Mateus 13
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs BKJ
1 Cahng nu ateed Jeacuue ngo kejea wuud men beehda kwaad yaa tiihj gihn daahd Juoge, e naa a'aaye ucea dieng naam duohng gihr Teberya.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Kaano, e amahr nyoge me thoohdh awaahdo ke batiene utoor kar tiele. Naa aniid Jeacuue ngo ne maano e ayedh yi baabuur beere urubo yihr gen e nii baabuur abea nyoge ne wiih agala ne gihr.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Noono e Jeacuu ake thubo ke puohny e giih puohnye ge teede yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Abea naa ayore koohdhe, e mooge apahdh thaahng yooh maa abeehn winye uted gene gen.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Koohdhe mooge ge apahdh wong leelo, me yea tooro ngoom me beeye. Maa aguo gene tuuyo bang gihn ngoom me ne cohg maa ayoad gene tooro.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Nye muu atuuy ge kuu nahbo abea ge aguo cahnge ke taal maalo une gene jongra ke talo bang gihn biey gen kuu anieng piny.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Mooge ge apahdh yi piny dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny uthow gene.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Abea koohdhe mooge ge apahdh ka me yea ne ngoom me beeye maa atuuy gene beer mee kedea ucieg gene me wiih acielo yea ne cwed beel kar jiehabiihj kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne dhaano aduuno wonge apaar.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Teeda teedo yihru kejea nea ngaa yihdhe nud e kea lihnge.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Naa abeehn Jeacuue oogo yi baabuur e jo waahdh ge acaa bange upeehny gene ngo kob gene, “Ngad puohny gihn e rubi yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Ne ngey yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge maa now kaa ucaale.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Ngahyu ngo kejea ngaan cub wiihe piny ne lihng lum Juog, e Juog ubar maalo ke rob yihre kedea Juog ungahye. Abea ngaan thoohr wiihe piny ne yahng yi lum Juog, e keehd nye ma thiin ge anaa angeye meehg Juoge ke rwaahnyo yihre.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 An, a rubo yihr nyoge kaa dhe yoohn ucaale bang gihn nyoge keehd me niid gene nyepinye e giih ngo ge be cub gene yi wudh gen wale me lihng gene nyepinye e yihdh gen be boar gene.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 “Leeb Juog gihn agweed yi kitaab ngad agamloohngjuog gihn nyinge Yicaaya ke nying yaa be lihng luube ngo apahdh kare wa kaa anaa arub Juoge kea,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Yaa nu ge lihngo ke nahg diih
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 “Abea maru rogu med keter bang gihn Juog tee acube yihru me niidu nyepinye giih atiihya kedea ungeyu athiir kedea me lihngu giih apuohnya kedea uboaru yihdh gen.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Teeda teedo yihru ne cohg kejea nyoge maa abiohgrwaale kedea yaa agamloohngjuog ge adaahd uniid gene giih niidu, abea ge kuu aniid gene kedea ulihng gene giih lihngu, abea ge kuu alihng gene.”
