Mateus 21

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ abe kí dó mụ calé ãni rú Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ãzíla acá kí tọ̃rọ́mẹ́ Bẽtẽfágĩ gá ꞌdĩ ꞌBé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ ꞌi rĩ drị̃ gá, Yẹ́sụ̃ pẽ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí tị ị̃rị̃ drị̃lẹ́ gâlé.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Jọ ĩꞌbaní, “Ĩmụ tọ̃rọ́mẹ́ ĩmi drị̃lẹ́ gá ꞌdĩ agâlé, cọtị ĩmi kãyĩnõ gĩlé cí la ịsụ́ ꞌdãá mvá be ĩꞌdi andre gá ꞌdãá. Ĩmi ãtrũ kí ĩmi ají kí má rụ́ ꞌdõlé.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 ꞌBá ãzí drĩ ĩmi zị, ‘Ĩmi íni ãꞌdu idé yã?’ Ĩjọ lú ĩꞌdiní, ‘Úpí lẽ kí nĩ.’ Cọtị kí ĩmi aꞌbe rá.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Ị́jọ́ ꞌdĩ idé kí ru ị́jọ́ nábị̃ Zãkãríyã ꞌbã jọlé rĩ ꞌbã acá rú sĩ ĩꞌdi ꞌbã kẹ̃jị́ gá:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Ĩlũ ị́jọ́ ꞌbá táwụ̃nị̃ Zị̃yọ́nị̃ gá ꞌdĩ ꞌbaní,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ị̃rị̃ ꞌdĩ mụ kí rá ãzíla idé kí cécé tá Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ĩꞌbaní rĩ áni.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Ají kí kãyĩnõ kí mvâ be, aja kí bõngó ĩꞌbadrị̂ kí ũngúkú la kí gá, ꞌbã kí Yẹ́sụ̃ rilé drị̃ la gá.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 ꞌBá wẽwẽ rú aja kí bõngó ĩꞌbadrị̂ kí gẹ̃rị̃ agá, ꞌbá ãzí ꞌdĩ tụ kí ife ꞌbã kénĩ kí agálé ajalé gẹ̃rị̃ agá ꞌdãá.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 ꞌBá wẽwẽ rú mụlépi Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá ãzíla ĩꞌdi vúlé gá ꞌdĩ kí abe iꞌdó kí uzálé,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Yẹ́sụ̃ la mụ filé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé ꞌbo, táwụ̃nị̃ ãmbógó ꞌdĩ ga tré ꞌbá ꞌbã úzáŋá sĩ. ꞌBá zị kí, “ꞌBá ꞌdĩ ãꞌdi ꞌi?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 ꞌBá ũꞌbí ꞌdĩ umvi kí, “ꞌDĩ nábị̃ Yẹ́sụ̃ angálépi Nãzẹ̃rẹ́tị̃ ãngũ Gãlị́lị̃ gá rĩ ꞌi.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Yẹ́sụ̃ fi lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá adro ꞌbá ãko ĩgbãlépi, ãzíla ị̃tụ̃ndãlépi ꞌdãá ꞌdĩ kí pírí ãmvé. Uze méjã ꞌbá séndẽ ufulépi ꞌdĩ ꞌbadrị̂ kí ãzíla kpọ́kpọŋá ꞌbá ãmámũ ị̃tụ̃ndãlépi rĩ ꞌbadrị̂ kí abe vụ̃rụ́,
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 ãzíla jọ ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ sĩlé rĩ jọ, ‘Jó mádrị̂ ála ĩꞌdi umve jó ꞌbaní áma ãꞌị̃jó rĩ,’ wó ĩmi idé dó ĩꞌdi ‘ụ̃jị́gọ́ ụ̃gụꞌba ꞌbã kí sĩ ru ụ̃zị̃jó rĩ rú.’ ”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 ꞌBá mịfị́ kóru ãzíla ꞌbá ãcá trũ ꞌdĩ abe amụ́ kí ĩꞌdi rụ́ lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ gá ꞌdõlé, Yẹ́sụ̃ adrí kí rá.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Wó ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi ꞌdĩ abe kí mụ ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã idélé ũniyambamba ꞌdĩ kí ndrelé ãzíla ị́jọ́ anzị ꞌbã kí uzájó lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ andre gá, “Hõsánã Dãwụ́dị̃ Ngọ́pị nî!” ꞌdĩ kí arelé ꞌbo, acá kí ũmbã rú Yẹ́sụ̃ nî.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Zị kí ĩꞌdi, “Mí are ị́jọ́ anzị ꞌdĩ ꞌbã kí jọlé ꞌdĩ kí rá yã?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Yẹ́sụ̃ aꞌbe dó kí rá, fũ dó táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agá rĩ sĩ mụlé Bẽtánĩ gá, ko dó ị́nị́ ꞌdã sĩ ꞌdãá.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ụ̃ꞌbụ́tịnị́nị́ ĩꞌdiní gõ agá vúlé táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agâlé, ãbị́rị́ fụ Yẹ́sụ̃ rá.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Gẹ̃rị̃ gá ꞌdãá, Yẹ́sụ̃ ꞌbã mụ agá ndre úlúgó ife gẹ̃rị̃ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá ꞌdãá, mụ kpere ala gâlé, wó ịsụ́ ãko ãzí ala gá ꞌdãá ku lú bị́ la áꞌdụ̂sĩ. Yẹ́sụ̃ jọ úlúgó ꞌdĩ ní, “Lẽ tá íka ífí ãzí ị̃dị́ ku.” Cọtị úlúgô ꞌi rá.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ ndrelé, acá kí ụ̃sụ̃táŋá sĩ. Jọ kí úlúgô ꞌi gbõrú ãꞌdu sĩ?
