Lucas 7
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARIB
1 Naa athum Jeacuue ke rob giih ni yihr nyoge cang arumo, e ngo abeehn Kaparnaam.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Kaano e jaabidh gihr Roama anudo me yihre anaa ubaahng acielo maa anahg ngad tiihj yihre maa anaa anhyaare keter. Ngo anaa amag atwaany me teege keter maa apude thoo keehd ngo.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Naa alihng jaabidhe bang Jeacuu, e ukihj yaa Judea mooge ge aoohre ke bang Jeacuu ne kwaj wong ngo ubeehne paajo yihre ne thiehdh ubaahng gihn atwaany.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Noono arumo e yaa anaa oohr ge abeehn bang Jeacuu maa akwaj gene wong Jeacuu kob gene, “Jaabidh gihn beehda ngaa me beer, nea kare nud e kea dhiil ngo ke konyo.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Bang gihn yaa paaro ge nhyaare nhyaaro keter, e thiow wod amaad ageere ke nying wan.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Noono arumo e Jeacuu ake cidho keehd gen.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Keehd an thiow kar beehna tooro bangi. Rob lumi uaay atwaany ubaahng gihra.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 A ge niidi kan a beehda ngaa me duohng nyum acaakere kedea nud ke nyoge me doonge nyuma. Nea maano e lum roba ngo dhiil gene kaa tiihyo. Nea a urubo kejea beehn dhaane e ngo ubeehno, aay dhaane e ngo uaay. Thiow nea a urubo yihr ubaahnga kejea tiihy gihn e gihn ngo tiihye tiihyo.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Naa alihng Jeacuue lum ni arob nyine, e ngo ake cwaahng ugaahye ne cohg. Arumo ulog Jeacuue wiihe ke bang amahr nyoge naa awaahdo ke batiene maa akoohbe kejea, “Jo wan! Athiir e ne teeda yihru. Kwaad yiiho me duohng me teeg wa gihr ngaan padh Ujudea kaa kuong ke yoado keew yaa Yijarael.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Batiene naa adoog yaa anaa aoohr jaabidhe ni, e ge yuud ngo e atwaany ubaahng adoohng beer.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Batien ka me thiin kaano e Jeacuu acahg aay keehdo ubeehne geen Nean keehd jo waahdhe tiehd maa nyoge mooge me thoohdh ge anaa anudo thiow.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Nye wong kaano awahnh gene yi geew nu, e Jeacuu ake roohmo keehd nyoge me beehn oogo yi geew e ge kaahn nyedhoohg maa athow. Anahg waahd acielo me men beehda gulo. Amahr nyoge me thoohdh yi geew ge anudo ke dhaar ni.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Kaa aniid Jeacuu Ruohdhe dhaar ni e yea ake ngeero bange ne cohg maa arobe ngo yihr dhaar ni kobe, “Yih keá yuog, mag cwihnyi!”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Batiene arumo e Jeacuu acaa bang ngaan athow ni umage gihn akaahne keehde maa acuung yaa abiehdo ne dihl. Maa arub Jeacuue kobe, “Ngaa maa rihj, akoba yihri kaa yedh maalo!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 E nyedhoohg gihn athow a'aj maalo, uthube ke rob maa acub Jeacuue ngo yihr men.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Naa aniid nyoge gihn ayug ree, e lwahr me duohng apahdh rog gen urub gene kob gene, “Wa agamloohngjuog me duohng atuohl kiino! Beehda Juog e naa abeehn ne kony joe.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Gihn nu e gihn atiihy Jeacuue ake nyaay ke bang Judea ke kare cang uwahdhe miehy wong akeewo.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Jo waahdh Joon ngad luogwahy giih atiihy Jeacuue cang ge arob gene yihr ngo. Kaano e Joon nyoge ariow kiin yaae ge acuohne ke bange
