Lucas 7
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NTLH
1 Naa athum Jeacuue ke rob giih ni yihr nyoge cang arumo, e ngo abeehn Kaparnaam.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Kaano e jaabidh gihr Roama anudo me yihre anaa ubaahng acielo maa anahg ngad tiihj yihre maa anaa anhyaare keter. Ngo anaa amag atwaany me teege keter maa apude thoo keehd ngo.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Naa alihng jaabidhe bang Jeacuu, e ukihj yaa Judea mooge ge aoohre ke bang Jeacuu ne kwaj wong ngo ubeehne paajo yihre ne thiehdh ubaahng gihn atwaany.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Noono arumo e yaa anaa oohr ge abeehn bang Jeacuu maa akwaj gene wong Jeacuu kob gene, “Jaabidh gihn beehda ngaa me beer, nea kare nud e kea dhiil ngo ke konyo.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Bang gihn yaa paaro ge nhyaare nhyaaro keter, e thiow wod amaad ageere ke nying wan.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Noono arumo e Jeacuu ake cidho keehd gen.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Keehd an thiow kar beehna tooro bangi. Rob lumi uaay atwaany ubaahng gihra.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 A ge niidi kan a beehda ngaa me duohng nyum acaakere kedea nud ke nyoge me doonge nyuma. Nea maano e lum roba ngo dhiil gene kaa tiihyo. Nea a urubo kejea beehn dhaane e ngo ubeehno, aay dhaane e ngo uaay. Thiow nea a urubo yihr ubaahnga kejea tiihy gihn e gihn ngo tiihye tiihyo.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Naa alihng Jeacuue lum ni arob nyine, e ngo ake cwaahng ugaahye ne cohg. Arumo ulog Jeacuue wiihe ke bang amahr nyoge naa awaahdo ke batiene maa akoohbe kejea, “Jo wan! Athiir e ne teeda yihru. Kwaad yiiho me duohng me teeg wa gihr ngaan padh Ujudea kaa kuong ke yoado keew yaa Yijarael.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Batiene naa adoog yaa anaa aoohr jaabidhe ni, e ge yuud ngo e atwaany ubaahng adoohng beer.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Batien ka me thiin kaano e Jeacuu acahg aay keehdo ubeehne geen Nean keehd jo waahdhe tiehd maa nyoge mooge me thoohdh ge anaa anudo thiow.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Nye wong kaano awahnh gene yi geew nu, e Jeacuu ake roohmo keehd nyoge me beehn oogo yi geew e ge kaahn nyedhoohg maa athow. Anahg waahd acielo me men beehda gulo. Amahr nyoge me thoohdh yi geew ge anudo ke dhaar ni.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Kaa aniid Jeacuu Ruohdhe dhaar ni e yea ake ngeero bange ne cohg maa arobe ngo yihr dhaar ni kobe, “Yih keá yuog, mag cwihnyi!”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Batiene arumo e Jeacuu acaa bang ngaan athow ni umage gihn akaahne keehde maa acuung yaa abiehdo ne dihl. Maa arub Jeacuue kobe, “Ngaa maa rihj, akoba yihri kaa yedh maalo!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 E nyedhoohg gihn athow a'aj maalo, uthube ke rob maa acub Jeacuue ngo yihr men.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Naa aniid nyoge gihn ayug ree, e lwahr me duohng apahdh rog gen urub gene kob gene, “Wa agamloohngjuog me duohng atuohl kiino! Beehda Juog e naa abeehn ne kony joe.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Gihn nu e gihn atiihy Jeacuue ake nyaay ke bang Judea ke kare cang uwahdhe miehy wong akeewo.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Jo waahdh Joon ngad luogwahy giih atiihy Jeacuue cang ge arob gene yihr ngo. Kaano e Joon nyoge ariow kiin yaae ge acuohne ke bange
