Atos 7
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Batiene e Ngaa duohng yaa lam Yijtepen apeehnye peehnyo kejea, “Ngo adiehr kejea yih arubo kii Wod Juog utoar Jeacuue maa loohng Moaje ge uwaare ne?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Maa athub Yijtepene ke duog wudh giih arob ree kea, “Yih ngaan duohng kedea wu jo doonge maa wu ge weehw wan, giih arob riha ge beehda toohd. Abea nyingu akwaya ne lihng giih roba yihru ni. Giih ngo ge beehde e ge ngahyu thiow. Juog ge duohng kedea e poong ni be beehdo kii Wod Juog cog. Bang gihn ree keá naa nyoadho yihr Abraahm kii wod kedea ree keá naa anyoadho kii piny ni beedo awaahn ni. Juog ree anyoadhe yihr Abraahm ke piny Mecopotaamya maano e Abraahm poohd kuu anaa abeehn geen Ahran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Kob Juoge yihr Abraahm kea,
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Adiehr muon, Abraahm abeehn ne aay Kahldea ubeehne piny Ahran. Ahran e naa kaa athow wur Abraahme yea. Batien kaa athow wahne e ngo abeehn Juoge ne kaabo udaage Abraahm piny gihn beehdo yea awaahn ni. Piny gihn cuohn ne Kanaan.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 E naa abeehn Abraahme ne beehdo yi piny ni, e yihre atooro nyethen. Keehd maa atoor yihre nyethen, e ngo anaa arob Juoge yihre kejea piny ucube yihr Abraahm, batiene nea ngo uthoo e piny ngo udoohng yihr nyethene. Piny me buu cahg ke kaab oogo yihr gen. Thiow ge anaa abeehd Abraahme kaano e yihre atooro keehd nye piny me thiin maa acub Juoge yihre ne pinye.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Anaa arob Juoge yihre kea,
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Abea a uyedh maalo thiow rog gen
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Juog thoam abeehne ne yugo wa gihr nyoge maa amaadh remo ne nweehd Abraahm maa nyethene ke Juog. Noono e naa kaa abeehn Abraahme uthoame Yijaag waahde batien nihn abiihjbedahg naa anyuole. Ubeehn Yijaage uthoame Jeakob waahde. Jeakob thiow waahde apaar wong ariow, ge beehda ge kuowo, ge athoame.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Jeakob yihre anaa waahde me nyinge Jocebe. Naa adoohnge ne nyedhoohg maa adoongo e wuud wahn ngo abeehn gene ne tiilo bang gihn kwaad giih teed Jocebe ge kuu apahdh yi cwihny gen. Cahng man, Jocebe akwahg gene piny ungeew gene ngo oogo ne baahng yihr nyoge me caa Micihr. Jocebe adog ke ngeew oogo ne baahng yihr ngad Micihr.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Abea Juog wonge keá log oogo rih Jocebe, e beehde kar bahng. Maa abeehn Juoge umeehge Jaah gihr Micihr nhyaar Jocebe ke nying teeg wonge maa ngahy luube naa acub Juoge yihre. Noono uyug Jaahe Jocebe ne ngaan duohng yaa batiene me e ne cong caame me kan ne kony nyoge yi kahj gihn ubeehn ni. Anahg Jocebe e naa anaa teed ngo yihr Jaah kejea deeh kahj me duohng upahdh yi paajo. Kahj muu ubang nyoge ke run me thoohdh.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Naa abeehn deeh kahy ngo, e nyoge abange ke bang Micihr kedea piny Kanaan ka beedo awaahn ni. Noono ubang kahje ge kuowo naa abeed Kanaan keraahyo, utoor ka maa ayoad gene cam yea. Abea caame giih acong Jocebe ge anudo Micihr keehd maa atoor gihn maa acieg ke run me thoohdh.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Naa abeehn Jeakobe ngo ne lihngo kejea caame ge nud Micihr e waahde, ge beehda ge kuowo naa acoon, ge aoohre Micihr. Naa awahnh wuud mene Micihr, e Jocebe giih waal ayuge ubahnge ree keá teedo yihr gen. Naa ayoad wuud mene caam adaahd gene, e ge ake doog. Caam akahl gene ge e caa ne thumo, e ge adog kahj ke naah.