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Cegu yihdhu beer mee ne boar lum yea ucaale gihr ngad puur.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Kwaad yaa lihng Ciig Beer ke nying dhaahr Juog, abea lum yea Ciig Beer gihn nu be boar gene, kwaad yaa nu ge ne room keehd koohdhe giih apahdh thaahng yooh, uguo atiihb ukeehge beehno ne pihr wa gihr winyo ne yag Ciig Beer oogo yi koohdh gen.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Abea koohdh muu apahdh wong leelo ge ne room keehd yaa lihng Ciig Beer umag gene ngo ke med cwihny nye wong kaano alihng gene ngo.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Kwaad yaa nu Ciig Beer kuu anieng yi cwihny gen. Noono nea bahng utuohl ke nying Ciig Beer, e cwihny ge guo baadh ugweey gene ngo piny.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Dahng kwaad yaa lihng Ciig Beer ni, ugweey gene ngo caahn bang gihn cwihny gen athoohr gene yihdh giih lonyo giih upiny kan, ge ne room keehd koohdhe giih apahdh piny dhyaay kedea moodho. Kwaad yaa nu Ciig Beer be piih yi cwihny gen, bang gihn adeehj gene giih lonyo yi cwihny gen.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Abea kwaad yaa lihng Ciig Beer unienge yi cwihny gen uboar gene yea kedea uyiih gene ngo, ge ne room keehd koohdh muu apahdh ka me yea ne ngoom me beer ucieg gene. Abea naa acieg gene e wiih acielo yea ne cwed beel kar jiehabiihj kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne dhaano aduuno wonge apaar.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Kaano keehdo e ucaale moogo acahg Jeacuue ke robo yihr gen ne nyoadh ka beehd Dhaahr Juog kii ngo kea, “Cahng ni ngad puur aci yi puohdho uyore koohdh beel piny upuure wudh gen.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Ke waahr e nyoge aneno cang kun peeg kun peeg e ngad mahn nyin ree akwale yi puohdho. Noono, upiihe ne yor beeg akaja kiin koohdhe giih apuur, unea liib oogo.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Naa aci beele ne doongo udhahy gene, e wudh beeg akaja ge naa adoohng ne piil piil ke keew gen!
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Yaa tiihj yi puohdho naa niid gene kwaad gihn nu e ge agaahy urub gene yihr ngad puohdho kejea, ‘Wad wan! Ngahda yih anaa apuur koohdh beel me beey ne cahng ni me padh beeg akaja ne? Abea beeg akaja atuohl kaa kee keew gen?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Maa abeehr wur puohdhe ngo yihr gen kobe, ‘Beehda yaa mahna ge naa atiihy kwaad gihn nu.’ Maa acahg yaa tiihye piehj kob gene, ‘Abea cidh wane ne pudh beeg akaja oogo ne?’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Maa amahn wur puohdhe gen kea, ‘Kea themu piny wa maano, bang gihn nea beeg akaja tumu kaa pudh oogo, e biey beel me beey beehn oogo thiow bang gihn beeg beey tien gen akahd gene keehd tien beeg akaja tiehd.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Wiiu beeg akaja giih nu ubeehd gene kiin beel. Nea wahdh kar kaj beel e uteeda yihr yaa tiihj ukuong gene beeg akaja ke toohng piny umodho utuohj gen ne duohde beere ge ke waango. Nea beeg akaja ge awaang, e muu beehda liil ge ke kayo udihn gen ukedh gen yihdh gale giiha.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 — ausente —
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Noono, e ucaale moogo adog Jeacuue kaa caalo yihr nyoge kea, “Dhaahr Juog neehn thobe maa kaab dhaage, ulyaahbe ngo ke deeh moo, ce bihle ngo. Nea wahdh caahn e deeh mog abihl yaahny maalo cang.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Giih ge arob Jeacuue yihr nyoge ke nying Dhaahr Juog e ge teede kaa ucaale. Kihd wong acielo maa arobe now e ucaale be kahle yea tooro.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Jeacuu arubo kuu ucaale beere gihn arob Juog ke leeb ngad agamloohngjuog pahdh kare wa kaa ateede naa akob Juoge kea,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Kaano arumo e Jeacuu akuud nyoge awiie piny umone wod maa abuodh jo waahdhe batiene. Gihn nu e ge arubo yihre kob gene, “Ngad puohny kare nud uteedi lum yea ucaale gihr beeg akaja yihr wan ne?”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Maa abeehr Jeacuue ngo kea, “Wur puohdho ngaan apiidh koohdhe me beeye beehda an ge adoohng ne dhaano utaahngo.