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 uoohre gen bang Jeacuu Ruohdh ne peehny ngo, nea en naa ngaa akob kejea ngo ubeehn wale padh en beere ge bar maalo ke koar ngaa akob naa ngo ubeehn.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Naa awahnh gene bang Jeacuu, e ge ake rubo yihre kob gene, “Joon ngad luogwahy e naa aoohr wan bangi kejea peehny wane yihn wale yihn naa ngaan anaa rob kejea ubeehn wale ngaa moogo nud me poohd koar?”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Anahg nye wong kaan ni anaa abeehn yaa aoohr Joone ni, e naa athiehdh Jeacuue nyoge me thoohdh me yihr gen anaa atwaanye kedea atiihb ukeehg kedea nyoge maa acoor me thoohdh nying gen ayabe.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Batiene arumo maa abeehr Jeacuue ngo yihr yaa aoohr kobe, “Doogu bang Joon, urubo gihn aniidu kedea gihn alihngu yihre. Nyoge maa acoor, nying gen ayahbo yaa adwaany piny ge ucaahdho yaa rog gen ne dhoob ge athiehdh uaay dhoobe oogo rog gen, nyoge maa amiing yihdh gen ayahbo ulihng gene, yaa athow ge acahr batien thoo kedea Ciig Beer ke puohnyo yihr yaa angoohng.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Med cwihny me duohng yihr ngaa me cwihnye be diiw ke nyinga!”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Naa a'aay yaa anaa aoohr Joone arumo, e Jeacuu alog rob yihr amahr nyoge ke nying Joon kobe, “Ge anaa cidhu yi ukang, wu anaa acaa ne maany gihn? Anahg ubeej me yahng yame yahngo?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Nea padh ubeej e beehda gihn e naa acidhu ne maanye? Ngo anahg dhaano maa angahbo ke waare me ngien gen teeg? Bekihde! Yaa ngaab waare me ngien gen teeg kedea ge beed yi mow, ge beed yihdh miehy ruohdhe.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Abea wu anaa acidho ne maany ngaa me ngihde? Agamloohngjuog ne? Ayiih, ngo beehda agamloohngjuog. Ateed gihn maa athiir yihru. Joon duohng rih agamloohngjuog.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Bang gihn anahg en naa arub Juoge ke nyinge kedea ugweed gihn arob yi kitaab naa,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Teeda teedo yihru, kejea Joon beehda ngaa me ne wong maalo keter yihr kwaad dhaano utaahngo maa anyuol dhaage. Abea keehd maano e ngaa wiihe ne dhe caahn yi dhaahr Juog e ngaan nu wiihe ne maalo rih Joon.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Kaano arumo, e nyoge ke kar ge cang, keehd yaa gwaay cuol naa alihng gene luub Jeacuu e ngo ayiih gene kejea dhe yoohn anyoadh Juoge beehd athiir bang gihn ge anaa amuoj Joone ke luogwahy.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Abea yaa Paarijea maa yaa apuohny keehd luub yi loohng, ge anaa akweer keehd dhe yoohn agwiir Juoge ke nying gen bang gihn wudh gen kuu anaa amuoj Joone keehd luogwahy.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 “Abea mar yaa upiny awaahn ni kwaad gihn noono e nuu roma gen ree? Ge room kaa gihn?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Moogo e ge uroma ke rog nyethen me luohng luube ke rog gen kar tuuo kob gene,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Kwaad giih nyethen ni ge ne yugu. Maanyu Joon naa abeehne ke puohnye e beehdo e ngaa me cam baahny kedea giih maadh wa kuong ge thihr yi wiihe. Bang gihn giih nu thihr yi wiihe, e ngo akobu kejea beehda atiihb reje ge naa amag ngo.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 A ge adoohng ne dhaano utaahngo, a abeehno ke puohny mara e keew caame maa kuong ge be kwanya maa akoohbu kejea a ngaa maa awaahdh yi cam kedea maadh koongo. Wu arubo thiow kejea gom maga kaa yaa gwaaj cuol kedea nyoge maa awaadh.
