Gálatas 2
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NTLH
1 Batien run apaar wonge angween yi waahdh umodho, e naa ado'a Jeruucalem e a caahdh kaa Barnaba. Tiihtuj anaa ake caahdho keehd wan thiow.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 A acidho bang gihn Juog e naa arob ngo yihra. Yaa amaad maa ayug wane, wa keed wan keehd yaa doonge kiin jo oohr dhe yoohn puohny Ciig Beer yihr yaa padh Judea ngo arob yihr gen. A arubo ke nying puohnya yihr gen, bang gihn ka moogo gihn abeehda e ngo tiihya tiihyo wale gihn tiihya awaahn ni ngo be nhyaar gene, noono e gihr nying gihn atiihya ngo tooro.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ngad waahdha e nyinge Tiihtuj, keehd maa anahge Ugriihg, e ngo kuu anaa arob jo doong yaa yiihoe kejea dhiile ke thoamo,
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 keehd maa anaa arob nyoge mooge ngo kejea dhiile ke thoamo. Yaa nu adaahd ngo ke thoamo ge beehda yaaj me kang nyoge kejea ge yaa akuud. Ge beehda nyoge me yug giih wong uraab ne ngahy kaa ayoado laahw wihj ke nying Jeacuu Kriihjto. Ge daahd won udoohngo ne baahng giih loohnge giih yaa Judea.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Abea beere adiehj rob Ciig Beer yoadu yoado wa kare, e giih adaahd gene ge kuu ayiih wane ne lihg lihgi.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Abea yaa kob naa ge naa jo doong yaa akuud gihn me nhyaahn maa arob gene yihra atooro naa anaa anahg wane yaa amaad. Nea ke kur mara e ngaa me duohng wale ngaa me thiin e gihn me roba ke nyinge tooro. Juog dhaano be puoje kaa nying gihn baahre wale gihn ciege.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Gihn me nhyaahn maa arob jo doonge yihra tooro abea ngo ayiih gene kejea Juog e naa akwany an ne puohny Ciig Beer yihr yaa padh Judea neehn kaa akwanye Piihter ne puohny Ciig Beer yihr yaa Judea.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Tee Juog e naa ameehg an doohng ne ngad puohny Ciig Beer kiin yaa padh Judea, wa kaa aweehg tee Juoge Piihter doohng ne ngad puohny Ciig Beer kiin yaa Judea.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jo doong kiin jo oohr ge cuohn Jeamij maa Piihter kedea Joon, naa angey gene ngo kejea muuny Juog acube yihra ne puohny Ciig Beer, e cing wan keehd Barnaba amag gene ne nyoadh ngo kejea wa anweehd tiihy puohny Ciig Beere ke gen. Maa ayiih wane ngo kejea an kedea Barnaba wa utiihyo kiin yaa padh Judea kedea ge utiihyo kiin Judea.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Abea keehd maano e nyepiny acielo arob gene kejea tiihy wane ngo yihr gen. Gihn ngo beehde kony yaa yiiho giih angoohng ge beed yi geen Jeruucalem. Lum nu anhyaara bang gihn e naa gihra me nhyaara ke tiihyo ne cohg.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Naa abeehn Piihtere yi geen Antiog ne leehwo, wa anaa aroohmo thiow ucaya ngo nyum nyoge bang gihn awuohj ayuge.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Piihter ayug awuohj gihr koy rog oogo kiin yaa padh Judea. Ngo anaa ake cahmo now keehd yaa padh Judea naa apoohde e yaa Judea maa yaa ayiiho, ge anaa aoohr Jeamije, ge kuu awahnho. Abea naa aci yaa Judea giih ni ne wahnho, e Piihter ree akoye ke oogo kiin yaa padh Judea bang gihn ngo atud yihr yaa Judea ge koohbo kejea yaa padh Judea ge dhiil kaa athoamo.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Yaa Judea mooge maa yaa ayiiho yi geen Antiog thiow ge anahg lwahre ungoor gene gihn ayug Piihtere. Keehd Barnaba ke ngude ree amade bang gen bang gihn ngo atud.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Naa aniida ngo e ge tiihy gihn me be roohm ke Ciig Beer, e a ake rubo yihr Piihter nyum nyoge cang kaa, “Piihter ngahyi keree kejea yih beehda Ujudea, abea yih anaa beehdo kaa dhe yoohn beehdo gihr yaa padh Judea! Awaahn ni, yih daahd yaa padh Judea ke thiel yi dhe yoohn beehdo gihr yaa Judea ne?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 “Kaa ngo ne cohg, wa beehda kwaay Judea. Wa padh kwaay yaa padh Judea ge cuohn Judea ne yaa adhemuohm ke nying gihn kwihy gene loohng Juog.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Ngo ngahyo kejea dhaano yug Juoge naa abiohgrwaal kaa nying yiih Jeacuu Kriihjto, abea padh ke nying gihn tiihye ke loohng Juog. Caahn e wo thiow, wo ayiiho beere wo yug Juoge yugo naa abiohgrwaale ke nying gihn ayiiho Jeacuu Kriihjto, abea padh ke nying gihn tiihyo ke loohng Juog. Juog dhaano be kuonge ke yugo naa abiohgrwaal ke nying loohng.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 “Nea wo daahd Juog uyuge won naa abiohgrwaale ke dhe yoohn Jeacuu, e nyoge mooge niid gene niido kejea yihdh loohnge mooge ge adhahlo. Abea ne dhahl yihdh loohng mooge, e wo adoohng ne yaa adhemuohme yi nying yaa Judea. Noono e deeh toohd rob gene robo kejea puohny Jeacuu nyoge yuge yugo ne yaa adhemuohm abea gihn nu beehda toohd.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Gihn nud, padh puohny Jeacuu e ne yug nyoge ne yaa adhemuohm. Gihn yug nyoge ne yaa adhemuohm beehd udog dhaane ne tiihj keehd loohng me ngahy dhaane kejea gihn me kony gene tooro.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Nea ke kur wuor loohng Judea, e a uroomo wa ngaa maa athow bang gihn a padh ubaahng loohng nu keehdo. A adoohng wa ngaa maa athow beere a beehdo kaa dhe yoohn ateed Juoge. Kedea a athow tiehd keehd Jeacuu ngahy yaadh maa ariihw bang gihn loohng Judea a be tiihyo ke gen wa Jeacuu ge be tiihyo ke loohng Judea.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Wahy giih ne riha padh giiha, abea ge beehda giih Jeacuu, bang gihn a kuow awaahn ni kaa nying gihn ayiiha Waahd Juog ngaa anhyaar an keraahyo adhaahr uthowe ke nyinga.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Muuny Juog ne doohng naa abiohgrwaal keehde ayiiha ne cohg: a be kweer keehde. Abea nea dhaano doohng naa abiohgrwaal ke Juog kaa nying tiihj gihn rob loohng Juoge e gihn maa athow Jeacuue ke nyinge tooro.”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.