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Yẹ́sụ̃ umvi, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ĩdrĩ adru ãꞌị̃táŋâ trũ, ĩdrĩ ãbã ku, ĩmi icó lú ị́jọ́ idélé úlúgó ife ụrụꞌbá gá ꞌdĩ idélé áꞌdụ̂sĩ ku, wó ĩmi icó jọlé la ꞌbé ꞌdĩ ní, ‘Ínze mi, ímụ ími ꞌbelé mĩrĩ agá,’ wó ĩꞌdi ru idé rá.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ĩdrĩ ãꞌị̃ la rá, ĩmi ãko ĩminí zịlé Ãdróŋá drị̂lé ĩꞌdi ãꞌị̃ŋá sĩ rĩ ịsụ́ rá.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yẹ́sụ̃ la mụ filé lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agâlé, ĩꞌdi drĩ ímbátáŋá imbá agá ꞌdĩ agá ꞌdĩ, ãtalo ãmbogo rĩ kí ꞌbá ĩyõ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbadrị̂ kí abe amụ́ kí ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ĩꞌdi zịlé, “Mi ị́jọ́ ꞌdĩ kí idé ũkpõ íngõ sĩ, ãzíla ãꞌdi fẽ míní ũkpõ ꞌdĩ nĩ?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ma vâ mụ ĩmi zịlé zịtáŋá ãlu sĩ. Ĩdrĩ áma umvi rá, ma ĩminí ma ị́jọ́ ꞌdĩ kí idé ũkpõ íngõ sĩ yã rĩ gá rĩ lũ rá.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ĩlũ mání: ũkpõ Yõhánã ꞌbã bãbụ̃tị́zị̃ fẽjó rĩ angá íngõlé? Angá Ãdróŋá drị́ ꞌbụ̃ gá yã jõku ꞌbádrị́?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Wó ãdrĩ jọ la, ‘Angá ꞌbá drị́’ ãma ũꞌbí ꞌdĩ kí sĩ idé ụ̃rị̃ sĩ, ãꞌdusĩku kí pírí ãꞌị̃ kí Yõhánã ꞌi nábị̃ rĩ gá rá.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, umvi kí dó Yẹ́sụ̃ ní, “Ãnị̃ ku.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Yẹ́sụ̃ jọ, “Ĩmi ũrã íngoní? Ágọ́bị́ ãzí ãlu ĩꞌdi ꞌbã anzị kí ị̃rị̃. Mụ drị̃drị̃ rĩ rụ̂lé ãzíla jọ, ‘Mâ ngọ́pị, ímụ ãzị́ ngalé ámvụ́ zãbíbũ drị̂ agâlé.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Umvi, ‘Ámụ ku,’ wó vúlé-vúlé ru uja ru ígátáŋá rá ãzíla mụ ámvụ́ gâlé rá.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Ágọ́bị́ ꞌdĩ mụ vâ ngọ́pị̃ námbã ị̃rị̃ sĩ rĩ rụ́ ãzíla jọ ị́jọ́ ãlu ꞌdã ꞌbã vúŋá. Ngọ́pị̃ umvi ĩꞌdiní, ‘Bãbá, ma mụ rá,’ wó mụ ku.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 “Anzị ị̃rị̃ ꞌdĩ kí agá ꞌbá ị́jọ́ átẹ́pị̃ ꞌbã jọlé rĩ idélépi rá rĩ íngõ ꞌi?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Ãꞌdusĩku Yõhánã amụ́ ĩmi rụ́ ꞌdõlé ĩminí gẹ̃rị̃ ãlá rĩ iꞌdalé ãzíla ĩmi ãꞌị̃ ĩꞌdi ku, wó be la rá la ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ kí ũkú ãwụ́ ꞌdĩ abe ãꞌị̃ kí nĩ. Ĩminí táni ị́jọ́ ꞌdĩ kí ndrejó rá tí, ĩmi uja ásị́ ku ãzíla ĩmi ãꞌị̃ vâ ĩꞌdi ku.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Ĩmi are drị̃ ị́jọ́ uꞌbéŋá ꞌdĩ ꞌi. Ágọ́bị́ ãzí sa ándrá ĩꞌdidrị́ ámvụ́ agá zãbíbũ. Sị bõrõ aga la gá trộkị́lịrị, ga ꞌbụ́ sĩ sụ́ la nzijó la ala gá ꞌdãá cí, ãzíla sị jó gõrófã rú ꞌbá ãga la tẽlépi rĩ ní sĩ ãngũ undréjó cí. Fẽ dó ámvụ̂ ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi rĩ ꞌbadrị́ ãzíla mụ dó ãcị̃ gá. Sị jó gõrófã rú ꞌbá ãga la tẽlépi rĩ ní sĩ ãngũ undréjó cí.|alt="He build a storey house for the person who watches over it" src="lb00104b.tif" size="col" ref="21:33"
