2 Coríntios 7

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Goma maa anhyaara keraahyo, amahr giih ge giih maa arob Juoge kejea ge utiihye ke nyingo. Caahn e luogo koohmo kedea wahyo ne cal cal utoor anyoohne rogu. Beehdo e adhemuohm tooro rogo kedea beehdo e wo lwaahr ke Juog kedea tumo rogo ke yugo wa en ne cohg.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Yiihu unahg cwihnyu athaar ke wan. Wa beehda nyoge me gihn me raaj be yug wane rih dhaano, kedea giih dhaano maa araany wane ge tooro, wale ngaa maa awaal wane tooro.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Padh cayo e ne caya wun. Wa gihn anaa aroba umodho coon ngo ngahyu. A anaa rubo kejea wu ayiih wane kedea cwihny wan athaar ke wun. Keehd me nahge gihr wahy wale thoo e gihn me paahng keewo tooro.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Cwihnya be diiw ke wun. Wiiha mor ke nyingu. Giih bahng ge guuma guumo ke med cwihny me duohng ke nyingu.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Naa awahdh wane piny Macedoanya, e wa kuu arom yuohmo. Wa anaa atieg piny. Nyoge mooge yi geew ge ataahny rog wan kedea cwihny wan kuu anaa apiih thiow ke nying lwahr.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Abea Juog ngaa ciihm cwihny dhaano me nii gihn raaj, cwihny wan ameehge ngahmo naa awahnh Tiihtuje.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Padh wahnho gihr Tiihtuj e keede e naa aciihm cwihny wan. Gihn aciihm cwihny wan thiow beehda giih arobe ke nyingu. Arobe kejea bang wan acanu keraahyo kedea wu daahd uniidu wan. Arobe kejea cwihnyu arahnyo ke nying giih atiihy rog wan. E thiow arobe kejea gihn me raaj koaru ke oogo riha. Giih nu cang cwihnya ayug gene med keraahyo kwaade tooro.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Keehd maa arahny cwihnyu ke nying warga gihn anaa agweeda yihru, e gihn anaa agweeda warga ke nyinge be maana. Adiehr, nye rahny cwihny me thiin anaa anudo, bang gihn cwihnyu araanya abea rahny cwihny gihn ngo yea cuog.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Awaahn ni, cwihnya med. Med cwihny gihra kuu abeehno kaa nying gihn ayuga gihn me araany cwihnyu. Ngo abeehno kaa nying gihn abeehn rahny cwihnyu umeehge wun wii anyoohne giihu piny. Rahny cwihnyu abeehn Juoge ne loo ne gihn me beer. Noono gihn me raaj maa ayug wane rogu tooro.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Rahny cwihny me Juog e naa ayug ngo ne log cwihny dhaano uyoade boadh wahy, padh rahny cwihny me maan. Kwaad rahny cwihny ke nying giih ungoom kan, e ne kahl thon wahy.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Maahnyu kaa alog Juoge wun kii ngo batien rahny cwihny gihn ayug ree yihru. Be niidu kaa ameehge wun cub wudhu yi tiihj ne? Thiow, kaa aweehge wun cub wudhu ne goony ngudu oogo yihdh giih arob rogu ne? Niidu kaa acube rahny cwihny yihru ke nying giih arob rogu. Niidu kaa aweehge wun diero ubahnge cwihnyu be piih piny. Niidu kwaad kaa ayuohd cwihnyu rog gen, kedea kwaad giih miihdh rog e nud yihru. Be niidu kaa ameehge wun kihm ngaan ayug awuohj ne? Gihn nu nyoadh ngo kejea awuohj tooro rogu yihdh giih nu cang.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Wa maano, keehd maa anaa agweeda warga yihru, ngo kaa gweedo kaa nying ngaan ayug gihn me raaj. Kedea ngo kaa gweedo thiow kaa nying ngaan ayug gihn me raaj ree. Ngo agweeda ne nyoadh ngo yihru ne cohg nyum Juog kejea wa ngahyu kaa kaahno.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Giih ni akwaana cang, ge naa ameehg cwihny wan ngahmo.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Leej gihn aleeya wun nyum Tiihtuj ngo apahdh kare. Wiiha kuu alaahyu. Me neehn kaano atoor toohd maa akuong wane ke teedo yihru, thiow beel gihn abeel wane ke nyingu yihr Tiihtuj ngo kuu anahg toohd.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Awaahn ni, nhyaahro gihr Tiihtuj yihru ree ajwage keter. Ree jwage jwaa ge pare ka na wuoru leebe kii ngo wu ke karu cang, kedea ge pare dhe yoohn kaa aloru ngo e rogu ne kwaj kwaj ke lwahr rogu nyum Juog.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Cwihnya med keraahyo rogu, bang gihn kare nud ugaahna wun ke cwihnya acielo.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.