Marcos 2
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT
1 Ụ́ꞌdụ́ were vúlé gá Yẹ́sụ̃ gõ vúlé Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gâlé, ãzíla ꞌbá are kí afí ꞌbo.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ũꞌbí amụ́ kí jó ĩꞌdi ꞌbã sĩ uꞌájó rĩ gá, ꞌdãá ꞌbá ga kí jó agâlé tré kpere ãmvé sĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãngũ ãzí mgbọ jó tị gá ꞌbá ãzí ní sĩ pá tujó la yụ. Yẹ́sụ̃ ri ĩꞌbaní ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ rĩ ũlũlé.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Ĩꞌdiní drĩ ị́jọ́ ũlũ agá ꞌdãá, ꞌbá ãzí amụ́ kí, sụ rĩ ají kí ágọ́bị́ ãzí ãcá trũ rĩ Yẹ́sụ̃ rụ́ ꞌdõlé.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 ꞌBá ũꞌbí ꞌbã kí ãngũ atrịjó mgbemgbe rĩ sĩ icó kí filé ágọ́bị́ ꞌdã trũ ku. Uja kí tụlé jó sị́, lũ kí jódrị̃ mgbọ cé ãngũ Yẹ́sụ̃ drị́ gá rĩ gá. Su kí ꞌbá ãyánĩ rú ꞌdĩ ꞌi ĩꞌdi ꞌbã bị́rị̃sị̃ sĩ ịsị́lé ĩꞌdi trũ irilé Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá.Lũ kí jódrị̃ mgbọ cé ãngũ Yẹ́sụ̃ drị̃ gá rĩ gá.|alt="Lowering of the sick man" src="WA03824b.tif" size="col" ref="2:4"
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Yẹ́sụ̃ la mụ ãꞌị̃táŋá ꞌbá ꞌdĩ ꞌbadrị̂ ꞌbã ãmbõgõ ndrelé ꞌbo, jọ ꞌbá ãcá trũ rĩ nî, “Mâ ngọ́tị̂ ị́jọ́ ũnzí mídrị̂ kí útrũ kí rá.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Sáwã ꞌdã sĩ imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ ꞌbã ãzí rĩ ri kí ꞌdãá cí, ũrã kí ị́jọ́ kí agâlé cénĩ-cénĩ rú jọ kí,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Ágọ́bị́ ꞌdĩ icó ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã áni rĩ jọlé íngoní ru? Ĩꞌdĩ Ãdróŋá uꞌdá! Ãdróŋá la lú ị́jọ́ ũnzí trũ nĩ áꞌdụ̂sĩ.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 ꞌDãá cọtị Yẹ́sụ̃ nị̃ úríndí sĩ ị́jọ́ ꞌbá ꞌbã kí ũrãlé kí ásị́ agálé ri kí cé, jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi ị́jọ́ ꞌdĩ kí ũrã íni ãꞌdu sĩ yã?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Ị́jọ́ íngõ áŋmátrẽ rú la nĩ yã, jọjó la ꞌbá ãcá trũ rĩ ꞌbã Ị́jọ́ ũnzí mídrị̂ kí útrũ kí rá rĩ ꞌi, jõku ínga íꞌdụ mî mgbọ́lọ́ mî sĩ ími lajó rĩ ímụ?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Wó ị́jọ́ ꞌdĩ dó fẽ ĩmi dó sĩ nị̃ la Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã ũkpõ cí ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdâ sĩ ị́jọ́ ũnzí trũjó.” Yẹ́sụ̃ jọ dó ꞌbá ãcá trũ rĩ ní,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “Mí angá ụrụgá, íꞌdụ mî bị́rị̃sị̃ ãzíla ímụ lị́cọ́ gá.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Ágọ́bị̂ angá ụrụgá ꞌdõlé, aꞌdụ́ ĩꞌdi ꞌbã ãko sĩ rú lajó rĩ ꞌi, ko drị̃ mụlé ꞌbá kí drị̃ gâ sĩ. ꞌBá pírí uꞌá kí ụ̃sụ̃táŋá sĩ ịcụ́ kí dó Ãdróŋá ꞌi jọ kí, “Ãndre jõdrĩ ídu ị́jọ́ ãzí ꞌdĩ ꞌbã áni la ku.”
