Lucas 19
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Batiene arumo e Jeacuu anaa beehno e caahdh kaa waahdhe maa acore yi geen Jeriiko.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 E nyin moogo me nyinge Jaciihw anahg ngaa maa alony keter bang gihn e naa anahg ruohdh yaa gwaay cuol.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Kedea thiow ngo anaa beehdo e daahd dhe yooh me niide Jeacuu. Abea dhe yooh maa anaa ayoade atooro maa aniide ngo bang gihn nyoge giih anaa ke caahdho tiehd keehd Jeacuu ge anaa thoohdho. E thiow Jaciihw anaa anahg ngaa me cieg.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Arumo batiene naa amodhe ngo wa gihn nu kejea ka me niide Jeacuu tooro nea e ucuungo kiin nyoge kaano, e amoon wong maalo ke ngweej, uyedhe wiih yaadh maa anaa thaahng yooh beere Jeacuu niid niido beer mee. Bang gihn anaa angahye kejea Jeacuu ukahnho ke thar yaadh gihn ni anaa ayedhe wiih ngo.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Gihn nu arumo naa awahnh Jeacuue thar yaadh e Jeacuu ke ngude e naa amaahny maalo bang Jaciihw maa arube yihr ngo kobe, “Jaciihw, yih aniida laar beehn piny. A beehda weehno paari tihn noono.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Batiene arumo e ngo alaar yihnh piny wiih yaadh ubeehne ke bang Jeacuu e cwihnye amihno ne cohg.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Gihn nu e angey nyoge ngeyo kejea Jeacuu kaa abeehn paar Jaciihw ne cam. Arumo maa athub nyoge cang ke ngoan ke cwihny gen kob gene, “Nyin abeehn paar ngaa me raaj ke ne gihn, adhaahr unahge weehno gihre ke ne diih?”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Noono e Jaciihw ayedh maalo maa acuunge urube yihr Jeacuu kobe, “Ruohdh! Goan giiha cang giih ne yihra ni, ge dhiila kaa paahngo ucuba mooge yihr nyoge maa angoohng. Kedea thiow nea kwaad dhaano me gihre anaa cama, e ngo dhiila kaa coalo yihre ukaale wiih gihn acama tiel angween.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kobe, “Kar bodho abeehn wudh yaa paan kan tihn ke kar gen. Beehda kare bang gihn ngad paan ni thiow beehda kwaar Abraahm ke ngude.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Bang gihn a, ge adoohng ne dhaano utaahngo a abeehno upiny kan, a abeehn ne daahd yaa arwaahnyo, uboadha gen thiow.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Maano e nyoge ge lihng gihn arob Jeacuue ni, e Jeacuu abar maalo ke rob keehd ucaale naa aniide ngo kejea ngo adoohng cahng ke geen Jeruucalem. E thiow bang gihn nyoge wudh ge anaa apar gene kejea ka beehn Juog ne luny yaa Yijarael oogo yi cing yaa mahn giih gen, ngo adoohng cahng.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Maa arub Jeacuue kobe, “Yaage! Dhaano maa anahg waahd ruohdh anaa abeehn ne aay e ngo caa paajo moogo beere ngo ke kwanyo ne ruohdh yea. Nea ngo ke kwanyo ne ruohdh e uduuo.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Abea e poohde e kuu a'aay nu e yaa tiihj giihe apaar ge akuonge ke cuohno bange. Naa abeehn gene bange, e ngiihny ge akwaane yi cing gen kejea na low gene thaajir ke yugo ke ngiihny nu, uwahdhe ka uduue.