Atos 7

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Batiene e Ngaa duohng yaa lam Yijtepen apeehnye peehnyo kejea, “Ngo adiehr kejea yih arubo kii Wod Juog utoar Jeacuue maa loohng Moaje ge uwaare ne?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Maa athub Yijtepene ke duog wudh giih arob ree kea, “Yih ngaan duohng kedea wu jo doonge maa wu ge weehw wan, giih arob riha ge beehda toohd. Abea nyingu akwaya ne lihng giih roba yihru ni. Giih ngo ge beehde e ge ngahyu thiow. Juog ge duohng kedea e poong ni be beehdo kii Wod Juog cog. Bang gihn ree keá naa nyoadho yihr Abraahm kii wod kedea ree keá naa anyoadho kii piny ni beedo awaahn ni. Juog ree anyoadhe yihr Abraahm ke piny Mecopotaamya maano e Abraahm poohd kuu anaa abeehn geen Ahran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Kob Juoge yihr Abraahm kea,
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Adiehr muon, Abraahm abeehn ne aay Kahldea ubeehne piny Ahran. Ahran e naa kaa athow wur Abraahme yea. Batien kaa athow wahne e ngo abeehn Juoge ne kaabo udaage Abraahm piny gihn beehdo yea awaahn ni. Piny gihn cuohn ne Kanaan.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 E naa abeehn Abraahme ne beehdo yi piny ni, e yihre atooro nyethen. Keehd maa atoor yihre nyethen, e ngo anaa arob Juoge yihre kejea piny ucube yihr Abraahm, batiene nea ngo uthoo e piny ngo udoohng yihr nyethene. Piny me buu cahg ke kaab oogo yihr gen. Thiow ge anaa abeehd Abraahme kaano e yihre atooro keehd nye piny me thiin maa acub Juoge yihre ne pinye.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Anaa arob Juoge yihre kea,
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Abea a uyedh maalo thiow rog gen
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Juog thoam abeehne ne yugo wa gihr nyoge maa amaadh remo ne nweehd Abraahm maa nyethene ke Juog. Noono e naa kaa abeehn Abraahme uthoame Yijaag waahde batien nihn abiihjbedahg naa anyuole. Ubeehn Yijaage uthoame Jeakob waahde. Jeakob thiow waahde apaar wong ariow, ge beehda ge kuowo, ge athoame.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Jeakob yihre anaa waahde me nyinge Jocebe. Naa adoohnge ne nyedhoohg maa adoongo e wuud wahn ngo abeehn gene ne tiilo bang gihn kwaad giih teed Jocebe ge kuu apahdh yi cwihny gen. Cahng man, Jocebe akwahg gene piny ungeew gene ngo oogo ne baahng yihr nyoge me caa Micihr. Jocebe adog ke ngeew oogo ne baahng yihr ngad Micihr.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Abea Juog wonge keá log oogo rih Jocebe, e beehde kar bahng. Maa abeehn Juoge umeehge Jaah gihr Micihr nhyaar Jocebe ke nying teeg wonge maa ngahy luube naa acub Juoge yihre. Noono uyug Jaahe Jocebe ne ngaan duohng yaa batiene me e ne cong caame me kan ne kony nyoge yi kahj gihn ubeehn ni. Anahg Jocebe e naa anaa teed ngo yihr Jaah kejea deeh kahj me duohng upahdh yi paajo. Kahj muu ubang nyoge ke run me thoohdh.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Naa abeehn deeh kahy ngo, e nyoge abange ke bang Micihr kedea piny Kanaan ka beedo awaahn ni. Noono ubang kahje ge kuowo naa abeed Kanaan keraahyo, utoor ka maa ayoad gene cam yea. Abea caame giih acong Jocebe ge anudo Micihr keehd maa atoor gihn maa acieg ke run me thoohdh.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Naa abeehn Jeakobe ngo ne lihngo kejea caame ge nud Micihr e waahde, ge beehda ge kuowo naa acoon, ge aoohre Micihr. Naa awahnh wuud mene Micihr, e Jocebe giih waal ayuge ubahnge ree keá teedo yihr gen. Naa ayoad wuud mene caam adaahd gene, e ge ake doog. Caam akahl gene ge e caa ne thumo, e ge adog kahj ke naah.