Atos 10
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARIB
1 — ausente —
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 — ausente —
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Cahng man e Kornealio ukwahyo, yi laahng cahng, e wuohnjuog aniide niido wa yi laahg e ngo beehn bange kedea e ngo cuohn nyinge kea, “Maahdh yaa Kornealio.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Maa amaahny Kornealio bang wuohnjuog e ngo amag lwahre ukoohbe kea, “Gihn ngaa me duohng!”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Juog daahd ngo unyoadhe dhe yooh gihn nyaahn e wuore kii ngo. Ke nying gihn nu kea oohr nyoge kiin yaai awaahn kan geen Jopa bang ngaa me nyinge Piihter.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Piihter beehda weehno paar nyin me nyinge Cimoane. Paare ne dieng naam duohng.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Naa a'aay wuohnjuoge e Kornealio yaa tiihj giihe ge acuohne bange: yaa tiihj kar ge ariow kedea wa acaaker acielo maa anahg ngaa me wuor lum Juog.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Batiene naa akwaan Kornealio gihn ayug ree yihr yaa ni, e ge aoohre ke Jopa bang Piihter.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ruuwow, e jo aoohr Kornealio ge adoohng cahng keehd Jopa e Piihter kaa anaa ayedh maalo wiih wod decahngo ne kway Juog
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Maa athub kahje ke raahm rih Piihter maa ayuohd cwihnye bang cam keraahyo. Abea nye kaa apoohde e cam ke gwiiro, e gihn moogo anaa niihm yi wonge
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 maa aniide yi maalo e ree ayabe ne wahng kedea e gihn me wa deeh athoohr alwaay piny ke baahde angween.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Yi athoohr ngo anaa apahng keehd kwaad laahy kedea kwaad giih me muun ke piny maa kwaad winy me kweehr Judea.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Maa alihnge Juog e urubo yihre kea, “Yedh maalo Piihter. Nahg giih ne yi athoohr ucwihdi. A naa acub gen yihri ne camo bang gihn ge caame me beeye.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Maa abeehr Piihtere ngo kobe, “Kare tooro Juog Ruohdha! Kare tooro ucama caame me kweehr Judea! Wa a ngahyi! A kuu akuong cam keehd kwaad giih me koohb jo paar wane kejea ge reje, ge be cam.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Maa adog duole rob yihre kea, “Ateeda yihri, yih keá kweer ke cam me beer maa acuba yihri ne camo. Ngo keá them piny udogi ngo ke cuohno ne cam me raaj me kweehr Judea.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Gihn nu ree abere tiel adahg uyoay athoohr maalo.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Nye kaano anaa apoohde e Piihter daahd yi lum gihn aniide ni, e naa nye kaa anaa awahnh jo aoohr Kornealioe dhe kala paar Cimoane.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Maa apeehy gene, “Ne weehno me ne kan me nyinge Piihter ne?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 E Piihter anaa apoohdo e ngo daahd yi lum gihn aniide ke ngeyo e Wahy Juog aguo beehno urube yihre kobe, “Cuow adahg ge ne dhe kala me daahd yihn.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Gwiir rihi, ucii piny bang gen. Yih keá tudo ne aay keehd gen bang gihn a naa akoohbo kejea beehn gene bangi.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Noono ubeehn Piihtere piny bang gen urube ke gen kobe, “A naa ngaan daahdu. Wu wag waahdh ne?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Maa abeehr gene ngo yihre kejea, “Kornealio, jaabidh gihn duohng e naa aoohr wan bangi. Ngo beehda ngaa me beer keter me wuor lum Juog maa ngaa me lume wuor Judea wuoro. Ateed wuohnjuoge yihre kejea cuohne yihn paare beere gihn daahd Juoge, teedi teedo yihre.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Maa akoohb Piihtere yihr gen kea, “Wu daahd ucaahdha ke wun tiehde? Nea wa gihn nu, e wo uaay keroo. Awaahn ni kar budo ucub yihru.”
