Lucas 7
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Naa athum Jeacuue ke rob giih ni yihr nyoge cang arumo, e ngo abeehn Kaparnaam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Kaano e jaabidh gihr Roama anudo me yihre anaa ubaahng acielo maa anahg ngad tiihj yihre maa anaa anhyaare keter. Ngo anaa amag atwaany me teege keter maa apude thoo keehd ngo.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Naa alihng jaabidhe bang Jeacuu, e ukihj yaa Judea mooge ge aoohre ke bang Jeacuu ne kwaj wong ngo ubeehne paajo yihre ne thiehdh ubaahng gihn atwaany.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Noono arumo e yaa anaa oohr ge abeehn bang Jeacuu maa akwaj gene wong Jeacuu kob gene, “Jaabidh gihn beehda ngaa me beer, nea kare nud e kea dhiil ngo ke konyo.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Bang gihn yaa paaro ge nhyaare nhyaaro keter, e thiow wod amaad ageere ke nying wan.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Noono arumo e Jeacuu ake cidho keehd gen.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Keehd an thiow kar beehna tooro bangi. Rob lumi uaay atwaany ubaahng gihra.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 A ge niidi kan a beehda ngaa me duohng nyum acaakere kedea nud ke nyoge me doonge nyuma. Nea maano e lum roba ngo dhiil gene kaa tiihyo. Nea a urubo kejea beehn dhaane e ngo ubeehno, aay dhaane e ngo uaay. Thiow nea a urubo yihr ubaahnga kejea tiihy gihn e gihn ngo tiihye tiihyo.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Naa alihng Jeacuue lum ni arob nyine, e ngo ake cwaahng ugaahye ne cohg. Arumo ulog Jeacuue wiihe ke bang amahr nyoge naa awaahdo ke batiene maa akoohbe kejea, “Jo wan! Athiir e ne teeda yihru. Kwaad yiiho me duohng me teeg wa gihr ngaan padh Ujudea kaa kuong ke yoado keew yaa Yijarael.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Batiene naa adoog yaa anaa aoohr jaabidhe ni, e ge yuud ngo e atwaany ubaahng adoohng beer.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Batien ka me thiin kaano e Jeacuu acahg aay keehdo ubeehne geen Nean keehd jo waahdhe tiehd maa nyoge mooge me thoohdh ge anaa anudo thiow.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Nye wong kaano awahnh gene yi geew nu, e Jeacuu ake roohmo keehd nyoge me beehn oogo yi geew e ge kaahn nyedhoohg maa athow. Anahg waahd acielo me men beehda gulo. Amahr nyoge me thoohdh yi geew ge anudo ke dhaar ni.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Kaa aniid Jeacuu Ruohdhe dhaar ni e yea ake ngeero bange ne cohg maa arobe ngo yihr dhaar ni kobe, “Yih keá yuog, mag cwihnyi!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Batiene arumo e Jeacuu acaa bang ngaan athow ni umage gihn akaahne keehde maa acuung yaa abiehdo ne dihl. Maa arub Jeacuue kobe, “Ngaa maa rihj, akoba yihri kaa yedh maalo!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 E nyedhoohg gihn athow a'aj maalo, uthube ke rob maa acub Jeacuue ngo yihr men.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Naa aniid nyoge gihn ayug ree, e lwahr me duohng apahdh rog gen urub gene kob gene, “Wa agamloohngjuog me duohng atuohl kiino! Beehda Juog e naa abeehn ne kony joe.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Gihn nu e gihn atiihy Jeacuue ake nyaay ke bang Judea ke kare cang uwahdhe miehy wong akeewo.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Jo waahdh Joon ngad luogwahy giih atiihy Jeacuue cang ge arob gene yihr ngo. Kaano e Joon nyoge ariow kiin yaae ge acuohne ke bange