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Yẹ́sụ̃ gõ vúlé mĩrĩ Gãlị́lị̃ tị gâlé ị̃dị́, ꞌbá ũꞌbí tra kí ru ĩꞌdi rụ́ ꞌdãá ãzíla imbá dó kî.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Ĩꞌdiní acị́ agá ị̃yị́tị gá ꞌdãá, ndre Lẹ́vị̃ Ãlĩfáyõ ngọ́pị ri agá ãngũ sĩ mụ̃sọ́rọ̃ ꞌbejó rĩ gá, Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Mí ãbĩ áma vú.” Cọtị Lẹ́vị̃ angá bĩ vú la.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Sáwã ãzí vúlé gá Yẹ́sụ̃ ri kí íná nalé Lẹ́vị̃ drị́ko gá ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe, ꞌbá wẽwẽ rú mụ̃sọ́rọ̃ tralépi ãzíla ꞌbá ꞌbá ꞌbã kí umvelé ꞌbá ũnzí idélépi ĩꞌdi vú bĩlépi ꞌdĩ ri kí íná nalé ĩꞌdi trũ ãngũ ãlu gá, ãꞌdusĩku ꞌbá ĩꞌdi vú bĩlépi ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã áni rĩ kí agá rĩ kí wẽwẽ rú.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Ímbáꞌbá ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú rĩ kí abe kí mụ ndrelé la Yẹ́sụ̃ la ãkónã na ꞌbá umvelé ꞌbá ũnzí idélépi rĩ kí abe ãzíla ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ kí abe, zị kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí, “Ĩꞌdi ãkónã na ꞌbá ũnzí idélépi rĩ kí abe ãzíla ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ kí abe ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Yẹ́sụ̃ la mụ ị́jọ́ ĩꞌbã kí zịlé ꞌdĩ arelé ꞌbo, umvi ĩꞌbaní, “ꞌBá ãyánĩ kóru rĩ mụ kí ꞌbá írúwá fẽlépi rĩ rụ́ ku, bela ꞌbá ãyánĩ trũ rĩ kí mụ ĩꞌdi rụ́ nĩ. Má amụ́ ꞌbá ũnzí idélépi rĩ ꞌba rụ́ adru ꞌbá jọlépi la kí ãlá ru rĩ ꞌba rụ́ ku.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Ụ́ꞌdụ́ ãzí sĩ ꞌbá Yõhánã ꞌbã imbálé rĩ kí ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú rĩ ꞌbã ãzí kí abe kí íná gã nalé úmgbé sĩ Ãdróŋá aꞌị́jó. ꞌBá ãzí mụ kí Yẹ́sụ̃ rụ̂lé zị kí ĩꞌdi, “ꞌBá Yõhánã ꞌbã imbálé rĩ kí ꞌbá ꞌbá ãzí Fãrĩsáyĩ rú rĩ kí imbálé rĩ kí abe na kí íná ku, wó ꞌbá mídrị́ gá rĩ idé kí íni ku la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ãmụ́ ị́zị́gọ́ drị̂ ꞌbã kí drĩ adru agá ĩꞌdi andre gá ꞌdĩ, aꞌbe ãmụ́ kí uꞌálé ãko ãzí naŋâ kóru ku, ị́zị́gọ́ ꞌbã adru agá ĩꞌba abe cí rĩ sĩ ku yã? Icó ru ku ĩꞌdi ꞌbã adrujó ĩꞌba abe cí rĩ sĩ.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Wó ụ́ꞌdụ́ ãzí la amụ́ lé ꞌdĩ, ála mụ ị́zị́gọ́ ꞌdụlé ĩꞌba rụ́ ꞌdâ rá. Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã dó bãsĩ ĩꞌdi ꞌbã wọ̃rị́ka ꞌbã kí íná gãjó najó rĩ ꞌi.”
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Yẹ́sụ̃ jọ vâ ĩꞌbaní, “ꞌBá ãzí icó bõngó úꞌdí rĩ ụrụꞌbá gá wókõ la ãsĩlé sĩ ụ̃kụ rĩ ịgbẹjó ku. Drĩ idé la ꞌdĩ ꞌbã áni rá yã áni, úꞌdí rĩ la anzú ụ̃kụ rĩ ụrụꞌbá gâlé rá, ĩꞌdi fẽ ãngũ lũlépi mgbọ rĩ la ru nzị̃ ị̃dị́.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 ꞌBá icó kí vâ wáyĩnĩ úꞌdí rĩ ũsũlé íníríkó ụ̃kụ agá ku, drĩ kí ũsũ la rá yã áni, wáyĩnĩ ꞌdã la íníríkó ụ̃kụ icólépi ru ꞌa selépi ku ꞌdã asi rá. Wáyĩnĩ la dó sĩ uja asulé vụ̃rụ́ ãzíla íníríkô dó ru iza rá.”Íníríkó wáyĩnĩ ũsũjó rĩ|alt="The wine skin" src="lb00145b.tif" size="col" ref="2:22"
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Ụ́ꞌdụ́ ãzí Sãbátũ ãni la sĩ Yẹ́sụ̃ kí alị agá ámvụ́ ãná ãni la agâ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí dị̃ ãná kí drị̃ ãnũ sĩ nalé.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 ꞌBá Fãrĩsáyĩ rú rĩ jọ kí ĩꞌdiní, “Índre, ꞌbá mídrị́ rĩ kí ị́jọ́ ãzị́táŋá ꞌbã ãꞌị̃lé ku rĩ idé Sãbátũ sĩ ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩlã ị́jọ́ sĩlé rĩ agá ị́jọ́ úpí Dãwụ́dị̃ ꞌbã idélé ĩꞌbã kí ãko lẽjó ãzíla kí adrujó ãbị́rị́ sĩ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌba abe rĩ ku yã?
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Sáwã Ãbĩyátã átáló ãmbógó ãndânĩ ídétáŋá idélépi jó Ãdróŋá drị̂ agá rĩ drị̂ sĩ, fi jó Ãdróŋá drị̂ agâlé mũkátĩ jó Ãdróŋá drị̂ agá ãzị́táŋá ꞌbã ãꞌị̃lé ꞌbá ãtalo rú rĩ ꞌbã na kí nĩ rĩ nalé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã sĩ ãzị́ ngajó kî trũ rĩ kí abe rá.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Úꞌbã Sãbátũ ꞌbá nî adru úꞌbã ꞌbá Sãbátũ nî la ku.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ĩꞌdi Úpí Sãbátũ drị́ gá rĩ ꞌi.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.