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Noono udog Jeakobe waahde ke oohr Micihr keehdo. Yi riown waahdh gen, e naa abeehn Jocebe upahe gen oogo, naa ateede ree. Kaano arumo, e naa beehn Jaahe ne ngahy ngo kejea Jocebe yihre ne wuud men Kanaan.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Maa aoohr Jocebe dhog bang wahn kejea, ‘Robu ngo yihr wura kejea beehne en maa yaa paare cang.’ Noono uaay Jeakobe ke nyoge jiehadahg wonge apaar wonge abiihj ne ci Micihr.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 E naa kaa anaa abeehn Jeakobe maa waahde ne beehdo piny Micihr noono. Ge abeehdo Micihr ke run me thoohdh uwahdhe kaa agwag gene uthow gene.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Batiene e Jeakob abeehn ne thoo naa agwage maa akoany waahde ngo yi piny maa naa angeew Abraahme bang waahd Ahmor. Naa abeehn waahd Jeakobe ne thoo thiow, e ge anaa akoany piny moogo me nyinge Ceacehm.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Ge kuowo ge abeehdo Micihr ke run me thoohdh mee maa akoad gene keraahyo.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Anahg kaano akoad gene keraahyo, e naa aluuny Jaahe mooge wiih koom. Giih beeye ge anaa atiihy Jocebe ge keá lihngo naa athere bang gihn cwihnye atooro ne yug gihn me beer yihr ge kuowo ge beehda kwaay Jocebe maa kwaay ge wuud men.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Jaah gihn aluuny wiih koom, giih me reje ne cohg ge atiihye rog ge kuowo. Ge ayuge ne baahng me tiihyo yihre. Thiow cwihnye kuu amedo ke nying gihn athoohnh ge kuowo. Noono maa ateede lubo kejea nea nyethiin cuow me nyuol, e kea thoohre yi naam duohng. Giih rog gen ayug gene wa kaa anaa agweehg Juoge. Anaa agweehg Juoge kedea urobe ngo yihr Abraahm kejea e ubeehn ne lwahg kwaay Abraahm ukahle gen oogo kar bahng.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “Kaano anaa athoohr nyedhoohy yi naam nu, e naa kaa anaa anyuol kuowo gihn duohng, e nyinge Moaje. Ngo anaa abeehn Juoge ne kwanyo ne gome. Moaje anahg nyedhoohg maa awuob ne cohg, e naa gihn akan ge wahne ngo paajo ke dwahde adahg e ngo be nyoadh gene beere e be thoohr yi naam.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Kaano e naa abeehn nyaar Jaahe ne yoad Moaje maa akaabe ngo bang gihn ngo anhyaare maa apiidhe ngo ne nyethiine.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 E naa kaa abeehn Moaje ucuohne ne kwaar Jaah kii ngo kedea upuohnye wa ka puohny nyethiin ngaa me duohng yi paajo. Noono udoohnge ne dhaano me lume ke wuoro ke nying teeg wonge kedea ke nying ngahy rob.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Naa anahg run Moaje jiehariow, e wiihe apare ne liew jo paar gen yaa Yijarael.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Naa awahnh Moaje e dhaano acielo ayuude e ngo bang ngad Micihre bango maa abeehn Moaje ne coal kar ngad paar gen uwahdhe kaa anahge Umicihr.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ngahda ngo dhiilu kaa ngahyo kejea ngo abeehn Moaje ne ngeyo kejea Juog daahd dhe yooh ke gwiiro unahge en nuu uluny yaa Yijarael oogo kar bahng.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ruuwow e Moaje yaa Yijarael kar ge ariow ge ayuude e ge ukag. Noono utume gen ke joago e urubo yihr gen kea, ‘Gihn e ne bangu rogu abea wu beehda nyethea yej.’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “E nyin anaa ne bang wad gen ake kweer ke lum Moaje maa ajwange ngo kobe, ‘Ngaa ne cohg e naa acub yihn nyum wan ne ngaa duohng yaa lam?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Yih daahd unahgi an wa kwaad gihn awaahro naa anahgi Umicihr ne?