Mateus 21

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ abe kí dó mụ calé ãni rú Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ãzíla acá kí tọ̃rọ́mẹ́ Bẽtẽfágĩ gá ꞌdĩ ꞌBé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ ꞌi rĩ drị̃ gá, Yẹ́sụ̃ pẽ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí tị ị̃rị̃ drị̃lẹ́ gâlé.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Jọ ĩꞌbaní, “Ĩmụ tọ̃rọ́mẹ́ ĩmi drị̃lẹ́ gá ꞌdĩ agâlé, cọtị ĩmi kãyĩnõ gĩlé cí la ịsụ́ ꞌdãá mvá be ĩꞌdi andre gá ꞌdãá. Ĩmi ãtrũ kí ĩmi ají kí má rụ́ ꞌdõlé.
2 com a seguinte ordem:
3 ꞌBá ãzí drĩ ĩmi zị, ‘Ĩmi íni ãꞌdu idé yã?’ Ĩjọ lú ĩꞌdiní, ‘Úpí lẽ kí nĩ.’ Cọtị kí ĩmi aꞌbe rá.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Ị́jọ́ ꞌdĩ idé kí ru ị́jọ́ nábị̃ Zãkãríyã ꞌbã jọlé rĩ ꞌbã acá rú sĩ ĩꞌdi ꞌbã kẹ̃jị́ gá:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Ĩlũ ị́jọ́ ꞌbá táwụ̃nị̃ Zị̃yọ́nị̃ gá ꞌdĩ ꞌbaní,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ị̃rị̃ ꞌdĩ mụ kí rá ãzíla idé kí cécé tá Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ĩꞌbaní rĩ áni.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ají kí kãyĩnõ kí mvâ be, aja kí bõngó ĩꞌbadrị̂ kí ũngúkú la kí gá, ꞌbã kí Yẹ́sụ̃ rilé drị̃ la gá.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 ꞌBá wẽwẽ rú aja kí bõngó ĩꞌbadrị̂ kí gẹ̃rị̃ agá, ꞌbá ãzí ꞌdĩ tụ kí ife ꞌbã kénĩ kí agálé ajalé gẹ̃rị̃ agá ꞌdãá.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 ꞌBá wẽwẽ rú mụlépi Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá ãzíla ĩꞌdi vúlé gá ꞌdĩ kí abe iꞌdó kí uzálé,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Yẹ́sụ̃ la mụ filé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé ꞌbo, táwụ̃nị̃ ãmbógó ꞌdĩ ga tré ꞌbá ꞌbã úzáŋá sĩ. ꞌBá zị kí, “ꞌBá ꞌdĩ ãꞌdi ꞌi?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 ꞌBá ũꞌbí ꞌdĩ umvi kí, “ꞌDĩ nábị̃ Yẹ́sụ̃ angálépi Nãzẹ̃rẹ́tị̃ ãngũ Gãlị́lị̃ gá rĩ ꞌi.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yẹ́sụ̃ fi lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá adro ꞌbá ãko ĩgbãlépi, ãzíla ị̃tụ̃ndãlépi ꞌdãá ꞌdĩ kí pírí ãmvé. Uze méjã ꞌbá séndẽ ufulépi ꞌdĩ ꞌbadrị̂ kí ãzíla kpọ́kpọŋá ꞌbá ãmámũ ị̃tụ̃ndãlépi rĩ ꞌbadrị̂ kí abe vụ̃rụ́,
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 ãzíla jọ ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ sĩlé rĩ jọ, ‘Jó mádrị̂ ála ĩꞌdi umve jó ꞌbaní áma ãꞌị̃jó rĩ,’ wó ĩmi idé dó ĩꞌdi ‘ụ̃jị́gọ́ ụ̃gụꞌba ꞌbã kí sĩ ru ụ̃zị̃jó rĩ rú.’ ”
13 Ele lhes disse:
14 ꞌBá mịfị́ kóru ãzíla ꞌbá ãcá trũ ꞌdĩ abe amụ́ kí ĩꞌdi rụ́ lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ gá ꞌdõlé, Yẹ́sụ̃ adrí kí rá.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Wó ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi ꞌdĩ abe kí mụ ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã idélé ũniyambamba ꞌdĩ kí ndrelé ãzíla ị́jọ́ anzị ꞌbã kí uzájó lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ andre gá, “Hõsánã Dãwụ́dị̃ Ngọ́pị nî!” ꞌdĩ kí arelé ꞌbo, acá kí ũmbã rú Yẹ́sụ̃ nî.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Zị kí ĩꞌdi, “Mí are ị́jọ́ anzị ꞌdĩ ꞌbã kí jọlé ꞌdĩ kí rá yã?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Yẹ́sụ̃ aꞌbe dó kí rá, fũ dó táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agá rĩ sĩ mụlé Bẽtánĩ gá, ko dó ị́nị́ ꞌdã sĩ ꞌdãá.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ụ̃ꞌbụ́tịnị́nị́ ĩꞌdiní gõ agá vúlé táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agâlé, ãbị́rị́ fụ Yẹ́sụ̃ rá.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Gẹ̃rị̃ gá ꞌdãá, Yẹ́sụ̃ ꞌbã mụ agá ndre úlúgó ife gẹ̃rị̃ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá ꞌdãá, mụ kpere ala gâlé, wó ịsụ́ ãko ãzí ala gá ꞌdãá ku lú bị́ la áꞌdụ̂sĩ. Yẹ́sụ̃ jọ úlúgó ꞌdĩ ní, “Lẽ tá íka ífí ãzí ị̃dị́ ku.” Cọtị úlúgô ꞌi rá.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ ndrelé, acá kí ụ̃sụ̃táŋá sĩ. Jọ kí úlúgô ꞌi gbõrú ãꞌdu sĩ?