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Abea nyin ni anaa abeehde e ngo anaa amaan paaje keter. Arumo e yaa paajo nyoge mooge abeehn gene ke ne oohr batien nyin ne rob ngo kejea ge be daahd uyug nyin ne ruohdh.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Naa aci nyine ne duuo, e aduuo e ayug ne ruohdh. Batiene e yaa tiihj giihe naa acube ngiihny yihr gen ge acuohne ke bange ne nyoadh ngiihny ayoad gene yi thaajir.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Gihn nu e ngad umodho abeehn urube yihr ruohdh kejea, ‘Ruohdh a alog tiihj keehd ngiihny awii piny yihra ukaar wudh gene tiel apaar.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 “Maa abeehr ruohdhe ngo kobe, ‘Yih aniida ne ngad tiihya me beer keter. Yih gaahna gaahno bang naa angahyi gihn thiin naa acuba yihri ke maa. Awaahn ni yih ruohdh wudh geedhe apaar.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Keehdo e ngaa man acahg beehn wong maalo maa arube keehd ruohdh kobe, ‘Ruohdh! Ngiihnyi naa acubi yihra, ge acahg koad keehd abiihj mooge keehdo.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 “E ngo acahg ruohdhe kaa beehro yihr nyin kobe, ‘Beer! Yih acuba wudh geedhe abiihj ne ruohdh!’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Batiene e dahg yaa tiihj giihe ake beehno maa arube yihr ruohdh kobe, ‘Ruohdh ngiihny giih naa acubi yihra ge gen. Ge anaa abahya keehd jwaahd waaro ugoohla ge piny,
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 bang gihn yih beehda ngaa me raaj, caahn e a atud ke nying gihn ngahya kejea yih beehda ngaa me poodh yeyi akuohng keter. Beehda gihn me ke robo kejea mari, gihn me padh gihri kobi nahge gihri. E kar piny me dhe kweeyi kii com yea, kobi nahge gihri me yihn ne kaj ngo.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Gihn nu maa abeehr ruohdhe ngo yihre kobe, ‘Nyieh! Ngahy ngo kejea yih luga kaa lumi naa abeehn oogo yi dhii. Bang gihn aniida ne cohg kejea yih ka beehda ngaa me raaj ne ciihdh ciihdh! Wa kaano arobi ngo ke dhii upari ngo ke wiihi kejea yeya poodh kedea urobi ngo kejea kwaad gihn me cinga kaa jag ree e naa gihn roaja kejea beehda mara. E thiow kobi puohdho me kaa dooyo beehda e naa mara ne daahda ke kaya.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Beehda gihn e naa amahn yihn ke cub ngiihnya yihr yaa beeng unyuol gene yihra ke mooge beere ge ukaar yihra unahg gene jwahg?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Maa arobe ngo yihr nyoge naa ake cuung cang kobe, ‘Kahlu ngiihnya noono oogo yi cinge ucub gen yihr ngad tiihya ge wudh ngiihnye akaar tiel apaar.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Muudhe e ngo abeehr yaa anaa ake cuunge yihr ruohdh kob gene, ‘Abea nye ruohdh, wa nyin nu ngiihny giihe wudh ge akaar tiel apaar!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Maa abeehr ruohdhe ngo yihr gen kobe, ‘Kwaad ngaa yihre ne nyepiny e mooge me thoohdh udhay wiih man nud yihre. Abea ngaa toor gihr nyepinye yihre, keehd gihn anaa yihre, ukaab udoohnge ke cinge now.’