34 O
35 Abea roba robo yihru kejea dhe yoohn adiehj tiihy Juoge keehde niid ke rog yaae ge tiihyo.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Gihn nu e ngad Paarijea acielo me nyinge Cimoane Jeacuu acuohne paare ne cam. Noono ubeehn Jeacuue paar nyin ni maa apiih gene ne cam.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Kaano e dhaago maa anudo yi geen ni me beehda ngad adhemuohm, alihnge kejea Jeacuu agoong paar ngad Paarijea. Maa akaabe udhoohmo me yea ne mow me ngwaahy.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Batien kaa abeehne wod kaa anahg nyoge yea e acuungo buud Jeacuu thaahdh tiene, e ngo uyuog. Piih wonge ge ameehge lwaar wudh tien Jeacuu uwuunye tien Jeacuu ke yiehy wiihe uciime gen, batiene e moan ni ngwaahy awuoje wudh tien Jeacuu.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Naa aniid ngad Paarijea, gihn ayug dhaare rih Jeacuu, e ngo ake rubo ke cwihnye kobe, “Nea nyin ne nahg kwaad dhaano maa agamloohngjuog ne cohg, e dhaar ni agweel tiene nea ngeyo kejea beehda dhaago me beehda ngad adhemuohm!”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Maa abeehr Jeacuue ngo kobe, “Cimoan! Ne gihra me daahda ke robo yihri!” Maa abeehr Cimoane ngo kea, “Ngad puohny, rob gihri.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 E Jeacuu ake thubo ke rob kobe, “Nyoge ariow ge anaa anudo maa akahbo kaa amihdho yihr dhaano acielo maa ngad cub amihdhe yihr nyoge. Dhaano acielo kiin yaa ni, anaa akaab kiihye abiihj naa amihdho keehd ngiihny denaar, e ngaan man anaa akaab jiehariow wonge apaar keede naa amihdho.
41 Jesus disse:
42 Batiene arumo e kar coal ngiihny nyin agoohg yihr gen. Ubeehn ngad ngiihny arumo uwuunye nying gen oogo yi wargahng yaa akaab amihdhe beere ge be cahg gene ke coalo. Nea yihn e ngaa kiin gen, e nuu unhyaar ngad ngiihny gihn ni keter?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Maa abeehr Cimoane ngo kobe, “Nea mara e beehda ngaan awiie amihdho me duohng piny yihre, e nuu unhyaar ngo.” Kob Jeacuue yihre, “Ngo angahyi ke beehro ne cohg.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Batiene arumo e Jeacuu wiihe aloge ke bang dhaar anaa bang gen urube keehd Cimoane kobe, “Dhaar kan aniidi ne? Maahny kaa abeehna paajo yihri tihn, a kii goongo ke piih me luoga tiena. Abea tiena ge aluoge ke piih wonge kedea uwuunye gen ke yiehy wiihe.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 A kii naa aloro thiow, naa abeehna, umaahdhi an ke ciimo. Abea maany mar dhaar dhee keá cub piny ke deeh kaa atudo naa abeehna, e tiena ciime ciihmo.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Mow maa acubi yihra tooro, beere wiiha reya reyo keehde, abea maany dhaar, tiena ge areje kaa mow me ngwaahy.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Dhiila kaa arobo yihri ne cohg kejea anyoohne giihe naa atiihye ge awuuny oogo yihre bang gihn nhyaahro gihre duohng keter. Abea ngaan awii gihn me thiin piny yihre, yihre naa nye nhyaahro me thiin mee.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Batiene maa arub Jeacuue keehd dhaar ni kobe, “Adhemuohme giihi ge awuuny oogo cang.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Muudhe e yaa anaa anudo wod, ge ake rubo ke rog gen kob gene, “Beehda ngaa e gihn ge wuuny adhemuohme oogo ni?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Maa arob Jeacuue ngo yihr dhaar kea, “Cidhi ke yoohm rihi. Yiiho mari yih aboadhe.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.