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Noono udog Jeakobe waahde ke oohr Micihr keehdo. Yi riown waahdh gen, e naa abeehn Jocebe upahe gen oogo, naa ateede ree. Kaano arumo, e naa beehn Jaahe ne ngahy ngo kejea Jocebe yihre ne wuud men Kanaan.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Maa aoohr Jocebe dhog bang wahn kejea, ‘Robu ngo yihr wura kejea beehne en maa yaa paare cang.’ Noono uaay Jeakobe ke nyoge jiehadahg wonge apaar wonge abiihj ne ci Micihr.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 E naa kaa anaa abeehn Jeakobe maa waahde ne beehdo piny Micihr noono. Ge abeehdo Micihr ke run me thoohdh uwahdhe kaa agwag gene uthow gene.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Batiene e Jeakob abeehn ne thoo naa agwage maa akoany waahde ngo yi piny maa naa angeew Abraahme bang waahd Ahmor. Naa abeehn waahd Jeakobe ne thoo thiow, e ge anaa akoany piny moogo me nyinge Ceacehm.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Ge kuowo ge abeehdo Micihr ke run me thoohdh mee maa akoad gene keraahyo.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Anahg kaano akoad gene keraahyo, e naa aluuny Jaahe mooge wiih koom. Giih beeye ge anaa atiihy Jocebe ge keá lihngo naa athere bang gihn cwihnye atooro ne yug gihn me beer yihr ge kuowo ge beehda kwaay Jocebe maa kwaay ge wuud men.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Jaah gihn aluuny wiih koom, giih me reje ne cohg ge atiihye rog ge kuowo. Ge ayuge ne baahng me tiihyo yihre. Thiow cwihnye kuu amedo ke nying gihn athoohnh ge kuowo. Noono maa ateede lubo kejea nea nyethiin cuow me nyuol, e kea thoohre yi naam duohng. Giih rog gen ayug gene wa kaa anaa agweehg Juoge. Anaa agweehg Juoge kedea urobe ngo yihr Abraahm kejea e ubeehn ne lwahg kwaay Abraahm ukahle gen oogo kar bahng.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Kaano anaa athoohr nyedhoohy yi naam nu, e naa kaa anaa anyuol kuowo gihn duohng, e nyinge Moaje. Ngo anaa abeehn Juoge ne kwanyo ne gome. Moaje anahg nyedhoohg maa awuob ne cohg, e naa gihn akan ge wahne ngo paajo ke dwahde adahg e ngo be nyoadh gene beere e be thoohr yi naam.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Kaano e naa abeehn nyaar Jaahe ne yoad Moaje maa akaabe ngo bang gihn ngo anhyaare maa apiidhe ngo ne nyethiine.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 E naa kaa abeehn Moaje ucuohne ne kwaar Jaah kii ngo kedea upuohnye wa ka puohny nyethiin ngaa me duohng yi paajo. Noono udoohnge ne dhaano me lume ke wuoro ke nying teeg wonge kedea ke nying ngahy rob.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Naa anahg run Moaje jiehariow, e wiihe apare ne liew jo paar gen yaa Yijarael.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Naa awahnh Moaje e dhaano acielo ayuude e ngo bang ngad Micihre bango maa abeehn Moaje ne coal kar ngad paar gen uwahdhe kaa anahge Umicihr.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ngahda ngo dhiilu kaa ngahyo kejea ngo abeehn Moaje ne ngeyo kejea Juog daahd dhe yooh ke gwiiro unahge en nuu uluny yaa Yijarael oogo kar bahng.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ruuwow e Moaje yaa Yijarael kar ge ariow ge ayuude e ge ukag. Noono utume gen ke joago e urubo yihr gen kea, ‘Gihn e ne bangu rogu abea wu beehda nyethea yej.’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 “E nyin anaa ne bang wad gen ake kweer ke lum Moaje maa ajwange ngo kobe, ‘Ngaa ne cohg e naa acub yihn nyum wan ne ngaa duohng yaa lam?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Yih daahd unahgi an wa kwaad gihn awaahro naa anahgi Umicihr ne?