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Maa acahg ruohdhe ngo ke robo keehdo kobe, ‘Kahlu yaa anaa akweer keehd an kob gene ge be daahd an udoohnga ne ruohdh, beehnu keehd gen yihra, unahgu gen nyuma kan.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Batien kaa arob Jeacuue gihn ni, e ngo ake aay umoone wong maalo nyum nyoge e ngo caa geen Jeruucalem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Naa awahnhe buud paan cuohn ne Bedhpeag kedea paan cuohn ne Bathany, wiih good Ulihbe, e nyoge ariow kiin jo waahdhe ge aoohre ke wong maalo nyume kobe,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Cidhu paan cuudi nyumu abea ge wahdhu, e akaja, me dhaano kuu akuong paahr wiihe uyoadu e ngo amag piny. Goonyu ngo ukahlu ngo yihra kan.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Nea wu ke peehnyo kejea goonyu ke ne gihn, kea rubu kejea, ‘Ruohdh e ne daahd ngo.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Gihn nu arumo e yaa ni ge apahdh yooh maa ayoad gene giih nyepinye wa kwaad ka arob Jeacuue ngo yihr gen.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Kaa athub gene ke goony akaja arumo, e ngad akaja ake rubo yihr gen kobe, “Gihn e ne goonyu nyaa akahnya ke nyinge?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 E ngo abeehr gene beehro yihr nyin kob gene, “Beehda ruohdh e ne daahd ngo!”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Batiene e ngo akahl gene kahlo yihr Jeacuu. Maa apeedh gene waay gen wiih nyaa akahny ni arumo, uthany gene tien Jeacuu ke maalo upaahr Jeacuue ke wiihe.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Abea nye kaano anaa acaahdh Jeacuue caahdho keehd akaja nu, e nyoge waay gen apeedh gene piny ke bang yi yooh.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Ge awahnh Jeacuue ka me cahng ke kaa beehn yoohe uluunge piny ke wiih good ulihb e amahr jo waahdhe cang ge athubo e doohn gen atihng gene maalo e ge poong Juog ke nying amahr giih teeg thoohdh naa aniid gene ke nying gen.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Dooj Juoge ruohdh ge abeehno ke yoohn Paar Maalo.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 E yaa Paarijea naa anudo kiin akuud nyoge ge ake rubo yihr Jeacuu kob gene, “Ngad Puohny cuow jo waahdhi uleng gene!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Yaage ateed gihn maa athiir yihru kejea nea ge ulengo e leele ge ukwaago!”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Naa awahnh Jeacuue ka me cahng mee keehd geen Jeruucalem kedea naa amaanye ngo uboare ngo beer mee, e piih wonge ake wojo kaano.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Noono e ngo ake rubo kobe, “Jeruucalem! Koba nea kwaad giih anaa agwiir Juoge yihri ke nying kar doohr gihri, ge nii ngahyo tihn, e ngo ne nahg gihn me ne beero! Abea maahny kaa kan Juoge giih ngo yihri, dhe yooh me niidi gen tooro keehdo!
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Abea cahng anaa acub Juoge piny ke nyingi ni, ngo ubeehn yihri cahng moogo, ubeehn jo mahn ke yihn uciel gene yihn piny ke ngahy roog. Kedea thiow yih ukoy gene oogo kar keedi, udiehl gene dhog yiehdhe cang oogo yihri. Ka me thiin muu uwii gene naa apuogo yihri utooro.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Yaa mahn giihi yih uthuohm gene piny cang ne jog jogi, utoor wong leelo acielo muu uwii gene piny e ngo kuu ajog gene. Leel man upahdh wiih wad gen, utoor kihd leelo keehdo me cuung e keede ne weey weey. E joi thiow ge unahg cang, bang gihn yih akweer keehd an, a ngaan anaa aoohr Juoge bang ubeehna ne boadh yihn.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Kaano e Jeacuu amon yi laaro gihr Wod Juog Jeruucalem, uthube thubo ke riem yaa thaajire oogo yi goan laaro.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Kaano e ge rieme e ngo urubo thiow keehd gen kobe, “Ngo beehda gihn maa agweed yi kitaab Juog kejea,
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ubar Jeacuue ke maalo ke puohny gihre ke nying nihn e puohny nyoge yi laaro gihr Wod Juog. Batiene arumo e jo doong yaa lam kedea yaa loohng kedea jo doonge paajo, ge ake mahdo beere dhe yooh daahd gene daahdo unahg gene Jeacuu.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Abea e dhe yooh maa ayoad gene tooro, bang gihn nyoge wudh ge anaa acub gene piny ne cohg ne lihng giih Jeacuu naa arobe robo.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.