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Naa angey Moaje ngo kejea gihn anahge Umicihr piny amore, e ngo agoohd piny Midyan ne beehdo keew aleye. Moaje abeehdo kun nu ke kar run me thoohdh uwahdhe kaa anyoohme unyuol ciihe ke waahd ariow.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Cahng man, maano e Moaje rune ge jiehariow Midyan e ngo anaa buud good Ciihna yi ukang. Cahng nu e Juog ake beehno umeenye yi bungo me ne buud good wa maaj e ne waang ngo.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moaje wiihe amuum naa aniide kwaad gihn nu. Abea gihn kea e daahd nyiigo beere kwaad gihn ngo beehne ke ne niido ke ka me cahng ni, e duon Juog alihnge lihngo e urubo yihre kea,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Moaje, a naa Juog gihn wuor Abraahme maa Yijaag
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Maa abar Juoge maalo ke rob yihr Moaje kea, ‘Kahl wuor giihi noono oogo yi tieni bang gihn ka cuungi yea, beehda Piny Juog.’
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ubare ke maalo ke rob kobe, ‘Lihng gihn roba yihri ni beer mee. Giih ajohro naa ayoad jo'a, yaa Yijarael, piny Micihr ge aniida ke wonga. Kaa akaahn yaa Micihre gen ke cing nyooro aniida thiow. Lan gen e naa alihnga e naa gihn abeehna wiih piny beere ge lunya ke oogo kar bahng. Awaahn ni, yih oohra ne kahl jo'a oogo Micihr.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Moaje e naa akweer yaa Yijaraele keehde ni, ge anaa arub gene kejea, ‘Ngaa e naa acub yihn nyum wan ne ngaa duohng yaa lam,’ e naa ngaa akwany Juoge ne ngaa duohng yaa lam yihr gen: ngaa me lwahg gen oogo kar bahng piny Micihr. Ge arom Moaje ke lwahg oogo ke kuny mar wuohnjuog gihn abeehn ne meeny yi bungo wa maaj e ne waang ngo.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Anahg Moaje e naa akahl gen oogo Micihr, e tiihy giih me thoohdh me teeg me gaahy nyoge ke bang koohr Naam Kwaar kedea ke kar run jiehariow e ge cor yea ukang.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Anahg Moaje e naa arubo yihr ge kuowo ke nying Jeacuu kea, ‘Juog arubo kejea agamloohngjuog uoohre yihru cahng moogo. Agamloohngjuog maa ngad tien paaru muu uroomo ke an.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Anahg Moaje e naa ngaa anaa arob Juoge loohnge yihre wiih good Ciihna. Loohnge giih dhiilo tiihj ke gen. Ngahyu thiow kejea ge kuowo ge anaa thar good Ciihna ne koar Moaje.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Anahg Moaje gihn ni e naa adhaahr ge kuowo ke koar ngo kedea ukweer gene keehde kaano apoohde e ne wiih good. Ge akweer kejea Moaje padh ruohdh gen kedea ge daahd udo gene Micihr.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Gihn nu e ge arubo yihr Aaron kob gene, ‘Moaje umiihu, gihn ayug ree yihre maalo wiih good ngo kwihy wane. Nea neehn maano kea doohngi ne ruohdh wan kedea thaahdh gihn me wa muor unahge e naa juog wuor wane.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Kaano e naa ayoad gene gihn me room ke muor uthaahdh gene ngo. Maa anahg gene gihr remo piny ne kweehr muor gihn athaahdh gene ne juog gihr gen. Maa uyoad gene deeh yaay me duohng keter maa ayug gene ngo ke nying gihn athaahdh gene ke cing gen naa amihn cwihny gene rih ngo.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Naa aniid Juoge ngo kejea ge kuowo ge daahd wuor yiehdhe giih wuor aleye e cwihnye arahnyo. Cwihnye arahnyo uloge wonge oogo rog gen uwiie gen ne wuor kwaad giih gen noono wa ciehr kedea kwaad giih mooge me nii maalo. Juog coon anaa arubo ke nying gihn atiihy ge kuowo ree yi kitaab gihn agweed agamloohngjuog me nyinge Amoje. Gihn akweer gene ke wuor Juog unahge yiehdhe giih aleye ge ne wuor gene. Anaa akob Juoge kea,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Abea ka beehda toohd.