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yẹ́sụ̃ umvi, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ĩdrĩ adru ãꞌị̃táŋâ trũ, ĩdrĩ ãbã ku, ĩmi icó lú ị́jọ́ idélé úlúgó ife ụrụꞌbá gá ꞌdĩ idélé áꞌdụ̂sĩ ku, wó ĩmi icó jọlé la ꞌbé ꞌdĩ ní, ‘Ínze mi, ímụ ími ꞌbelé mĩrĩ agá,’ wó ĩꞌdi ru idé rá.
21 Então Jesus disse:
22 Ĩdrĩ ãꞌị̃ la rá, ĩmi ãko ĩminí zịlé Ãdróŋá drị̂lé ĩꞌdi ãꞌị̃ŋá sĩ rĩ ịsụ́ rá.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yẹ́sụ̃ la mụ filé lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agâlé, ĩꞌdi drĩ ímbátáŋá imbá agá ꞌdĩ agá ꞌdĩ, ãtalo ãmbogo rĩ kí ꞌbá ĩyõ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbadrị̂ kí abe amụ́ kí ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ĩꞌdi zịlé, “Mi ị́jọ́ ꞌdĩ kí idé ũkpõ íngõ sĩ, ãzíla ãꞌdi fẽ míní ũkpõ ꞌdĩ nĩ?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ma vâ mụ ĩmi zịlé zịtáŋá ãlu sĩ. Ĩdrĩ áma umvi rá, ma ĩminí ma ị́jọ́ ꞌdĩ kí idé ũkpõ íngõ sĩ yã rĩ gá rĩ lũ rá.
24 Jesus respondeu:
25 Ĩlũ mání: ũkpõ Yõhánã ꞌbã bãbụ̃tị́zị̃ fẽjó rĩ angá íngõlé? Angá Ãdróŋá drị́ ꞌbụ̃ gá yã jõku ꞌbádrị́?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Wó ãdrĩ jọ la, ‘Angá ꞌbá drị́’ ãma ũꞌbí ꞌdĩ kí sĩ idé ụ̃rị̃ sĩ, ãꞌdusĩku kí pírí ãꞌị̃ kí Yõhánã ꞌi nábị̃ rĩ gá rá.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, umvi kí dó Yẹ́sụ̃ ní, “Ãnị̃ ku.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Yẹ́sụ̃ jọ, “Ĩmi ũrã íngoní? Ágọ́bị́ ãzí ãlu ĩꞌdi ꞌbã anzị kí ị̃rị̃. Mụ drị̃drị̃ rĩ rụ̂lé ãzíla jọ, ‘Mâ ngọ́pị, ímụ ãzị́ ngalé ámvụ́ zãbíbũ drị̂ agâlé.’
