Mateus 13
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC
1 Cahng nu ateed Jeacuue ngo kejea wuud men beehda kwaad yaa tiihj gihn daahd Juoge, e naa a'aaye ucea dieng naam duohng gihr Teberya.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Kaano, e amahr nyoge me thoohdh awaahdo ke batiene utoor kar tiele. Naa aniid Jeacuue ngo ne maano e ayedh yi baabuur beere urubo yihr gen e nii baabuur abea nyoge ne wiih agala ne gihr.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Noono e Jeacuu ake thubo ke puohny e giih puohnye ge teede yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Abea naa ayore koohdhe, e mooge apahdh thaahng yooh maa abeehn winye uted gene gen.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Koohdhe mooge ge apahdh wong leelo, me yea tooro ngoom me beeye. Maa aguo gene tuuyo bang gihn ngoom me ne cohg maa ayoad gene tooro.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Nye muu atuuy ge kuu nahbo abea ge aguo cahnge ke taal maalo une gene jongra ke talo bang gihn biey gen kuu anieng piny.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Mooge ge apahdh yi piny dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny uthow gene.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Abea koohdhe mooge ge apahdh ka me yea ne ngoom me beeye maa atuuy gene beer mee kedea ucieg gene me wiih acielo yea ne cwed beel kar jiehabiihj kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne dhaano aduuno wonge apaar.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Teeda teedo yihru kejea nea ngaa yihdhe nud e kea lihnge.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Naa abeehn Jeacuue oogo yi baabuur e jo waahdh ge acaa bange upeehny gene ngo kob gene, “Ngad puohny gihn e rubi yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Ne ngey yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge maa now kaa ucaale.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Ngahyu ngo kejea ngaan cub wiihe piny ne lihng lum Juog, e Juog ubar maalo ke rob yihre kedea Juog ungahye. Abea ngaan thoohr wiihe piny ne yahng yi lum Juog, e keehd nye ma thiin ge anaa angeye meehg Juoge ke rwaahnyo yihre.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 An, a rubo yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale bang gihn nyoge keehd me niid gene nyepinye e giih ngo ge be cub gene yi wudh gen wale me lihng gene nyepinye e yihdh gen be boar gene.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 “Leeb Juog gihn agweed yi kitaab ngad agamloohngjuog gihn nyinge Yicaaya ke nying yaa be lihng luube ngo apahdh kare wa kaa anaa arub Juoge kea,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Yaa nu ge lihngo ke nahg diih
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Abea maru rogu med keter bang gihn Juog tee acube yihru me niidu nyepinye giih atiihya kedea ungeyu athiir kedea me lihngu giih apuohnya kedea uboaru yihdh gen.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Teeda teedo yihru ne cohg kejea nyoge maa abiohgrwaale kedea yaa agamloohngjuog ge adaahd uniid gene giih niidu, abea ge kuu aniid gene kedea ulihng gene giih lihngu, abea ge kuu alihng gene.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Cegu yihdhu beer mee ne boar lum yea ucaale gihr ngad puur.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Kwaad yaa lihng Ciig Beer ke nying dhaahr Juog, abea lum yea Ciig Beer gihn nu be boar gene, kwaad yaa nu ge ne room keehd koohdhe giih apahdh thaahng yooh, uguo atiihb ukeehge beehno ne pihr wa gihr winyo ne yag Ciig Beer oogo yi koohdh gen.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Abea koohdh muu apahdh wong leelo ge ne room keehd yaa lihng Ciig Beer umag gene ngo ke med cwihny nye wong kaano alihng gene ngo.