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 uoohre gen bang Jeacuu Ruohdh ne peehny ngo, nea en naa ngaa akob kejea ngo ubeehn wale padh en beere ge bar maalo ke koar ngaa akob naa ngo ubeehn.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Naa awahnh gene bang Jeacuu, e ge ake rubo yihre kob gene, “Joon ngad luogwahy e naa aoohr wan bangi kejea peehny wane yihn wale yihn naa ngaan anaa rob kejea ubeehn wale ngaa moogo nud me poohd koar?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Anahg nye wong kaan ni anaa abeehn yaa aoohr Joone ni, e naa athiehdh Jeacuue nyoge me thoohdh me yihr gen anaa atwaanye kedea atiihb ukeehg kedea nyoge maa acoor me thoohdh nying gen ayabe.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Batiene arumo maa abeehr Jeacuue ngo yihr yaa aoohr kobe, “Doogu bang Joon, urubo gihn aniidu kedea gihn alihngu yihre. Nyoge maa acoor, nying gen ayahbo yaa adwaany piny ge ucaahdho yaa rog gen ne dhoob ge athiehdh uaay dhoobe oogo rog gen, nyoge maa amiing yihdh gen ayahbo ulihng gene, yaa athow ge acahr batien thoo kedea Ciig Beer ke puohnyo yihr yaa angoohng.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Med cwihny me duohng yihr ngaa me cwihnye be diiw ke nyinga!”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Naa a'aay yaa anaa aoohr Joone arumo, e Jeacuu alog rob yihr amahr nyoge ke nying Joon kobe, “Ge anaa cidhu yi ukang, wu anaa acaa ne maany gihn? Anahg ubeej me yahng yame yahngo?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Nea padh ubeej e beehda gihn e naa acidhu ne maanye? Ngo anahg dhaano maa angahbo ke waare me ngien gen teeg? Bekihde! Yaa ngaab waare me ngien gen teeg kedea ge beed yi mow, ge beed yihdh miehy ruohdhe.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Abea wu anaa acidho ne maany ngaa me ngihde? Agamloohngjuog ne? Ayiih, ngo beehda agamloohngjuog. Ateed gihn maa athiir yihru. Joon duohng rih agamloohngjuog.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Bang gihn anahg en naa arub Juoge ke nyinge kedea ugweed gihn arob yi kitaab naa,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Teeda teedo yihru, kejea Joon beehda ngaa me ne wong maalo keter yihr kwaad dhaano utaahngo maa anyuol dhaage. Abea keehd maano e ngaa wiihe ne dhe caahn yi dhaahr Juog e ngaan nu wiihe ne maalo rih Joon.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Kaano arumo, e nyoge ke kar ge cang, keehd yaa gwaay cuol naa alihng gene luub Jeacuu e ngo ayiih gene kejea dhe yoohn anyoadh Juoge beehd athiir bang gihn ge anaa amuoj Joone ke luogwahy.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Abea yaa Paarijea maa yaa apuohny keehd luub yi loohng, ge anaa akweer keehd dhe yoohn agwiir Juoge ke nying gen bang gihn wudh gen kuu anaa amuoj Joone keehd luogwahy.)
