Marcos 5
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARA
1 Batiene e Jeacuu maa jo waahdhe ge awahnh loog naam duohng, yi piny yaa Graaja.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nye kaa abeehn Jeacuue wiih agala keehd yaae, e ngo ake roohmo ke ngaa me ree naa atiihb ukeehg. Ngaan ngo abeehno kaa yoohn wudh leehde
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 ka beede. Abea keehd me tuohy cinge kedea tiene ke gele,
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 e ge coohde coohdo. Noono utoor ngaa me teeg me rom ngo ke mag piny.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ke nying nihn, decahngo kedea dewaahr, ngo na beehdo kaa ngweej ke lalo ke bang wudh leehde maa wudh goode. Thiow ngo na beehdo kaa thom ree ke leele.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Kaa aniide Jeacuu ke ka me baahr, e agoohd bang ngo upahdhe wudh conge nyume ne wuor ngo wa ka wuor ngaa me duohng.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Kaano e Jeacuu akaange oogo ke rob e ukwaago kea, “Gihri gihn ke an, Jeacuu Waahd Juog Aciehg! Wongi akwaya nyum Juog, a keá joohri keter.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Wong Jeacuu akwaye bang gihn Jeacuu anaa athubo ke riem atiihb ukeehg oogo rih nyin.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Kaano e Jeacuu atiihb ukeehg apeehnye peehnyo kea, “Nyingi ngaa?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kaano e atiihb ukeehg apiih ne kway wong Jeacuu kejea ge keá rieme piny moogo.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Abea nye kaano akwaye wong Jeacuue, amahr kudhruue ge anaa ake nyahmo dieng good.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Maa abeehn atiihb ukeehge, ukwaye wong Jeacuu kobe, “Riem wan yihdh kudhruue giih ca umon wane rog gen.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Maa ameehg Jeacuue ge mon rog kudhruue. Ge anahg kudhruue me thoohdh me wahdh kar alihbe ariow. Gihn nu e kudhruue ge ane rudh ke ngweej, e ge loohn piny ke dieng good maa anahg gene thoadh yi naam duohng umud gene.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Kaa aniid yaa kwaahe kwaad gihn nu, e ge ake goohdo ke ngweej ne rob gihn ayug ree yihr nyoge ke bang yi geew kedea miehy cahng ke geew. Kaano e nyoge ake rihngo ne maany gihn ayug ree.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Naa awahnh nyoge e ge niid ngaan ree anaa atiihb ukeehg e ngo apiih now kedea angahbo beer mee kedea wiihe kwel bekihd gihn me ne ree. Gihn nu e nyoge atud yi deeh tee gihn ariem atiihb ukeehg oogo ree.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Noono uthub yaa anudo kaa anaa ayug gihn nu ree yea, ke kwaan gihn ayug ree rih nyin ree anaa atiihb ukeehg kedea gihn ayug ree rog kudhruue.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Naa alihng giih ayug rog gen e wong Jeacuu akway yaa geen nu kwaayo kejea aaye oogo yi geen gen.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 E naa adoohnge wa Jeacuu yedh yi baabuur, e nyin ree anaa atiihb ukeehg wong Jeacuu akwaye kwayo beere ge ucaahdho tiehd.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Lum nyin kuu ayiih Jeacuue. Noono maa akoohbe yihr ngo kea, “Do paaru bang waahdu ne teed gihn beer atiihy Juoge yihri. Bang gihn Juog cwihnye aluue caahn rihi e naa gihn ayuge gihn me beer yihri.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Maa a'aay nyine ucea paar gen kedea uthube ke waaj gihn ayug Jeacuue yihre ke bang wudh geedhe giih cuohn ne Geedhe Apaar. Yaa alihng giih ateed nyine ge adog gaahy yi kwaad gihn me wa gihn nu.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jeacuu a'aay ke baabuur udoge ngudo loog naam duohng. Kaano e nyoge me thoohdh wiih ngo acong gene piny utoor kar tiele.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ruohdh wod amaad gihr Judea me nyinge Jearuuj abeehno upahdhe wudh conge nyum Jeacuu