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 uoohre gen bang Jeacuu Ruohdh ne peehny ngo, nea en naa ngaa akob kejea ngo ubeehn wale padh en beere ge bar maalo ke koar ngaa akob naa ngo ubeehn.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Naa awahnh gene bang Jeacuu, e ge ake rubo yihre kob gene, “Joon ngad luogwahy e naa aoohr wan bangi kejea peehny wane yihn wale yihn naa ngaan anaa rob kejea ubeehn wale ngaa moogo nud me poohd koar?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Anahg nye wong kaan ni anaa abeehn yaa aoohr Joone ni, e naa athiehdh Jeacuue nyoge me thoohdh me yihr gen anaa atwaanye kedea atiihb ukeehg kedea nyoge maa acoor me thoohdh nying gen ayabe.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Batiene arumo maa abeehr Jeacuue ngo yihr yaa aoohr kobe, “Doogu bang Joon, urubo gihn aniidu kedea gihn alihngu yihre. Nyoge maa acoor, nying gen ayahbo yaa adwaany piny ge ucaahdho yaa rog gen ne dhoob ge athiehdh uaay dhoobe oogo rog gen, nyoge maa amiing yihdh gen ayahbo ulihng gene, yaa athow ge acahr batien thoo kedea Ciig Beer ke puohnyo yihr yaa angoohng.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Med cwihny me duohng yihr ngaa me cwihnye be diiw ke nyinga!”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Naa a'aay yaa anaa aoohr Joone arumo, e Jeacuu alog rob yihr amahr nyoge ke nying Joon kobe, “Ge anaa cidhu yi ukang, wu anaa acaa ne maany gihn? Anahg ubeej me yahng yame yahngo?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Nea padh ubeej e beehda gihn e naa acidhu ne maanye? Ngo anahg dhaano maa angahbo ke waare me ngien gen teeg? Bekihde! Yaa ngaab waare me ngien gen teeg kedea ge beed yi mow, ge beed yihdh miehy ruohdhe.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Abea wu anaa acidho ne maany ngaa me ngihde? Agamloohngjuog ne? Ayiih, ngo beehda agamloohngjuog. Ateed gihn maa athiir yihru. Joon duohng rih agamloohngjuog.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Bang gihn anahg en naa arub Juoge ke nyinge kedea ugweed gihn arob yi kitaab naa,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Teeda teedo yihru, kejea Joon beehda ngaa me ne wong maalo keter yihr kwaad dhaano utaahngo maa anyuol dhaage. Abea keehd maano e ngaa wiihe ne dhe caahn yi dhaahr Juog e ngaan nu wiihe ne maalo rih Joon.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (Kaano arumo, e nyoge ke kar ge cang, keehd yaa gwaay cuol naa alihng gene luub Jeacuu e ngo ayiih gene kejea dhe yoohn anyoadh Juoge beehd athiir bang gihn ge anaa amuoj Joone ke luogwahy.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Abea yaa Paarijea maa yaa apuohny keehd luub yi loohng, ge anaa akweer keehd dhe yoohn agwiir Juoge ke nying gen bang gihn wudh gen kuu anaa amuoj Joone keehd luogwahy.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 “Abea mar yaa upiny awaahn ni kwaad gihn noono e nuu roma gen ree? Ge room kaa gihn?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Moogo e ge uroma ke rog nyethen me luohng luube ke rog gen kar tuuo kob gene,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Kwaad giih nyethen ni ge ne yugu. Maanyu Joon naa abeehne ke puohnye e beehdo e ngaa me cam baahny kedea giih maadh wa kuong ge thihr yi wiihe. Bang gihn giih nu thihr yi wiihe, e ngo akobu kejea beehda atiihb reje ge naa amag ngo.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 A ge adoohng ne dhaano utaahngo, a abeehno ke puohny mara e keew caame maa kuong ge be kwanya maa akoohbu kejea a ngaa maa awaahdh yi cam kedea maadh koongo. Wu arubo thiow kejea gom maga kaa yaa gwaaj cuol kedea nyoge maa awaadh.