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Ngahyu cang kejea ge kuowu giih wuor Juog ge na yug gene ke ka na cub abug yea. Ngo anahg abug me duohng me nyoadh ngo kejea Juog nud keehd yaa Yijarael. Juog e naa anyoadh kaa ageer abug gihn nu kii ngo yihr Moaje.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ngahyu thiow kejea keehd ge kuowo, e ngaa duohng gen anahg Jocwa, Juog puud ne wuor gene ke kar abug.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Deabid kuowo anaa adaahd ugeere wod me wuor Juog yea.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Abea anahg Caloamon e naa abeehn ne geer wod me wuor Juog yea: wod anaa daahd Deabide ke geero.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Giih nu cang ge beehda athere me ngahyu. Abea a adaahd uteeda ngo yihru ne cohg kejea Juog gihn wuoro, e beehd yi Maalo Paare, be beehd yihdh wuude me geer ke cing dhaano utaahngo wa kwaad wuud ageer ge kuowo. Anaa arob agamloohngjuoge kejea Juog arubo kobe,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Maalo e naa koom me piiha wiihe
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Ngahda an naa ayug kwaad giih nud upiny kan cang!
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Maa abar Yijtepene maalo ke rob, “Gihn nye yaage e teeg wudhu ubahnge wu be lihngo ke luube? Loohng Juog ge be cubu yi cwihnyu. Wu uroomo keehd ge kuowo naa akweer ke yiih lum Juog. Wu akweer thiow ke lihng luub Wahy Juog wa kwaad kaa anaa akweer ge kuowu naa coon.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Wu gweehg tiihy giih me reje wa kwaad giih na gweehg ge kuowu. Riem batien yaa gamloohngjuog kedea kaahn gen ke cing nyooro e naa tiihj anaa acub ge kuowu yi wudh gen. Yaa gamloohngjuog me thoohdh maa arubo ke nying beehn Ngad Boadh nyoge, ge anahg gene. Wun thiow, naa ayoadu Ngad Boadh nyoge e ngo amagu unahgu ngo.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Keehd maa angahyu ngo kejea Juog e naa acub loohng yihr Moaje, e wu akweer ne ped ke tiihj ke gen.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 E yaa anaa yi lug ge lihng gene giih arob Yijtepene robo ni, e cwihny gen anaa ngwedh piny kedea ukaany gene lag gen kaanyo rih Yijtepen.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Kaano e Yijtepen amaahny maalo maa anyoadh dhaahr Juog yihre. Noono uniide kaa amiihr paar Juoge kii ngo maa e Jeacuu ucuungo ukwiihy Juog.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Urub Yijtepene kobe, “Maahnyu do yey Maalo uneehno yihra e ayab ree maa Jeacuu Waahd Juog apiih ukwiihy wahn.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Kaano e yaa anaa yi lug ge anaa juuj ke kwaago maa e yihdh gen aciehg gene ke cing gen. Noono ugoohd gene rih Yijtepen.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Maa akwahg gene ngo piny kedea uywaay gene ngo ke oogo yi buur geew kaa aci gene ne bahn ngo ke leele.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kaano abahn gene Yijtepen bahno, e ngo ake kwahyo e urubo kobe, “Wahya ge acuba yi cing Jeacuu Ruohdha.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Noono upahdhe ke wudh conge urube kobe, “Wii lubo piny yihr gen Juog.” Kaano e ake thoo. Yaa anaa aci ne bahn Yijtepen ge anaa akony ngaa me nyinge Coale.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.