28 Jesus continuou:
29 “Umvi, ‘Ámụ ku,’ wó vúlé-vúlé ru uja ru ígátáŋá rá ãzíla mụ ámvụ́ gâlé rá.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Ágọ́bị́ ꞌdĩ mụ vâ ngọ́pị̃ námbã ị̃rị̃ sĩ rĩ rụ́ ãzíla jọ ị́jọ́ ãlu ꞌdã ꞌbã vúŋá. Ngọ́pị̃ umvi ĩꞌdiní, ‘Bãbá, ma mụ rá,’ wó mụ ku.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 “Anzị ị̃rị̃ ꞌdĩ kí agá ꞌbá ị́jọ́ átẹ́pị̃ ꞌbã jọlé rĩ idélépi rá rĩ íngõ ꞌi?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Ãꞌdusĩku Yõhánã amụ́ ĩmi rụ́ ꞌdõlé ĩminí gẹ̃rị̃ ãlá rĩ iꞌdalé ãzíla ĩmi ãꞌị̃ ĩꞌdi ku, wó be la rá la ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ kí ũkú ãwụ́ ꞌdĩ abe ãꞌị̃ kí nĩ. Ĩminí táni ị́jọ́ ꞌdĩ kí ndrejó rá tí, ĩmi uja ásị́ ku ãzíla ĩmi ãꞌị̃ vâ ĩꞌdi ku.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Ĩmi are drị̃ ị́jọ́ uꞌbéŋá ꞌdĩ ꞌi. Ágọ́bị́ ãzí sa ándrá ĩꞌdidrị́ ámvụ́ agá zãbíbũ. Sị bõrõ aga la gá trộkị́lịrị, ga ꞌbụ́ sĩ sụ́ la nzijó la ala gá ꞌdãá cí, ãzíla sị jó gõrófã rú ꞌbá ãga la tẽlépi rĩ ní sĩ ãngũ undréjó cí. Fẽ dó ámvụ̂ ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi rĩ ꞌbadrị́ ãzíla mụ dó ãcị̃ gá. Sị jó gõrófã rú ꞌbá ãga la tẽlépi rĩ ní sĩ ãngũ undréjó cí.|alt="He build a storey house for the person who watches over it" src="lb00104b.tif" size="col" ref="21:33"
33 Jesus disse:
34 Áyi zãbíbũ ũtĩjó rĩ la mụ acálé ꞌbo, pẽ ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ kí tị ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi rĩ ꞌba rụ̂lé mụjó zãbíbũ ꞌbã ãka tá ĩꞌdi ãni rú rĩ kí aꞌị́lé.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 “ꞌBá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi rĩ ru kí kí cí, co kí ãlu rĩ cõ-cõ, ꞌdị kí ãzí rĩ káyĩ, uꞌbé kí na la írã sĩ.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Pẽ vâ ãtiꞌbo ãzí la kí tị ĩꞌba rụ̂lé, ũꞌbí ru ndẽ drị̃drị̃ ꞌdã kí rá, ãzíla ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi ꞌdã fẽ kí ĩꞌbaní ũcõgõ tá drị̃drị̃ ꞌdã ꞌbaní rĩ áni.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ãsị̃jó, pẽ dó ĩꞌdi ꞌbã ngọ́pị mgbã rĩ ꞌbã tị ĩꞌba rụ̂lé, jọ ‘Kí dó mụ mâ ngọ́pị ị̃nzị̃lé rá.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 “Wó ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi ꞌdã kí mụ ngọ́pị ndrelé, jọ kí ị́jọ́ kí drĩdríŋĩ gá, ‘ꞌDĩ bãsĩ ámvụ́ ꞌdị́pị ꞌi. Ĩmi amụ́ lẽ ãꞌdị kí ĩꞌdi rá ãzíla ãma dó sĩ ámvụ́ ꞌdĩ ꞌdụ ãma ãni la rú.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 ꞌDụ kí ĩꞌdi ámvụ́ agá ꞌdãá ꞌbe kí ĩꞌdi ãmvé ãzíla ꞌdị kí ĩꞌdi rá.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ámvụ́ zãbíbũ drị́ gá rĩ ꞌbã ꞌdị́pị, drĩ dó amụ́ ꞌbo, ĩꞌdi ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi ꞌdĩ ꞌbaní ãꞌdu idé?
40 Aí Jesus perguntou:
41 “Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí ꞌbá ĩyõ Yãhụ́dị̃ ꞌbadrị̂ kí abe, umvi kí, ‘Ĩꞌdi mụ ꞌbá ũnzí ꞌdã kí ụꞌdị́lé rá. Ĩꞌdi dó ámvụ́ ꞌdã fẽ ꞌbá ámvụ́ zãbíbũ drị̂ ĩpãngĩsãlépi icólépi úkõ la ĩꞌdi ãni rú rĩ fẽlépi ĩꞌdiní rá rĩ ꞌbadrị́.’”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩlã ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ku yã?
42 Jesus então perguntou:
43 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, álũ ĩminí ála mụ Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌdụlé ĩmidrị́ ꞌdâ rá ãzíla ála mụ ĩꞌdi fẽlé ꞌbá ífí mgbã kalépi rĩ ꞌbadrị́. [
43 E Jesus terminou:
44 ꞌBá aꞌdélépi írã ꞌdĩ drị̃ gá rĩ la anu nírí-nírí, wó ꞌbá írã ꞌdĩ ꞌbã sĩ aꞌdéjó drị̃ la gá rĩ la andi kpékpé.”]
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 ꞌBá ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú ꞌdĩ abe are kí ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã uꞌbélé ꞌdĩ rá, nị̃ kí cé ála ị́jọ́ jọ kí drị̃ gá.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Iꞌdó kí gẹ̃rị̃ ndrụ̃lé sĩ Yẹ́sụ̃ rụjó, wó idé kí ụ̃rị̃ sĩ ꞌbá ũꞌbí kî sĩ, ãꞌdusĩku ĩꞌbã kí ãꞌị̃jó la ĩꞌdi nábị̃ rĩ sĩ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.