Atos 7

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Batiene e Ngaa duohng yaa lam Yijtepen apeehnye peehnyo kejea, “Ngo adiehr kejea yih arubo kii Wod Juog utoar Jeacuue maa loohng Moaje ge uwaare ne?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Maa athub Yijtepene ke duog wudh giih arob ree kea, “Yih ngaan duohng kedea wu jo doonge maa wu ge weehw wan, giih arob riha ge beehda toohd. Abea nyingu akwaya ne lihng giih roba yihru ni. Giih ngo ge beehde e ge ngahyu thiow. Juog ge duohng kedea e poong ni be beehdo kii Wod Juog cog. Bang gihn ree keá naa nyoadho yihr Abraahm kii wod kedea ree keá naa anyoadho kii piny ni beedo awaahn ni. Juog ree anyoadhe yihr Abraahm ke piny Mecopotaamya maano e Abraahm poohd kuu anaa abeehn geen Ahran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Kob Juoge yihr Abraahm kea,
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Adiehr muon, Abraahm abeehn ne aay Kahldea ubeehne piny Ahran. Ahran e naa kaa athow wur Abraahme yea. Batien kaa athow wahne e ngo abeehn Juoge ne kaabo udaage Abraahm piny gihn beehdo yea awaahn ni. Piny gihn cuohn ne Kanaan.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 E naa abeehn Abraahme ne beehdo yi piny ni, e yihre atooro nyethen. Keehd maa atoor yihre nyethen, e ngo anaa arob Juoge yihre kejea piny ucube yihr Abraahm, batiene nea ngo uthoo e piny ngo udoohng yihr nyethene. Piny me buu cahg ke kaab oogo yihr gen. Thiow ge anaa abeehd Abraahme kaano e yihre atooro keehd nye piny me thiin maa acub Juoge yihre ne pinye.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Anaa arob Juoge yihre kea,
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Abea a uyedh maalo thiow rog gen
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Juog thoam abeehne ne yugo wa gihr nyoge maa amaadh remo ne nweehd Abraahm maa nyethene ke Juog. Noono e naa kaa abeehn Abraahme uthoame Yijaag waahde batien nihn abiihjbedahg naa anyuole. Ubeehn Yijaage uthoame Jeakob waahde. Jeakob thiow waahde apaar wong ariow, ge beehda ge kuowo, ge athoame.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Jeakob yihre anaa waahde me nyinge Jocebe. Naa adoohnge ne nyedhoohg maa adoongo e wuud wahn ngo abeehn gene ne tiilo bang gihn kwaad giih teed Jocebe ge kuu apahdh yi cwihny gen. Cahng man, Jocebe akwahg gene piny ungeew gene ngo oogo ne baahng yihr nyoge me caa Micihr. Jocebe adog ke ngeew oogo ne baahng yihr ngad Micihr.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Abea Juog wonge keá log oogo rih Jocebe, e beehde kar bahng. Maa abeehn Juoge umeehge Jaah gihr Micihr nhyaar Jocebe ke nying teeg wonge maa ngahy luube naa acub Juoge yihre. Noono uyug Jaahe Jocebe ne ngaan duohng yaa batiene me e ne cong caame me kan ne kony nyoge yi kahj gihn ubeehn ni. Anahg Jocebe e naa anaa teed ngo yihr Jaah kejea deeh kahj me duohng upahdh yi paajo. Kahj muu ubang nyoge ke run me thoohdh.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Naa abeehn deeh kahy ngo, e nyoge abange ke bang Micihr kedea piny Kanaan ka beedo awaahn ni. Noono ubang kahje ge kuowo naa abeed Kanaan keraahyo, utoor ka maa ayoad gene cam yea. Abea caame giih acong Jocebe ge anudo Micihr keehd maa atoor gihn maa acieg ke run me thoohdh.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Naa abeehn Jeakobe ngo ne lihngo kejea caame ge nud Micihr e waahde, ge beehda ge kuowo naa acoon, ge aoohre Micihr. Naa awahnh wuud mene Micihr, e Jocebe giih waal ayuge ubahnge ree keá teedo yihr gen. Naa ayoad wuud mene caam adaahd gene, e ge ake doog. Caam akahl gene ge e caa ne thumo, e ge adog kahj ke naah.