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 — ausente —
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 — ausente —
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 — ausente —
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 — ausente —
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Maa arub Piihtere yihr gen kobe, “Keehd wun e ngo ngahyu thiow kejea ngad Judea wa an kare tooro yihre upiihe ka maa acielo keehd ngaa me padh Ujudea. Bang gihn beehn yihdh miehyu amahn loohnge giih Judea. Abea anyoadh Juoge yihra kejea rog be poj bang gihn nyoge ge uroomo yi wong Juog. A thiow ka me poja kiin nyoge tooro.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 E naa gihn abahnge a kuu akweer ke beehno naa aoohri nyoge banga. Awaahn ni a adaahd ulihnga ngo yi dhii, gihn ateed Juoge yihri yih Kornealio.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 E Kornealio ake thubo ke rob kobe, “Nihn adahg abar awaahn ni e piny neehn gihn ni, maano e a kway Juog paara yi laahng cahng. Kaano e ngaa maa angaab waare muu uliel ake cuungo nyuma
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Maa arube yihra kea, ‘Kornealio Juog kwaj gihri alihnge kedea giih beey naa atiihyi ge aniide thiow.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Awaahn kan oohr dhaano Jopa ne cuohn nyin me nyinge Piihter. Ngo beehda weehno paar nyin me nyinge Cimoane. Paare ne dieng naam duohng.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 E naa gihn aoohra nyoge bangi piow piow e a kuu agaalo. Abea beeye noono abeehni nu. Awaahn ni wo nud kan cang maa Juog nud ke won tiehd. Rob gihn akob Juoge kejea teedi ngo yihr wan beere ngo lihng wane lihngo.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Uthub Piihter ke rob yihr gen kobe, “Aniida awaahn ni kejea Juog daahd uboadhe nyoge cang bekihd tien paajo me kweere ke ngo.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kwaad ngaa tud yihr Juog maa utiihye gihn me beer thiow, e ngaan nu yiih Juoge yiiho bang gihn Juog nyoge ge be kwanye kaa tien paajo.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ngo dhiilu kaa ngahyo kejea Juog Jeacuu aoohre bang Judea ne nyoadh dhe yoohn nyaahn kedea ne nyoadh ka doohr nyoge ke Juog kii ngo.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Gihn duohng e naa ayug ree ngo ngahyu. Kaa anaa athub Jeacuue ke puohny Gaalili batien kaa anaa awoj Joone piih luogwahy wiihe.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Giih arob ke nying Jeacuu ge ngahyu cang. Kaa akwany Juoge Jeacuu kedea ucube Wahy Juog maa tee gihre yihr ngo ne tiihy giih beey yihr nyoge. Noono uwene bang upiny e ngo tiihy giih beey maa e ngo thiehdh yaa rog ge anaa atiihb ukeehg. Giih nu ge arom Jeacuue ke tiihyo bang gihn Juog anaa kure kedea teeg Juog anaa yihre.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Wa jo oohr, wa anaa anudo naa atiihy giih nu rog gen ke bang wiih piny Judea. Jeacuu abeehn ne naah naa agure ngahy yaadh maa ariihw.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Abea keehd maano anaa anahg gene Jeacuu nu, e wahye anaa beehn Juoge ne duu ree noono ucahre batien nihn adahg kedea umeehg Juoge ngo niido.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Abea kuu anaa anahg nyoge cang ge naa aniid ngo batien kaa acahre. Anahg wan cog wa yaa anaa akwany Juoge wa naa aniid ngo kedea ucahm wane keehde tiehd.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Arob Jeacuue yihr wan kejea puohny wane Ciig Beer yihr nyoge cang ke bang upiny. E thiow, ateede yihr wan kejea nyoadh wane ngo yihr nyoge kejea e naa ngaan acub Juoge piny ne ngaa maany luue giih nyoge cang, nyoge me kuow maa nyoge maa athow.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Amahr yaa agamloohngjuog ge arubo ke nying Ngad Boadh nyoge naa akob Juoge kea ngo uoohre. Awaahn ni a teed ngo yihru kejea Ngad Boadh nyoge ngo abeehno kedea teeda teedo yihru thiow kejea Juog anyoohne giih dhaano ge wiie ke piny nea ngaan nu lum Juog ayiihe.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Kaano anaa apoohde e urubo nu, e Wahy Juog abeehn rog yaa anaa alihng lum Juog naa arub Piihtere rubo.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yaa anaa abeehno keehd Piihter tiehd ge acahg cwaahng ke nying gihn acub Wahy Juog thiow yihr nyoge me padh Judea,
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 bang gihn ge ake rubo ke dhoy me padh me be lihng e ge poong tee Juog.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Yaa ni niidu kan, Wahy Juog ayoad gene neehn kaa anaa ayoado ngo. Nea neehn maano e gihn me mahn ngo tooro umuoj gen ke piih luogwahy.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Noono urobe ngo kejea muoj wudh gen keehd piih luogwahy ke nying Jeacuu Ngad Boadh nyoge. Batiene e Piihter amahn gene kejea keá guo aay abea beehde keehd gen tudi ke kar nihn me noog. Gihn nu e abeehdo ke gen neehn kaa arob gene.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.