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 “Abea mar yaa upiny awaahn ni kwaad gihn noono e nuu roma gen ree? Ge room kaa gihn?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Moogo e ge uroma ke rog nyethen me luohng luube ke rog gen kar tuuo kob gene,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Kwaad giih nyethen ni ge ne yugu. Maanyu Joon naa abeehne ke puohnye e beehdo e ngaa me cam baahny kedea giih maadh wa kuong ge thihr yi wiihe. Bang gihn giih nu thihr yi wiihe, e ngo akobu kejea beehda atiihb reje ge naa amag ngo.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 A ge adoohng ne dhaano utaahngo, a abeehno ke puohny mara e keew caame maa kuong ge be kwanya maa akoohbu kejea a ngaa maa awaahdh yi cam kedea maadh koongo. Wu arubo thiow kejea gom maga kaa yaa gwaaj cuol kedea nyoge maa awaadh.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Abea roba robo yihru kejea dhe yoohn adiehj tiihy Juoge keehde niid ke rog yaae ge tiihyo.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Gihn nu e ngad Paarijea acielo me nyinge Cimoane Jeacuu acuohne paare ne cam. Noono ubeehn Jeacuue paar nyin ni maa apiih gene ne cam.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Kaano e dhaago maa anudo yi geen ni me beehda ngad adhemuohm, alihnge kejea Jeacuu agoong paar ngad Paarijea. Maa akaabe udhoohmo me yea ne mow me ngwaahy.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Batien kaa abeehne wod kaa anahg nyoge yea e acuungo buud Jeacuu thaahdh tiene, e ngo uyuog. Piih wonge ge ameehge lwaar wudh tien Jeacuu uwuunye tien Jeacuu ke yiehy wiihe uciime gen, batiene e moan ni ngwaahy awuoje wudh tien Jeacuu.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Naa aniid ngad Paarijea, gihn ayug dhaare rih Jeacuu, e ngo ake rubo ke cwihnye kobe, “Nea nyin ne nahg kwaad dhaano maa agamloohngjuog ne cohg, e dhaar ni agweel tiene nea ngeyo kejea beehda dhaago me beehda ngad adhemuohm!”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Maa abeehr Jeacuue ngo kobe, “Cimoan! Ne gihra me daahda ke robo yihri!” Maa abeehr Cimoane ngo kea, “Ngad puohny, rob gihri.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 E Jeacuu ake thubo ke rob kobe, “Nyoge ariow ge anaa anudo maa akahbo kaa amihdho yihr dhaano acielo maa ngad cub amihdhe yihr nyoge. Dhaano acielo kiin yaa ni, anaa akaab kiihye abiihj naa amihdho keehd ngiihny denaar, e ngaan man anaa akaab jiehariow wonge apaar keede naa amihdho.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Batiene arumo e kar coal ngiihny nyin agoohg yihr gen. Ubeehn ngad ngiihny arumo uwuunye nying gen oogo yi wargahng yaa akaab amihdhe beere ge be cahg gene ke coalo. Nea yihn e ngaa kiin gen, e nuu unhyaar ngad ngiihny gihn ni keter?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Maa abeehr Cimoane ngo kobe, “Nea mara e beehda ngaan awiie amihdho me duohng piny yihre, e nuu unhyaar ngo.” Kob Jeacuue yihre, “Ngo angahyi ke beehro ne cohg.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Batiene arumo e Jeacuu wiihe aloge ke bang dhaar anaa bang gen urube keehd Cimoane kobe, “Dhaar kan aniidi ne? Maahny kaa abeehna paajo yihri tihn, a kii goongo ke piih me luoga tiena. Abea tiena ge aluoge ke piih wonge kedea uwuunye gen ke yiehy wiihe.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 A kii naa aloro thiow, naa abeehna, umaahdhi an ke ciimo. Abea maany mar dhaar dhee keá cub piny ke deeh kaa atudo naa abeehna, e tiena ciime ciihmo.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Mow maa acubi yihra tooro, beere wiiha reya reyo keehde, abea maany dhaar, tiena ge areje kaa mow me ngwaahy.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Dhiila kaa arobo yihri ne cohg kejea anyoohne giihe naa atiihye ge awuuny oogo yihre bang gihn nhyaahro gihre duohng keter. Abea ngaan awii gihn me thiin piny yihre, yihre naa nye nhyaahro me thiin mee.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Batiene maa arub Jeacuue keehd dhaar ni kobe, “Adhemuohme giihi ge awuuny oogo cang.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Muudhe e yaa anaa anudo wod, ge ake rubo ke rog gen kob gene, “Beehda ngaa e gihn ge wuuny adhemuohme oogo ni?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Maa arob Jeacuue ngo yihr dhaar kea, “Cidhi ke yoohm rihi. Yiiho mari yih aboadhe.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.