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Noono udog Jeakobe waahde ke oohr Micihr keehdo. Yi riown waahdh gen, e naa abeehn Jocebe upahe gen oogo, naa ateede ree. Kaano arumo, e naa beehn Jaahe ne ngahy ngo kejea Jocebe yihre ne wuud men Kanaan.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Maa aoohr Jocebe dhog bang wahn kejea, ‘Robu ngo yihr wura kejea beehne en maa yaa paare cang.’ Noono uaay Jeakobe ke nyoge jiehadahg wonge apaar wonge abiihj ne ci Micihr.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 E naa kaa anaa abeehn Jeakobe maa waahde ne beehdo piny Micihr noono. Ge abeehdo Micihr ke run me thoohdh uwahdhe kaa agwag gene uthow gene.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Batiene e Jeakob abeehn ne thoo naa agwage maa akoany waahde ngo yi piny maa naa angeew Abraahme bang waahd Ahmor. Naa abeehn waahd Jeakobe ne thoo thiow, e ge anaa akoany piny moogo me nyinge Ceacehm.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Ge kuowo ge abeehdo Micihr ke run me thoohdh mee maa akoad gene keraahyo.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Anahg kaano akoad gene keraahyo, e naa aluuny Jaahe mooge wiih koom. Giih beeye ge anaa atiihy Jocebe ge keá lihngo naa athere bang gihn cwihnye atooro ne yug gihn me beer yihr ge kuowo ge beehda kwaay Jocebe maa kwaay ge wuud men.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Jaah gihn aluuny wiih koom, giih me reje ne cohg ge atiihye rog ge kuowo. Ge ayuge ne baahng me tiihyo yihre. Thiow cwihnye kuu amedo ke nying gihn athoohnh ge kuowo. Noono maa ateede lubo kejea nea nyethiin cuow me nyuol, e kea thoohre yi naam duohng. Giih rog gen ayug gene wa kaa anaa agweehg Juoge. Anaa agweehg Juoge kedea urobe ngo yihr Abraahm kejea e ubeehn ne lwahg kwaay Abraahm ukahle gen oogo kar bahng.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Kaano anaa athoohr nyedhoohy yi naam nu, e naa kaa anaa anyuol kuowo gihn duohng, e nyinge Moaje. Ngo anaa abeehn Juoge ne kwanyo ne gome. Moaje anahg nyedhoohg maa awuob ne cohg, e naa gihn akan ge wahne ngo paajo ke dwahde adahg e ngo be nyoadh gene beere e be thoohr yi naam.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Kaano e naa abeehn nyaar Jaahe ne yoad Moaje maa akaabe ngo bang gihn ngo anhyaare maa apiidhe ngo ne nyethiine.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 E naa kaa abeehn Moaje ucuohne ne kwaar Jaah kii ngo kedea upuohnye wa ka puohny nyethiin ngaa me duohng yi paajo. Noono udoohnge ne dhaano me lume ke wuoro ke nying teeg wonge kedea ke nying ngahy rob.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Naa anahg run Moaje jiehariow, e wiihe apare ne liew jo paar gen yaa Yijarael.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Naa awahnh Moaje e dhaano acielo ayuude e ngo bang ngad Micihre bango maa abeehn Moaje ne coal kar ngad paar gen uwahdhe kaa anahge Umicihr.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ngahda ngo dhiilu kaa ngahyo kejea ngo abeehn Moaje ne ngeyo kejea Juog daahd dhe yooh ke gwiiro unahge en nuu uluny yaa Yijarael oogo kar bahng.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ruuwow e Moaje yaa Yijarael kar ge ariow ge ayuude e ge ukag. Noono utume gen ke joago e urubo yihr gen kea, ‘Gihn e ne bangu rogu abea wu beehda nyethea yej.’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 “E nyin anaa ne bang wad gen ake kweer ke lum Moaje maa ajwange ngo kobe, ‘Ngaa ne cohg e naa acub yihn nyum wan ne ngaa duohng yaa lam?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Yih daahd unahgi an wa kwaad gihn awaahro naa anahgi Umicihr ne?