Atos 10

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 — ausente —
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Cahng man e Kornealio ukwahyo, yi laahng cahng, e wuohnjuog aniide niido wa yi laahg e ngo beehn bange kedea e ngo cuohn nyinge kea, “Maahdh yaa Kornealio.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Maa amaahny Kornealio bang wuohnjuog e ngo amag lwahre ukoohbe kea, “Gihn ngaa me duohng!”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Juog daahd ngo unyoadhe dhe yooh gihn nyaahn e wuore kii ngo. Ke nying gihn nu kea oohr nyoge kiin yaai awaahn kan geen Jopa bang ngaa me nyinge Piihter.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Piihter beehda weehno paar nyin me nyinge Cimoane. Paare ne dieng naam duohng.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Naa a'aay wuohnjuoge e Kornealio yaa tiihj giihe ge acuohne bange: yaa tiihj kar ge ariow kedea wa acaaker acielo maa anahg ngaa me wuor lum Juog.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Batiene naa akwaan Kornealio gihn ayug ree yihr yaa ni, e ge aoohre ke Jopa bang Piihter.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ruuwow, e jo aoohr Kornealio ge adoohng cahng keehd Jopa e Piihter kaa anaa ayedh maalo wiih wod decahngo ne kway Juog
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Maa athub kahje ke raahm rih Piihter maa ayuohd cwihnye bang cam keraahyo. Abea nye kaa apoohde e cam ke gwiiro, e gihn moogo anaa niihm yi wonge
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 maa aniide yi maalo e ree ayabe ne wahng kedea e gihn me wa deeh athoohr alwaay piny ke baahde angween.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Yi athoohr ngo anaa apahng keehd kwaad laahy kedea kwaad giih me muun ke piny maa kwaad winy me kweehr Judea.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Maa alihnge Juog e urubo yihre kea, “Yedh maalo Piihter. Nahg giih ne yi athoohr ucwihdi. A naa acub gen yihri ne camo bang gihn ge caame me beeye.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Maa abeehr Piihtere ngo kobe, “Kare tooro Juog Ruohdha! Kare tooro ucama caame me kweehr Judea! Wa a ngahyi! A kuu akuong cam keehd kwaad giih me koohb jo paar wane kejea ge reje, ge be cam.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Maa adog duole rob yihre kea, “Ateeda yihri, yih keá kweer ke cam me beer maa acuba yihri ne camo. Ngo keá them piny udogi ngo ke cuohno ne cam me raaj me kweehr Judea.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Gihn nu ree abere tiel adahg uyoay athoohr maalo.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Nye kaano anaa apoohde e Piihter daahd yi lum gihn aniide ni, e naa nye kaa anaa awahnh jo aoohr Kornealioe dhe kala paar Cimoane.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Maa apeehy gene, “Ne weehno me ne kan me nyinge Piihter ne?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 E Piihter anaa apoohdo e ngo daahd yi lum gihn aniide ke ngeyo e Wahy Juog aguo beehno urube yihre kobe, “Cuow adahg ge ne dhe kala me daahd yihn.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Gwiir rihi, ucii piny bang gen. Yih keá tudo ne aay keehd gen bang gihn a naa akoohbo kejea beehn gene bangi.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Noono ubeehn Piihtere piny bang gen urube ke gen kobe, “A naa ngaan daahdu. Wu wag waahdh ne?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Maa abeehr gene ngo yihre kejea, “Kornealio, jaabidh gihn duohng e naa aoohr wan bangi. Ngo beehda ngaa me beer keter me wuor lum Juog maa ngaa me lume wuor Judea wuoro. Ateed wuohnjuoge yihre kejea cuohne yihn paare beere gihn daahd Juoge, teedi teedo yihre.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Maa akoohb Piihtere yihr gen kea, “Wu daahd ucaahdha ke wun tiehde? Nea wa gihn nu, e wo uaay keroo. Awaahn ni kar budo ucub yihru.”
