Mateus 13
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Cahng nu ateed Jeacuue ngo kejea wuud men beehda kwaad yaa tiihj gihn daahd Juoge, e naa a'aaye ucea dieng naam duohng gihr Teberya.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Kaano, e amahr nyoge me thoohdh awaahdo ke batiene utoor kar tiele. Naa aniid Jeacuue ngo ne maano e ayedh yi baabuur beere urubo yihr gen e nii baabuur abea nyoge ne wiih agala ne gihr.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Noono e Jeacuu ake thubo ke puohny e giih puohnye ge teede yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Abea naa ayore koohdhe, e mooge apahdh thaahng yooh maa abeehn winye uted gene gen.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Koohdhe mooge ge apahdh wong leelo, me yea tooro ngoom me beeye. Maa aguo gene tuuyo bang gihn ngoom me ne cohg maa ayoad gene tooro.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Nye muu atuuy ge kuu nahbo abea ge aguo cahnge ke taal maalo une gene jongra ke talo bang gihn biey gen kuu anieng piny.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Mooge ge apahdh yi piny dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny uthow gene.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Abea koohdhe mooge ge apahdh ka me yea ne ngoom me beeye maa atuuy gene beer mee kedea ucieg gene me wiih acielo yea ne cwed beel kar jiehabiihj kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne dhaano aduuno wonge apaar.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Teeda teedo yihru kejea nea ngaa yihdhe nud e kea lihnge.”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Naa abeehn Jeacuue oogo yi baabuur e jo waahdh ge acaa bange upeehny gene ngo kob gene, “Ngad puohny gihn e rubi yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Ne ngey yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge maa now kaa ucaale.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Ngahyu ngo kejea ngaan cub wiihe piny ne lihng lum Juog, e Juog ubar maalo ke rob yihre kedea Juog ungahye. Abea ngaan thoohr wiihe piny ne yahng yi lum Juog, e keehd nye ma thiin ge anaa angeye meehg Juoge ke rwaahnyo yihre.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 An, a rubo yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale bang gihn nyoge keehd me niid gene nyepinye e giih ngo ge be cub gene yi wudh gen wale me lihng gene nyepinye e yihdh gen be boar gene.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 “Leeb Juog gihn agweed yi kitaab ngad agamloohngjuog gihn nyinge Yicaaya ke nying yaa be lihng luube ngo apahdh kare wa kaa anaa arub Juoge kea,
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Yaa nu ge lihngo ke nahg diih
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 “Abea maru rogu med keter bang gihn Juog tee acube yihru me niidu nyepinye giih atiihya kedea ungeyu athiir kedea me lihngu giih apuohnya kedea uboaru yihdh gen.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Teeda teedo yihru ne cohg kejea nyoge maa abiohgrwaale kedea yaa agamloohngjuog ge adaahd uniid gene giih niidu, abea ge kuu aniid gene kedea ulihng gene giih lihngu, abea ge kuu alihng gene.”