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Kwaad yaa nu Ciig Beer kuu anieng yi cwihny gen. Noono nea bahng utuohl ke nying Ciig Beer, e cwihny ge guo baadh ugweey gene ngo piny.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Dahng kwaad yaa lihng Ciig Beer ni, ugweey gene ngo caahn bang gihn cwihny gen athoohr gene yihdh giih lonyo giih upiny kan, ge ne room keehd koohdhe giih apahdh piny dhyaay kedea moodho. Kwaad yaa nu Ciig Beer be piih yi cwihny gen, bang gihn adeehj gene giih lonyo yi cwihny gen.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Abea kwaad yaa lihng Ciig Beer unienge yi cwihny gen uboar gene yea kedea uyiih gene ngo, ge ne room keehd koohdh muu apahdh ka me yea ne ngoom me beer ucieg gene. Abea naa acieg gene e wiih acielo yea ne cwed beel kar jiehabiihj kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne dhaano aduuno wonge apaar.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Kaano keehdo e ucaale moogo acahg Jeacuue ke robo yihr gen ne nyoadh ka beehd Dhaahr Juog kii ngo kea, “Cahng ni ngad puur aci yi puohdho uyore koohdh beel piny upuure wudh gen.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ke waahr e nyoge aneno cang kun peeg kun peeg e ngad mahn nyin ree akwale yi puohdho. Noono, upiihe ne yor beeg akaja kiin koohdhe giih apuur, unea liib oogo.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Naa aci beele ne doongo udhahy gene, e wudh beeg akaja ge naa adoohng ne piil piil ke keew gen!
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 “Yaa tiihj yi puohdho naa niid gene kwaad gihn nu e ge agaahy urub gene yihr ngad puohdho kejea, ‘Wad wan! Ngahda yih anaa apuur koohdh beel me beey ne cahng ni me padh beeg akaja ne? Abea beeg akaja atuohl kaa kee keew gen?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Maa abeehr wur puohdhe ngo yihr gen kobe, ‘Beehda yaa mahna ge naa atiihy kwaad gihn nu.’ Maa acahg yaa tiihye piehj kob gene, ‘Abea cidh wane ne pudh beeg akaja oogo ne?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 “Maa amahn wur puohdhe gen kea, ‘Kea themu piny wa maano, bang gihn nea beeg akaja tumu kaa pudh oogo, e biey beel me beey beehn oogo thiow bang gihn beeg beey tien gen akahd gene keehd tien beeg akaja tiehd.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Wiiu beeg akaja giih nu ubeehd gene kiin beel. Nea wahdh kar kaj beel e uteeda yihr yaa tiihj ukuong gene beeg akaja ke toohng piny umodho utuohj gen ne duohde beere ge ke waango. Nea beeg akaja ge awaang, e muu beehda liil ge ke kayo udihn gen ukedh gen yihdh gale giiha.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 — ausente —
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Noono, e ucaale moogo adog Jeacuue kaa caalo yihr nyoge kea, “Dhaahr Juog neehn thobe maa kaab dhaage, ulyaahbe ngo ke deeh moo, ce bihle ngo. Nea wahdh caahn e deeh mog abihl yaahny maalo cang.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Giih ge arob Jeacuue yihr nyoge ke nying Dhaahr Juog e ge teede kaa ucaale. Kihd wong acielo maa arobe now e ucaale be kahle yea tooro.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Jeacuu arubo kuu ucaale beere gihn arob Juog ke leeb ngad agamloohngjuog pahdh kare wa kaa ateede naa akob Juoge kea,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Kaano arumo e Jeacuu akuud nyoge awiie piny umone wod maa abuodh jo waahdhe batiene. Gihn nu e ge arubo yihre kob gene, “Ngad puohny kare nud uteedi lum yea ucaale gihr beeg akaja yihr wan ne?”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Maa abeehr Jeacuue ngo kea, “Wur puohdho ngaan apiidh koohdhe me beeye beehda an ge adoohng ne dhaano utaahngo.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Abea puohdho gihn ayor koohdhe yea e naa upiny ke kare cang ne dug. E dahng koohdhe muu beeye ge beehda yaa Dhaahr Juog. E thiow beeg akaja ge beehda yaa atiihb ukeehg.