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Naa angey Moaje ngo kejea gihn anahge Umicihr piny amore, e ngo agoohd piny Midyan ne beehdo keew aleye. Moaje abeehdo kun nu ke kar run me thoohdh uwahdhe kaa anyoohme unyuol ciihe ke waahd ariow.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Cahng man, maano e Moaje rune ge jiehariow Midyan e ngo anaa buud good Ciihna yi ukang. Cahng nu e Juog ake beehno umeenye yi bungo me ne buud good wa maaj e ne waang ngo.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moaje wiihe amuum naa aniide kwaad gihn nu. Abea gihn kea e daahd nyiigo beere kwaad gihn ngo beehne ke ne niido ke ka me cahng ni, e duon Juog alihnge lihngo e urubo yihre kea,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Moaje, a naa Juog gihn wuor Abraahme maa Yijaag
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Maa abar Juoge maalo ke rob yihr Moaje kea, ‘Kahl wuor giihi noono oogo yi tieni bang gihn ka cuungi yea, beehda Piny Juog.’
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ubare ke maalo ke rob kobe, ‘Lihng gihn roba yihri ni beer mee. Giih ajohro naa ayoad jo'a, yaa Yijarael, piny Micihr ge aniida ke wonga. Kaa akaahn yaa Micihre gen ke cing nyooro aniida thiow. Lan gen e naa alihnga e naa gihn abeehna wiih piny beere ge lunya ke oogo kar bahng. Awaahn ni, yih oohra ne kahl jo'a oogo Micihr.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Moaje e naa akweer yaa Yijaraele keehde ni, ge anaa arub gene kejea, ‘Ngaa e naa acub yihn nyum wan ne ngaa duohng yaa lam,’ e naa ngaa akwany Juoge ne ngaa duohng yaa lam yihr gen: ngaa me lwahg gen oogo kar bahng piny Micihr. Ge arom Moaje ke lwahg oogo ke kuny mar wuohnjuog gihn abeehn ne meeny yi bungo wa maaj e ne waang ngo.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Anahg Moaje e naa akahl gen oogo Micihr, e tiihy giih me thoohdh me teeg me gaahy nyoge ke bang koohr Naam Kwaar kedea ke kar run jiehariow e ge cor yea ukang.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Anahg Moaje e naa arubo yihr ge kuowo ke nying Jeacuu kea, ‘Juog arubo kejea agamloohngjuog uoohre yihru cahng moogo. Agamloohngjuog maa ngad tien paaru muu uroomo ke an.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Anahg Moaje e naa ngaa anaa arob Juoge loohnge yihre wiih good Ciihna. Loohnge giih dhiilo tiihj ke gen. Ngahyu thiow kejea ge kuowo ge anaa thar good Ciihna ne koar Moaje.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Anahg Moaje gihn ni e naa adhaahr ge kuowo ke koar ngo kedea ukweer gene keehde kaano apoohde e ne wiih good. Ge akweer kejea Moaje padh ruohdh gen kedea ge daahd udo gene Micihr.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Gihn nu e ge arubo yihr Aaron kob gene, ‘Moaje umiihu, gihn ayug ree yihre maalo wiih good ngo kwihy wane. Nea neehn maano kea doohngi ne ruohdh wan kedea thaahdh gihn me wa muor unahge e naa juog wuor wane.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Kaano e naa ayoad gene gihn me room ke muor uthaahdh gene ngo. Maa anahg gene gihr remo piny ne kweehr muor gihn athaahdh gene ne juog gihr gen. Maa uyoad gene deeh yaay me duohng keter maa ayug gene ngo ke nying gihn athaahdh gene ke cing gen naa amihn cwihny gene rih ngo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Naa aniid Juoge ngo kejea ge kuowo ge daahd wuor yiehdhe giih wuor aleye e cwihnye arahnyo. Cwihnye arahnyo uloge wonge oogo rog gen uwiie gen ne wuor kwaad giih gen noono wa ciehr kedea kwaad giih mooge me nii maalo. Juog coon anaa arubo ke nying gihn atiihy ge kuowo ree yi kitaab gihn agweed agamloohngjuog me nyinge Amoje. Gihn akweer gene ke wuor Juog unahge yiehdhe giih aleye ge ne wuor gene. Anaa akob Juoge kea,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Abea ka beehda toohd.