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Cegu yihdhu beer mee ne boar lum yea ucaale gihr ngad puur.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Kwaad yaa lihng Ciig Beer ke nying dhaahr Juog, abea lum yea Ciig Beer gihn nu be boar gene, kwaad yaa nu ge ne room keehd koohdhe giih apahdh thaahng yooh, uguo atiihb ukeehge beehno ne pihr wa gihr winyo ne yag Ciig Beer oogo yi koohdh gen.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Abea koohdh muu apahdh wong leelo ge ne room keehd yaa lihng Ciig Beer umag gene ngo ke med cwihny nye wong kaano alihng gene ngo.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Kwaad yaa nu Ciig Beer kuu anieng yi cwihny gen. Noono nea bahng utuohl ke nying Ciig Beer, e cwihny ge guo baadh ugweey gene ngo piny.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Dahng kwaad yaa lihng Ciig Beer ni, ugweey gene ngo caahn bang gihn cwihny gen athoohr gene yihdh giih lonyo giih upiny kan, ge ne room keehd koohdhe giih apahdh piny dhyaay kedea moodho. Kwaad yaa nu Ciig Beer be piih yi cwihny gen, bang gihn adeehj gene giih lonyo yi cwihny gen.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Abea kwaad yaa lihng Ciig Beer unienge yi cwihny gen uboar gene yea kedea uyiih gene ngo, ge ne room keehd koohdh muu apahdh ka me yea ne ngoom me beer ucieg gene. Abea naa acieg gene e wiih acielo yea ne cwed beel kar jiehabiihj kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne dhaano aduuno wonge apaar.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Kaano keehdo e ucaale moogo acahg Jeacuue ke robo yihr gen ne nyoadh ka beehd Dhaahr Juog kii ngo kea, “Cahng ni ngad puur aci yi puohdho uyore koohdh beel piny upuure wudh gen.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Ke waahr e nyoge aneno cang kun peeg kun peeg e ngad mahn nyin ree akwale yi puohdho. Noono, upiihe ne yor beeg akaja kiin koohdhe giih apuur, unea liib oogo.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Naa aci beele ne doongo udhahy gene, e wudh beeg akaja ge naa adoohng ne piil piil ke keew gen!
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 “Yaa tiihj yi puohdho naa niid gene kwaad gihn nu e ge agaahy urub gene yihr ngad puohdho kejea, ‘Wad wan! Ngahda yih anaa apuur koohdh beel me beey ne cahng ni me padh beeg akaja ne? Abea beeg akaja atuohl kaa kee keew gen?’
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 “Maa abeehr wur puohdhe ngo yihr gen kobe, ‘Beehda yaa mahna ge naa atiihy kwaad gihn nu.’ Maa acahg yaa tiihye piehj kob gene, ‘Abea cidh wane ne pudh beeg akaja oogo ne?’
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 “Maa amahn wur puohdhe gen kea, ‘Kea themu piny wa maano, bang gihn nea beeg akaja tumu kaa pudh oogo, e biey beel me beey beehn oogo thiow bang gihn beeg beey tien gen akahd gene keehd tien beeg akaja tiehd.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Wiiu beeg akaja giih nu ubeehd gene kiin beel. Nea wahdh kar kaj beel e uteeda yihr yaa tiihj ukuong gene beeg akaja ke toohng piny umodho utuohj gen ne duohde beere ge ke waango. Nea beeg akaja ge awaang, e muu beehda liil ge ke kayo udihn gen ukedh gen yihdh gale giiha.’ ”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 — ausente —
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 — ausente —
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Noono, e ucaale moogo adog Jeacuue kaa caalo yihr nyoge kea, “Dhaahr Juog neehn thobe maa kaab dhaage, ulyaahbe ngo ke deeh moo, ce bihle ngo. Nea wahdh caahn e deeh mog abihl yaahny maalo cang.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Giih ge arob Jeacuue yihr nyoge ke nying Dhaahr Juog e ge teede kaa ucaale. Kihd wong acielo maa arobe now e ucaale be kahle yea tooro.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Jeacuu arubo kuu ucaale beere gihn arob Juog ke leeb ngad agamloohngjuog pahdh kare wa kaa ateede naa akob Juoge kea,