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ne kway wong ngo kobe, “Nyaara, me thiin ne piny kaa atwaany kar wahy tooro ree. Beehni uci ne cub cingi wiihe beere ngo ubodho.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Gihn nu e ge apahdh yooh tiehd keehd Jeacuu ne ci paar nyin.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Keew amahr yaa nu atieg ngo piny, dhaago anudo maa abang atwaanye keter. Dhaago me remo uwuur ree ke run apaar wonge ariow e ngo be cuung.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Run nu ge anahge kaa raahm. Bekihd ngad theehdho me keá tumo, abea e naa kaa adhal atwaanye. Awaahn ni ngo adoohng ke cinge now bang gihn giih anaa yihre cang ge arwaahnyo ke nying atwaany.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Dhaar ni, bang Jeacuu alihngo yihre ke coon. Naa aniide Jeacuu e amoal amahr nyoge piny, e abeehno ke ngahy Jeacuu maahdh. Ge awahnhe buud Jeacuu
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 e ngo agweehge ke cwihnye kea, “Keehd me gweela ke waaro gihre now e atwaany uaay oogo riha.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Nye kaa agweele waahr Jeacuu gweelo e aguoe kaa yoado e wahye aduu ree bang gihn remo acuungo.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Nye kaano acuung reme e naa nye kaa angej Jeacuue ngo kejea tee gihr thiehdh nyoge gihn ree ngaa maa athiehdhe nud! Gihn nu e Jeacuu amaahny ngahye maa apeehye kea, “Yaage! Ngaa e naa agweel an?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Maa abeehr jo waahdhe ngo yihre kob gene, “Ngo be niidi e nyoge yih miid gene kaa jwang piny ne? Yih dog gihn ke peehnyo kii, ‘Ngaa e naa agweel an?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Abea Jeacuu ake maahnyo ke ngaa agweele.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 E dhaar ni ngo aguoe ke modho ubeehne wong maalo nyum Jeacuu maa athube ke teed athiir gihn ayug ree.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Maa akoohb Jeacuue kea, “Nyaara. Cidhi ke yoohm rihi. Yiiho mari yih aboadhe.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 E poohd e Jeacuu urubo ke dhaar ni, e dhog awahnho yihr Jearuuj ke yoohn paare kejea atwaany nyaari adoohng ne gihn me raaj, gihn me nahgi ruohdh ke waahdh ke nyinge tooro.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jeacuu, gihn arob ngo adhaahre maa arube yihr Jearuuj kea, “Yih keá tudo abea yiiho gihri ge nii cwihnyi kejea nyaari thiehdha thiehdho yea ngo keá waari.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kaano e Jeacuu Piihter maa Jeamij kedea Joon umen ge anaa akwanye cog ne yaa bar keehde ne ci paar Jearuuj.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Naa awahnh gene paar ruohdh e ge yuud paajo e ane juj ke lalo.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Kaano e Jeacuu amon wod, maa arube kea, “Wu yuog gihn? Nyethiin kuu athow gihre beehda niine!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 E yaa anaa wod ge angiero kejea gihn me ngahy Jeacuue ke nying thoo tooro.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Naa awahnhe wiih nyethiin e bad ngo atihnge ke maalo maa akoohbe kea, “Nyethiin, ateeda yihri kejea tihng rihi uyedhi maalo.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ke wong kaano e nyethiin a'aj maalo uthube ke waahdh (Rune anahg apaar wonge ariow.)
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Noono, maa arub Jeacuue kejea muoj nyethiin ke cam. Nyoge acwaahng naa aniid gene gihn ayug ree. Abea arob Jeacuue yihr gen kejea keá them gene piny urob gene gihn ayuge yihr nyoge mooge.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.