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Naa angey Moaje ngo kejea gihn anahge Umicihr piny amore, e ngo agoohd piny Midyan ne beehdo keew aleye. Moaje abeehdo kun nu ke kar run me thoohdh uwahdhe kaa anyoohme unyuol ciihe ke waahd ariow.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Cahng man, maano e Moaje rune ge jiehariow Midyan e ngo anaa buud good Ciihna yi ukang. Cahng nu e Juog ake beehno umeenye yi bungo me ne buud good wa maaj e ne waang ngo.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moaje wiihe amuum naa aniide kwaad gihn nu. Abea gihn kea e daahd nyiigo beere kwaad gihn ngo beehne ke ne niido ke ka me cahng ni, e duon Juog alihnge lihngo e urubo yihre kea,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Moaje, a naa Juog gihn wuor Abraahme maa Yijaag
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Maa abar Juoge maalo ke rob yihr Moaje kea, ‘Kahl wuor giihi noono oogo yi tieni bang gihn ka cuungi yea, beehda Piny Juog.’
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ubare ke maalo ke rob kobe, ‘Lihng gihn roba yihri ni beer mee. Giih ajohro naa ayoad jo'a, yaa Yijarael, piny Micihr ge aniida ke wonga. Kaa akaahn yaa Micihre gen ke cing nyooro aniida thiow. Lan gen e naa alihnga e naa gihn abeehna wiih piny beere ge lunya ke oogo kar bahng. Awaahn ni, yih oohra ne kahl jo'a oogo Micihr.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Moaje e naa akweer yaa Yijaraele keehde ni, ge anaa arub gene kejea, ‘Ngaa e naa acub yihn nyum wan ne ngaa duohng yaa lam,’ e naa ngaa akwany Juoge ne ngaa duohng yaa lam yihr gen: ngaa me lwahg gen oogo kar bahng piny Micihr. Ge arom Moaje ke lwahg oogo ke kuny mar wuohnjuog gihn abeehn ne meeny yi bungo wa maaj e ne waang ngo.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Anahg Moaje e naa akahl gen oogo Micihr, e tiihy giih me thoohdh me teeg me gaahy nyoge ke bang koohr Naam Kwaar kedea ke kar run jiehariow e ge cor yea ukang.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Anahg Moaje e naa arubo yihr ge kuowo ke nying Jeacuu kea, ‘Juog arubo kejea agamloohngjuog uoohre yihru cahng moogo. Agamloohngjuog maa ngad tien paaru muu uroomo ke an.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Anahg Moaje e naa ngaa anaa arob Juoge loohnge yihre wiih good Ciihna. Loohnge giih dhiilo tiihj ke gen. Ngahyu thiow kejea ge kuowo ge anaa thar good Ciihna ne koar Moaje.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Anahg Moaje gihn ni e naa adhaahr ge kuowo ke koar ngo kedea ukweer gene keehde kaano apoohde e ne wiih good. Ge akweer kejea Moaje padh ruohdh gen kedea ge daahd udo gene Micihr.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Gihn nu e ge arubo yihr Aaron kob gene, ‘Moaje umiihu, gihn ayug ree yihre maalo wiih good ngo kwihy wane. Nea neehn maano kea doohngi ne ruohdh wan kedea thaahdh gihn me wa muor unahge e naa juog wuor wane.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Kaano e naa ayoad gene gihn me room ke muor uthaahdh gene ngo. Maa anahg gene gihr remo piny ne kweehr muor gihn athaahdh gene ne juog gihr gen. Maa uyoad gene deeh yaay me duohng keter maa ayug gene ngo ke nying gihn athaahdh gene ke cing gen naa amihn cwihny gene rih ngo.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Naa aniid Juoge ngo kejea ge kuowo ge daahd wuor yiehdhe giih wuor aleye e cwihnye arahnyo. Cwihnye arahnyo uloge wonge oogo rog gen uwiie gen ne wuor kwaad giih gen noono wa ciehr kedea kwaad giih mooge me nii maalo. Juog coon anaa arubo ke nying gihn atiihy ge kuowo ree yi kitaab gihn agweed agamloohngjuog me nyinge Amoje. Gihn akweer gene ke wuor Juog unahge yiehdhe giih aleye ge ne wuor gene. Anaa akob Juoge kea,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Abea ka beehda toohd.