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Kaano arumo e Jeacuu akuud nyoge awiie piny umone wod maa abuodh jo waahdhe batiene. Gihn nu e ge arubo yihre kob gene, “Ngad puohny kare nud uteedi lum yea ucaale gihr beeg akaja yihr wan ne?”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Maa abeehr Jeacuue ngo kea, “Wur puohdho ngaan apiidh koohdhe me beeye beehda an ge adoohng ne dhaano utaahngo.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Abea puohdho gihn ayor koohdhe yea e naa upiny ke kare cang ne dug. E dahng koohdhe muu beeye ge beehda yaa Dhaahr Juog. E thiow beeg akaja ge beehda yaa atiihb ukeehg.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Abea ngad mahn gihn akwal ree yi puohdho ke waahr ne piidh beeg akaja ngo beehda atiihb ukeehg, e yaa tiihyo yi puohdho ge beehda wuohdjuog. Kedea cahng kaj beel e naa Cahng Lug gihr Juog.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Cahng lug gihn nu e yaa anyoohne ge ukuong ke kwany oogo kiin nyoge wa gihr beeg akaja ge kuong ke toohng piny, ce tuohj gen ne duohde uwaang gen.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 An ke nguda ge adoohng ne dhaano utaahngo wuohdjuog ge uoohra kan ukuong gene yaa yug giih me reje kedea yaa alyaahb ke poy oogo keew yaa beeye.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Noono uthoohr wuohdjuoge gen yi diih maaj muu unyaahm ne ngahg ngahg wa maay peg leelo ne lalo ke lan ngoohng wong e dhog gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Jo wan, nea ngaa yihdhe nud e kea lihnge. Cahng uthoohr yaa reje yi maaj, e yaa ayiih lum Juog awaahn ni, koohm gen uke liel ne cal cal wa meehr cahng yi Dhaahr Juog.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 “Dhaahr Juog roma ke rih ngaa maa ayoad gihn maa wuohb me ngiene teeg maa akan yi puohdho. Gihn nu e wiih ngo adoge wumo beer mee batiene e adog paare ungeewe giihe naa anudo yihre oogo cang, beere beehn ne ngeew puohdh ni keehd ngiihny ayoade.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 “Thiow Dhaahr Juog roma ke rih thaajir me daahd dhaahb me ngiene ne maalo.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Ngaan nu abuohj duug ke wen, abea naa atoohnge wiih dhaahb maa kar cwihnye, e adog paajo ungeewe giihe oogo cang uduue arumo ne ngeew dhaahb gihn anhyaare.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 “Dhaahr Juog thiow uroma ke rih ngaa maa aceg booy yi naam duohng, ubeehn booy gihn nu umahge ne kahd kahd keehd kwaad gun reehyo cang, me cam kedea me be cam.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Ge aniid ngad booye ngo e reehyo ane kahn kahn yi booy, e booy ateele ke thaahng agala ne kwany kiin rej. Kwaad reehyo me beer thoohre kii diido, abea kwaad ma be daahde thoohre ke dom.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Teeda teedo yihru kejea kwaad gihn nu ree uyuge yihr nyoge thiow cahng gug piny. Wuohdjuog ge ubeehn ke yoohn maalo ne lel yaa reje oogo keew yaa beeye,
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 uthoohr gene gen yi maaj muu unyaahm wa maay peg leelo, ne lalo ke lan ngoohng wong e lag gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.”
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Batiene e jo waahdhe ge apeehnye kea, “Giih ni aroba yihru yihdh ge aboaru beer mee?” Maa abeehr gene ngo kejea yihdh ge aboar gene.
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Maa adog Jeacuue ngo ke beehro kea, “Wa maano e nyoadh ngo kejea kwaad ngad loohng Juog maa ayiiho me neehn wun, ngo uroomo ke dhaano me yihre ne gala. Gala me yea ne giih apuur ne caahngo kedea wong.”
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 — ausente —
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 — ausente —
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Nyoge ge abar maalo dahng ke rob ke rog gen kob gene, “Naa cahy! Ngahda nyedhoohg ni, beehda waahd ngad tieng yen ne? E thiow ngahda waahd Maarya? Kedea Jeamij maa Jocebe maa Cimoane kedea Juudo ge beehda wuud wahn ne?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Ge nye wahn ngahda ge giih beehd ke won kan ne? Abea mare noono ni, deeh tee gihn ni tiihye giih me gaahy nyoge akahle ke kee?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Noono maa akweer gene ke yiih lume bang gihn ngo ngad paar gen muu uroomo ke gen.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Gihn nu e Jeacuu giih me gaahy nyoge me thoohdh ge keá tiihyo kaano naa aniide ngo e Ciig Beer kuu ayiih gene.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.