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 — ausente —
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 — ausente —
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 — ausente —
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 — ausente —
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Maa arub Piihtere yihr gen kobe, “Keehd wun e ngo ngahyu thiow kejea ngad Judea wa an kare tooro yihre upiihe ka maa acielo keehd ngaa me padh Ujudea. Bang gihn beehn yihdh miehyu amahn loohnge giih Judea. Abea anyoadh Juoge yihra kejea rog be poj bang gihn nyoge ge uroomo yi wong Juog. A thiow ka me poja kiin nyoge tooro.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 E naa gihn abahnge a kuu akweer ke beehno naa aoohri nyoge banga. Awaahn ni a adaahd ulihnga ngo yi dhii, gihn ateed Juoge yihri yih Kornealio.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 E Kornealio ake thubo ke rob kobe, “Nihn adahg abar awaahn ni e piny neehn gihn ni, maano e a kway Juog paara yi laahng cahng. Kaano e ngaa maa angaab waare muu uliel ake cuungo nyuma
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Maa arube yihra kea, ‘Kornealio Juog kwaj gihri alihnge kedea giih beey naa atiihyi ge aniide thiow.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Awaahn kan oohr dhaano Jopa ne cuohn nyin me nyinge Piihter. Ngo beehda weehno paar nyin me nyinge Cimoane. Paare ne dieng naam duohng.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 E naa gihn aoohra nyoge bangi piow piow e a kuu agaalo. Abea beeye noono abeehni nu. Awaahn ni wo nud kan cang maa Juog nud ke won tiehd. Rob gihn akob Juoge kejea teedi ngo yihr wan beere ngo lihng wane lihngo.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Uthub Piihter ke rob yihr gen kobe, “Aniida awaahn ni kejea Juog daahd uboadhe nyoge cang bekihd tien paajo me kweere ke ngo.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Kwaad ngaa tud yihr Juog maa utiihye gihn me beer thiow, e ngaan nu yiih Juoge yiiho bang gihn Juog nyoge ge be kwanye kaa tien paajo.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ngo dhiilu kaa ngahyo kejea Juog Jeacuu aoohre bang Judea ne nyoadh dhe yoohn nyaahn kedea ne nyoadh ka doohr nyoge ke Juog kii ngo.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Gihn duohng e naa ayug ree ngo ngahyu. Kaa anaa athub Jeacuue ke puohny Gaalili batien kaa anaa awoj Joone piih luogwahy wiihe.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Giih arob ke nying Jeacuu ge ngahyu cang. Kaa akwany Juoge Jeacuu kedea ucube Wahy Juog maa tee gihre yihr ngo ne tiihy giih beey yihr nyoge. Noono uwene bang upiny e ngo tiihy giih beey maa e ngo thiehdh yaa rog ge anaa atiihb ukeehg. Giih nu ge arom Jeacuue ke tiihyo bang gihn Juog anaa kure kedea teeg Juog anaa yihre.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Wa jo oohr, wa anaa anudo naa atiihy giih nu rog gen ke bang wiih piny Judea. Jeacuu abeehn ne naah naa agure ngahy yaadh maa ariihw.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Abea keehd maano anaa anahg gene Jeacuu nu, e wahye anaa beehn Juoge ne duu ree noono ucahre batien nihn adahg kedea umeehg Juoge ngo niido.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Abea kuu anaa anahg nyoge cang ge naa aniid ngo batien kaa acahre. Anahg wan cog wa yaa anaa akwany Juoge wa naa aniid ngo kedea ucahm wane keehde tiehd.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Arob Jeacuue yihr wan kejea puohny wane Ciig Beer yihr nyoge cang ke bang upiny. E thiow, ateede yihr wan kejea nyoadh wane ngo yihr nyoge kejea e naa ngaan acub Juoge piny ne ngaa maany luue giih nyoge cang, nyoge me kuow maa nyoge maa athow.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Amahr yaa agamloohngjuog ge arubo ke nying Ngad Boadh nyoge naa akob Juoge kea ngo uoohre. Awaahn ni a teed ngo yihru kejea Ngad Boadh nyoge ngo abeehno kedea teeda teedo yihru thiow kejea Juog anyoohne giih dhaano ge wiie ke piny nea ngaan nu lum Juog ayiihe.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Kaano anaa apoohde e urubo nu, e Wahy Juog abeehn rog yaa anaa alihng lum Juog naa arub Piihtere rubo.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Yaa anaa abeehno keehd Piihter tiehd ge acahg cwaahng ke nying gihn acub Wahy Juog thiow yihr nyoge me padh Judea,
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 bang gihn ge ake rubo ke dhoy me padh me be lihng e ge poong tee Juog.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Yaa ni niidu kan, Wahy Juog ayoad gene neehn kaa anaa ayoado ngo. Nea neehn maano e gihn me mahn ngo tooro umuoj gen ke piih luogwahy.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Noono urobe ngo kejea muoj wudh gen keehd piih luogwahy ke nying Jeacuu Ngad Boadh nyoge. Batiene e Piihter amahn gene kejea keá guo aay abea beehde keehd gen tudi ke kar nihn me noog. Gihn nu e abeehdo ke gen neehn kaa arob gene.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.