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Ngahyu cang kejea ge kuowu giih wuor Juog ge na yug gene ke ka na cub abug yea. Ngo anahg abug me duohng me nyoadh ngo kejea Juog nud keehd yaa Yijarael. Juog e naa anyoadh kaa ageer abug gihn nu kii ngo yihr Moaje.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ngahyu thiow kejea keehd ge kuowo, e ngaa duohng gen anahg Jocwa, Juog puud ne wuor gene ke kar abug.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Deabid kuowo anaa adaahd ugeere wod me wuor Juog yea.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Abea anahg Caloamon e naa abeehn ne geer wod me wuor Juog yea: wod anaa daahd Deabide ke geero.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Giih nu cang ge beehda athere me ngahyu. Abea a adaahd uteeda ngo yihru ne cohg kejea Juog gihn wuoro, e beehd yi Maalo Paare, be beehd yihdh wuude me geer ke cing dhaano utaahngo wa kwaad wuud ageer ge kuowo. Anaa arob agamloohngjuoge kejea Juog arubo kobe,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Maalo e naa koom me piiha wiihe
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ngahda an naa ayug kwaad giih nud upiny kan cang!
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Maa abar Yijtepene maalo ke rob, “Gihn nye yaage e teeg wudhu ubahnge wu be lihngo ke luube? Loohng Juog ge be cubu yi cwihnyu. Wu uroomo keehd ge kuowo naa akweer ke yiih lum Juog. Wu akweer thiow ke lihng luub Wahy Juog wa kwaad kaa anaa akweer ge kuowu naa coon.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Wu gweehg tiihy giih me reje wa kwaad giih na gweehg ge kuowu. Riem batien yaa gamloohngjuog kedea kaahn gen ke cing nyooro e naa tiihj anaa acub ge kuowu yi wudh gen. Yaa gamloohngjuog me thoohdh maa arubo ke nying beehn Ngad Boadh nyoge, ge anahg gene. Wun thiow, naa ayoadu Ngad Boadh nyoge e ngo amagu unahgu ngo.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Keehd maa angahyu ngo kejea Juog e naa acub loohng yihr Moaje, e wu akweer ne ped ke tiihj ke gen.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 E yaa anaa yi lug ge lihng gene giih arob Yijtepene robo ni, e cwihny gen anaa ngwedh piny kedea ukaany gene lag gen kaanyo rih Yijtepen.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Kaano e Yijtepen amaahny maalo maa anyoadh dhaahr Juog yihre. Noono uniide kaa amiihr paar Juoge kii ngo maa e Jeacuu ucuungo ukwiihy Juog.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Urub Yijtepene kobe, “Maahnyu do yey Maalo uneehno yihra e ayab ree maa Jeacuu Waahd Juog apiih ukwiihy wahn.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Kaano e yaa anaa yi lug ge anaa juuj ke kwaago maa e yihdh gen aciehg gene ke cing gen. Noono ugoohd gene rih Yijtepen.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Maa akwahg gene ngo piny kedea uywaay gene ngo ke oogo yi buur geew kaa aci gene ne bahn ngo ke leele.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Kaano abahn gene Yijtepen bahno, e ngo ake kwahyo e urubo kobe, “Wahya ge acuba yi cing Jeacuu Ruohdha.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Noono upahdhe ke wudh conge urube kobe, “Wii lubo piny yihr gen Juog.” Kaano e ake thoo. Yaa anaa aci ne bahn Yijtepen ge anaa akony ngaa me nyinge Coale.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.