge kuow ka nahg gene yea.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Naa alihng yaa amahdo puohny gihr Jeacuu, e ge ake cwaahng yi kwaad loohng me wa gihn nu.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Naa alihng Paarijea ngo kejea Jeacuu Caaduucean ge ataaye e rog gen acong gene ka maa acielo.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Maa beehn dhaano aciele kiin gen maa apuohny keehd luub yea loohng upeehnye Jeacuu e tum ngo kea,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Ngad puohny, loohng aweehne e ne wiihe ne maalo keew loohng Juog cang?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Maa abeehr Jeacuue ngo kea, “ ‘Nhyaar Juog Ruohdhi ke aduuni beehde ke wahyi beehde ke wiihi beehde.’
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Lum ni e naa loohng me wiihe ne maalo.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Riown loohnge me room wa maano beehda, ‘Nhyaar wadu wa kwaad ka nhyaari rihi kii ngo.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Loohnge giih arob Moaje cang kedea giih arob yaa agamloohngjuoge ge mahd yihdh loohnge giih ni ariow.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Naa aniid Jeacuue ngo kejea Paarijea mooge rog gen acong gene ka maa acielo e ge apeehnye kea,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Gihn e naa aparu ke nying Ngad Boadh nyoge? Nea maru kobu beehda waahd ngaa?”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Kob Jeacuue, “Nea ngo kwaar Deabid e gihn e naa ameehg Wahy Juoge Deabid cuohn ngo ne Ruohdh naa anaa akoohb Deabide kea,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Juog arubo yihr Ruohdha kea,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 “Deabid kwaare cahge cuohne ne ruohdhe ke naa diih?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Noono e ngaa maa arom lum Jeacuu ke beehro tooro. E thiow, ke wong cahng nu e wudh gen ake ngoadh ne peehny Jeacuu.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.