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Abea roba robo yihru kejea dhe yoohn adiehj tiihy Juoge keehde niid ke rog yaae ge tiihyo.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Gihn nu e ngad Paarijea acielo me nyinge Cimoane Jeacuu acuohne paare ne cam. Noono ubeehn Jeacuue paar nyin ni maa apiih gene ne cam.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Kaano e dhaago maa anudo yi geen ni me beehda ngad adhemuohm, alihnge kejea Jeacuu agoong paar ngad Paarijea. Maa akaabe udhoohmo me yea ne mow me ngwaahy.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Batien kaa abeehne wod kaa anahg nyoge yea e acuungo buud Jeacuu thaahdh tiene, e ngo uyuog. Piih wonge ge ameehge lwaar wudh tien Jeacuu uwuunye tien Jeacuu ke yiehy wiihe uciime gen, batiene e moan ni ngwaahy awuoje wudh tien Jeacuu.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Naa aniid ngad Paarijea, gihn ayug dhaare rih Jeacuu, e ngo ake rubo ke cwihnye kobe, “Nea nyin ne nahg kwaad dhaano maa agamloohngjuog ne cohg, e dhaar ni agweel tiene nea ngeyo kejea beehda dhaago me beehda ngad adhemuohm!”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Maa abeehr Jeacuue ngo kobe, “Cimoan! Ne gihra me daahda ke robo yihri!” Maa abeehr Cimoane ngo kea, “Ngad puohny, rob gihri.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 E Jeacuu ake thubo ke rob kobe, “Nyoge ariow ge anaa anudo maa akahbo kaa amihdho yihr dhaano acielo maa ngad cub amihdhe yihr nyoge. Dhaano acielo kiin yaa ni, anaa akaab kiihye abiihj naa amihdho keehd ngiihny denaar, e ngaan man anaa akaab jiehariow wonge apaar keede naa amihdho.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Batiene arumo e kar coal ngiihny nyin agoohg yihr gen. Ubeehn ngad ngiihny arumo uwuunye nying gen oogo yi wargahng yaa akaab amihdhe beere ge be cahg gene ke coalo. Nea yihn e ngaa kiin gen, e nuu unhyaar ngad ngiihny gihn ni keter?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Maa abeehr Cimoane ngo kobe, “Nea mara e beehda ngaan awiie amihdho me duohng piny yihre, e nuu unhyaar ngo.” Kob Jeacuue yihre, “Ngo angahyi ke beehro ne cohg.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Batiene arumo e Jeacuu wiihe aloge ke bang dhaar anaa bang gen urube keehd Cimoane kobe, “Dhaar kan aniidi ne? Maahny kaa abeehna paajo yihri tihn, a kii goongo ke piih me luoga tiena. Abea tiena ge aluoge ke piih wonge kedea uwuunye gen ke yiehy wiihe.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 A kii naa aloro thiow, naa abeehna, umaahdhi an ke ciimo. Abea maany mar dhaar dhee keá cub piny ke deeh kaa atudo naa abeehna, e tiena ciime ciihmo.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Mow maa acubi yihra tooro, beere wiiha reya reyo keehde, abea maany dhaar, tiena ge areje kaa mow me ngwaahy.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Dhiila kaa arobo yihri ne cohg kejea anyoohne giihe naa atiihye ge awuuny oogo yihre bang gihn nhyaahro gihre duohng keter. Abea ngaan awii gihn me thiin piny yihre, yihre naa nye nhyaahro me thiin mee.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Batiene maa arub Jeacuue keehd dhaar ni kobe, “Adhemuohme giihi ge awuuny oogo cang.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Muudhe e yaa anaa anudo wod, ge ake rubo ke rog gen kob gene, “Beehda ngaa e gihn ge wuuny adhemuohme oogo ni?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Maa arob Jeacuue ngo yihr dhaar kea, “Cidhi ke yoohm rihi. Yiiho mari yih aboadhe.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.