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Abea puohdho gihn ayor koohdhe yea e naa upiny ke kare cang ne dug. E dahng koohdhe muu beeye ge beehda yaa Dhaahr Juog. E thiow beeg akaja ge beehda yaa atiihb ukeehg.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Abea ngad mahn gihn akwal ree yi puohdho ke waahr ne piidh beeg akaja ngo beehda atiihb ukeehg, e yaa tiihyo yi puohdho ge beehda wuohdjuog. Kedea cahng kaj beel e naa Cahng Lug gihr Juog.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Cahng lug gihn nu e yaa anyoohne ge ukuong ke kwany oogo kiin nyoge wa gihr beeg akaja ge kuong ke toohng piny, ce tuohj gen ne duohde uwaang gen.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 An ke nguda ge adoohng ne dhaano utaahngo wuohdjuog ge uoohra kan ukuong gene yaa yug giih me reje kedea yaa alyaahb ke poy oogo keew yaa beeye.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Noono uthoohr wuohdjuoge gen yi diih maaj muu unyaahm ne ngahg ngahg wa maay peg leelo ne lalo ke lan ngoohng wong e dhog gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Jo wan, nea ngaa yihdhe nud e kea lihnge. Cahng uthoohr yaa reje yi maaj, e yaa ayiih lum Juog awaahn ni, koohm gen uke liel ne cal cal wa meehr cahng yi Dhaahr Juog.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Dhaahr Juog roma ke rih ngaa maa ayoad gihn maa wuohb me ngiene teeg maa akan yi puohdho. Gihn nu e wiih ngo adoge wumo beer mee batiene e adog paare ungeewe giihe naa anudo yihre oogo cang, beere beehn ne ngeew puohdh ni keehd ngiihny ayoade.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Thiow Dhaahr Juog roma ke rih thaajir me daahd dhaahb me ngiene ne maalo.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Ngaan nu abuohj duug ke wen, abea naa atoohnge wiih dhaahb maa kar cwihnye, e adog paajo ungeewe giihe oogo cang uduue arumo ne ngeew dhaahb gihn anhyaare.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Dhaahr Juog thiow uroma ke rih ngaa maa aceg booy yi naam duohng, ubeehn booy gihn nu umahge ne kahd kahd keehd kwaad gun reehyo cang, me cam kedea me be cam.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Ge aniid ngad booye ngo e reehyo ane kahn kahn yi booy, e booy ateele ke thaahng agala ne kwany kiin rej. Kwaad reehyo me beer thoohre kii diido, abea kwaad ma be daahde thoohre ke dom.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Teeda teedo yihru kejea kwaad gihn nu ree uyuge yihr nyoge thiow cahng gug piny. Wuohdjuog ge ubeehn ke yoohn maalo ne lel yaa reje oogo keew yaa beeye,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 uthoohr gene gen yi maaj muu unyaahm wa maay peg leelo, ne lalo ke lan ngoohng wong e lag gen kaany gene kaanyo ke nying raahm.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Batiene e jo waahdhe ge apeehnye kea, “Giih ni aroba yihru yihdh ge aboaru beer mee?” Maa abeehr gene ngo kejea yihdh ge aboar gene.
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Maa adog Jeacuue ngo ke beehro kea, “Wa maano e nyoadh ngo kejea kwaad ngad loohng Juog maa ayiiho me neehn wun, ngo uroomo ke dhaano me yihre ne gala. Gala me yea ne giih apuur ne caahngo kedea wong.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 — ausente —
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 — ausente —
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Nyoge ge abar maalo dahng ke rob ke rog gen kob gene, “Naa cahy! Ngahda nyedhoohg ni, beehda waahd ngad tieng yen ne? E thiow ngahda waahd Maarya? Kedea Jeamij maa Jocebe maa Cimoane kedea Juudo ge beehda wuud wahn ne?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ge nye wahn ngahda ge giih beehd ke won kan ne? Abea mare noono ni, deeh tee gihn ni tiihye giih me gaahy nyoge akahle ke kee?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Noono maa akweer gene ke yiih lume bang gihn ngo ngad paar gen muu uroomo ke gen.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Gihn nu e Jeacuu giih me gaahy nyoge me thoohdh ge keá tiihyo kaano naa aniide ngo e Ciig Beer kuu ayiih gene.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.