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Áyi zãbíbũ ũtĩjó rĩ la mụ acálé ꞌbo, pẽ ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ kí tị ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi rĩ ꞌba rụ̂lé mụjó zãbíbũ ꞌbã ãka tá ĩꞌdi ãni rú rĩ kí aꞌị́lé.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 “ꞌBá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi rĩ ru kí kí cí, co kí ãlu rĩ cõ-cõ, ꞌdị kí ãzí rĩ káyĩ, uꞌbé kí na la írã sĩ.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Pẽ vâ ãtiꞌbo ãzí la kí tị ĩꞌba rụ̂lé, ũꞌbí ru ndẽ drị̃drị̃ ꞌdã kí rá, ãzíla ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi ꞌdã fẽ kí ĩꞌbaní ũcõgõ tá drị̃drị̃ ꞌdã ꞌbaní rĩ áni.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ãsị̃jó, pẽ dó ĩꞌdi ꞌbã ngọ́pị mgbã rĩ ꞌbã tị ĩꞌba rụ̂lé, jọ ‘Kí dó mụ mâ ngọ́pị ị̃nzị̃lé rá.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 “Wó ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi ꞌdã kí mụ ngọ́pị ndrelé, jọ kí ị́jọ́ kí drĩdríŋĩ gá, ‘ꞌDĩ bãsĩ ámvụ́ ꞌdị́pị ꞌi. Ĩmi amụ́ lẽ ãꞌdị kí ĩꞌdi rá ãzíla ãma dó sĩ ámvụ́ ꞌdĩ ꞌdụ ãma ãni la rú.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 ꞌDụ kí ĩꞌdi ámvụ́ agá ꞌdãá ꞌbe kí ĩꞌdi ãmvé ãzíla ꞌdị kí ĩꞌdi rá.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ámvụ́ zãbíbũ drị́ gá rĩ ꞌbã ꞌdị́pị, drĩ dó amụ́ ꞌbo, ĩꞌdi ꞌbá ámvụ́ ĩpãngĩsãlépi ꞌdĩ ꞌbaní ãꞌdu idé?
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 “Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí ꞌbá ĩyõ Yãhụ́dị̃ ꞌbadrị̂ kí abe, umvi kí, ‘Ĩꞌdi mụ ꞌbá ũnzí ꞌdã kí ụꞌdị́lé rá. Ĩꞌdi dó ámvụ́ ꞌdã fẽ ꞌbá ámvụ́ zãbíbũ drị̂ ĩpãngĩsãlépi icólépi úkõ la ĩꞌdi ãni rú rĩ fẽlépi ĩꞌdiní rá rĩ ꞌbadrị́.’”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩlã ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ku yã?
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, álũ ĩminí ála mụ Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌdụlé ĩmidrị́ ꞌdâ rá ãzíla ála mụ ĩꞌdi fẽlé ꞌbá ífí mgbã kalépi rĩ ꞌbadrị́. [
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 ꞌBá aꞌdélépi írã ꞌdĩ drị̃ gá rĩ la anu nírí-nírí, wó ꞌbá írã ꞌdĩ ꞌbã sĩ aꞌdéjó drị̃ la gá rĩ la andi kpékpé.”]
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 ꞌBá ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú ꞌdĩ abe are kí ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã uꞌbélé ꞌdĩ rá, nị̃ kí cé ála ị́jọ́ jọ kí drị̃ gá.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Iꞌdó kí gẹ̃rị̃ ndrụ̃lé sĩ Yẹ́sụ̃ rụjó, wó idé kí ụ̃rị̃ sĩ ꞌbá ũꞌbí kî sĩ, ãꞌdusĩku ĩꞌbã kí ãꞌị̃jó la ĩꞌdi nábị̃ rĩ sĩ.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.