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Ngahyu cang kejea ge kuowu giih wuor Juog ge na yug gene ke ka na cub abug yea. Ngo anahg abug me duohng me nyoadh ngo kejea Juog nud keehd yaa Yijarael. Juog e naa anyoadh kaa ageer abug gihn nu kii ngo yihr Moaje.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ngahyu thiow kejea keehd ge kuowo, e ngaa duohng gen anahg Jocwa, Juog puud ne wuor gene ke kar abug.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Deabid kuowo anaa adaahd ugeere wod me wuor Juog yea.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Abea anahg Caloamon e naa abeehn ne geer wod me wuor Juog yea: wod anaa daahd Deabide ke geero.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Giih nu cang ge beehda athere me ngahyu. Abea a adaahd uteeda ngo yihru ne cohg kejea Juog gihn wuoro, e beehd yi Maalo Paare, be beehd yihdh wuude me geer ke cing dhaano utaahngo wa kwaad wuud ageer ge kuowo. Anaa arob agamloohngjuoge kejea Juog arubo kobe,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Maalo e naa koom me piiha wiihe
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ngahda an naa ayug kwaad giih nud upiny kan cang!
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Maa abar Yijtepene maalo ke rob, “Gihn nye yaage e teeg wudhu ubahnge wu be lihngo ke luube? Loohng Juog ge be cubu yi cwihnyu. Wu uroomo keehd ge kuowo naa akweer ke yiih lum Juog. Wu akweer thiow ke lihng luub Wahy Juog wa kwaad kaa anaa akweer ge kuowu naa coon.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Wu gweehg tiihy giih me reje wa kwaad giih na gweehg ge kuowu. Riem batien yaa gamloohngjuog kedea kaahn gen ke cing nyooro e naa tiihj anaa acub ge kuowu yi wudh gen. Yaa gamloohngjuog me thoohdh maa arubo ke nying beehn Ngad Boadh nyoge, ge anahg gene. Wun thiow, naa ayoadu Ngad Boadh nyoge e ngo amagu unahgu ngo.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Keehd maa angahyu ngo kejea Juog e naa acub loohng yihr Moaje, e wu akweer ne ped ke tiihj ke gen.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 E yaa anaa yi lug ge lihng gene giih arob Yijtepene robo ni, e cwihny gen anaa ngwedh piny kedea ukaany gene lag gen kaanyo rih Yijtepen.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Kaano e Yijtepen amaahny maalo maa anyoadh dhaahr Juog yihre. Noono uniide kaa amiihr paar Juoge kii ngo maa e Jeacuu ucuungo ukwiihy Juog.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Urub Yijtepene kobe, “Maahnyu do yey Maalo uneehno yihra e ayab ree maa Jeacuu Waahd Juog apiih ukwiihy wahn.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Kaano e yaa anaa yi lug ge anaa juuj ke kwaago maa e yihdh gen aciehg gene ke cing gen. Noono ugoohd gene rih Yijtepen.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Maa akwahg gene ngo piny kedea uywaay gene ngo ke oogo yi buur geew kaa aci gene ne bahn ngo ke leele.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kaano abahn gene Yijtepen bahno, e ngo ake kwahyo e urubo kobe, “Wahya ge acuba yi cing Jeacuu Ruohdha.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Noono upahdhe ke wudh conge urube kobe, “Wii lubo piny yihr gen Juog.” Kaano e ake thoo. Yaa anaa aci ne bahn Yijtepen ge anaa akony ngaa me nyinge Coale.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.