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Abea ngad mahn gihn akwal ree yi puohdho ke waahr ne piidh beeg akaja ngo beehda atiihb ukeehg, e yaa tiihyo yi puohdho ge beehda wuohdjuog. Kedea cahng kaj beel e naa Cahng Lug gihr Juog.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 “Cahng lug gihn nu e yaa anyoohne ge ukuong ke kwany oogo kiin nyoge wa gihr beeg akaja ge kuong ke toohng piny, ce tuohj gen ne duohde uwaang gen.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 An ke nguda ge adoohng ne dhaano utaahngo wuohdjuog ge uoohra kan ukuong gene yaa yug giih me reje kedea yaa alyaahb ke poy oogo keew yaa beeye.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Noono uthoohr wuohdjuoge gen yi diih maaj muu unyaahm ne ngahg ngahg wa maay peg leelo ne lalo ke lan ngoohng wong e dhog gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Jo wan, nea ngaa yihdhe nud e kea lihnge. Cahng uthoohr yaa reje yi maaj, e yaa ayiih lum Juog awaahn ni, koohm gen uke liel ne cal cal wa meehr cahng yi Dhaahr Juog.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Dhaahr Juog roma ke rih ngaa maa ayoad gihn maa wuohb me ngiene teeg maa akan yi puohdho. Gihn nu e wiih ngo adoge wumo beer mee batiene e adog paare ungeewe giihe naa anudo yihre oogo cang, beere beehn ne ngeew puohdh ni keehd ngiihny ayoade.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Thiow Dhaahr Juog roma ke rih thaajir me daahd dhaahb me ngiene ne maalo.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Ngaan nu abuohj duug ke wen, abea naa atoohnge wiih dhaahb maa kar cwihnye, e adog paajo ungeewe giihe oogo cang uduue arumo ne ngeew dhaahb gihn anhyaare.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Dhaahr Juog thiow uroma ke rih ngaa maa aceg booy yi naam duohng, ubeehn booy gihn nu umahge ne kahd kahd keehd kwaad gun reehyo cang, me cam kedea me be cam.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ge aniid ngad booye ngo e reehyo ane kahn kahn yi booy, e booy ateele ke thaahng agala ne kwany kiin rej. Kwaad reehyo me beer thoohre kii diido, abea kwaad ma be daahde thoohre ke dom.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Teeda teedo yihru kejea kwaad gihn nu ree uyuge yihr nyoge thiow cahng gug piny. Wuohdjuog ge ubeehn ke yoohn maalo ne lel yaa reje oogo keew yaa beeye,
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 uthoohr gene gen yi maaj muu unyaahm wa maay peg leelo, ne lalo ke lan ngoohng wong e lag gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Batiene e jo waahdhe ge apeehnye kea, “Giih ni aroba yihru yihdh ge aboaru beer mee?” Maa abeehr gene ngo kejea yihdh ge aboar gene.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Maa adog Jeacuue ngo ke beehro kea, “Wa maano e nyoadh ngo kejea kwaad ngad loohng Juog maa ayiiho me neehn wun, ngo uroomo ke dhaano me yihre ne gala. Gala me yea ne giih apuur ne caahngo kedea wong.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 — ausente —
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 — ausente —
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Nyoge ge abar maalo dahng ke rob ke rog gen kob gene, “Naa cahy! Ngahda nyedhoohg ni, beehda waahd ngad tieng yen ne? E thiow ngahda waahd Maarya? Kedea Jeamij maa Jocebe maa Cimoane kedea Juudo ge beehda wuud wahn ne?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ge nye wahn ngahda ge giih beehd ke won kan ne? Abea mare noono ni, deeh tee gihn ni tiihye giih me gaahy nyoge akahle ke kee?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Noono maa akweer gene ke yiih lume bang gihn ngo ngad paar gen muu uroomo ke gen.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Gihn nu e Jeacuu giih me gaahy nyoge me thoohdh ge keá tiihyo kaano naa aniide ngo e Ciig Beer kuu ayiih gene.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.